Literarishe bleter · 1931-05-15 · 20 (15.5.1931) · p. Seite 376

זײט 376 ליטערארישע בלעטער נומ• 20 (367) אעוטויפ אויף ארויפצו־צעפ; פון :־י; א־־גענע־ ה*£ע;־ש די אוצד,־־. וואט ליגן נאהאלטן אי; א־פ גוםא. אים א־ז גענוג צ־ כאפן אפעדימל, איטטױך םון אםענט־ג■; אדער אדערק, נױ אדומצ-,דעי; אדוט דעט אנעין םון געדאנקען א•; מטימונגען. סימרעפט, אז דער אייעקט, דעגן דעלכן ער דעדט אדע־ ינוױיבט־, איז ניט אויף אזוי פ־ל* א־נטערעטאנט, די די געדאנקען א•; או־טפ־רן צו דעלכע ל־י קומט. ל׳יט אייגעניער קװאל איז אז־■ טיף און שפדודלדיק, טיא־ז א םעיז׳דמהגכר, פון װעלכן ער ינועפצ א־־־ט איטלל פעדלדיקע געדאנקען אוי ה־נדנדו־. ל-י א־ז דער דארט-קינטטל׳ער, דער ,־עדנעד, דאס ציט א־נ־ צו מ־ט זײן געיט־־־פע־נער ־טפראך, מיט דער קלארק־ט פו־נם גע דאנק, ,־ײנקײט םון טט־ל1. עד לאזט ז־ך ,קײנמאל נימ אויף עםעקט;, ער ־טיטט ניט מיט ק״ן פוטטע פ״עדװערק, מיט קײן מיט־נג״ה־־ט־־. און דעמאגאגי׳טע שפיצלעך, ער ,דעקט מיטן אינעדײנ־קםטן ר־יג• פון ,־ױםן, מיט דעד פ־ינק״ט םון דעפ־נ־ציע, מ־ט דעד א־יערצ־־גנדיקנ־ ק,־אפט פון *ט״נג״טט־ק״ט, מיטן ק־נטטלעדי־ג־ן צוייעד פון דאדגי. עד איז דעד לערעד, דאט די םען זאל מיט א־ט נ־ט מטי־ט ז־ין, איער צוהערן ז־ך צ• א־ט מוז מען, דא,־עט ־מיד דעט מען י״ א־ט עפעט לערנען. **•• *••*ו■^■♦*■ ■ ״ו ׳*<־-<׳ פ־ט א־י י ו הכי־ה־יק״ט י־,ן ״-< י•׳*, -ון א״י־קעד האדמאנ־ע. די נאג״טטעדטע ד״פ־רו־ ^ן** ■•^•^*^ן•**•*•***״* ••<•** **2 ׳•' 1 -נאלענאטישעד טפעקולאצײע פון ־עד ־י־טע גע־אנגען י־ויד צו דעד ־־; קד־אנג פו; •* ו ײכער. •*•* •••••••*• ״••••* * ן * -י <׳ ״ ״ט, דען עט קומען פאד צ־־אדענ־ג־טו־טן צ־־־־טן פאד־ג״־דע־״ע דעיט;, דען יעדעד קיאט און יע־ער ־ט־כג ד,אט ז״ן אמד״ א־ז;־ט א־ן א־נע־צ״גן, נ־ט א•; פר״דיקן ־גי״נק״ט און ־ג־לוט אמ־ געל״טעדט, נאד א־ן פא־נ־טעדטן, אומנדחמנ־ה־יקן יעדעדעד צי פאדפעטט־קן זײנע פאו־צ־ענע צו דעד״ קאמ -כן ז״ן נ־צחון. יעכע, אנאי־ז־דט עס א־ן מאכ ***^•*••**•\• •***■• *י־4 ־אב א ־ע־פון ז״נע א־־טפ־ד;. ראצקי״נעדטאיױט יי־ק איז געדענדט א־ *•*•*• *^•• ׳, שן׳ א , - , ו ו יאט קומט פ־; זיד■ אד א : ר י ד א ו ו א ר י י הערכערט וועדס - דער רעאדיסט ״ וויזיאנער אומגעפער אױס סס8ו האט אגאנצע פלע־אדע ױנגע טא׳ ״ענטן אין ענגלאנד זיך גרופ־דט אדום דעם ענג״ישן זשורנא־ ״טאטערדײ רעוױו״, װעיכע־ א־ז געװען תדאגירמ תרך פראנק האריס — דעם אױטאר פון נאױמטן נוך ״דאט יענן און וױד־• פין אטקאר דײיד״. א; א־נטעיעקטועיער ,־עדאיוצ־אנער און קעמ- פער, האט האר־ט זיך שטענױק ארומגעױנגיט מיט יענע ־ונג־ קדעפטן, װעיכע האנן זיך אקעגנגעשטעיט דע־ םוריטאנ־שער ט־ דאניע, זיך געװערט קעגן תם גײםט פון פאראורמײין, אומגע׳ דעכנטקײט, טיפשות און קנעכטישער פחדנות. צוזאמען מיט פדאנק האױס האט א־ן ״םאטע־דײ רעװ־ו״ :ע אדנעט אױך נע־נאדד שאו. דארט האט דעד גי־ו־טעד, אריגינעי־ד שױפטשטעיער זיך גע־גיאפז תם ר,־ם די אן אומאפהענגיקעד ק־־- ט־קע־ און פאדנ־טענע־ פײנט פױ שאניאן. אגכ, זײנען ױ דא ז־קע צװ״ װעמעראנען פוז תר ענגיישער י־טעדאטור - םראנק האד־ט און נערנארד שאי - ניז הײנטיקן טאג םארנייבן ־־ נעטטע און אינט־מטטע גוטע םױ־נד. צד־שן פיי אנדערע מיטאדנעמער פ-־ן פדאנק האריט, דאפ ז״נען דערנאך נאױמט געװארן א־ן תי דעים״ייטעראטור, האט אױך פיגוױרט הערנערט װעים. דעגן ז״ן ע־שטעד נאנעײענ״ג־ מ־ט דעט איצט״גרויםן שדיפטשטעיעד דערצײרט פראנק הא־יט א־נ״ טעתםאנטע פרטיפ: אמאי, אין א זומער-פױמארגן א־ז ארײנגעקומען א־ן תדאק• ציע אױנגערמאן א־ן א שג־ארק״אםגערינענעט טורדוט, װאם איז, קענ־ ט־ק, געדען נ־שט אויף א־ם גענײט, מיט אצייינתר, דאט א־ז מעד עניעך געװען צו אפארקאםטשעטן קויםען, װי צו אדג־ג־..• איט צוגאנ צו זײן ״תנ־ישער״ טואיעט. איז תר מאן געודען שטא־ק אומגעש־קט או; צעטדאגן. דעד דאזיקעד קאמ־שעד דזשענט״ג־נן האט זיך מיר פאדגע־ג־טעימ איס פאדםאטעד פון ניאיאגיע.;־ האט פאתעיײגט ז״ן מיטאדנעטעדשאפט אין מײן זשורנאי. יכתח־יײ האנ איך װײנ־ק געגיױנט אין דעד םעגיעכקײט אים אױטצ־נוצן פא־; ״םאטערדײ רעװױ״. אנער נאכדעם, װ־ כיהאנ מיט אים םארנונ־; אשמועפ, האנ איך געזען, אז טראץ זײן םשדנהױקער אויםעריענ־ הערנערט וועיס