Literarishe bleter · 1930-11-07 · 45 (7.11.1930) · p. Seite 847

זײס 647 ,ליסערז/י״מעניעשעד 1*45.0(340) 7 א סאדבײפציעגדיק זויניטה האט אװעקנעס־אנ; דעס טװ־פדצעג- ־יק; ענטפער או; נאך עטלעכע װײעעדדיקע ז*צז, ביז מיחאט װידעד נעקאנט הערץ דאב הור פונם מאנספא־שיזץ. — חע־־עיט — קאמיד ־עד;;ן*ד דעב אכזת; איך דיאב נע־ הערט זןע;, $?ז דער העדצאנ באהאנדלט דיך נישט צו-גזמ... — ער איז טאהע אביסל א היציהער, עד איז אבער א גוטעד =אן. — ער דעדט צו ד״ד נדאב, אז; עד םכזדאיטעט אימאר, אז עד װעט פאדשליס; די טיר; אז; דיך לן*ז; אינדרזיס; 1 — בלויז א״נמאל הןזט עד עס געננו;, פדיעד, מײ; עדנזוארט — בלזיז אײ; מאל 1 אך חזד איבעד; בבלל איז דעד זזע־צאג א גאנץ גזטע־ מא;. אבע־ דו פא־־ינבט שמיץ פאד ד״; תײנטיע יטטיקל, פא־; אדזיםנא־; מיך אדע־ זואס זאל עם דע; באטײט,;״ — העדיעט, ט״ע־ינקע, איז עם שײ; אדער ע־לעחי איז עס ני־צט וװילבאקאנט, אז אײעד צװאמענלעב; איז א טדזיעדיקם — אז נ־שט געקזקט אז־ף דעד זו״בקײט פץ דײ; בא־אקטע־, פאו־בי- טע־ט זײן זז־עד נעמיט דײנע טעג אז; ־א־;? א־ך ב•; נעקומעג אדע־ א־־סצזגעפ־נע;, אז־ב א־ך קא; דיר מיט זואב א־־־סהעלפ;. דו ב־סט א הע־צאג־;, או; א־ך ב־; בר־־ז — פייע־ א נ ב-ו ד ן; פונרעסטי װענ; איז עם נ־שט ק־־; זאך פז; דעד אזמעגלעכק״ט, אז א־ך זאי זײ; א־משטאנ־ דיד צז העלפ;... גאט מײגעד; ד־ ז־םק״ט פז; אט דעד צזננ אל״; װאלט געדא־ב־ט זײן א־מ״דטאג־ צז האלט; א־ם א־ידל, בפ־ט, אז מע; ג־ט נאך צז צז דעס ד־ ז־סק־־ט פ־; אט דעס פנ־ס! — קאפ־טא; אגבזד;; — האט ז־ אז־סנעדיפ;, א־; א־ן איד קזל דאפ ז־ך געראזיט פ־ל; א מ־; שפ׳לעװד־קע מז־א. — װ־ אזזי קא; מ״נס א ־זגנט-חבד ז־ך באנעמע; מ־ט מ,־־ או־ף אזא אזפ;? דעד נ־שט צ,־ מיד אזזי, אז; קזק נישט אזזי אזי;5 מ־ר; אװ דאס אלץ, זואס דז האטט־ צז זאג;? א־ך זע ש־י;, אז א־ך האב נ־־עט באדא־פט צז קזמע;. סיאיז געװע; אזמבאטדאכט פז; מיר. נא־ א; אדע־ װיגטל האט א־י־ א קידצעד װ״ל אװעקגע- בלאז; דעס פאדעס פזנס יגימזעס — נזט, איך זע שױ;, אז פאד מיד ביםטז פאדלזי־; און טזיט — האט מ.ע; באלד וױדעד נעקאנט הער; ז״נ־ע דײד. — קאפ־טאז ״אגבזד;״ — דאס אװ דעד בעטטעד באװ״ז... פזנקט ,־ו־ איך תאב ד־ך ל־ב געהאט אמאל, האכ א־ך דיך אי־צט אי־־ך ליב, העריעט, — ק״; האר נישט מ־געד אבעד הז ב־סט נ־שט ד־ זעלביקע װאס אמאי — אמאל ביםטו נעװע; א־יפדיכטיק מיט מיד אז; א־צט פא־- באדגסטז פץ מ־ר דיץ האדץ א־ן א־־פגעבלאזעגע ד־־ד. זאל זײן אזו־: א־ך ,־ועל דיך מוע־ ק״גמאל נישט זע;. — דארפסט־ עס נ־־מט זאנ; אץ אזא ט־אנ־ש; טא;, נא־־עלע, דז. קאגסט דאך מיך זע; אז־ף א נעװײנלעכ; װעג — פאיזזאט נ־שט? אבע־ נ־שט אז־ף אזא אזפ; װ־ דאס א־צט־קע מאר. איך װאלט נ־שט נעװע; נעקומע;, װע; סיװאלט גראר נ־שט־ פאכ־דט אז.״, אז דע־ הע־צאג א־ז פ־נקט אװעקגעפאד;, אץ םיא־ז קײגעד ני־טטא וזע־ עס זאי האמעװע; מייגע קאפ־יזגע א־מפזרס;. — װע; קערט ע־ זיך דע; אום? — א־בעדמארג;, אדעד מיט א טאנ ש־פעטער —טא טדעף זיך מיט מ־ד נאבאמאל מא־ג; בײגאכט. -— נײ;, פרעד. א־ך קא; נישט. — אזיב דו קאנסט :ישט מאדג; בײנאכט, ראגסטז עס אװרא־ טץ מ־ט א נאבט שפעט־ער. כיבעט דיך, שענק מיד אזזעק א״נע פץ אט די צזוײ נעבט, איידער ע־ קזמט ־צזריק. גז, גיב מיר ד־ האגט — מא־נ; א־ע־ א־בע־מאדג; ב״נאבט װעסט־ מיך זע; צזס לעצטץ מאל 1 עד דאט אננעכאפט די הערצאגינס האנט. — אבעד ניץ, פדעד — לאז אפ ד■ האנט־! װאם איז עס פא־ א מץ אז־פ־ח זיך? אזיב דאס איז ליבע — דו פאדלידםט דעס דעםפעקט צז א פדוי אץ איצט־קער לאנע, דענקגדיק בלויז, װאס ארויס צז רי סדאגעדיקע שיעפם; אז; צז די אקאד־עט-נעבז־־עגע לע- מעלעך, איז צק־יק אריץ, איז א װײל נעזעס; אץ עגדלעך איז ער א״ננעשלאפ;. דאם א״ז דאך נעװע; דע־ ג־&זוײנלעכעד אזפ;, װי עד פרעגט האהט; װאך. װ״ל כאטש די װאך האט עד נעקדאנ; א םפע- ציעלע רעדלויבעגיש א־־ף צ־ כאפ; א יהדעמר, פרעגטי ע־ עט דאך פאקטיש מו; אזוי אזיך יעדע אג־ערע נאכט פץ א נאנץ ־א,־; ער פלעגט אסט אפילז אזוי נעשמאק אדײגשלאפ; ביז דער אלטעד פאס- טזך פלענמ אים עדשט א זײנער דרײ-פיור באנינע; אויפװעקן מיט א זעץ איבער; רוק; פז; זיץ לאננ; פאםטזך-שטעק;. ם־האט שוץ באדארפמ צז זיץ אדזס עלף א זײנעד, װע; ער האט זיך ט־טאכ־אל א־יפנעבאפט עד איז נעװע; אזזי א־בע־אשט מאס ער האט ז־ך אזיפנעבאפט א; דעס, אז עסעצעד זאל א־ס האב; א ,רוף געטץ אדע־ נעגעב; א זעץ מייטן שטעק;, אז איס א־ז בארד אײגנעפאל;, אז עמעצער תאט א־ס זיכע־ טאקע נעמיזט א ־זף טו;, כאטש ק־ינעד איז נישט נ־&װע; א־זס א־ס. ע־ האט דער־בע־ א קזק א־זיס נעמץ דזדכ; פעגסטערל אץ ד;־ דיבטזנג, װו די שעפס; האב; זיך נעפזנע;. זײ זענע; געלעג; איצט פ־נקט אזיזי שטיל אץ דזיק, װ־ בשעת ער האט זײ םילעצטע מאל באז־כט־. מיתאט נ־שט נעה־&דט ק־ץ בל־&קעכצ;. קיץ שזס מעגטשלעך באטעפעג־ש הא־י נ־שט נע- שטעדט די הו פז; דעד א־ומיקע־ לאנדשאפט. ער האט דעמאלט געגזמע; אץ אדזיםנעקזקט ד,ידך דעס אנוני- קעגגא־בעהדיקז פענסטערי, אץ דא א־ז ־טזץ נעװע; עפעב אגדעדש. די סראסט-דימ־&נסלעך האב; נעשימעדידט אזנטער דעם לבנה- ל־כט פונקט־ װי פדיעד; דא אץ דאדט האט א דערגעדקוסט נע־וא־פ; א סיגקעל; פרעק קעג; דער ליכטיקײט פץ דע־ לבנה; אץ אץ פאדעד- גדזגט האט זיך גאך אלץ ־ע־ד.ז־ב; דאם נעשעפנםט־קע נע־טטארט פונפ סריליטהא;. אבער פאהנט פ־נם סר־ל ט,הא; איז נעשטאנע; א־צט י&פעם א״גער א מענסש. מיהאט פזגס ערשט; בליק שזץ געקאגט דערקעגע;, אז ־אס א־ז נ־שט נעוחמ דער פאםטזך אדער עמעצי&ר אכדעדש פז; די ארבעיטע־ אזיף די&ר פערמע; דער מעגטש_ איז געװע; אגגעטץ אץ א סינקעל; אגצוג; י&ר האט נעהאט א שלאגקע פינזר אץ זיך בכלר נעתאלט; נ־אציעז. ער האט נאכאגאנר נעשפאנט הץ אץ צוריק פארבײ דעס טריליסתא;. דאם קל״נע פאסס־כל איז נאך ק״ס פא־ט־ק געװאר; רעם קאפ זיך צו ננ־יעב; איבעד אמ דער מארנער רערשײנזננ — א; אומ- באקאנמעך פארשזץ אז־פ; סטעפ אץ אזא ־נ־פעטע־ שעת — ער־ניט ע־ רעדז־&ט שוץ א צװײט נעשטאלט, װאס שג״דט א־בע־ דאס םטי&פ-גראז אץ דער ריבטינג פזנס טר־ליטהא; אז; רעס רע־נע־- קאלט;, װאם האלט א־זטנער־׳ננלט ראב שטיבל. ר־ צװ״טע גע •םטאלט איז נ׳עװע; א פדוי. דער פר־5טדעד טאגספאר׳עזץ, וזי גא־ ער ד,אט זי דע־זע;, דיאט זיך אײליק נעלאזט נ־ץ צז איר, א,ץ ז־ך נעטראפ; מ־ט א־־ פינקב פאזץ םיענסטע־ל פזגס ש׳ס־בל. אפניס, אײר־&־ סיאיז אי־ גאך קלא־ נעזוא־;, װאס ער נ״ט דא טו;, האט עד זי שזץ ני&האט פעסט נעדריקט אץ זײנע א־עמפ. די דאפע האט זיך סאפר״מ אץ איז מיט שיטאלץ אפגעטראט; א פאר שריט אויף צוריק. — ביסט טאקע נעק־מע;, הי&־יעט, — האט ער הא־ציק א״ס- נערופ;, — זיי דעדפאר גי&סעגטשטי! — אבער נישט צזליב העס, — האט ז■ זיך אפגעדופ;, אביסל א באלײריקטע. אז; :אברעס, אביסל פריינטלעכעי־ — א־ך בץ נעקומע; צוניץ, פרער, װײל דז האסני, מ־ך אזוי נעב־&ט; ן צזליב װאס האסטי• עס מיר נעשד־ב; אזא בדיזו? כיהאב פשוט סירא נע- תאט, אז עפעם זאל מיט דיד נ־שט פאסיר; אזיב ביװאלט דיר אנטי זאגט. װי אזוי ביססי גי&קימע; אהעד? — איך בץ נעגאננעז איהע־ צזפופ דעם :אנצ; ,װענ פץ מיץ פאמעדס הויז א;. זי איז נעזוע; אמאל — דעמאיט האסמז מ־ך ליב... םיא־ז :ישט פיץ אץ :״סמ אײדל פץ ריץ זײט צז־&־יסט מ־ך א־בע־צורעד; אהו&־צו- קזמע; זיך טרעפן מיומ דייר פץ דחמגות װי&נ; או; דאן מ־ך אזוי שטייף ארזמגעמע;... — אבעד זע מיך בלויז;אך אײן מאל1 כיבץ נעפאר; צװײ סײזגט מײל דיך צז בעט; װענ; דעם. — ניץ, א־ך טאד נישט. מע; װעט אנהײב; רבילזתעװע; — ־עד נוטער ־אר װ״םט װאס 1... א־ך קאן ט־ך מ־ט ד־ר נ־יבט טרעפ;. — אלזא, אץ װאם נײט עס? װ־ אזזי האםטז געלעבט ד־ נאנצע צײט ז־נט מיד האבן ז־ך נעס־אפ; םילעצמע מאל? — גישט אזזי װאזשגע... ריאפט זיך עפ אליץ נעקאגט פאד- שטעל;, גישט פ־עגנדיק מיך אפילו. כיתאב געזע; א סך לענז ער אץ א סך נעזיכטעד זיגמ איך תאב ם׳לעציטע מאל געשיפאנט אויף אט די&ם פטיעפ... אכעד ד־ גאנצע צײט האב א־ך נעטדאכט;אד פון דיד. — או; בלויז צוליב דעם האסמז עם מיך אויף אזא מאדנעס אום; ארויםנערופ; — נדי צז ואנ; פיר אט די װערטער?