Literarishe bleter · 1931-02-20 · 8 (20.2.1931) · p. Seite 145

זײט 145 םימ דעכ באכנעט: דין שױט - מ״ן :1עין. ד-ערנאך - אר׳אנכע ־נדוערע גסיםה פונט םראנצויז, און א םארצרױיםלטער בל1יק םרנם ױנגן בתיר, לעז׳כער האט צוט ערמטן דא־1 פאר ז־ך רע־דען א סעכטש, ודעריכן עד האט דערהוכעמ. ״םארראט דאטטו םיך נ״טט דערר״־עט?״ - עזדײט ער אויש א פא־צדײםליטער. דער םוף: א ריזיק ט־^דײד׳י-ת״ע־י׳כ, אבילר םון ־עכ טיםמטן גרויל. ו *) דער םילפ איז אניכאנט־־נוער עשא־, ־אכ איל לעיטעכט כיונכ ר־רקלעכן לעבן. ■^ ליטערארישע בלעםער נום. 8_(355> ״^■ באגנעםן א־ז איבערנענעין מיט אזא גרויליקן ־עאליזם, אז ר־ צו־ ־צױער מאכן אז־ט צו די אויגן. מינוטן םון אםדו. דאמאלםט טראכטן די זעלנער ודעגן ־נזט־לן ־עם הוגנער, דודטמ, ־צלאף. א־ן אזעלכע מינוטן דעבאט־רט מען או־ך לענן דער מלחמה און םיםאלן ,לערטעוי: ״צו ־אכ ־אכ אלץ?״ דאונדעדבאד א־ז דעד אי^טעד זעלנער קאט־ט־נםקי <לױ װאל־ ד,ײם>. ער םאדנעמט דך אםט מיט די ױננע זעלנער, באזארנט אויף א א מי־םטערדאםטן אוםן שםײז־מיטלען. דער ײאז־־ער כאט־ט־נםק־ פראנט״ קאטש־נםקי ילוא־ װאלהײטו ,־עמארקכ פילם איז נאך לאנגע װאקלענ־שן פון ־ער צענזור ענדלעך ־ערל־־בט נע־ארן אויםצ־ום־רן א־ן כו־לן. ד־ פ־עמ־ערע דעט פארקומען נא־ א־ננ־כ;. םיא־ז א־יעד־ק צ־צוגעבן. אז ־אם םובל־קוכ דע,*װארט מ־ט נרד־ם ־טפאנ־נג ד־ דעמארקם װאם א־ז באארבעט;ע־אץ רורך פרעמ־ערע םון רײם ם־ אםקלאננ נאר אשטארקן ׳ן םױלן נעדאט ו א־ דעדק, דא־ דאט או־ן ■ו־ל־שער א־בערזע ם~ א־ן דעד פ און ם״ אין דער ײד־שעד א׳צװ־טער פ־לם לערט נענד־־ט : קע אנב אין אמערי מא־קכ נײעם בוך - ״דעד ׳־ענ או־ף זדד־ק״. קאנער פאעזיע ״דיײ ך״ר אײי־־ן זאגט, בראװער אדמ־ראל, ,דאם זאל א־ך זאנן?־׳ - דו זאנ: ״םאראו־טז פא־או־םז װאו זענלען טראנןי״ ״די מאנשאפט רעװא־יט־רט שד־ן או־ף דער װאך; די זעגלעדם װעק טו־טלעך־בלאכ און שדאךי... אין ױנגפ געדאנק דאט ד״ם אדורכנעבל־צט; אכװאליע דאט זין שדאו״ן נעז־נט באשפד־צט... ״װאם זאל איך, בראװע־ אדמ־ראל, זײ זאנן, אוינ סיװעט ז־ך לאנ־ נ־ט .װ״זן, װען סיװעט טאנן?״ בא־ויםט, אז די מלחמד האט געװאלט רער קײםער, ״װײל רער ק״סער מוז דאבן זײן מלחמד״ ידי טען זאל רעגן אים שד״בן אין דעד :עשיכטע״. א״נער נאכן צ־וײטן פאלן די ױנגע. ־עם אמפוט־רט מעץ א פיש א צדײטן די הענט. ד־ קאמפאנ־ע װערט או־םנעדרנעט. חורבע דעיםער און שטעט. אמשטא־קםטן אין דער מאמענט, דען א־ן אר־ז־קן אקאפ, װאם װערט אויםגעריסן דורך א הארמאטן-קױל, נעפ־נען זיך צוזא׳ מען אױנגער דײטש און אן עלטע־ער םראנצויז. אםלינקער שטאך פרן דער אמערי פון יאקין מילער (1841 - 1893) ק א ל א מ ב ו ם שדץ הינטער אים די גרױלעכע אזא־ץ, - ש־ץ װײט םון הערקול׳ם טויעדן אםנעםארן, פאראוים - קײן ג״סט, װאם װארםט ם־ן ברעג אשרעק, - פאראויס - נלויז װאםער, װאםער אן אברעג. ״מידארף תםילה טאן״, האט דער געהילף געזאנט, ״־ער הימל דא קײן שטעדן םעד םארמאנטז