Literarishe bleter · 1931-04-01 · 14-15 (1.4.1931) · p. Seite 259

זײט 259 ליטערארישע בלעסער נוס. 15-14< 361> ױאל ד.=לארי א'= צר יאקעגען ױ ***♦***••ן **^*■^■י* ארז ער ד.אט דאג :א,1־ פא־דיאז: 'ו ״־ו ז־ע: ****** ****** *•< :דך־ג ב־ן א־ך אדינגעםדעטן א*ז ג־דנאדע, א■ דעד עז־יט :דט דעט טעגדעלשןמם יגדט א־ט::־־. אז - ד.א - חס־ױט ױ־נען :״?• ־טד״ט א־׳ א דדזדן-געלעבטעד - אם־קודטיט דינען ז־־• - נ־ין, ענטטעדט ב-. ג. - א חש־ד .־־־טט אז־ט ־םמנם פ־צ;. ר־ *** •** ******** **■*• -־ *י ־' *־5ו י 1 ״־ ג־עהאמ ױ געל־עגנה־ קעד - ה־פט :־שמ. פ־יע:; י "נ;י<7 י• •**•■> *>.* **•* ••* **•*. . *..> .א, -, '"5ו געשען א־ן נ־ה״׳ דאד א־זי׳ געװאק א ד א*ז פין :ומע פענטער דערצ־לץ דך דעידדילע־ ־׳ר*נ י <׳ א־ן הט*ה*זט. - ־עך האמ דך פר־ן ױעםאלמ געם־זמ נאקעניען ן*^ •♦****• ״1 ־טמוד־רן ד־עם פאנ- נ־עםמ ־־ ־. א־ן װעלפע דער גױעפמ־ער הלק פאר זד׳לען דע*נ נ־שמ נ״ ״•י 2 י 1 פאעמ ־צן אלם ־טטא־ק געױרקמ א־־ף פ טאזיע, האנן רארעדינלע• י 1כ האמ געהאלמן, י נאטור• דעד 1* ץנגעד וױ נ־שמ *צ־י״ן , דײם אייי ז־ך נאקאנמ םימ הפ־ױז־ פד־ן האמ װ־־מער וױ יר ״טורה-ננונ־ם״. מ־ אן רן דעםאל פא־לא־מ ז־אםאשמ־ש. פ ־ען א־ך האב נ־־טמ, - ־ װאדינונג. דו־ב- 11 ״ ״ײ׳נ־ י ׳וו ם־־ זעלטן נאגעגנמ מ־מ פדצ;. א־ן פ־ן ־״; א*־ האנ ץדאױ :*־ אפיד־ :ע נ־ געל־ע;:ד.־מן ־־•<־־ א נאד ־ע־־זאץ, ד־עלי א־- *יו* '1<1 אין נית״ נענט עפנמױענ;. פאר פראפאנירט **נער באדנרענט דעם א חט־ז 'ו :־אװ א־־נער םעקט אז־ם ם־ן א םפר, זדאנ געםעדט א־נ עם אז ער ג־־ט או־םן חם־דשן דדך, דדםמ - ע.־ תכ־ד אזן דאם ד,־־ענקט מ־ך טאקע ... נאך ״ם־טנח־ד״־רד,״ ד.אמ םר־ן אנגעדדנן צז דםב־־טם ״םזרד. ננרנ־ם״. דאם האט ער געקענט ד דך אין דער הי־ש, :־ט אץ נית־מו־דנז, ודאז דעד עזל אז ״מורה ננונ־ש״ מעגן לעדנען י־ק, ,דאס זיינעך סו ־אר... א־נע־יקנם א־ז אין נ־המ״ד נ־־טמ געווען דע ב־־ץ האמ א־ם גערןענט לערנען נאר א־ן א םרעמדע־;ע־םמודירמ האט ער העלםמ בון דעם םבר. דאן ה־־נמ ע־ אן א־־פד־ן דא״־עד־םמ־קע דדד־ם, .דאז ע־ ־טט־ד־דט דעם םםר ״דײ־־־־נ״. אי פרצעס ניט-געדרוקטע קינדער-מעשהלעך צום ערשטן מזןל פארעפנטלעכט פון כתב־יד פרזױמ עד נאך;־•; אזיף די ניעגל; עם העלפמ נ־־טמ. מזמ י־־טדלע ארם ד־ ־טמ־דל א־ן ־טמעלט אױעק אן ז־מ נע־-ל. - או־ף ױ נאדדעט אץ ־ נאנצול־־םן :עםד און ה״נמ אז נרי מאל ו־יאפן אלע עד אזױ :אנ:: אשעד״ א*ן אטמז• צ**י*׳ איז םאר- ם־ד א־ן ^ן*****£*♦ •** **•*ןך>ט*ך ןן* אנױעד פ־־:עלע - א; קע- זאל־ן פון רעשט נ־םל דראפ־ק געװאק. או־סגעש״מ דאם דאו פאק הױז, צ־ צ־ום א־ט, עד רךמט שענע און ג״מ אה״ם. :יש- *טטידעל^עך *עהיטעלט _ י האט ד* װאוינמ און װאו יעו ער *•** *******ך*ן^*ךך מא ז־נ ױער טאםע ־אם דעמ : יטטיד׳־עאך. און ניעװ־עזן :״ע אױ־נצונק... ער מירא :ישמ ־טענק־ען, - האט קוםמ יען יאך׳ םארגן, אה״דקוםען מוז *טט** ה**נט, דזט** ימעי: צ־ דעד ם־ *״* ד**טנ£ נ,״מ ־עד, װ־ צ,* דער *טטלנ צ.* ה* עד טמא; זאל־ן נ־• זאלצן דאם פל״־ט, ק״ן — ראדאם, נידי־1 -;עלען - ענמפ״דמ ־ םזמעד - א פ־־1 זאל־ן-מעםטל ם־מ זאל־ן... - גערען, געםוזמ עםעץ צוגנבענען... - אז־, :אפמ עם אז מ־םהלען נ״ם דא־־;. א־ך האנ געבד־נט, אז םען ד.אט םיך נאנננעמ, צרנ םזף;אד העד איך, אז איך נין א י.ני ז ם ע ר ע ל ע ו ו י י נ ט םערעייע װ״נט. דאפ ד״נםטז, טעדעלעז - א־ך האנ ־טרץ לאנג מ־ין ־ט־ן פנ־םל נ־־טמ נעזען, א־ך ױ־ל זען מי־ן פנ־םל, ם״ן יט־־ן םנ־םלן נ־ דער מאםען א־ז אנע־ יףן ־טפ־;־־ :־מ געדען. - .ד״םטו דאם, םעיעלעי! - םאנמ ד־ ם־מעד ־ ד־לםמ ד־־ן פנ־סד זען, דךם א־זים יטפאצ־דן. נאלד אזנטעד דער ־טטאט ד־גט אקלאד ,־י־ן ט״כעלע, ד־ אקר־םטאל אדאםע־־1, רעםטז ד־ך נ״ם דאםערל יטטעלן אזן דיץ יט״ן םדצוח־פנימל זען... פעדעלע פארק־־מט ז־ך: אזז־ ד״ט נ״ן זױל ־י נ־יטט: ־־ ם־םלעך דעדן א־ר זד־ טאן, אזן דאם םנ־ם־י זען ד־ל ױ נאי־, נאלד. אזן צעד״נט ו־ך נאך טעד. די הינדלעך און דער רעננװאורם פינף הינדעלעך יטפאצ־־ן א־זם אין הויף, ק־קן ז־ך א־ץ א־נ׳ א־־נעם אום, קזקן דך ד־ א־נע־יע־ אז־י. עםן ד־לט ל־ך. עםן... נ־־טמ אזו• פאר הונגעד, :אר גלאט אזז־... ג״ען זיך אלע הינדעלעך צוזאמען, אייגפ פון אנדעד נ־־טט דייט, אזוי װ״ט נאר, װיפל מען דארף אםליגל אױםיטפר־טן. מא- דער טאנמ זיך װאם: דעתײען אלע םינף הינדלעד םיט אםא־* אױף תד עדד, גאד־■ נייטט װרט - ארעננװאורם םליט מען צו, ־טנעבעלעך אםן, פליגעלעך צעשםד״ט, פע- דערלעך סליק. הו-הא! און אלע מיט א״נמאל צום ,־ע־.:דאזר־עפ. פ־נף ה־נד־על־עך, פינף שנענעלעך, םינף פיפצן מיט אםאל... װערט אגעיטלעג... קזםמ דעד האן צו לויפן םימן .״רמן קאם כאפמ אודעק ־עם װאזדם... שפאציק אפ די פינף הינדעלעך אץ דעד שט־י. ם ש ה ל ק מ־טהלע װאלמ זייער געװאלמ האנן אפייגעלע! נור װי אזוי נאפט םען אפ״גיעלעי עפ היםט אינעד דער יאם, און קוים :יםטו ױך אױר - פ״געלע םלים אװעק. םאכס זיך אן עלמעױעו־ חנר םון אים איטםאם: - נעפ אן אניםעלע ואלין און יטימ ז״ אױסן ־טװענצעליע... פוילמ זיך נישט םיטהלע, ג״מ אץ קיך ״אייין, ליידיקט או־ס דאפ גאנצע זאלץ-ם־עםטל א,ץ לױםם אתיס כאםן ס״י-־׳דיעד. ער דערהערט: ציפ-ציפ; - אםייגעלע! ניט אװארף אםזל־ע האגמ זאלין, - דאפ זאלץ האמ אנער דאפ םוייעלע נישט ־ער-;.י״יפמ; דאס במעלע איז פױער אודעקנעפלויגן. - אסנ־פ - םראפט משהלע - א סייגעלע האמ א ״טארף אי־ער אץ דערהעדט טױמ סץ דערװ״טנם.