Literarishe bleter · 1931-04-17 · 16 (17.4.1931) · p. Seite 302

ליםערארישע גלעמער נוס. 16 (363) זײט 302 דאם װאדט דואט דער לײענעדן ענטפערם אויף דער אנקעטע פון די ״ליטעחורישע בלעטער״ גלײכגילט־רךט ט־ן אײן דיט, א־ן בײזע שנאה םון דער צוױיט;׳,־. דאם ערשטע ג״ט סארגײ אדן זעט דיך נ־שט, און ד צזײמע שטי־ט א־בער דר מיט א צעעסגט מ־ל, גרײט יעדע מ־נ־ש ד־ך אױסצ־ט־עםן. נאך גוט, ,ז׳אם עט ד:ען פאדאנען אײנציקע אױםנאמען, װעלכע װילן דין ראדם, װארםן אויף דעם און טאנען עם בײ דר. און עם דנען אט ד אײנציקע אױסנאסען, ודעלכע באשאפן כ-א־ דר שעד״ן, װןןס דערהדבן דך מ־ט דער ברכה אין זיך איבעי דער גלײכגילטיקײט און שנאה םין ד אנדערע, און ד$ם אײנציקע. װאס א־ך וױנטש דך, איז, אז ד א״נצלנזנ װעלכע האבן ליב מײן װארט, :אלן מיך דךגמאל :ישט פאדלאזן, בד ד געבענטשטע שעהן זאל זײן מיט מיר װאש אםטער אוז מעדער. .סיט איז געזווסי,— רייססױט־ים הײגז\ ראנ\ ר פיסם־טריכם. ו ו א:ר*ש ע ליסעואסן־פאוא״ז א ר ר נ ט ן פון ײדישן קלאםישן הומאר םון *רטיסם*הום$ריסס לײב שדיפטזעצער <פ ו ן ו ו י ל נ ע> שאפינגעז פיז ד:מענדעלע׳_מוכר -- ספרים, שלום־ עליכם, משה באדיר, אברהם ירײזען, דער טונקעלער ואין גרים). דערצײלוננען סון אנטאן טשעכאוו און לידעלעך םון 3 ע ר א נ ז ש ע. םןנאלאנן, דערצײלונגען, סצענקעס,'פעשהלעך. מנחם־מענדלס גליקן - שלום־עליכם. דערצײלונגען״אימפראװמאציעס — לײב שריםטזעצער. אדרעס: 2 .װז ,8 ^סויד .1ט ,ס ח 1 ו .ז2606)1׳< וב5 ז*\©_1 זסו^ װילנער פארלאג פון ב. קלעצקין עס איז דערשינען: ד״ר גרשון לעװין איבנורדעפענישן עפיזאדן און איינדרוקן סון דער רוםיש־יאפאנישער קריג. 234 זייטן * פרײי 6 גילדן. 23 1>1ש16גא ,3*\3*5ו3/\\ ,״ז6י1סץ8״ .12>61ק5 13.196 .ס .* .ק .ז װײנפער / נױ־יארק װאם איז רער עצם םו־ן מײן ליםעראדשעד >נ־נעט שאר ד 16 יאד, װאס א־ך שדײב? מיר דאכט זיך, אז װעװ אמהױ־קסטער ענטםער װעט זײן, װען איך ,װעל סגן־ - די םד״ר םון זי־ן און די מורא און צער טון װעװן אויס׳ אין מ־־נע זאמלונגען: ״בײ רע־ נרעבדיע״, ״רער .גילו־ענעװ האן״ און ״,־אטמ־א״ האט ד םד־ד גענ־מען ד אײנערהאנט, װײל א־ך האב א־ן ד געהאט צו טאן מ־ט מענטשן, װעלכע זײנק גע׳ װנט סא־װא־צלט אין דעד ערד, מ־ט ק־נדער, װעלכע האלטן ערשט א־ן ,דאקםן א־ן אן א־אב־ש מ״דל, װעלכע ־ינט צו א־ר אײגענעם ז״ן, וױ א געצנדגעדן צו א־ר נעץ. אוױ אויך א־ן מײן זאםלונג: ,,גאדיר א.־ן גדך, װײל אין דער שטרמער נאט־ר זע איך שטענדק בלו־ז דעם אהביקן איבערבײט א־ן ג־שט ראם מנ־געעלעבע. אבעד א־ן מי־נע א־־ן-־ש־אל-ל־דער א,־ן א־ן מ״נע לידער ס־ן דער גװױ־־שטאט גײט שױן דער טדױעד האגט א־ן האנט מ־ט דער םר״־• אין טײן בוך ״פון אוגזער לאגר״ געהערם מײן פרײד צו ד ,דאקםנדקע י־גװכ־ם, צד ד ארבעטנריקע מוםרךלן־הענט און נדן כרױער צר ד רױנען, און אין סױן בוך ״אײגנפ״ געהעדט מײן פ.־ײ- צד רעש שאסנדק;, װאקםנדקן א־ן דער ג־ױס׳שטאט אזן דער טדױעד אז־ף אזנזעד אײגן ײדש לעב;, װאש דערט צעמאלן אונ״ כע־ ד .־עדער םרן דער גדויפ-שטאט. ד זעלבע צװײ מאט־דן גײען אױך דזרך אין מ־־נע צוױי נ״ע ביכע,־: .,43 שד־בער״ און ״אימעדקע״, װעלכע װעלן דעך- שי־נק נקולכ. דאם ערשטע ב־ך האט א־ן דך סײנע אײגדרוקן א־ן פער-;ענדעבע א־בערלעבונגען ס־ט א גרדסעד צאל סא־שט־־ער £־; אונ- זער ליכעראט־,־, און דאם צדײטע בוך כאשטיט םון רערצײלונ- :ען דעגן א קל״ן ײדש שטעטל אין סױלן, דאש לעבט ילד־ז מיטן ־וה ס־ן אסערקע. װעגן מײ:ע דײטערדקע סלע:ער? א, ד זײ:ק דא אזױ פילז צרנױם׳• סארנומען מיט א־צטיקן מאמענט בין א־ך רעס אין ל־דער• ס־ן אלע ט״נע אסגעקל״בנםטע און יעםעדע ו שטעײן א 1< ***•**% ו ״׳ ,דעט האבן, את־׳ ,װעפ הײםן ״מײן אײגנס״, אץ 2*ל ראם ״ א־ע ױאס אסגעקל־בגסטע און ־אס ודכטיקםטע ס אױך נײע זאבן, מ״נע םדערדיקע ועקם לידער-זאמלונגק.;ל א־ך דער אדגעט, װ: אז איך װעל סארטיק ,דעק מיט אט צז,. דך נע&ען ער״צט דע־כע דארסן ־דאכ ״ערצ**. ז דעגז זאכץ, אכע־ אגגעהײין געטא; צר דערן? אז מדעט לעבן, װעט מען :אך או־פטאן א םך גוטע א־ן שלעכטע זאכן. דער ברוגעם א־ז ס־ל און ,־דלן צו שעפן א־ז רא, כאטש לו־ט רער באצדגג הײנט צ,י האג צר רעם ײדשן שדיסםשטעלער, איז ... אל ״־־ דילי :ײ,דאק.