Literarishe bleter · 1931-05-08 · 19 (8.5.1931) · p. Seite 356

ליםערארישע בלעםער ניפ 19 (366) זײט 356 פערע, װעט אײער חוש ו.״ח און א״ער שט־מונג או־ך ,לערן אנ׳ דערש. אט װעפ איר זק... עפ גהסט א״ך און עט קושט א״ך א״ער שליום-עליכפ .5 .ק אק־ראט א־ן 8 טעג ארום האט א־ר געסט: אלגא טים־, בער- קאװ־טש, מאםאדא. או־ טאםידא! - אנעד אידאמאװ־טש, נ־אד־ק ראװנ־צק־, ניגעד - נישט שו־ן-זשע ז־־נען דאם י1ו־טעד •,ש-הארצ־ם, נ-אדשמאםטע קעפ, קהמע מות־ר״, נל׳־נרע מענטשן? נ־ין. א־ך מ־־ן אנדערש. א־ך מ־־ן, אז ה אטמאםפעדע א־ן װארשע א־ז מת־ל׳ה אזוי פארע־םושם, אז דער ט־־ערםטער און דעד א־־דליםטעד מענטש מיטן פ־־נםטן חוש הדית מ ו ז ז־ך א־ם או־ס- נאך-הח... א״ה א־ר װעט זי־ן ני־ װ־־ז, אז א־שד־נג האט אשל׳ענ: .עד לוםט, א־ן אה־נע־ער אםמאס- מ־ר א־ן ,־־־נער־ן, או־ף דער לאזאר קאהאן / װארשע אויף װעלכע באדינגונגען האט שלום-עליכם געװאלט מיטארבעטן אין א צײטונג? און א־ר קענט דעםןד׳ט אנאנםידן גאנין נר־טל׳עך מ־ט דער גאנצער פאמפע. א־ן אט זי־נען ה נאױנגונגען: 1) א־ך שהינ ארםשלי־פלעך א־ן הזער צ־טונג. ג־> א־ך גינ םעד־עטאנק, ראםאנען אאז־־װ. 3> אלע םאנאט, דעם ערשטן, נאקום א־ך ססס הנל, על חשני־ן ההאנאראד. ז> נאך אםליו־ף ם־ן ,־> מאנאט װערט אונטערגעפירה א תשנזן םון ד־ שוהת <פאר דעד שורה םון ס-ל װעדפער - שמאל׳ע - ״דרנט״ נאקום איך י־ו ג.>. א־ז או־נ עס קומט מיר אה־ס װערט מ־ר נאצאלט, און אױנ עם קוםט פון ם־ר א־ױק נ־ן א־ך םאר- פל־נטעט דעם צ,װי־טן האלנן יאר דערשהינן ה צאל שותת. ,ז> יעדנ- פאלם, נ־ן א־ך םתו־נ צװ גענן ניט ודנציקער פון ססססג■ שזהת. ח> םעד שוהת א־נער דעץ־ נארמע קאן א־ך גענן נאר דא;, װע־ ה רעדאקציע סא,־לאנגט עפ. ז> א־ך קאן גענן א־־ן ת־דש מער, דעם אנדעה װינצ־קער. 8> קיין דעות זאגט ם־ר נ־ט די צ־יטונג. װאם איך זאל שױ־נז. א־ך װײם אליין װאם ם׳א־ז א־ן א גע- װיםו מאמענט מער נוצלעך און דאם גינ א־ך״ אט האט איד אײך אל־ע םונקטן. או־נ עס לד־גט דך א״ך, אזן או־נ א־ר פארשטי־ט, אז איר קאנמ אױםהאלםן א יאד (.־דנציקסטנם א האלנ ־א־> [א האלנ-־אריקן אפמאך - צול־נ אײד או־ם גוטפרײנד- שאפה, אנװאל א־ך נץ א־נעדצײגט, אז א־ר װעט אלײן װעלן אױך דאם צװײטע האלנע יאר] דאן קאנען ם־ד װעדן םת־תנ־ם. - שױינן צוםעליק - קאן איך ניט און טאר ניט לױק אפםאך מיטן ״הײנט״. א־ך קאן זײן■ אדער דעם ״הײנטס״, אדעד דע־ ״װאדהײטם״. נ״דנס - ניפג װאם א־ך האב צו גענן פון ז ־אנואדי - דאס א־ז א גאנ־ן נ״ער ,־אםאן פון ״ױשן לעבן אין קיעװ, דגםאר־סט־ש און םענ- סאצ־אנעל א־ן רי־נסטן ז־ן. פארנאםט א שמראם פ־ן םאל־טיק, װעלכפ װאדפט דאס ײתמום א־צט־קע צײם א־ן ה־־ן און א־ן קעלט. - און דאטםאלל! א־ך ,־ױנטש אײך יעדנפאלם גל־ק און אר־כ־״-־םים! שלופ-עליכם .5 .ק א םוד דארף א־ך א״ך זאנן <אלץ, װאם א־ך ש־־־נ א־ז נס־דס, אז קו־ם מיד ״זעת מחותניה 1איז א סנדא, אז א־ך זאל קומעז או־ף א :אסטדאל קײן הסלאנד און קודס-נל הקודםנ גלייך קײן לאדז און םון דארטן עדשט קײן ,װארשע און םעמעד- נורנ און נאלד צוױק א־ן דער שװײץ, װידער אמאל הרך לאדז. - א־ך האנ אנער מורא, אז אײערע היכע שותפים זײנען קנצנ־כ און עפ װעט דערםוז גאדנ־ט זײן. דאן א־ז לא םדלתיז - גױםט אײער װ״- נעלע ג״ם. שלום-על־כם האט געהאט א םארגעפ־ל, אז פ־ן עסק װעט נאיניט װעוץ״ אנער ד צײטונג איז נ־ט דערש־נק צול־ב דעם, װאם ד שותםים זײנען געװען קנצנים. דאם זײנק ד גראדינ־שט גע- װען. ד האנן אויך געד,אט גהים חשק אהיסצוגענן ד צײטונג. א־ן :אװעמנעד װסז ב־ן א־ך צוליב א א־נצידענט ארו־סגע- טדאטץ פון דער רעדאקצ־ע ״לאדזער טאגענלאט״, װאם א־ך נ־ן געװען א״נעד פון א־רע גרינדער, און ־.״װגעט־אטן ארדםצוגענן א־ן לאדז א צװײטע ײױשע צײטונג. א־ך האנ געםאכט שור״םות ם־םן פאפ־ר״ס־חר נאשעלסק־ און ם־טן דדוקע־־־׳נאז־־צעד און פא- פיד-ס־ת־ א. י. אסטראװםק־, און ז״נק צוגעטרעטן א־ו־םצוגענן א־ן לאדז א ט־עגלעכע צ״טונג א־נטעדן נאםען ״ד־ װא,־ד.~מ״. ם״נע שותפים האנן צוגעגד״ט ױ טעכנ־שע און אדמ־נ־םטרא״ טיװע זײט םץ דעד צ״טונג און א־ך האנ גענומען אדגאנ־דק ד־ פון דער נײע־ צײמדגג. רעדאקציע אלם צוגעהזױנן אדשע און י־ן אדײנגעפארן קין ■■ א7 האנ דאן •>.•>• •< -1, -<״ -1, א<| ־. ל. פיצ־ז און א .־־־ אדנעטעױ האט :לכעד גל־כםען, װע צו שדום-ז געװענדט ם־ט א יױװ *יד =יד א־ם פאדגע געפונען א־ן םאנמ־" ישװ־*ן> און דך דאן א־ן װעװ געפראגטע־ צ־ארבעטן אױפ־י גוט פעדזעגלעך ■ געװען שלופ-על־כמק ב־ן א־ן טיט :ן םון א סו טעג אהפ דע־ד,אלט און א־ך האנ טאקע א־ן געטראגן א־פ א גדעפעדן נױװ, װעלכעו־ א־ז נאדאקטעד־פט־ש דערםיס װאם עפ אנטפלעקט א־נז ז״נע נאצןונגק צװ מענטשן א,־ן ם־•־ װעק א־־ך געװאו־ר, ארף װעלכע נא־־נג־נגען אונזעד גדו־םער שלום- על־כם האט געװאלט ם־טאדנעטן א־ן א טעגלעכעד צ״טונג. אט א־ז דעד נריװ*>: פאנסריי 13/'זך 1911 ןןםרענג קןנםיד*נדי*נעל כנלריקע תסובה — יעדנםולס י*— ־*, ניין— נייןז ט״ן ג־טעד פױ־נד נהןז אײער בױװל א־ז נ״ ם־ד נאמד״ געװען א בשורה טובה - אל־ן אײנפ. אױנ ם־ד װעלן א ש״הך מאן מ־ט א״ך, אדעד נ־ט. װ״ל — א־ד .װ״םט עם — א־ך האלט םון א״ך אן עולם-־םלואה. און װ־־ל א־ך האלט םון א־־ך, פאדמ־ד א־ך אײך א םוד נםוס. א־ך ־טט״ בײ ענױקן מ־מן ״הײגט״ א־־פן ־אד 1012 או־ף ױ זעלבע נאױנגונגען, װאפ ניז אהעד. :א־ װ״ד עם ג״ט א־ן א קל״נעם נ״־־נצ״פ־עלן םהקט, קאן דך םאנן, אז מיר זא־1; זיך ם־טן ״ה״נט״ אזו־ פר״נדלעך צעש־־ק װי מ־ר האבן ז־ך באגעגנט. לכן שר״ב א־ך א״ך ם״נע נאױנגונגק. א־ז אױנ עס קאםנ־נ־דפ א״ך, קאנט א־ד ם־ר דעםעש־ק צװײ .־עדטע־: ״פאגלאסען קאהא;״. ב־ן א־ך גױ־ט א־־ך אפצװענטשעק או־ך ם־ט צװײ ,װערטע־־. ״פאגלאםען שלום-על־בם״. װעט ־אם זײן נ״ א־־ך א פאראל, אז א־ך נין אײערע־ * םיר גיבן דעס נריװ אין דער איזס״ןנגענוםענער *רסמגרימת. יעד•