Literarishe bleter · 1931-03-13 · 11 (13.3.1931) · p. Seite 208

ליטערארישע בלעטער נום. 11 (358) זײט 208;דעםםעד ה״ן, כזדפ הױם, לייגט עד אװעק דאש דרעשן ױ תבואה און :אפה זיך א־יין אויף אהאלנעד שעה, עפנט אדיף די גסרא נרכדת אדן פא־ט־פט דך אין ױ ױניט דדעגן מעשד, £אדע לקט אדן שינחד,. םארנאנט-זר זעצמ עד דך אוועק מיט ייין :אנין דעיד״עז־נט אונפער אפײגנבוים און טױנקט מילך מ־ט האניק, װי דעד דאקטאי קא- יט־נםקי האט אים נעד,ייםן. פדן גחים מתיקות האט אים םארסעלה אטעפ. טאיז נאד אים געװען אגעװאלטיקע נזװרד״ ער איד נישט ננוח געזק ארומ- צודי־דן דעם ענין. ױ פינף־און־צװאנציק דונאם ערד האנן איס אלין פאד*נזט<ל*ט. ארל יעקנ ־אט געװאלט װי אמשנעלםטן אחים פון דער *טױעסטעדם עננער דידד״ ער איז עו ־גוס *טרואגעד. - הער, לוי, צװײ װערטעד. דו שדײנ מיך אײן אין ועד חנרה און או־נ רי־א־ף האנט־געלט... םיהאט אים פא־םעלמ אטעם. ער האט געעפנט ד־ ט־ר און אדאפ. אויף ד־ ־גמ־גן האט א־ם דעױאגט לוים קול. - אלזא;עדענק: שלום ושלװד,׳. - שלום ושלװה - האט ־עקנ זיך אלײן;עענטפערט. אין פאדע,־ד״ײז האט ער זיך געט־אפן אויג אויף אויג מיט פנחםל שניט- פוחר. נ״רע האנן דך פא־גזטאגען אן װערטער. פנחםל האט דך געצ״פט דאם שראלע נערדל, צונעלײגט דעפ שפיץ צו ־י אײ- געלעך און, קוקנדיק אן אזײט, ז־ך אנגעחפן צו ־עקנן: - ניהאלט נײפ פארקויפן די האלנע מיל. יעקנ האט אויפנעלױנטן. ױ נלאםקײט פון פנים איז םאד שװאונדן און זײנע נאקן האנן זיך אויפסנײ אנגעהוינן ח־טלען. עד האט אין פנתםלם װערטער געדען אגוטן םימן פאר דך. - ה־אנםט־ טאקע װעגן ארץ-ישראל, פעטערי - װער ט,־אנט דאס נישט אין הײנטיקע צײטן? פנחםל האט יעװאדט אויף יעקנם הסנמה און אויף א שט־קל עצה. און געמײנט האט ער, דעד עיקי, צו הערן נ״ם. *עקנ האמ א־ם אנגעװיזן אויף ױ שטיגן. - אוינ אזוי, טא גײ ארויף צו לוין. א־ן אין עטלעכע װערטער האט ער געמײנט צו גענן אן ענטפער אויף אלע פגחס־איציק־הערשס פראגן. קאפ, עד איז א־טדאנעד ׳ ׳וז מאאר, גענײ, אז דו ״אב **..* ***** יםט צ־ון א־ן א־ך טדאג ל״ם און ציגל. לו־ האט גענ־רען יעקנן אן אז״ט, צוגעפ־דט צו דער ט־ד און אפדעג געטאן נלחש: ר״נםט עם טאקע או־ף אן ארת? - ״אס ש״ך, צ־ א־־ף אן אמת? סיא־ז פאדט אונזעד לאנד. א־עלט איז ע ♦ *יי**ײ ***•*•*>* ע.־ע אוײן האנן געקיקט אויף דעם ־טזאגעה ר־ט אגעזאל• נע- יאם ד־נט־קםטע א־ן האט :עװא־ט אױ־ז ט־קעה יקשה״ עד דיאט ז־ך צ־ ־עד זאך. לו־ ע־, יל־ :ה־ :עםען איצ-ט מ*ז •%£ **•■*•• יאנט, ךט א־ן צוט םוף אמאך געטאן מ־ט דעה י ז־ך אװײדע געקװעגר אױף;־פעם נאך אלאנגן דאט זיך דעצידירט; װעלנעה ,ד* א־ינער קאמף. לה :־ן אםוה,;א־ םיזאל ■ו**י •••■*•••*•• י*•*•—1 **• ן _ אױ־ *••••■*** *•••• .*•**., - - .•מ. ח^. .ו י א*:ז. א*ך פא־ דע יל״ין נ־ ך*•^••*•^•* א-ן ך ״•• -••*ן• ד-ד ס•* 1 י *׳' ׳•׳• -ו ׳<׳; * ן ׳*צע. מ׳מאנט א ד״נד 'י יךן װא־ אן אש*פד .״■ל, םאלאג־ע מ־ט א ־ט פא־־״גן א א־ן ריגי ייגיראד, פא־י־־ט־ט. ם״א־ז א־ם .ז־ט ׳ם אינעה־אשונג. ױ פא־נן, נאק '־־11 1 י 1 ־ט א חדד — פא א אפילו א נאמ־״ץ. ױ קאלאג־ע. י - שלום ושלװה ־,אנ■ ־ו ■־1-1 אטא־ נאפאלן א שטארקעד הוםט פון פאישזאונדן מ־טן צעמענט, מיטן שפײנלעד און אויף ז״עד פעלד. יעדע שט־ק אװי גרוים װי דער ־אנגע־ הױף און אזו• נױיט. די;אגצע גחלה א־ז אדומגעצוימט מיט אהו־נן קאן פ־ן ח־טע שטאנעטן, ,זי נ״ קאש־נםקין דעש ־א־טא־. ער, יעקנ, דוי****ר —** ד* א*ן ■**•*• י^**ק** האט יעקנ :עזען פינף־־ארן-־צלאגציק יטטיקער ^{*•*••■י ****** ס** ײ^—ט** ײנאנ :ערן איץ ער האט שזין לאנג אױפגעהערט א־ם נישט מער ח אםטרע. א־ן עק פעלד, ־4ענן ז״ן נחלד״ ־טט״ט האם נ־ת-רדרש אפגעז״םט מ־ט קאלך, א־ן איגמ־טז טא:, נשעת ־ער א. א ל מ י נ י ו ־ י א ר קן ו נ ג ע ן װאט עה האט פארעפגטלעבט גאך אין ח ױנגע ־ארן, האט ק־פל־גג זיך דעדלוינט א ניסל שפאם אױפן חשנון פון דעד קעיגין װיקטאריע. ק־פלינג האט זיך שדין עטלעיע ראל געקלאפט ..חטאתי־־ אױף זײן ז־נד,;א־ אין קיניגלעכן הױף פא־געםט מען נישט. די צװאה ג״ט פשזט אינער ניחשה םון ק־נת צז קיניג, אז קיפלינג זאל :ישט ״דערהוינן װערן״, װי לאנג ח איצטיקע ד־נאםטיע װעט לענן. אגב, זאל שוין דא בארערקט װעק, אז נעת קיפלינג האט נאקומען דעש נאנל-פחז פא־ ליטעראטוד, האט עם אין ח ליטע- דאחשע א־ן אינטעלעקטועלע קרײזן פון עננלאנד אחיםכעחפן נאך װײניקעד יאי.ײםטעחננ, װי די ״קךדנונג״ םון םינר,לעד לוים האט איצט אחיםנעחפן אין אמעחקע. א. נ. נאדדינער, דער נאװאוטטעד עננלישעד שױפטשטעלעד, מחנר סון נוך ״נביאים, פחסטעד און הערשער״, האט דףמזאלםט םיט פארניטעחנכ. נעשױנן: ״מיםטער ױחארד קיםלינג איג דער ע,ײשטער ענגלעניער נא־ לױנט צו װעק מיט דעם נאנל-פריז פאר ל־טעדאטור. ער איז דעל ערשטעד עננלענדער נעקחינט צו װעק אין ״הויף״ פ־ן ליטעדא׳ ב א מ ע ר ק י פ ל י נ ג א־ן א נאט־־ן ,דענן עננלישץ ־יבטעד חחאדד ק־פליננ א־ן דער אפטײלוננ ״פון רדד װעלט-ליטעראטור״(״ליט. נלעטער־, נומ. 1 > װערט אדויםגעזאנט ױ השעדד״ אז ױ ד״־־פט־םינה פון א־מפע- ױאליםטישן ױכטערט איזאלידטקײט אוי ר-אדנ־טעחנ: איז דאם, [*״••• •*4**■• ריא•*•**•* •**■י ••••*■>) ״פאעט ־עם ניז א יאט ער :אך :*•טט נאקרמען, ױײזט עט דאזיקן טיײי^ ח װאם ער האט נא; ראידעאט איז א־יט, צילינ זײן דאדיקאל-אימפעױאל־םטישעד אנשויינ:״. רילא, מוחל זײן ראהיקאלן א־מפעױאליזם. מיוח זאגן, אז קיפליננ איז א־רפעױאליםטישער שן קאנםעה״א- ־אם איז א״םיר,, װאם םער קינײ״ אלע. דעלםע זײנען נאקאנט ר־ט ק־פלי״ם קאדיערע, װ״םן. נא־ ם־נות פאה יײן נ־שט נאקומען דעם הע־ראנטן גאױשן ט־טל ליינען נלד :ישט נ״טיק צו זונן, פחמת ד־ ארתע איחאך איז :וט יא־ ם־נה איז, װאם אין זײן פאערע ״ױ אלרנת פון װינהאר״,