Literarishe bleter · 1931-05-15 · 20 (15.5.1931) · p. Seite 379

זײט 379 ליטערארישע בלעטער נומ. 20 (367) דער - א־ן שראנקר״ך מער אפיט־ וד עו־גדן אנדער־ט. - ד.אין מ־ד די געלעגנד-ט צו אבםערדרן ראש אױיערגע־—נלעך־־טנע״ע ־•אקםן אנגע־טד־בן צרעלף יאר נאך ט״ן נ־ך, נאסיט דך ז״ן ש־ך א־רם־ צױױיזן א צדר־קגעהאלטנלףט, וואט ג־ענעצט םט־נו ם־ט טורא ננ־נע םאצ־אלע םאט־װן שונט ד,־•: און עט מ״דט אױט ר• פ־אגע פ־ן פ.־ן א '1•טעראה*.־ .דאט איז א געטר״ אנ־ג־פ־נ־דנג טון ־עט הערעזנ־ ד־קן קלאט: :ע־ט־קט םמ־ט ב־ז ,ל־רטואזדן״ט, ׳טפ־אצנ־־ק פון טא לענט פון גלענצנדער טעננ־ק, אנער דערנ״ א־מאנגענעט עקזאקט. א־ן אפילו נע־אנט״ט א־ן אנאל־ז, אױטגע־עננט אױף .דירקונ: אין יו״ אדף נערדעזע טענטאצ־עט א־ן־ארוט־און-א־־נ פ העבטט א־נ-,דירוא־*נטי־ט; :א־אקטער. ד• ־אדקע ל־טע־אנור, ־־ געזאגט. אנטשנדענט א־ן איר רעקארענץ און אי־ .־אפ־נ־רטק־ט ־עט דער געזעלטאפט, פון װעלנער ז־ ־טטאמט. אנר אקעגן דער דאז־קער ־רידה פון קונטט, ױאט א־ז ממ־ט נ־ז צ־נ ע־יטט־קט ױערן אנגעלאדן מ־ט רע־ מיטא פון אן אױ־גענאדעטער ־טערא־; אמ־־־ק, א רעױאלצ־א- פ א״פן <■ פון ױארט פ־טוט א; פ־רפטן ױאנ א• פא :־פט, ױאנ א־ז פע־ק צו ־טאפן ױערק פין אן אנ־ע־ן ־טנ־ט, אד־;לענצנרע ־ױ עבננדױער וד אונזערע, פונ ־•ן■ פון דער ־עקארענט״טע־ א־נע־ י נ״ע לטעראר״טע פא־נ. ־אס קומט פון אונ פון א לעג־-ערן ל געק־נצלטע א־־טא־ן נ׳נ־לדעט דך צו ־ש ־טו־ דער זזזך פ.׳ ר• מאנז, ױאפ האנן אי נא־ ױעט ױ ױע,־ק. א*ן ,־הןלנע ד זאגט ז־ן דאנ ז־נען פדוױ;, ראנ אױנל״א־ן ױך פו ל ••י^יילר < -— <״, נטער א־פטו ני־טט ק־ן נאהעױטטן נ־ח, ױאנ פארנ־טן דענ א־נױורדואלנט־־טן ־טטאנ־פונקט אױפן קא יי* ׳•< ׳1 * *2* . ן יזו •טטאנרפ־נקט, און אױף דער נצענע ארױפצופיר■ ־ודד, א נ״־ע פיגור, - מאנע. אנ־טטאט א־רעאלןד־ע. טרעט א״צט אר לטעראט־ר אנגעפ־לט מ־טן ג־נט פונ: פא־דדטן א נ״ענ מאעמא־ד זקעגן ױעלנן ניגעפ־נט :״טט ק״ן אנרערן ם־טל פא־ א נ״ענ אױפגעקלערטן ג־נט. וױ א נ״ע אר־ דענו:; אין רער געזעליטאפט). מ־ר דאנט זיך, אז ױ גע־ט־קטק״ט, מ־ט ױעלנער ־עמארק האט א״םגעם־טן אנצ—,־ז דאם :עניצ, האט :עמאנט ז־ן נוך אינגאנצן א־מדױלױק א־ז דעדמ־ט אל־ן צױע־לאז. ׳ערנפאלנ האט ענ געגענן ױ םעגלעבק״ט ־• א־ע. ױאנ האנן נ־שט אן זא־גן געזען וואקסן רענ ערפא־ג פ־ן ״פ״ער״, פון רענ ,־עדאל־צ־אנע־ן נוך, ידט א טרץסף מוױע צו ז״ן, אז ־אנ אמ־,ע ק-:ננוך א־ז א ,ױערק, ױאנ ױדט אננאלוט נ״טט אן ױ הע-טנױקע א־דענונג.;לאזע־נ און רעננ ױע,־ק ז״נען םון אן אנ־עק מ•;. ז־ אנט־ ־אלטן א•; זיך א־דעען, וואס דער קױג האט פאד האלטן א־ן א״ן ױאקםן אנ יןעי פעד און ױעט מען קאנען פון די אדעקיו־ק;. ד״טונ: ״מאנד״, ױעלנע :יהאנ געגױנדעט צוױק מ •טאפן מער ױ• א״ן גלענצנדע קיננטלנױ־טע נאױעגונג. ניא־ז א־נעױק צ• ז>טן. אז ד האט :א־נ״טט צו טאן מ־ט רער געױנטער און א־מדנ־קע־ פזןדמול פ•; .,פאפו״־זמ־נ״, א״ף ױעלנע מיהאט ז״ געװאלט ארו־פנדענגען. ׳ו •א־, האט ױענ צװעק ױאנ׳נ־כע־ א״פצזױעקן ױ נאך׳ם־חמהױקע ד־רוה און לדט םעגלענק״ט צ• קאנצענטררן ז״ער אלן מער נא־ ױא־נצדג־קן ױ־לן: לדט ל>ה־ק א־ן גע,־ענט-דךט א־נע־צוארנעטן ױ פאצ״אלע גױפ־רונגען א־ן יעדן דן, אם־ל א•; ודננ״טאםט- לענן א־ן ױ םעגט־טלענע געזעל״טאםט צ״ פ־רן אז־פן ױעכ צו אטהער רעמאקראטיע. א״ף רע־ עפנטדענער ם״נוגג , ױי םיט א פ־אפאגאגרע פ־ן ׳וו איז או; מער ט־ט אנ־עקטי־ע אינפארםאצי: :דעױ פא־ט־. ױ ה״נטיקע ל״טעראטוד א־ן ק־ננט ז״נען ,־״ך א*ן אדפקלע־ א־ן אלע אניערע לענ- ל י ם ל• (ז־ ע ר צ י י ל ו נ ס :עדען מ־ט פעננטער, ם־ט נאלקאנען, מ־ט;עדםנן און קארנ־זלעך, ענ האט גענלענדט און;עפ־כקלט מיט ״טוײן און •ט״נלעך. אן עלעקטױיטע ״וױנדע״ האט זיך געהוינן פ־ן ־טטאק צו •טטאק. גע־ פ־רט א־ן ־1אניע קאױדאר;, א־ן נ־״טע, לנט־קע צ־מ־ערן, ױאו ױ ױענט ז־נען געױען ױק און םאניױ, ױ רילן - פארקעט א־ן ~ נ־פ־מן א•; קאלרטע םרענקענ. פאר דער מלחמה איז דאנ געױען ראנ יטעננטע הױז א־ן ־טטאט. דא ד,אנן געױאױנט ד• •טטאט־טאטענ א־ן רעד ױירט פ־ן הױז, דער צ־קער־סאגנאט נאר־נ לעױ, צוזאטען זעקנ טיטפחוה. איצט, נאך דער מלחמד״ צױעלף ־אר נאך רער ־עױאלוצה•. ױען מען ד,אט נאיטט־מט פאר אמענגדט אז״ פ־ל און אזױ פ־ל קלאםטער לופט, האנן זיך א־ן דענ ד,ױז נאזעצט א־נע־ פערצ״ק מ־טפחוה. צו מ״ננטן ױ נ״ע •טטאט־טאטעס און אגיסל ארנעטער. פון ױ אמאלקע א״נױאױנער א־ז גענלנן נלױז דע־ נאלענאנצ נאױנ לעױ. פון ױ צױעלף צ־מערן האט מדען אים א־נערכעלאזט ױ ק־ך און דענ זאל. ױער זאל איז געױען אנגעפראפט, נ״טט רורבצונ״ן. - א פ־אנא, א ױאלטער-־טטול, ױאו דער לעדעד אײ ־טױן יעױען אױנ־ י. א £ א ט א ש ו ד ע ד ש 1. ױ •טטאט פי; שט״ן און צ״גל, ױאנ איז געלעגן א־פן רענטן נרעג רניעפער, ױי אן אםגעקומענע פריצטע, איז סוף דני א־נגאנצן געױען נאדעקט מיט גױנם. נ,־״טע נאנן, געפיאנטערטע, װאנ ז״נען יעױען ױ״נלעך צע- ל״גט, האנן זיך געצױ־גן נארי אראם, נא,־ג ארויף. פאר די ר,״־ זער, ױאו דער ט־נק האט ןיך גע״ט־ילט םדן רי ,ױענט, װי קראנקע הויט, ױ ציגל האנן זיך געקדי־טלט, ז״גק גע״טטאנען נ״מער און נערטנדלעך. ױ פאדנאיטן, ױאנ האנן געאטעמט מיט אםגענלטן נעז, מיט פד״ט-נע״טנ־טן יראז, מיט דנג ל״נ, האנן נ״טט געלאזט א״נזיצץ, געײפן, געםאניעט, װ• רי צ״ע־טאטענע טענער פון פאר־ נענקטע האימאנ־קענ. אויםן סאמע נאױ״ ארויף מא־קנ גאנ האט ״ך געױנן א זעקסשטאקיק הױז, אלבט־קפ גליך ענ ױאלט געױען אױנגענאפן םון ,ױ״סן גיםנ. ראנ ה־יז, אפן צו אלע פ־ר ז״טן •טטאצ, א־ז פו־1 ם־ן נוך, ״קלעםנקעמף־, װןם דערעײנס *יננ-כן *ין קלענקין• ס*רל#נ.