Literarishe bleter · 1930-12-26 · 52 (26.12.1930) · p. Seite 985

זײס 985 ל י ד ע ר בלומען אריןש גאכיקעס ברין ציט זין־ לענג־אוים גאך ד־ גאם אװי װײט, *זיי םיט הײזער או; םענםטער, סיט כצוםע; אױך גאניקעס — נדי!; טויבן טיט זיצבערנע פאיגא פאיען פון ראך איבער דאך, און נאצד פון יןדפערנער בצעך •טטערצט זיך דא אונטער דער זון. קינ־ע־ טיט װײםע, טיט ביאנ־ע נעיטוידענע קעפיעך — צעבאיט. װאי,בן װי בעז, װי ב־יטרעך וײ רא־ע טיט פ־יצ־ננ און װ־נט, און •טפיאז זיך, •טפירן זיך װײםע טיט גארדענע טענ אין א דאד ־אם רעדא — פ־ן ק־נדישע פיננער געבינד;, א האנט א־ן א האנט — ר־״ט זיך און ציט ויך טיט גאםן, דו־ך ז־נױזע הײ־' פ;ן רער־טשאט, פון נאאדענע ב־ענן טראנט זיך א פ־־א, טיקט זיך א•; גאאדענעם שײן, און כיצי׳ט ז־ך רער יװענ, די נאם, ד־ ־טט״נער — ־אם ז־אבער פון ברוק ײאאק;, װ• פואע נעפא־טעטע נענז בײ א םטא־ו נייען אום, און א פאםטוכא פירט זיך די זון םא־ן תאאז װי א ־טעפם, א •ט־פא א װ״טם צום טרנקעאנעם ב־ענ ע־ויטט און צערינט — װער איז ראם גאיר, װעד איז די עײן, דאם זיאבער, װאם רינט פון רי הענמ? פ־ן פרענורן און אײנענעם אעבן געבאענדט, האב א־ך די גאם נ־׳טט דערקענט. ארן רררכדעד, רראס כ׳ררײס כישט פרן רראכען; צ״ר הענט. ן צײא הענט. װ־ ראם פ־יעך, װאם יטדאנט זיך אין פינקען פון ע.ט״ן, ט־אג א־ז ראם גארר אין פײן באיק, א־ן װונדע־ ,װן4ם כיװײם נ־שט פון װאגעז, צײא א־ך או מיט די א ג־יננ, איזוי נריננ, אזוי נריננ איז צו נײן װי צו ג״ן, װען מען גײט פון רי בערג, און הערן אין אטעם דאם דו־יטן פון װעאן, װאם רײיפן די ברעגן אין נאנג און זען יװי ם־װעקט זיך דער װארד און רער װ־נט א־ן פון בערנ די ט״כן, װאפ צ־ען, ר־ יט־סאעך די װײיפעי פו; זענאען געפירט, ד־ טאםטן-צעבראזן אין װינט. רי פײגא טיט אפענע פאיגא נע־אנט, .װזע ם־װאםער צו ברעגן נוערט פוא. רי בײטער, ,ױאם ברעכן די קעפ צו דער ער־ װען םיגײען די װינטן ד,־דך ז״. רי הײזער, ־ואם שװימען א־וים צו א ברענ און ברײבן פא,־אוירענע עטיײן. די װ*>אקן, די פויאע פון שטלדעם נעבדאכט, רי ערר, װאם צעגײט אין א שטויב. דער אדרער, װאם ראזט זיך ארויס פון די בע־ג און זובט צו די סאהן א יטוץ. פ־ן בערנ ראם געשרײ, װען דאם װאםעד צע־־נט, װאם רײםט דוירך די גרונטן ז־ך דורך — װי דאס פײער, װאס טראגט זיך אין פונקען םון ׳נ־טײן, טראג א־ך דאם גאאד אין מײן באיק, און װונדעד, װאם כ׳װ״ס נישט םון װאנען, צײא איך או מיט די?יסעו^ד׳פע בלעםטר נזם. 52 (347> י 1 ם ף ק י ר ם ז$ ן /?7 ־ע ר ש ע ב י י ע בײ גיןןלדענע ברענן אין פארערזנג —?זלוס *!?זן די נו־יבעד, די פעאדער פון פאר׳טטאט מיט שיטערע ב״םעד אין װינמ, שט״ען װײט, אזוי װײט, אזוי װײט,װי אין ט־ױ פון א חקום צעבאיט, און םינײען דארט אום מײגע קינדישע בארװעםע ם־ם אויך זאסרן און שט״;. רי זון אזא העאע, מיט ׳עפיזיקע הערנער — א ה־ר׳ט צ־ם אויפן איז נרײט, און בוטריקגט אין האאז און דער קאפ, װי ראם נאיק דורך אפענע פעאדער, נעטט נ״ן; א װעאדא, א איכטיקם, פון אײנצעמע בײטער צעיבטעאט/ קוטט אר־־ם פון א טאר, א צעגאםענער םטוא־ו, יוװ א פעדד ׳טװימט ארום ב־זן האאז, ב־ז דער טיף, ײננרעך, װאס װארפן זיך שטײנער און שאעפן אריום א נעבונדענ־ער קאיז, .גו״ם, אין האןריקע פעןרצן נעה־מז,נײען צוםיסבײ א אײדיקער פור. םיאיז זווטער-צײמ, פײנעאעך פאיען און טראנן זיך א־בע־ דעם װאםע־ פיון ט־ײך, און װאאקנדאעך װ״סע מיט אפענע פאיגא נעטען זײ א־ין אונטער זיך. צו נאאד און צו הימאען, צו בערג אין דער הײך סראג איך פארהויבן רעם קאפ, און םיברעגט אויף מײן פנים די ז.ון, און םיפארמאבן זיך — קיא טײנע אוינן א־ן װינט... רער חאום, מײן אעבן פון קינדישע־ װײט, די בערגאעך, .די ׳טטײנער דאם פעאד — סײן קאפ הינטער װעונט פון רער טונקעאער ׳נאםוב האט םיפײע־ אויף פעאדער דערזע;. אויסטון ביז כאקעט זיך צום העבלד אויםטין ביז נאקעט זיך צום העמד און אויםן דורך די נ־אזן אין דער נע־ז, די א־ינן, װי די װינטן װעדן פ־ײ, און טוראנן ז־ך אנטקענן יעדן בו־ם. בערג און גריבער און װאפערן און אײם -- די זון גײט אויף איבע־ װאאקן — נעא. פ־ן רו־כיקע נעפאע;, װי דורך גארד נעזען, װאקסן טורעטם פאר מיר אוים און יװײט, װי די יװעאט װארט װערן פארג״ן, ציט ז־ך אזא פײע־ צז דער ערר איך בין גאך־ א קינד געװען מיט אויםנעבאיטע אי־־נן זוטער-צײט א־ן פעאד, און קאײן — א בוימא אין ברעטער זיך צענעמט — נעאאפן בײ דער ערד צעיטפיאט. ׳עט״נדאעך בײ די װעגן זענען או־סגעיטיט, װי טאן, צום טרעטן אזוי װײך און גאאד — פון אאע פעאדער — גאאד, יטטײען זאננען דין-נעצויגן צו דער זון. איך אאע מײכע גאידער, װאס א־ך האב, האבן אויפגעבריט מיט סרײד און פעאד הימאען און װאאקן זענען נאענט װי יטאף א םטאדע גײט אום פון טאא און טאר, און צװײגן פ>ין אאע בײטער — העא שימן באימן אויף די װעגן, זװ מען קומט. קי און קעאבער באאנקען מידע איבער אאנקעם אי,ן ריי נראז;, אין דיער װײט, און פאםטוכער אין םעאד צינדן םײערן און זעצן רוען זיך אין רויך.