Literarishe bleter · 1931-03-20 · 12 (20.3.1931) · p. Seite 229

זײם 229 ליפזערארישע בלעטער נומ. 12 (359) ,־יװששע, וױדער, א אנצײגערדיקע, אגעגױגעגע, מיש *זפניש גןוך זזסעיע־ און אוי^עצויגענער - ז• ר,אש זיך ניש געקענמ רױשלען, געת ער איז צו איר אין שטיב־ א־יינגעקוםען. איר מאן, חייש, ראט נר־יש געלאכמ אין זיין געלער נארר אריין און ר.אש אוגהערגעדדקש םלכן חנה״סײגעש צװיי ששוי׳ן צום זיצן. םטערנע איז געװען די, װאם האש מלכן דערמאנש אן יענע מ־גג, םיט אםך יארעלעך צוריק נשעת עד איז געזעםן אויף אםום־ נענקעלע און אזא װי זי, םטערנע, - נאר ריװטשע האש זי געהײםן - האש אראםגעװיקלט דעם גדינעם םארעם אין אקנ־לכל און יטםע• שער םון דעם א־יםגעא״גלט העגששקעלעך גױנע צים גושן אנדעגק. האט ער, מעקמ דערציילט םון ־ער םױנה װאם הײםש אמעריקע. ס־ן זײן גאר םײן לענן, װאס א־ז... אװדאי גײט ניט װי מען וױל... ער האש דערצײלט םון זײן געראשענעם זון קארל... אװדאי װאלש םשערנע אין אםעױקע געה״םן: םײדי... - אזו■ ײעט זי שאקע ה״שן, װארעם קארל קוקש או־ם ־י אויגן. - כא־כא־כא - האט מק געלאנש. סיהאט אלעכען הנאה געטאן און ניש גאר קלאר געװאיםמ םארװאס. ער האש אויך דערצײלט םון ױ גױנע העגששקעלעך. עםעם האט ער נעזאגט און ניט גאר איגגאנק ־ערזאגש. און טאקע נאך יענעם אװנט - זומער א־ז ראם געװען - האש שוין דאם גאנצע שטעטל געװאוסט, װאם םאר אגרויס גליק עס איז אויםגעםאלן םאר םטעתע ױװטשעפ. יא ראם גאנצע ששעטל האט גערעדט םון דעם גליק, און םטערנען שטארק מקנא געװען. קײן עין־הרע, איר איז ניט צו פארזינױקן. ד האט א שאנטער, שײן װי ױ לינטיקע זון..." 6. זײנק שױן דעױבער שםעטער ױ יארעלעך געלאסן. װי רער שםײגעד, איז אמעױקע אלץ נענשער געװארן צו ױ קלײגע שטעש־ לאך אין ליטע, אץ םוילן, װאלין און םאדאליע. און אז ױ יאדעלעך זתק געלאםן, אץ אמעױקע איז נענםער געװארן, םמש מיטן האנמ צו דערלאנגק - איז מלך, װאם האש שוין דעםאלט געהײסן םעקס און געארנעט האם ער בלוױ אבט שעה אטאנ, אץ ער, פעקס, אױ שוין געװען אצושנײדער און ״גוט אויס־ געמאכט•׳ - איז מעקס יעמאלש געםאק געװאוירע װעק, װאס םע םאכן עםעפ ״דן... אגכ האש אים אזא בענקשאםט, אזא נאגעגיש ארוםגעכאםט, נאך דעס װי ,־אבמשע-אױ, ניט םאר ױװטשעז געדאכט - ראכטשע איז אװעקגעקומען גאר אומגעױכט... יא מיט אגרויםעד נאגעניש אין הארצן איז מעקס געםארן געװאוירע װערן זײן הײמיש שטעטל, עתעץ נײם דניעםטער, װאס אין םאדאליע. ער האש אםך איבעתעקלעדט אין װעג, אז אים װעש זײן שװער צו קוקן ױװטשען אין ױ אויגן צוליב ױ הענששקעם. נא־ ער האש גארניש געװאוסט, אז ריװטשע װעמ זיך דעמאלט באהאלטן הינשער דער םלײצע םון איר טאכשער סטעתע. אזוי איז דאם טאקע געװען. איר מאמען האט ער נאך געשראםן א־ן אייגענעם ששינל, איר מאםע אײנגעשדומםן, און ראס שטינל אײנגעשדומםן: נאשר םיזײנען ארויסגעקוםען םשעארין־ליבט. אירע חלבנע ליבטלעך באדארף שוין קײנער ניט. דאס ״דישע קודטורידעבן אין או־גענטינע א שמועם מיט יעקב באטאשאנםקי ױמעניע. לעםלאנר, אױן־־שראל. ראס ערשטע מאל האנן מיר איצש אגאםש פונם ײר״ק ל־טעראױשן קיגוץ אין אתענשינע. *עקב נאשאשאנםק• איז םון ױ לענעדיקםשע, םע־קסשע און שאפנױקםשע םערזענלעכקײטן א־ן רער ױנגער לישערארישער משםחה אין נוענאם-אײרעם. ער איז דראמאשות, נאװעל־םש, קרישיקער, ־ע־ צענזענט און זשותאלישש. ער איז א־יםגענוגדן םיט דעם ״ױשץ קולשור״לענן א־ן אתענטינע. ם־ד האנן זיך געװענדט צום חש״בן גאםמ, ער זאל אוגז דע,יצ*ילן םון רעם נײעס ״ױשץ ישוב אין אד״ גענט־נע און װעגן דעם דארטיקן שאםגױקן קולשור״לענן. ־עקב נאשאשאנםקי ײאבש עס שנעל. נישש געש־אבש פיד, דעדצײלמ עת - םיהאט עמעצער אמאל אויף ם־ר געזאגש, אז איך בין ״דער ײױש־םטישער אדם ד״־אשון״ אין אלטתמעניע. םאראן אץ דעפ זאג גוזמא: דער םלנ־״ם, װאם איז געװען דכ אץ נוקארעשס. אברד,ם גאלדםאדען, ־ע־ שרונאדור װעלװל זנארזשע,־, דער הענרעי״ שער שױםששטעלער רא,־:ן אש־ בױי־עש ־ער מאתער אליעזי תקד און דער םאציאליסטישער םארטירער מאקם .דעקםלער זײנען אין תמענ־ע געװען ײױשיםטן םאר מיר. אנער לענן רער גוזמא א״ פאראן אמת אויך: איך נין םארט דער טאשע םון רער איצשיקער ײרישיםטישער נאװעגונג אין אלטרומעניע. אנער - מיהאט זײער אםט ב״ א״ך געטײלש בינוױם םאר דעם ביםל נײ״ײױש אין אלט- דומעניע און מיך האש מען םארטײלש. םון ױ אושן - אױ םון דעם הארצןז דאדף איך זיך שוין אםניש נאטראבטן :אר אלם אתענ״ מינער און :ישט אלם תמענישער, באטש איך װאלט נאך עםעס יעקב נאםאשאנסק• םיר זײנען געװײנט מקבל״םניפ צו ױן נעםט םון דעם ײױשן נױ״יאחק ױ לעצטע יארן האנן אוגז נאזובש ײױשע קינםטלער פון