Literarishe bleter · 1931-03-27 · 13 (27.3.1931) · p. Seite 246

(350) 13 ריטערארישע בלעטער גר: זײט 246 שרים שטעיץ •. מאגטרעאל פאדלאזן ר״עט נד־נעד, פר״נר מ״ן א״נצ״קע־ - •עפרינ־, נישט אזױ פ־״י*עך: לעל. נ־שט ם״נע ד.ענט אזו־ ל־בלעך, ז״ שטיל, נ־שט י־ל עו רער אםנק״ט סון ראל־ - זעסט, אט דאדט אז־פן ט־:״ ר־נט־קט ו־ך דער שנ־. ר־ אר־סער תיך; אזן ק״נעד ראדט נ־שט אױף א־נז :״ט יר־קל. ץ^.*• ך>4•• •* ^*4*^4 רעטט א־ר שד־ן ק״נטאל נ־שט אדעכנלו־פן 4**4• **4*£* א־ך רעד ז־ך שז־ן רערנ־שט צר־שן י״״ער :אדאז׳טן, אז א־ד י״דע 'זאלט ם־ך זזכן — אזמעט־ק אצ־נד. זתב און בלינד גלאנצט ר־ זון או־פן שנ־. אזן אט א־ז דער שט־ן פאר צרײ: ״אמ־ר ז־צן: א־ך רעל רופן א־ר נאמען. בערנ אתט רעלן א־ן שנײןקן׳עלנט שטזמען. נ״ן, ז• װעט ד.ײנט נ־שט קומען. נרדון פאטעראנץ ׳. טאראגטא ו ו י א ל. ה. ל״װיקן — :יס ליבש ־־ שרעין פ־ן מ״ן ר,״ז רא־טן לאננ ש־־ן א״ף ר״נע טר־ט. ־ער פדאטטער ט־ש — מ־ט ארײסז ט־שטזך פארש־פ־״ט — א־ן םעשענע י—ײבטער ב־ענען ל־דמ, ־־גטיק אײ• אין ״על׳ ר• אמאל, - א־ן מ־ן מאמעב שט־ב. איז ״״׳ ־.־ רעסט אזז• פעאנ־ע־כעמען ר־נע ר,עגט אזן בענטשץ ם״ן אדעב ב־.״ט־ ״הא לדמא ענ־א, דאפ ארעמע בת־ט א*ז ױב אזױ א־ן נוט״ אזן ד״נע שט־לע — רעלן פאלן א־בער אלע ר־נקע־לנך אזן עב רעט א״פנ־ן אזא פר־-, ־זב׳טזב רעט ז״ן, נרז־סער ־־ב־טזב: ,־ױ אמאל א־ן מ־ץ אלטער ה״ב. י. אפאטאיבו / ניו־י^רק ד ק ע ד * אזױ האט ער;עהע־שט איבער צען ־אר, אננעשטעלט ארע־ לעגאט, געזען װאב־ע־ע באאמטע מען זאל עדרײלן, אלײן געתינערט צ־גארן, זיך ארזמנעדר״ט א־ן ז״־ענע העמדער מ־ט פארקאשערטע א־בל און גארנ־שט געטאן. אין דער שט־ל האבן ת •ונ־אן-ל״ט;עמורמלט, ז־ך אבער געשיראקן פא־ ז״נע הענט, פל״צעט מזדא געהאט פאר וײנע או־גן. ט׳א־ז קאלט גערארן װען דזשעק האט אנגעהו־בן שארן מ־ט זײנע קלײנע פארלאפענע או־גן איבער עמעצנס פנ־ב. און נ־ט נאר האט מען געשװשן א־ן דץ געננװארט, מען האט הינטיש .נעשמײכלט צו א־ם. פיא־ז פאדב־ א־א־ נאך א־אר. םון ל״ד־ק׳נײן אזן סון צז׳■ פיל עסן ז״נען בײ תשעקן ת מוםקולן װ״כער געװאק, די הענט און ד־ פלײצעס זײנען ויך צעװאקסן, אז־סנעזען נאך שטארקער אזן אזנטעד דער גאמבע האט ז־ד געפעלדלט אגו־דעדל. ת ־ונ־אן א־ז געײאח אל׳ז שטארקער, א־נגעפ־גדעװעטעד. מענעשן האבן געארבעט. גוט פארד־נט, זעלטן און םיט שװעת• ק״טן אדײנגענומען אנ״עס טיטגליד. תשעק האט ניט;עהאמ או־ף װעמען אױסצופתכיק תנע פויסטן. דך נ־ם;עכאפט, אז ער א־ז עלטער מ־ט צען ־אר. או דץ אטעב א־ז געװאק קירדעד. עד האט דך ארוםגעטראגן מ*ם זײנע װאגיקע גלידעד, װאו דאם נלוט האט נעשפילט מיט אזא א ש ט א צען ־א־ האט הזשעק;עהע־ש־ט א־ן ־־גד .פ״גטער-׳־וג־אן ירא׳ לער-־ונ־אן>. ער האט א״נגעב־אגן יעק ארבעטער, געזעז ער ואל װעדן אנוטע,־ ־ונ־אן׳מאן. א־ז א.־״נגעק־מען א ״גתנער,, האט תשעק ז־ך יאלד צר א־ט צשעזעצט, א״סגעתסן אקנאפ מ־ט תעד סחורר״ או־ב דער גתנער האט געטדאנן אנ״עב אנצי;,;עשד־בן מיט טינט בײ ־ענעט אױפן װ״בן קא־יגער, באלד געגעבן צ• דעדפ־לן, אז אחוץ תשעקן האט הא ק״נעד קײן דעד■ נ־ט. און װ״ א־ז געװען דעס ית׳ נעס, אױב ער האט געװאגט דך אנטקעננצושטעלן. תשעק א־ז געװען אץ ת פע־צ-נךע־. הױך, ת פל״צעס איבער אן א־ל די בתיט. הענם באװאקסעגע, װ*ד.יקע, העד קאפ ט־ף אץ ת אקסלען אוז דער קא־ק אנ־דעתקער האט דך אננעצד־גן פ־ן באהאלטענער גיזדד.. מ־ט צען ־אר קר־ד״ װען ס׳האט אױסגעבדאבן דער גתיסער שטר״ר און סיהאבן דך באװ־זן אן אש־עוד ..סקעבס״, האט ת ־ונ־אן געדונגען דושעקן דעם ..פרײז׳פײטעד״. םון עדששן טא־. אן האט עה אנגעהו־בן הערשן אין רער ־ו־ נ־אן, נעהערשט ם־ט ד־ װאג־קע הענט. ער האע אונטערגעהאקם אושן, נעש־פאלטן קעפ *פנעהאקט ליגנען און אז מען האט;ע׳ דארםט. ד.אט ע־ אפ־לו או־ף יענער װעלט נעקענט אװעקשיקן. אדאנק א־ם האט ת ־ונ־אן געװאונען דעס שטת־ק. * פון ניך .קל*שנק*םף/ װ*ס דערק״נם *יננינן *־ן קלעזקין׳:*רל*ג.