Literarishe bleter · 1931-05-01 · 18 (1.5.1931) · p. Seite 338

ליטערארישע ברעטער נוג־• 18 (365) זײט 338 אײפיק נאך געבליבן װאך אץ םײנע הענט די ,ל־נטעייעך, י־אנ האבי איינדאד נאד נאדידט ד״ן קל״ד, זײנען א״ניה נאך נענליינן רואך אין סיינע ד,ענט, און אײע דיינע עמײנײען םון אדאל דאב א־ך אויםגעזאמייט און אוישגעהיט א־ן מיד. ד־ א־נציקע זון ,דעט נאך ײיינטן און ײ־נטן א־ן אײניקן טא:, נאד א*ך לעד נ״דט ז**ן, וזעל נ״טט ז״ן, לעל* נ״טט ז**] ר*טן דיכט. א־ן דע־ טיך• םון אנדונ ױעײ א־ך ליאזן צעפו־לן מ״ן דעמ־ י ו ■ <• ײ ר ־*■ו יי -• ׳ײ ״<• ״ו ׳ד־יו •ו ״ ו א־ן ודןי מ־ינע הענט, וואב דאנן מײן ל*ענן נעםידט, פאדיטענקיען רעמ מדיז יז׳ זאל א־עט נ״ א־ך מיט *טט־ײע נעשעלעך פון אוו״טעד פאד־מטאט. און א־־ננעדעדט א־ן ײ־נ־נואםט צו אלי־ן, ױאט נ־*־ט,; א־ן א־ט, װ־ ש׳דעדט קומט מיר פאד די אוינן די־ן געז־נט. ״ק א־ן א־ט, ױ־ טידעדט אין מ־־ן נײוט, אז ערגעץ א־ז אפ־טד םאדאן נאך אן אדט, נאך אן אדט או־ף דעד עדד, און ױ־־ט א־ן א ליאגד א־ן א ױײטם. נײ־ט ד־ דאפענ־ננ - נאענט םא־ן בל־־ק. זא־ ־עם דו־־ט םון ־עדן נײאט, , -ט טדאנט או־ף א־ן סײן מ־־ײ און ם־ל׳ דעם אטעט פון ד־) **^ י***כצ ל* א ר*, 1־ך י--'< ײן ם־־ן נלוס־ 4 4444—44—*4 •4*• — —444 < -1 <• -י -* ׳ני״י דאנ א־ך די־נע ווע־טעד ־עד א־־נ־ אז דאדט ױאו ־־ זון דאט מ־ט דעט כ״נמאײ נ־־טט צ־םאײן די נאנט, א־ן דאם ײ־נט, .ױ־ א.־א־ או־ף דעד ־עד־, ױעט נאט־ט ־או־ן ו־־,<ו ווו־ טיקענען ־ארן נא־ צעלויםן א־ן דעד ױ״ט> םאר א־נזעד ײענן - דודננעײאםן און םא־נ״ ־און םי־אנט א ק־ײק״ט צו די נל׳־דעד םאד דעד צ״ט. 4 — 44— 4* 4444• 4*4444 4 4 4 *444 *4•• זאל ד״ל ראפ — 4 44 * 4 4^4 — —4 —י—44— *4 י 1 ״ 1 א ײ׳ ״ ־*_׳<׳- ^4*4 —444 -^•*4 אז מ״ן םנ־ט א־ז ױ״פ א־ן מ״נע דענט ז״נען ױ״ם, א־ן ניצ־טער םאד ־א־ן ר״ן ע ש ל א פ ט ▼ (דערצײלונג) נאד רנ ל׳ײנ דאט א נײאנן ־צמ״נײ נעמאן צר ז״ן ז.־ן אזן א־ן דאט געזאגמ: - ם־טוט מיד הנאד״ מײן זון, ױאם דײ םענםטעד ק־מען א־ד־נ צום ט״ך. א גדדיםער ט״ך... נין ה״נט ל׳אנג נעשטאנען נ־ם פענםטעד און ל׳אננ געקוקט צוט טײך ער ד.אט ניט דערצײלט, אז ־טטײענױק נ״ם פענםטעד פון ריװעדםא־ד אםארטמענט אין נױ־יאדק, װאו׳זײן ק האט געהאט א ד״ם אין .װאז ער, רנ לײנ גאלדױ־ין, איז ארײנגענומען נעװארן צד פא־ענױקן ױ ־ארן, װאם א־ז א־ם נאך נא־טערט צו לענן — יא, האט עד ניט דעחרילט, אז ה״נט האט אין אים דעד נוליםעד מי־ך אמעױקעם פ־לװאסערױקער דאדסאן, אדויסנערזפן א גרוישע נענק׳ ־טאפט צוױק צו דער דײם׳יטטאט, או־ך ב״ א נרױםן ט״ך ױאם הײסט דנ־עפער. צ־ול־ב דעד דאז־קעד :ענק־טאפט האט א־ם אויס•־ נעװיזן אז׳ײ םרעםד ױ ,ױײםע, ז״דענע העמד, וואם ז״ן שנ.־ד דאט אדו־םגענומען פ־ן איר מאנם באלעבאמי־טקײט און דעדלאננט אים, דעם ־טױער א־ק, אנציטא;, כאטיט זײן זו;, ידחמ־אל, ױאט ה״במ איצטעד ,־אנעדט, האט ױ דאז־קע העמד געװארעמט אויף ־ײן ל״נ א פאר יאו־. ־א, *דתמיאל זײן זון איז אױעק קײן אמעױקע נאך מ־ט א דױיס־ק יאר צורק. אין אלע ב־יױ צום טאטן דאט ער ויך אונ- טעדנע־טד־נן: ״ױין זון, װאם גאדט דיך צו זען. ירחמיאל״. ־טםעי- ה־עד, אז דער זון האט אין אמעױקע חתרנה נעהאט, א־ז אױף ־• נױװ צוגעקומען נאך א צװיטריפט מיט א גערוס פון דער ־טנור ניטל, ױאם היסט איצטעד גערטױוד. א־ן ער, רב ל״ב נאלדױ״;, דעד הײמי־טער װאלד-םוחר און גרו־םער למק, א־ם א־ז ינ־ט בא״ ־טעדט נעױען צו לעבן א אײן-און-אײנצ־קן לעבן. א־י, ױיפיל לעבנם עד ד,אט אדורנגעלעבמ, ב־ז ער דאט אײפגעזאםלט ז״נע צװײ־און־• פ ר ץ ה י ר ־צ ב י י ן / ק א ל ג א ר י ד ע ד ז י י ד .1 ענ טדעפט, א מענט־ט נעמט און נאהאלט נ״דע דענט א־ן ־־ ־ארנל, א־ן רא־ט;, א־ז ױ ארנל, דערפר״ט ז־ך א״ן ה־אנט, ױען זי דערטאפכ ױ צױ״טע. עם ק־םט דערפון, ױאם מיטאמ־אל ױערט ױ ױעלט צו־נדוים פאר א מענט־טעלע, נענעך ױ־ל מען ־אר״נ- נעמען ד• ױעלט א־נטער דעד א״נענעד קאםאטע, דארטן אנױק און •טפיק ױ ױאדעמקײט פון דער א״נענעױ ױעלט. א פײיעלע א־ן נרו־מן .ױאלד, א־יף א צױ״נעלע ז־ענױקי - ױ נאנט קומט ■אן, אין ױ נױ־טע ױעלט ארום א־ז אימד״מלעך - נעמט עם און נאהאלט אונטעדז הײמלענער פאדן קעםעלע פלינעל^ע ־אם קעפעלע אונטערן א״נענעפ פלינעלע... לי־ב גאלדױײ;, אר־- ניט, װאם רנ דידו־ט אױ דעױנער קײן אלעמען ױאם איז נײ יענעם לאנד, בע.־ק־מענױק קײן אמעריקע פ־ל האט פא־ ז״נע צו״י- םון םא.דעם־לענד - א־־ף דעד צוננ: טאקע און־אנצ־ק־־ארעלעך נםדד נעזונמ אן א־ט א־ן ו־ך ױ ־ארעלעך דאנן זיך צונױפגעקאדט־טעט אי; דער נראנלענער דעמד, ױ הײ- מ־שע לײװנטענע העםד, ,װאם עך האט נ־ט געװאלט א־ן דעד נרוי- םעד נװ-־א־כ אינעדנ״טן אויף א ז״דענער — װ־ ז״ן שנוד, ױ נעטר־־ע ־טנ־ד גיטל, אדעד נעדטר■.־־ האט עם נעװזילט. - זאל •טוין דאם ל״נ דערקאנט־טען ױ יארן א־ן דעד ה״מ־־טעד, ־.,־אנלענעד העמד. אט -אם דאט דב ליינ נעװאלט זאנן זק זון ־דהנדאל, װאם ד״םט איצטער ראבערט גאלד, בשער״ יענער האט אויסעדױקט ז״ן ױ־בם היזױ־ט, הלמאי ער, וײן טאטע, ־טם־רט דך ניט ,װי אין דעד ה״ם. הלמא• ער ־טפירט ניט, אז געדטױודס גוטםקײט איז אן אמהע, ק־מט פון םאמע האדצן אוד־ס.