Literarishe bleter · 1931-01-23 · 4 (23.1.1931) · p. Seite 71

לימערארישע בליעטער נור־ 4 (351) 71 * זײט (אויף דער ערעומעד םארשטע־ו;; ז״נען נאך;עדען א״נ־־ע מא־ מענטן דדען די אקצ־ע האט ז־ך פא—א״טן, פארמ־מעפעט;) אדן געטוםל׳, און געפיר׳דער, ־־אט געפעייט, װאט פארא־נטערעט־רט. ־טדין אויף דער עױטטער פא־־טטע״ו;; האבן ז־ך ־טטארק או־טגעטייליט א. ,־אטמאן זמענדל קריק> םיט ז־ין ־טטארקער מאטקע און באמה׳;וטן יטפלן. האחניק, ל׳יב און נע־טמאק א־ז;עדען דער באגאבטער ח. ביהאן (ל־אדקע), - ער האט געריעבט די;אנצע צייט אויף דער ב־נע און אתיסנערופן גרויס צוםרירנלףט בייט עולט. מ. רובין א־ז;עדען צו-דייך, צו-אינטעליגענט. צו״איידל פאר רער נענ־- ראל1. אבער פיינע ערטער האט ער םארמאנט אטך. אויף דעד ער־טטעד פאד־טטעיונ; האט עד <װי דער רעז־ט־טעד> נאך צופ־ל׳;עדאבמ אויף דעם א־׳געמיינעם ־טםה׳ן און א־־ף רעם;אנג םון דער פיעםע. נוט א־ז;עדען ר־אנא בליומלננפעלד, או־ך י.;ר־־בערנ - רעד ־טאטן פ־ן מענרל קד־ק. קי־זעראדיט־ט האט;עד,אט אסך פיינע מאמענטן, ער האט א־בעחעגבן א,־יי ליירי־טע אפנויגן פון באבעל מ־ט פא־־טטא;־. ־1ערערמאן האט ערטערדייז יטאדז־טירט. די אלעמאל נוט אין מוטע־-־א־׳ן א־ז געדען ה.;אטליב. ־עד נאנצער איבעריקע־ ארט־םט־־טער עולם האט;עהאט קלענע־ע עפיזאדייט־נ ־אלן, אבער יערער א־־נער האט;ע־טאפן א;ע־טטא־׳ט, אט־פ. אין דעם םפעקטאקל א־ז א־ײננעליינט;עדא־ן אן ־טיעור מי א־ן אויפמערקזאמקייט. דאם ליאזט זיך פילן פון אנה־יב אן ב־זן םוף. רי טצענע לעבט, אין דער א־ט־םט או־ף דער בינע ־1עבט, אין דאס_ איז נעדים דעד פא־ז־ינםט פ־ן מנהם ,־ובין און פון די ארט־םטן, בוחות מיט אוממענטשלעכע ט באװיזן פא־ אקורצעד צ״ האבן װעלבע ־ןדםן . דא און ופעקטאק־1. א קאמפליצ־רטן טעאטע־-ס יען אז אויםבוי אױ די שםראך ׳ן א״ניקע ערטער לױזן, םעלערן, א• רא ב זײנען ארוים או־ם־רוקן, כאפן זיך ײױש, א־ן אםא־ ערטער לאטיק נ־שט-; רף או־סמײהן. מידא װעלבע , הא־ סםעקטאקל, א פײנער איז עס א־ננאנצז גענומען אבער אױ־נ- עס יײנען עק, װײל ן אויך ה;עק ג־ץ ועען א־ זײער מ/לעט נעפלאבטן פײנע ײדי־טע לידלעך א־ן מאטידן. נ. מײזיל. טעד, האט ־אפיטר אומבאװאוםט םאר זיך אל־ין אויםנענומען אט דאט בפעציםייטע, װאײליױננע־ײטע, נא־ד-ג־אטעםקארטיקע, דאס די ײדײטע מאלידאװאנקע האט נע־טאםן. א־ן זײנע;אדעלן אױ פאראן אט דער ספעציעלע־ הפקרדיק-ליױשער ,־יטם, דעליבע־ איז אזוי נא־אקטעריסטיש םא־ ״אהעסע-םאמע״, מיט די שטענריקע לירײטע אפ- נז־בן, מיט דעם געמי־ט פון גדאבע או־סדרוקן אזן באהארצטע טענער. באבעל אױ דאך יטטענריק דאך. די ־ט־בדוה איז בײ אים אמאמענטאלע, םיקומט ילײך די אויסנ־כטע־ונג. אין זײן קורצער לעבנס-באיטרייבונ; זןבט באבעל װענן זיך, אז ״ער האט זיך או־סנעלערנט אויםצו- דױקן זײנע :עדאנקען קוױן און יטארף״. אויך אין דער םיעסע זײנען געגעבן ױ אלע טיפן ״קוױן און ־טארף״. עם זײנען אלץ קלארע. בולטע;עיטטאלטן, - דאס אויף רער לוננ, דאס איז אויף דער צוננ. אן לאנגע יטמועםן און רײד. אנשטאט ,־ײד קומען טאטן. עם א־בע־צײנט און איבערװינט אפט דער םויםט. א קלאם, אפריטשמעליע און םארט־ק. אט אזוי ז״נען נעגעבן און םצעני־ט נענומען די העלדן אין הער ם־עםע. מעגדל, דער םאטער, א פארבוײשטעד ײד, א ײד א גבר, א,דילרער דעסםאט און אלטע־ בעל-תאװה. ז״נע זין - הםקר-־וננען, בעניע, - איז אבאנױט, ז״ן ברודעד ליאדקע םאתעטערט אים. עם םלאנטע־ט זיך א־ײן א חתן םאו־ דער אלטער, האלב-איױאט־יטער שװעםטער דבה־ה. עס דערכ באדױן (אין צדײטן אקט> א ביליקע־ רעסטאראן אויף מאלדא• דאנקע. אקאמף םון פאטע־ מ־ט בענ־ען.;עשלענ, נעראננל. קלעפ. בעניפ געלייטע םא־וס־א גײט א־בער צים םאטער, צום אלטן מענרל. לסוף ױ חתונה םון דבורד״ אהוליאנקע או־ף אבױיטן אוםן, א פ־־סטאד, װאוילע ױנגען, אונטע־דעלט, דאס רבל א־נמיטן, און אזוי װײמער ביזן םוף. מנחם רובין האט םון דעם קנאפן ״קורצן אבע־ יטארפןי, שטאף א־־םגעשטעלט אםרײלעבן, לעבעדיקן ספעקטאקל (נײטט פא־־טטע״ לונג, נאר ספעקטאקלס. װ־ דער שטאף אזוי אויך איז רי סצענישע באארבעטוננ - ״קורץ און שארף״, געגעבן אין האסטיקע באדענונגען, אין פראסטע, װאוילױנגערישע לידלעך און םאנידן, מ־ט פראסטע אפנעהאקמע דײד. עם איז םאראן אטעמםא אין דער ״האנדלוננ״ צו אונזערע לעזער אין קומענדיקן נומער 5 (352) ״לים. בלעטער״ הײבן מיר אן צו דרוקן די ע נ ס פ ע ר ס פון די ײדישע שרײבער אויף אונ- זער אנקעטע, אין װעלכער םיר האבן געשטעלט די קינססלער פאלגגדיקע פראגן: 1) װעלכע פראבלעםען זענען דורך אײך בעיקר באהאנדלט געװאין אין אײערע װערק? 2> הןבן אײער ביזאיצסיקע װערק אויבגעדריקס איןדער פולער מאס דאס, װאם איר האט געװאלס אין זײ פארקעיפערן? 3) װעלכע אידעען און פראבלעמען פארנעמען אײך, װאס איר װילם ארורכםירן אין אײערע װערק, װעלכע איר שאפט א-5ט? די תשובות דעקן םאר אונז אױף די אינעװײניקסטע װעלט סון דעם ײדישן קינסטלער און זײנע ליכט און שאםן. םיר האבן אויך אנגעהויבן צו באקומען גאנץ־אינטערעסאנטע תשובות פון אונזערע לעזער אויף דער אנקעטע: װעלכע צװײ װערק האבן אויף אײך אין לעצסן יןןר (930ג) געמאכט דעם שסארקסטן אײנדרוק. אײן װערק פון דער ײדישער ליסעראטור, און אײן װערק סון דעד מעלט.ליטעראסור אין א ײדישער איבערזעצונג. אננעבן די םןןטיװן, סארװןןס די װערק זענען געסעלן. םיר חזרן איבער נאך א םןןל: די ענטפערם פון די לײענער דארפן געשריבן װערן קורץ (אן ערך 20—30 שורות). די ערנסטערע ענספערם פון די לײענער װעלן פארעפנטלעכט ווערן אין די ״ליט. בלעסער״. די בעסטע אץ געלונגענסטע תשובות װעלן פרעםירט װערן םיס גוטע ײדישע ביכער. די לײענער װערן געבעטן ארויסשיקן ז״ערע ענטפערס אץ לויף פון יאנואר (אין פוילן) און אין לויף פון פעברואר (אין װײסן אויסלאנד). רעדאקציע ״ליטערארישע בלעטער״.