Literarishe bleter · 1931-02-20 · 8 (20.2.1931) · p. Seite 142

ריטערארישע בלעטער ני-■. 8 (055 זיים 142 זאסאשטש. א-ן אױף א;דוישן נילד םון רי ־אדאשמשער ש־ער׳ לעשער איז אויך דא סרץ, - אין דער אוױנאדם סון א ם־ער׳ ־1עשער. ,אין וואדשע איער, - װי עם שדי־בט *. ־. סרין, - יױ נאד ער איז אר״ן, וו• ער סלע־,ט זיך אליין אױםרד־קן, א־ן רעד ..לי־ טעראו־־שער ק־ך״, א־ז;עװא־ן או־ס שאך אץ אויס םרעסעראנס. דען ד,אט אסילו נישט;עטאדמ ר־דן װעי,ן די •א:ן א־ן ז״ן:עכנװארס״. ״סרין -;־ט אינער א־ן ז־נע זנרונור״ שרד:י טפעעטאד - א־ז ־אן;עװען טדו־עריק, רעדשלאנן און :א־זא־:ט. ע־ ־.אט ראן אי־ :ערנעלעבט א שװערע קךיזיט־צ־יט״. ער ראט דך באזעצט איז װאדשע צ־טװ־ד־ק ב־ ז״נעט א ר־ו: אן ארװאקאם. װי מ. *. פ־־־ר ד,אט מ־ד רערצ״לט, ר.אט פרין ־ער״־ז־לר. רעט ארװאקאט אניטל צוגעהאלסן א־ן ז״ן ארבעט. א־ן ־ער ע־שטעד צ״ט איז פר•; :עװען אשיעטיקעד טוער א־ן רער ועדה ״שסד, נרורד,־־. סארזיצער א־ז;עװען רער :אקאנטער ר,עב׳ רעלשער שד״בער ד,נ״ץ ר״ נ־שאנאװ־טש>, און פדץ, װ־ פ. ־. :ר־יר לאנט. א־ז;עװען רער טעקרעטאר. אין אשול אי־ף;אלער־ ק־ט 11 פלע;ט פר־ן האלטן סא־לעזוננען א־ן ר,עב<־ע־ש. ם. ־. םר״ר האט;עהעי־ט א־־ן פארלעזונ; פון פרצץ דענן דעד י־רישער (העב־ ־עלשערו ל־טעראטור און רעט ״־*שן :אלק. װע:ן סדצעש סאדלע - א ,פדץ. - *ח־ ־ אץ;ק לעוױן :דמרן אויך ר״ר י ־-< דנד׳נן מים בץאיך;ער נאך צישאג, 4 אז״ :<18-17;:.ײג־־ת״ <ז. 2*םל י דו׳ דז^ט אר״ן, א־ן שוי אנ-ען י/ *•ד [> (םטודענט •0 *0 קק גחיםן;ישט;עט־אפן 1 <* ייאבן;־ם. ־א־ט ׳<*•<״׳■ או־ף נע־ , אויף רער ביםה, איז;ן שול אינס*: ־ונ־״עלייט. אמרי־שמז עולם. יטטאנען א־וננערמאן, װעלבן מיהאט :עקאנט :עבן איאר סב (סרין א־ז ראן אלט;עװען *3 יא־. - נ. מ.> םים אבלאנר בערדל, ם־ט ענערנ־ש־ל״רנשאפטלעטע ליפן און מיט אפאר :תיםע שײנע אויגן, פון װעל:ע א־ך האב מ־ך פש״ט נ־שט;עקאנט אפרייסן. דאס איז;עװען יצדזק־ל־־נוש פדץ. ער האט ז״עד פליםיק;ערעדט אשיינעם הע־רעיש, מיט װעל:ן ער האט י.ונז ז־ער אימפאנירש. די השנלה־ טעמע, אויף װעלבער ער האט זיך אפנעשטעלט און ד :אארבעמ פ־ן אלע ז״טן, ר־ טעמע האט או־ף אונז טטודענטן :ראר;ישט נע־ מא:ט ק״ן;דו־טן ר־שם, מ־ר האבן א״ננטלעך ערװארש עפעם אנ־ רערש...״. ״רער אנהי־ב סון פ־צעס לעבן א־ן װא,־שע - רעדצ״לט;ר־ט שאקאלאװ - א־ז;עװען ז״ער א ש־וערער. אין רעד ארװאקאטו־ אײ סא־ א־ט ק״ן א־ט נ־שט געװען; רי העברעישע קענשענ־שן, יאס ער האט פא־מאגמ, ז״נען געװק צונעפאטט סאר אהעברע־שן שר־י־ בער ארער לעדעד, אבער די ב״דע זא;ן האבן נ־שט;עשטימט מיט ־״; :אראקטעד,;עשמאק, טאלענט און :ארערפענ־שן; ״ד־שע ל־־ טעראטור - ז־ איז בסעש װי נ־שט;עװק, און יעדנבאלם נישט :עקאנט;עבן ק־ן פרנטר״ פ־ץ האט או־ך :עהאש גחיםע פראקט־• שע ־עלק־טן. א־ן םיאיז ק״ן טסק נ־שט, אז ער װאלט;עקאנט פ־רן א;רו־סן עטק, צו פארנעמען אן אננעזעענע שטעלע א־ן א;עשעבט. און װאס ער האט נ־שט :עװאוםט, װאלט עד נ־ך געקאנט רערװערבן מ־ט ז״ן תפ־סה און חר־סות, אבער ראן װאלט א־ט ח ארבעט א־נגאנצן פא־באפט און אויפיעי-עםן, און איך װ־ים נישש. צ״ ער װא־לט;עהאט צי־ט און ח צװ פארנעמק ז־ך אױך םיט ל־שעראטור״. רערװ״ל װערט פחן;״ער;יך אר־־נגע־צויגן אין רי אינטעל־־;ענטע;עזעלשאפטלעבע ק־״זן פון װארשע. ר״ר נרשון לעװ־ן;־ט א־בער א־ן ז״ן :־ך װע;ן א״נעם אן אװנש, או־ף װעלכן ער האט ז־ך :עטראםן א־ן ־ענעם ־א״ מיס פדצן. עס איז;עװען :״ס ר״ר מינץ. אויף טװאדדע;אס 20. קאר־קאטורן, נאד אםתע באשעפענ־שן, גענומען פ־נעס לעב;,- סונעם ראל־ניש־״חשן לעבן, צוגעחבט צול־בן עפעקש מיט סאו־שי־רענע מ־נים טעאטער־קחיטעכער. פחן האט זיך מיט;אלדסארענען לא;; מתװבח געװען. האט אפנעשלען אלע ז״נע שעגית און פארגעל״גט אגאנצע ,־שימה ב־־ל־עד, װעלכע קאנען און דארפן אנגעטאן װעק אין ־ראמאט־שע פא־מען און פא־תעשטעלט װעק או־ף רער ־ח־ שער ב־נע. אז א־ך ־עימאן ז־ך א־צטער אן *ענער ב־לדעד־גאלער״.;עפ־ן א־ך ־צװ־שן ז״ עטלעבע אזו־נע. װאם תאבן שפעטער מיט רער צ״ט פיל מ־שגעװ־רקט צו פרצעס גר־־םק״ט״. ״ח א״נ־קע טע;. .װאם פחן האט חעמאלט פא־בראכט אין .װארשע. װאו ער א־ז שו־ן נ־שט;עװק פ.ץ עטלעבע ־אר, און ר־ א־־ם־-־ענ־שן, װע״בע ז״נען א־ט ־א־ט א.־־ם;עק־מען צו העק פון םאדש־־רענע חטן. סארװאס ער פא־לאזט אזוי ז״ן פק, האבן א־־ף א־ט;עװ־רקט. אז. קומענריק צוחק ק״ן;אמאשטש, לאי ע־ ז־ך נעמען מ־ט אבאזונרערן וישק צ־ ־־טערא־־שער ארבעס. אזו־ האט ער מ־ר מוחע;עװ־ק א־ן ז־ן ע־שטן בחװ. רעדב״ האט ער מ־ך;עבעטן שח־בן א־ט װע:ן ־ע־ער;-ע- ־■טע-אחשער רע־ש״נונ;. ״אם באװ״זט ז־ך, ארע־ װע;ן װעלבער עם װערט גערעדט צ־ע־שט א־ן װא־שע. לו־ט חן בקשד• יי*- א7 דך :א־ א־ם אבאנ־רט ב״ ־עט אלטן נוזמיה טשעינאװ־שש או־ף;אזטא־ם ״הױםי'. סיהאט לאד. נישט גערױערט און א־נעם סעל־עטאן פ־ן ״הױם״ א־ז אפנע־ ־רוקט נעװארן פ־צעם א סראטטסולע תם־־־שע -ערצ״לדנ; מיטן;אמען ״הקחש״ וש. ל. ציטדאן - .־.־״ ל־טעראד־שע ־וחת״. באנר 1. ז״ז 131 — 2*0. א־ן אח>1 תאט פד־ן פארלו־דן ראם דע:ט צו פראקטיצ־ק אלם ארװאקאט. סיחנען ביז איצט נ־שט אױפנעקלערט ח אמתע ם־־־ת דערפון. םיז״נעי רא םא־ש־־רענע השעחת. פדצעם בדורער ױנר׳־הושע דערצ־ילש, אז פרץ האט פארלו־ק דאם רע:ט צול־ב ״פא־ ־1־ט־שע אורזא:;״. ״א״־״נשלעך - ש־ייבט ױנה־־הושע - א־ז ער פון דער זאך;עװק שטאדק צופחק. אבער ח פאמיליע און גוטע סחינד א־ן זאמאשטש האבן סארלאמט, אז ער זאל פאק ק״ז פע״ טערבװת ז־ך משתדל ז־ץ א־ן טיניםטעחום װענן באקומען צוחק ח אדװאקאשן־,־ע:ט. מען האש א־ם םוף־בל־סוף ־א־מע־ע־ט און אװעק״ :עש־קט ק״ן פעטערבות מ־ש ,־עקאמענראצ־ע-בר־װ צו ־־ רארשיקע ״ד־שע בלל׳טוער און מענטשן אננענומענע ב״ י־ער ,־ע־״־חנג. ב״ רער ־עמאלש־קער שרעקלעכער רעאקצ־ע האבן ח אלע ־ערסאנטע מענששן;א־נ־שט נעפועלש. או־ף ח אלע או־םװ״־ זומען און םענות, אז ל״בוש א־ז אפעןקער א־װאקאט, האש יער רעמאלש־קער ־וטט־־ן מ־נ־םטער מאנאםע־ן :עענטפערט; ־איז נאך בעםער. װעט ז־ן מ־ט א־־ן פע־קן ״ר־שן ארװאמ,אט װ״נ־קער איל חסלאנד״. ד־ט א״ן ״ד־שן א־װאקאט א־ז טאקע :עװאק װ״נ־קער. רער־ פא־ אבער א־ז צתעקומען ־ער ״חשער ־1יטעראטיר רעי :ח־סעי ״חשער ר־בטעד. פרץ פא־לאזט אויף שטענחק ז״ן;עבו־רנשטאט זאמאש־טש און פא־ט אחבער ק״ן װא־שע. סיקוםט פא־ א שטאדקעד ־איבערברא־ א־ן פרצעד לעב?• עם רערציילט ױנה־יהושע םר־;: ״ז־ענר־ק א־ן זאמאשטש א־ז ער;עװען אשטא־קעד ליבהא־ בער פון שאר און האט זיך גערעבנש פא־ ־עש בעםטן שס־לער. ער האט ז־ך או־ך נ־שט אפגעוא.ט סון אפרעפעראנש (אקארטן ש:־ד, .װ>מ א־ז אמאל געװען ז״ער ששא־ק א־ל רער מארע>״. א־.ב א־ז פר־ן אויך נעװען א־י־נגעצותן א־ן רעם או־טיקן נעזעלשאפש׳ לעכן לעבן. ע־ איז אויך;עװען אמיטגלױ־ פון ח פ״־ערלעשער א־ן <ס י ף ק ו 80ו