Literarishe bleter · 1930-11-21 · 47 (21.11.1930) · p. Seite 887

וײס 887 ליעעדאד״שע 11101173 011. 41 '342) ני׳םט געקאנט ז״ן בעםער איר האמ מיך באקאיײ־ט איז מיר כענעב; ב־דאוננ; א־ר האם כי־ך א״ננעא-רנס נעבז זיך; א־ז איך ב־ז נייטמ רז־ין בפ־־-ט־בה. אבע־ װאס ר״־מנז א־־־ב האם א־ר דען א פך נע- רורנען ם־ז נ־־־ן טר״־עאפם? מ־יר דיבם. אז גארנ־־בם, ביהאט זיך דע- מארט א סך נערו־דערט אירום דעפ פא־־ב־וינד; פ׳־נפ האפ־טא; אנבוייז, אבע־ א־ך האב קיי; א״ינצ־ק װארט נ־יבט א־־יפנעראזט. ז־־ן הער- פע־ א־ז ק־ינטאל נ־יבט נעפונען נעװא■־;. צוױ־-אי־ז-צװאנצ־ק ־א־ נאבאנאנד האב א־ך ט־ד געװונדע־ט, װי־ה־; ־א" האט א־פ כעקאנט אהינטיו;. אבע־ א־צט װ״פ א־ך. אזו־נפ עפעפ װאס האט פאפ־ירט ה״נט :אבט־טאג, װאפ האט ט־ך טיט ׳בטארקער ק־אפט װידער א־ו־פגעב־אבט א־־•' אטאר־קע צ״ט־ז בר־ צו א־בעיצ־־נז זיך, אז ־אפ אר־ז א־ז נ־־בט נעװעז בריו־ז א הרופ, ב־ן א־ך אװעק אה־ן מ־ט א נ־אב-אייז;. א־ך האב נעזוכט א־; נעזיובט... ב־ז א־ך האב געזע־ נענונ א־־ר צ־ א־בע־צ״ג; ז־ך, אז עפעפ פ־־רט דא־ט א•; א פאר- ־בטאב-טע־ נארע סון א בא־פי־ק. — טירס... דענקביט.־, אז ד־ הע־צאג־; תאט ז־ך עפ אנ- נע־בט־יפ;? — א־ך בין ז־בע־ אז נ־־ן — ב־ז; טאנ פ־ז א" טויט — האפטו א־בע־נעראז; איץ א־־פ; בע־נר אינפ זערביקז צויבטאנ־ װ־ דו האכט־ עפ נעפ־נעז? — 'א — ו־אפ אז־־נפ האט ד־ך באװ־־נז *<יי' נ״ז אה־ז פ־נקט היינט נאכט־טאנ? — ־אפ, װאפ א״ער עקפערענץ האט ט־ט א וױיא צור־ק דע־- קרעיט, אז ע־ ײ־ר נ־־בט הער;. א װייר א־ז ל-ע־ הע־צאנ נעיר־ב; ־ב־ט־־ר. א־; ד־ ־בטירקײט פוגם א־ונט א־ז או־ך געי־יעז אז״ נער־בט. בארי האט צ־ ז״ערע א״ערז אננע־בװוטען דאפ קר־נגע; פ־ן נרעקעיר — טהט״ה װאפ קרינגע; עפ א־צט ר־ גייעקעד׳ — האט נע- פרענט ד־ע־ הע־צאג. — טאקע טהטת דעפ זערבן עניז, װאפ א־ך ב־ז א־יך געקוטע; א־צט ־עדצ־ירז, א״ע־ עקפערענץ. — די טאטע־םט טיך... דאפ אװ ־ב״ן ד״ז ־בטייגעיד' — האט ק־ענקיעך ז־ך אפגע־־פז דע־ העדצאנ —• װעק איז עה נע־בטא־בז א־ן דא-ס? — רע־ עי׳טפטע־ א״נװו־נער... ־ע־ אר־-־ע־ פאפטי־ך. — נע־ביטארבז ענדרעך... װ־ איט א־ז ע־ גע־וע;? — פ־־-אוז-נ״נצ־ק... — אי־ז א־ך בין בי־־ז ז־בעצ־ק. א־ך האב נאך, ה״פט עפ. צ־פ װ־ינ־קפטז פ־־-און-צ־ואנצ־ק ־א־ —• װען א־ך האב נעפא־בעט ד־ ־בעפפ; א־־יל ד־ טא־יבע— פראב;, האב א־ך נער־נט א־נטע־ אט ־ענעפ זקז. ע־ האט זיך נע- פ־נעז א־־פן בעדגר א־ן אט ־ענע־ נאבט, ־וע; בהאב צ־פ ע־׳בט; טאר נעי־עדט ט־ט א״ע־ עקפערענץ ע־ האט ז־ך נעפונען א״פז בע־ני ־־ נאנצע צ־־ט... אבע־ א־ך האב פזן דעב נ־־בט געװ־פט — איז א" א״ך נ־־בט — א — תאט ־ע־ הע־צאנ א״פגעצ־טע־ט. — זעץ פאי־ט א־ך ג־ב ד־־ נאך קאנפט דעדצ״רז — ה־־נט נאכט־טאג האב א־ך נעהע־ט, אז ע־ הארט ב״פ ־בינזא־ב; ־אפ א־ז עפ גע־ועז, װאפ האט ט־ך װידעי־ אר־־פנעב־אבט א־יה ד־ נע־אנקעז װענז ד־ פא־נאננענע צײםז, א־ז ט־ך באװ־־נ־ צ־ זי־כז א־־פן בע־נר אט ראפ. פ־; ו־אפ א־ך האב א״ך יב,״; רעי- צ״יט װען א־ך האב ז־ד צ־־־הנעקעי־ט. האט טע; ט־־ א־בע־כענעכ־ אז ־ע־ נ־פפ האט א־־פנע—קט א װ־נ־ב צ־ זע; ־עפ ניה ע־ װ־ר ז־י פא־ א־פ טת־ו־ה ז״ן ־וע:; א״נע־ א געה־־טנ־־ב. װעיבע ע־ האט נעיהארטז פא־בא־נז העבע־ צװאנצ־ק ־א־ ״א־־פ ־עפפעקט צ־ ט״; האך ־עפ הע־צאנ״. — װעגז עפעפ א פאפ־־־נג, װאפ ע־ האט נעהאט נעזעז ז־ך פא־רו־פ; א״י ד־ טא־יבע־־-פיאב;, װען ער האט ז־ך א־טנעקע־ט צ־־יק צ־ זיינע ־בא■־ א״נע א ־עצעטבעי־-נאיבט ט־ט צװ״-א־ז-צװאנצ־ק ־א־ צ־ריק — כיהאב עפ נעניוטען א־בע־ט־אבט;... — האט ב־ר ט־רפ פא־טנעזעצט — ־ענעפ א־ונט האט עי ט־ך א־ננאנצז אי״ז א־בע־- :עראזט א־־פ; פאפט;; באט־ב נעװ״נט־רעך פיענט ע־ פיוצי־ננ צו- ־־קקוטעז, כד צו זעז, א״ב איך ב־ן נייבט אײננע־ב־ראםן. יענע נאבט אבע־ האב א־ך אים ״ער ני־בט נעזעז, — נייבט געה־קט־ א־־ה דעם, װאפ ע־ האט פאי׳בפ־אכז זיך צוריקצוקערן. ע־ האט זיך, װײזט אויס, טאקע יא צוריקנעקע־ט, נא־ מסתמא נעתאט יבוין נענונ פערטע נאכט א״נמאי א װיניטעי־-אװנט, ט־ט א כך ־אי־ן ־בפעטע־ נאך אט די אויבנדערמאנטע פאפ־רוננען, א־ז דאפ אטאר־קע פאפיט־כר גע- זעיפז איז א פ״ז-או־פכעטע־רידט קאנט־אד. װאפ תאט ז־ך געפ־נע; אינם צפונדיקן פרינר פון די יבײק-פא־עפט טװרעטפ. ער איז נע׳װעז אננעטון װ־ א געװ־־נטרעכע־ פארטגע־ב־־טעגער נע׳בעפטסמאן. או־פ; קוק האט פיעז א־פ א־צט נעקאנט נעב; א ־א־ אכט-או;<דייסיק, אדע־ פעדצ־ק, כאטיב א־נ־עדאטה; א־ז ע־ נעװעז מיט עטרעכע יאר ־ונג־ער. װעז עי־ פרעגט פון צ״ט ציו צ־־ט או־פ- ה־יבן דעם קאפ צו זוכן עפעס א בי־ױו, אדעד א פאפ־ר, װאפ א־ז פא־װאו־פז נעװאו־ז, האט דעד טידע־ א־ן אוט־ו־קער בר־ק פ־ן ז״נע אוינז דעמארט קרא־ באוױז;: ע־ האט ז־ך אץ אט דער א־טנעבוננ רחרוטין ני׳בט נע׳פירט אזוי הייט־ש... פאר א ־א־פפמאז א־ז זיי; בר״כקײט אויך נעװעז עפעפ צ־-טא־נע. ער איז מכרוט־־בט נעװען איצט פא־נוטען טי־טן ׳ב־ייבן; אינרעדאמת; אכעיר האט ער נאך ק״ן א־ין ,ױא׳־ט נ־־בט־ נעהאט אויפנע-בד־בן. עד א־ז אזוי אפנעזעםז עט־רעכע ט־נוט־, כ־ז ע־ האט ענדרעך אנידערגעריינט א־ננאנצז ד־ פען, האט אפגע־בטופט ז״ז ־בטור פוינם ט־׳ב, א־טרויק נעראזט ר־נן זיינע ה־ענט א״־= ־־ אנ- רענס פונם פאטע־׳בטור און נעק־קט א״פן דיר. בארד האט עיר ז־ך א״פנעה־יכז א־ז פא־ראזט דאפ ציטעד ז־ין װעג האט נעפירט א־בע־ א תא־־־א־, װערכער תאט זיך פא־ענידיקט אין א נרויסן אכטקאנטיקז זאא ער האט דו־כנע׳בניטן אט דעם זא4 און אנניעקראפט אין א ט־ד א יבװאך, כאט־ב א טיף קור האט א־ם נעהייםן אהיינג־ין. דאם צ־טעד א־ז װערב; ע־ א־ז א־ייננעק־טע;, א־ז נע־וען א קאב־נעט; אין אים האט זיך נעפ־נעז באקיז א־י; פע־- זאן — זײן האד דער הע־צאנ. אינפ נדבך פון אט די ארע פאדראפענע יארן האט דע־ הע־- צאג ׳בוין באװיזן צו פאדרידן זיץ נאנצע ׳בװע־ק״ט און גיפ־ק״ט ע־ איז איצט נעװען כטיעט א םקע?עט, ז־ינע הא־ זענעז נע־ועז װיים און יביטעד זיינע הענט — כטעט דיויבזיכטיק. — א, טירםי — האט ער א מורט? נעטון. - - זעץ זיך אנידעד װאס איז עפעס דעד טער? — גארני׳בט קיין נייס, א״ער עקסערענץ. כטעט ק״נע־ האט נ״בט נזדבדיבן און קיינע־ האט א־יך נייבט באז־כט־. — איז װאם-ז׳בע האט פאפידט? קוקפט ט־ר עפעפ א־־פ בא- זאדגט — פא־נאנגענע צייטן זענעז יװ־דע־?עבע׳דיק נע־וא׳־; — עפעפ האט טען זיי א״פנעװעקט צום טייײר טיט די פא־גאננענע צי־טז... פ־ן װע?כע פא־- נאננענע צייטן דעידםט־? — פ־ן יענע װיינאכט-װאך טיט צװיי-א־ן-צװאנצ־ק ־א־ צ־- ריק, װען דער הערצאנ־נם, עריה-ה־ברוטפ, ׳בװעםטע־ק־ניד האט ז־ד ב״ איר נעבעט;, זי זא? א־ם קוטע; באנענענען א־י■־ ד־ טא־רבע־־- פ?אכ;. א־ך האב צונעקוקט אט ־ענץ באנענענ־־ב — ד־ נאבט א־ז דע- טא?ס נעײעז פונקט אזא װ־ א־צט — און א־ך האב, װ־ א״ך א־ז נויט באקאנט נעזען א־־ד עטװאפ טע־... זי־ האבז ז־ך נעט־אפי ב?ױז דאס ע־״בט־ע טא?, אבע־ נ״בט ־אפ צ־ו״טע טא?, — טײ׳פ... זאל איך ד־ך רע־טאנע; א; נע־ו־פע װע־טע־ — ךי װע־^ער פץ א ־בכ־עה, װאפ א״נעד א פאכט־ך-־־ננר האיט נע- יבװוירן אייף ־ענעם בע־ני׳ו׳ — םיא־ז נ״בט נייטיק ער .האט יבט־ענג אפגעה־ט אט ־ע־נע ־בב־עה אץ ־עפ פא־־בפ־עכ;. ז־נט אט ־ענע־ נאבט א־ז ק־־ז א״נ- צ־קעד ק?אננ ודענן ז־ין אטאר־ק; פאפט־ך-יעבז נ״בט א־־בע־ ז־־נע י;ים• — ־י״ע >*פיא< פ^ה א״ך. אבע־, א״ע־ עקפערענץ... װ־?ט א־ר נאך עט־ואיב העין, א־ע־ װי־׳ט־ א־ד נ־־ב־ט? — מע־ װ־ר א־ך נא־נ״בט הער;, — האט זיך אנגעבט־־עט דער העדצאג. —• זייער גוט. זא? זיין אזיו־. אכע־ א צ״ט װעיט קוטע; — א־ן זי איז גאדנייבט אזוי װייט — װען אט ־ענ־ז נע־ב־עענ״ב־ װעט זיך ני׳בט?אזן טעד פארבא־נןן — טער װיר א־ך גארנ־יבט הע־זי — האט־ איבע־נעחזי־ט דער הערצאנ. — איר באדארפט נישט מויא האב; פאר ק״ן פאדאט פ־ז מיץ זייט, — האט זיך אננערופן דעיר באר־נעד אב־פ? פא־ב־ט׳ערט. — איר זענט נעװען צו םיר פרײנטיער — ק״ן יבופ הא־ װארט