Literarishe bleter · 1931-04-24 · 17 (24.4.1931) · p. Seite 319

זײט 319 לימערארישע בלעםער נום. 17 (364) האט מיד דער תל׳םירעד ז־עדצ״לפ, אז װען אלע ז״נען גדגלאסן, י,אט דך יעי קאטער פלזצלונ: אנגעדױבן צו חױגן אױםן אדט. הפנ־כ, דאש וואכע־ איז העכעד געװיג־ן א־ן עש ד.אט דעש קאמעד םון א־ט אױפגדדידט. האט טען :~־ך געלאזן דעם מא׳ טאד - וױ עב איז צויןױױםען זרם ב,־עג. לאנגזאט, י׳אנגזאם, טאפנױק אין דע־ נאכט, איז דע־ קא־ טע־ :ע־טראומען, א־ן דך מ־מאמאל א־נגע־טנ־מן א־ן ברעג. ט־ר האכן או־פגיעצ־טעדט א־ן :עכל־כן ז־צן צעפ״גיקטע, ־ינגעױקע. נ־ט אויםגע־טלאסענע א־ן גלייכײדטיקע. נאר א ,יױיטע כ־לעד״ ס־ן ה־נט האט א־נז פדוצלונ; דערװעקט םון אונוע־ שווערן שוױיגן. - :עװ־פ א ריבאלקע ניט וױיט, - האט א־יטגעקדעבצט דעד ס־יער, ל־גנױק א־יף י״ן געלענער אונטעד ױ בענק. די קאױיעד, דער הל׳ס־רער און דעד רא־ט־נ־םט ז״נען :ל־־ך ארוינכ םון דאך א־אפגעשפױמען אױסן ירע:. אין א וױלע ארוט ד.אט זיך דעדד,ע־ט סון בױעג א םױיד־קער ״ד׳־רא■,. געשױען האט דער מאשיניםט. ער אױ אד״עעלאםן אין קאױמע, אן אן אטעם, און :ל״ך צו מי,־: - הנר• א ױנאלקע פון דער ״ױשעד קאע־נעי ז״ תטן: ז״ ג״ק אהער... ױ קענק רך ז״עד כוט... כיהאכ ז״ געזאגט ױ־ן נאמען, אז דו סא־סט אױך מיט אונז... - װא־ געסינען מיר דך און װעד קען עם דארט ז״ן? - כין איך ארויפ ניט באוױזן נאך אדאפ־טפױנגען א־יפן כדעײ ־ ■ דערדעדט באקאנטע שנדמען: א־ך האב אנגעױסן א נאמק. א צװ״טן, א דױט;. יא: מען דוסט מיך צוריק אן מ״ן ב״־נאמען. עמעצעד ״ו־פט ס־ן עױע־ן מוט א לאמטעוץ. נאך און נאך א״נעד. - אהעדז - אד,ער: א געמ־מל, א :עלעכטער, א ביױ<— ױ יאטן םון קאמונע ״איקאר־• או־ף קעטא־סאנג. נאבט, רענן, שװארצע■ ,־ױנמן. סינטמעדעד פראםמי־עד אטעט פ־ן קאלטן טי־ך. א״פן ,־ױרידן בױ־- - א גדױםער ־״דנטענע־ר געצעלט. - גוטן אװנט, יאטן:... אינמיטן געצעלט - אן אייזעדן או־װעלע, אדן ב״ ױ ז־־טן, ב״ ױ ל״װנמענע װענט - א ,־יי ע־שט׳פאלאזענע געלעגעדפ זע :א־, מאטע-ארעז ער ז־צט מ־ט אײן שטיחל א־־פן פ־ם. ער האט נאך ניט כאודזן - אין א־־לעניש - דעם צ־ױיטן אנ צוטאן. יאטן: ..א־קארי׳, קודאסאזשטשינער חכדה: ה״נט ג״ ט־עף, דאו און װען עם א־ז באשע־ט ז־ך װ־דער צד טרעפן: מיד - געסט םון דער נאכט או־־יע אומגעו״כטע. װעד האג־ נאך געקענט, אזױ וױ מ־ר, אפיטאצן די טודדענע דארעמק״ט פון ױעפ געצעלט: מיר האבן ױך אױכגעטאן ביזן ל־יכ ױ־כנענעצצע מען :יט אונז עםן. מ־ט פלע הויפנט שלנגען מיד פױשע קע טענע ,־דיכן, מיר סאדטױנקען מ־ט קאלטן מ־רך מ־ט פ־טעד׳בר־־ט. און פוסצן םאד אױגן קיקן אונז אן סוט ־צמ־יכ־ אןן פױיד. נאבדעט ד,אבן מ־ד דך שױן א״ננעשלאםן אין ד־ ,״ארעמע ױיען או־ף ױ געלעגערם צוױשן אלעמען, און אונזערע פיט נע דענדט צופ אויםםנ״־פאדה״צט; אײ״ע־ע: עמעצע־ ד.אט דעט לעמפל אויםגעדױים, סארלאשץ ױ לאמטעדנעם אין עם האבן ״ך אגזע־ ־־־:; א־בעראנ״פ ױיד, ר״ד, ר־ד... אהא אין ־ע־ קאמונע א־ז פאראן שײן פי־ נ־־פ ז־נט ער צעשטרעקם ױ הענט נדט א לאנגן גענעץ א.ץ ל״גט פאר: - נו, ראביא, שלאםן: גךק איז ניטא. און ער וױיזט ״עדערן, װאו צו שלאסן. ער און דער ױל־פירער שלאסן א־ן םאש־ן׳אסטיילונג. אױף די געפלאכטענע א״זן׳װענטלעך, ,דאם צדמק ארום דעט מאטא־, ל״גט ער ױ ברעטלעך. ער בעט א־נטעד א סעלץ אץ פא־ט־ק א געלעגער. דעד פ״עױ האט דך שוין א״נגעלייגט אײםן ױל צוז־שן ױ שלאסבענק מ־טן קאפ אין שארסן װינקל, װאו עם גײק דך צונויף ױ ,זענט פ־נפ קאטער. אי׳ בעד ױ שלאםנענק הא־ן מיר צעל״גט נרעטער, אין ױ צודי קא׳ ר״עד, כאדאש און א־ך, ז״נק אײך געװען םארסיק פ־טן נאכט׳ לעי׳עי• איז נעזאק ת״ק. דער רענן האט געז־נגען. סון מאשין׳ אסמײלונג האבן ױך שד׳ץ דעדטדאגן ױ ערשטע שנאו־ך־נעתםן פץ א ױנגן געזונטן שלאף. ױ כא־ייעד האבן געשוױגן אין ױ לאסטערנעס אױין. אונטער אוני ד.אט דך אלץ געקנ״טשט אץ געק־עכצט ױעד סױער. כאדאש האט שם־ל געדדלט דעם רעגן, און אז מיר האבן דך צערעדט, האט ער אנגעד״ײבן דערציילן םון דך: עד איז א קױוװע־. עד א־ז פאראיאדן זומעד :עקימיען ק״ן בה־א׳ביחשאן. איז יאבעד אים ניט געסעלן צו דץ א זעמליעױע׳ ליעץ *. און אויף ק־רסן איז גראד צ־ ־ענע־ צ״ט עפעם ק״ן אויםנעפ גיט געװען. איז ער אװעק אױף שדא־צאדבעט א־ן ני׳ קאלאיעװקער זעג׳מ־ל. םלעגט לאזץ דאגאנע־ מ־ט געה־ל־ן (״עקם׳ פארט׳געהילץ, נא װס־ע םטא״), געװינטערט א־ן באבאראװסק און האט דארטן געענױקם קורםן סץ ״םםראיאוטש״, בוי׳קורםן. האט מק אים געש־קט ארבעטק אדער בױען ױ נ״ע געב״דעס פץ דע־ ״קיר׳דארגער״ ״עטטעעם״. נאד ער א־ז אלץ נימ צוס־־ד;. עם ודלמ דך אים ק־ץ םאכאלץ. ער איז שוין געװען סױל־נג׳ צ״פ אין װלאױוחאסטאק און דך שױן םארשױבן צד םאוץ או־ף קאמ׳ טשאסקע, נא־ אין ױנע דאקימענמן האט מען דעחק, אז ער האט גדענױקמ בוי׳קורםן, האט טען אים ניט געלאזן פארן. ױ בעפטע זאך איו א טראקטאױםט. אים טוט ױעד באג:, װאם ער האט ״ס־אזעװאיעט״ ױ ״מ־אקפאו־נע קירםיאנקעם״ אין ט־כאנקע *•, עד האט םון די שדין גאנץ שסעט דך דעדװאוםט. אויב םיװעט ז־ך ניט מאבן קיין רעכטע ״קורםיאנקעם״, איז אדער אױסן באבאראװ׳ םקעד ״םעלמאש״־זא,דאד, אז ניט איז - ה״דא ציױק אדף דעמע׳ יעװקע׳*♦♦. אינרערה״ם איז איצט אויך ק״ן בעזראבאטנע פא־א;. הינטער אונז האט דך דעד סײער םארהוםט אױף לאצ׳לאנ:. הינטעד ױ שױבן האט אלץ געבתמט ױ םטרדנע םון .־עגן, װאם פלעגט םון װייל צד װ״ל נעמק העכעד און העבער דעם םאן, א־ן ־אם האט געװיק, אז דעד רעגן שטא־קמ זיך. - ,ד׳םאםאפ דעליע•**• - האט כאדאש נאך א לאננן םאר• מ־אכט דך אתיםגעז^נט, סונקט וױ עד דאלט סא־ דך אל״ן כא־ ש־טעטיקט דיגע געדאגקען. דעתאך איז ע־ אײנגעשלאסן. איך האכ נאך געװאכט. לאנכ. הינטער ױ שױבן האט אױפיעװנגען א שװאדצער װינט. אינמימן דער נאכט האפ מיך אויםגעװעקט דעם מאמא־פ קנאקיקעי נעלעכטער. איך האב דך אומגעקוקמ - אלע דינען גע׳ ״ק װאך. דער ברעמער׳געלעגער א־בער ױ שלאסבענק איז שוץ ניט געװע;. געבליבן אײ בלו־יז איץ ברעט, אויף .־ועלכער א־ך בץ;עלעגן׳ * ערדאינעשער. ** א ײדישער ױנקם אין בירן״בירוש•[. *** * פ#רשם$ס בײ קיעוד, נאםת.