Literarishe bleter · 1931-05-08 · 19 (8.5.1931) · p. Seite 358

ליטערארישע בלעטער נום• 19 (366) ױיט 358 פריץ פאן אונרו באזוך בײ לעװ טדאונקי (אויפן אינזל פרינקיפא׳ - מארמאר־ים) א זדדן קלעפן דך צו־ם םלאץ, .דאס איז ארמגעםלאמםערט מים דױ־שע מאדמאד-סלאמן, צעגל־טע אין דעד דן. א־נדעדמ־ט געסינט זיך אן אדאב־יטעד םאנטאן, דדאמ איז אידמגעדינגלט מ־ט אלעאנדעד-־דמ- טעט. דאט דאםער שסדצט א־־נטאנ־ק, שםיל. ד :־אדב ס־נם הד־ז־ ב-דאנט א־ז נ־שט צו דערקענעי, אלץ איז פא־גאטן מיט גדעלן זדן- ליבט. איך פרודד קלינ־-ע;, אן שדפ דעג־לטאט. דאמ גלעקל פונקצ־אי נירט נישט. דאמ בדידל דאט עפ מ־ט צד־ עפ נ־שט אױף״ — האט מיר ו ״העד טדאצקי אי קתט־אד ״העד טדאצק־ ט־<- צדדק געזאנט שד־ט ארד־ף : א־ן א גע׳ באמערקמ אדן ד עבעם א־יף טערק־׳ װאפ זעט אדם צד זי־ן א ק־ך. א־ך װאדם. פ־נם דאך פלאטערן אדאפ םיט א געװארקע,־־־ צװ־י טדבן אדן שטעלן ז־ך אדעק אד־בן דאנד פון דעם פאנטאן. ענדלעך באװי־זט זיך דעד בלאםער, ל־בנםװערדיקער םעקדע־ טאר, ער לאזם מיך א־־ץ א־ן בעט מ־ך ז־צן אין דעם גדד־םן, קילן זאל. אלײן ג־יט עד װייטער אװעק. א־ך הער װ־ עד לר־פט א־בער מד׳עפ און באלד דערנאך העד א־ך א־בעק םוסיט בונם זאל זײנע א־ליקע, פעםטע טד־ט, פדן װעלכע םיציטערן אזש ד־ קר־שםא- ל;נע קל מפערם פדנם זש־ראנדןל. א־ך קדק דך אדדפ. דעד זאל דאלט אן ערך אבט טעטעד ד־ לענג אדן ס־נף מעטער ז־ בר־ט. אדדם אױף די װענט הענגען פאנ- טאםט־ש<עבלומטע דיװאנען אדן גרד־םע שפ־גלען. װײטער א־ז דאם צ־מער לײד־ק אדן א־ז ענלעך צד אן אםעדאצ־ע״זאל. בלד־ז דעד געלער, סארמארענער באםײן דעד- -אײגנטימעד. דא האט דעד גת־םעד א־זעט פאשא, געפראװעט % - : שרעבט פא־שטאנען געװארך. א־ך װאלט אבעד געװאלט קענען לעדנען דעם מענטש, װעל- ־ האט פארט־דיקמ פעטע־ב־רג, דעם א־נטע־עקטדעל;, װא־ האט א דעאדגאנ־זאטא־ פדן דעד :אטן פדן א פעלדמאדשאל, דעם ט״צטעלער, דעמעס מעמד׳י א־ך האב געל־־ע ך אנגעהױבן א ב.~װ- ש. געענדיקמ האט דך עם א ו־ •׳ טיהאט א־־םרײ־״י דעדם־ט, אז טדאצק־ װאדט או , דאלב פ־נף נאכמ־טאנ. שױן פדנדערװײטנם זע איך דעם פאדק מיט דעם גרױ-װײם גע- שטד״פטן פאדקאן א־ן דעם הרבן, א־צט א־ן -ער זדז גרעל-לד־כמנ- שפ־צ־קז טױער. סיקוקן את־ם ב־ זי ׳ו1 ד•;אט א־ז שטויביק, מעל-װ־ם- פ־םט. בלד־ז צדױי א״זלען װעד־ן פאר- ב־געטד־בן. א־ך שפאן א־ן שאטי א־ן קדק אד־־ן חדך די אײזעדנע שטאבעטן פדנם פלדט. אי שן ב״מעד דערזע לעװ טראצקי דל-האמ־ד, ־עם פױערדיקן מאנב אנטקעגן אד־פן שמאל;, שװ־נדלער א־ן פדײנד פי ז־נע אדג״עס. אין דעם דאזיקן באס־ן, ארדמגעדינגלט ם־ט בדאנז- ג־דלאנדעם אדן װײגטדדבן פון פארביקן גלאז, האבן דך געװאשןי ד־ ש״נע מײדלעך סון םטאמבול, װען א־זעטס פרײנט פלעגן דך אפרדען א־־ף די קישנם. אױף דער צװײ-מעטע־ד־ק-גרדםער בראנזענער פאװע, װאס שטרעקט אױם א־נדערהויך איד לאנגן האלז מ־ט דעם פון פל־גן באשמוצייןטן שנאבל, םלעגן רײטן - װי ם־האט מיד א קעל- נער דערצײלט - דעם פאשאם ליםט-־ונגן. .איצטעד א־ז דאם גלאז א־ן ױ גלאנצ־קע עמאליע פון די עק-פעדעדן גו־וי און באדעקט מ־ט שטױב. הבל הבל־םז - א־ן ק־נםטלער-קריזן שרעקט מען דך אומגעהײעד פאד פאװע-פעדעדן - אלם דער סו־גל פון אומגל־ק. צ־ האט דער פאדטר־בענעד םאלקם- קאמ־פאד פדן דעד רדטע־ ארם־ גאר קײן מודא ג־שט דערםאד? האנט-בא- װ־דער צ־טערט דאם קרישטאל פדנם זש־ראנראל. א־ך הייב ־זט ד מ־ד אן דעם אד־־נגאנג. א־ך גײ פא־ױש מ־נע גומענע אר־ף דעם קאפ. ױ טדיט םונם םעקרעטאר. רערנאך טריט נאך דער א־ך טדאצק־ם הדז. ־וען א־ך עפן דאס גאדטן-ט־רל קדמען מיר אנטקעגן צװ״ טערקן א־ן טענ־ם־אנצוגן מ־ט דאקעטעם א־ן ױ הענט. זײ קוקן מ־ך פארדעבטיק <. דא= ט־.־ל מאבט דך צוױק צו ה־נטעד מ־ד. פון א באנק, װאם א־ך האב ב־ז א־צט :־שט גע- ןען, א־ז אױפגעשפתנגען א ױנג מ״דל. א־ן בלױ-װ־םן קל־יד ג״מ ד פאדא־־ם שױט נאך שװט א־ן קוקט נ־שט אום. זײעד פאמעלעך גײ א־ך א־ד?1-טץ<-ו מ־ט צעדעד-בײמעד געפלאנצטן װעג. דעבטס אױף א פאדװאר־ לאזטן געם־זע־פעלד שט־יק פ־ן דעד הי־ן פאדבדענמע קת־ט-קופ- טעם - ז״ ־טאקלען זיך א־ן װ־נט. א־ך בל־־ב שט־־ן. אזדץ דעם מ״־ל, װעלבע ג־ט ז־ך תלק .װ״טעד פארו־ט זע א־ך םער ק״נעם נ־שטי דעד גאדטן זעט אױס ור פאדבישוםט. אבער װי איך טז נאר א בו־ג אן א צװײג, דערזע איך צװײ םענעד - ױ דצן אױף א שט־נעדנעם ט־ש אץ שפילן ז־ך מעבאניש מיט בודשטינעגע קרעלן• ד־ דעדעקט־ק• ־א, א־ך דערקק זײ װידעד. זײ באגלײמן טדאצק־ן טאג-טעגלעך צװ זײן פ־ש־פאנג ב־ם .4 אפי קוקן מ־ך תרב- ױרבג״ן. איצטעד ־ױיט זיך :ארלאנגט א־ר?" לאזז ״װאם דױנגנד אן, - אבעד ױ דאם מ״דל פלוצים אום: - א־ך װיל צ־ם הער מראצקי. - ״דאדט א־ז ױ ט־ד״ - מ־ט א נאבלעפקעד