Literarishe bleter · 1931-03-13 · 11 (13.3.1931) · p. Seite 203

זײמ 203 ליםעריוײשע בלעםער נום• 11 (358) װילנער פארלאג פון ב. קלעצקין עס איז ארױם סון דרוק: ז א מ ל ב י ך 2 ד / י א י נ ה א ל ט: אהרן צײטלי[—דזשײקןבסןן (* נרןסעשק־שסיל *ױ 4 *קםן). קאדיע מאלאדאװםקי-לױער. ש. י. אימבער-ליײי. רחל ה. קארן—עײ (יערע״ליננ). אהרן צײטלץ—לייער. יצחק באשע־ װיס — *ין לעבסע סעג ןדערעײליננ). ישראל אשענדארף— גװײ לייער• '. י• סרונק—ײדישיזם *ון ײדישע געשיכסע (■ןלעמישע עדיםס). 2.10 זייםן סיײז 5.50 גילדן. 23!>|ז\\316א ,3^\ב82ז3^\ ,״ז6ו1שץ8״ .12)61ק5 אין אלע װעלפ-עקן און איך װזןנ־ט ביז א װערכע נישט איז ו־עדאקציע ,לעט דך אםשר מרומ זײן אױף זײ... נא־ אז א־ך קק שוין נישט מעד םאדטראגן דעכ געוױין םון ר״ן שרײבטיש - נאפ איך א־ויט די מע־-צאםלד־קע םרן זײ, און *תנדל זײ א־• אויף אזא מין אוםן, וױ אין אט־דע־ נאט״ן מ״נעד. זאלן מ־ר די אויבנציט־דטע דיכטעד מ־זזל זײן. ב£־ט נאך (אדעד טאר,ע דעדםאד>, װאט די נעמען ז״ערע םאר״ בל״בן םארלױם־לן די געד״ײמעניש ננ־ן םײן ז־םצנד־קן שד־־בטי־ט... דו נעםמט און ש־קטט ארד־ט םון לאנד ישעיד.י, טאלםטא־ק סירמ צום עשאםאט דײן דוד. נאר דײפ, ױ װעלט האט אײן ״־תשלים״, און מעד װעט שדין נ־שט אױםגײן אונזעד װאד״. און װײטעד א ביסל: ״איך ד,אב געװאלפ אײך עםעם ואג;, עם בעט דך צום געזאנג דעד װאונק,;אד וױ אין רךט א שװערער װאגן - בלײבט דאפ, װאם ל־גט מ־ר אױםן צוע. איך ד,אב נע־רשנט טדײםט און פלאםען ם־ן טיף סון הארץ מ״ן װארט קוטם א;, נאר ב׳מוז, א־ך מ־ז מ״ן מו־ל םא־צאמק• - װער רא־ף מײי ליד א־צט און מײן טא;*•״ און דערבײ נאך א צושדיםטל םון א־ם - ״דעם ערב-משוגענעם״, אז כ־װעל םארדינק א מת-מצװה, װען כיװעל לאזן אפדױקן עױ״עץ- זײנע לידער.... אבער אדעלכע ״ערנ-משוגעים-דינטער״ זענלק-צו צו מ״ן שדײבטיש םון אלע װעלט-עקן און מדך אלע װעלמ-־מ־ט, מאנענױק בײ ם־ר סא־װאם דװקא בײ ט־ר?> א ,װעלכן נ־שט איז ה־ק־ן סאר דעד םארװאנלטקײט אץ אײנואמקײט זײערער. נאר דעד שרײבט־ש מײנער געם־נט ז־ך א־ן א שטאט אזא (בערלין>, װאפ םארמאנמ א־בער םיד מ־ל־אן דײטשן, א מ־ליאן ב״- מער אץ א םערטל מיליאן ה־נט, אבער ק־ץ אק-אײנציקע ײדישע רעדאקציע אץ אויך נישט - ק״ן ,־ע־אקטא־שץ קויש. בץ א־ך מקבר אין ױ לאבידינהן םוי מק שד״בטיש-ױ אלע ױםמירטע און נ־שמ-ר־םמ־רטע װײ-געשרײען םון ױ ײױשע ױנטער ט• קיטאי / ריגע דער קינםטלער מיכאיל יא צ ו ז י י ן א ו י ס ׳: ט ע ל ו נ נ א י ן ר י ג ע אױך ד־ מאלעױי האט אים םא־כאםט א־ן זײן םריער ױגנמ. הונגערנ- ד־ק א־ן דך מאטע־נױק. ד.אט יא םון דע־ םרםטער *וגנמ אן זיך געװארםן םרן כאד-געזאננ צום טעאטער, צו ל־טעראטור, צו מאלעױ־ א־ן אומעטום האט עד אױיםנעװיזן זעלפענע םקק״שן א־ן א םך ענערג־ע. אט טאקע די ענעדג־ע, דער זעלבםמבאװאזםטז״י אץ גלױבן א־ן די אײגענע כוחות, האט א־ם אםט אױיםגעם־־ט ־אױםן :—טערן של־אך. בעת דער װעלפ-טלחמה װערט עד פאביל־דרש, אםנעש־קט אױםן ם־אנט, סא־װאונדעט. לאזא־עטן, אױמװאנדעק, א־ן ענדלע־ - די באםרײונג אדן צוױקקער קק ר־נע. און דא ה״בט דך אן א נײע תקוםת אין זײן לענן און ארבעט. א־נם קולטור-לעבן, װא־ שאםט ז־ך אויםן זעלבסמשטענד־קן תשבון םונם נײ-געשאםע;*־ט ק־כ־־ן, םארנעמט מ. ־א א־נעם ם.ץ ױ חשונםטע ערטער. אץ משך םון ױ לעצטע צען יאר איז נמעט קײן שום ערנםטע ק־לטור-געשעעניש ניט געםאכמ געװאק אן זײן אנטײל. א נײע צײטונג, א זשורנאל, א ליטעראױשע זאמלונג, א םאראײניק־ננ םון ל־מערארישע כוחוה - א־מעטזם א־ז יא אײנער םון ױ הרפט-זײלן. אין די ױגעד ײױשע ליטעראױשע א־ן ק־נםטלעױשע ק־ײזן פא־נעםט מיכא־ל יא אז אײגנארטיקן און צענט,*אלן ארט, באזונ- דערס א־ן לעצטן צענדל־ק ־א־ װען םיהאט דך מעד-װײניקער אוים- נעםאףמירמ און באקומק א שטיקל םרצדף דער לעטלענו״ש-ײױשעד ק־ב־ץ. מ. יא א־ז א םערקװערדיקע דערשייגונג אדםן היגן יױשן דיא- ױזאנט. נאך אלם קינד איז ער געקימק *ץ זק :עבוחטם-שםאמ, וױטעבםק, א־ן דער םרעפדער, טחוץ-לתזדם-הםושנױקעד ױגע, װאד ער האמ דך גענוג אנגעל־טן םאטעױעל און גײםטמק אלעדלײ ענודה- זרהם האט עד אױםגעדינט, אנגעהױבן סון זײגערמאכעדײ אוןי דער- נאך - אנדערע מלאבות. ער האט געװנגק א־ן בא־ םון באר־מטי חזן ראזאװסקי און שםעטער, נאך אלם ױנגער בחורל, האט ער דך אר־־נ- נעצויגן א־ן א ליבהאבעד-טױסע, װאויםען האפ געשס־לט כמעט דעס עכט-ײױשן רעסעושואר סון יענע יארן. מ. יא איז געװען דער ױח-החײם םון אש-דעם ליבהאבעו-ק־ײז, עד האט דך ארײנגעמאן אין טעאשער םיט לײב און לעבן. זײער םױ דאט ער אנגע־ו־בן צד שדײבן אץ אםגעדױקט א דערצײלונג א־ן א ריגעד ױסישעד צײטונג.