Literarishe bleter · 1930-10-31 · 44 (31.10.1930) · p. Seite 825

קײק 325 ־א?•שעדי׳ןלי^ע ןנ?׳1סעד גזס 44 (339) ם ר ב א? נאםיש/סןןבנצייאן * ל ע 3 ם׳זינתט אז אויםגענעצם ש־פא בײ דעם ברענ, װי א פעתד פיט פיאן, נאמנדגדיתז בויך; או־פ; האלהז םון :אחג — די ׳םעפםן ןמנעצנינן, ױ־ תטיעות... בו־טער א&נעבאאנדמ םון זון; יעאאח און יעמום די אעצטע רענן־פײבטרןייט זוינט די עדד... מאטע שאאפן װענן נאבן רענן; יו׳נגע פאםמ־בע־ ביים .טײך — זיי װא־פן ׳שטײנד אעד איבע־ גאאמן ט״ך-יצפיגא בײט א סונץ: סיהואיען שטי״נדאעך װײט אװעק זיך או־פ; אויבע־פאאך, װי פי׳טאעך אין גע׳עטיף... א ױגנער בוים בײם יריה — ער טר״םאט אפ זיין רןאפ פון דעננטראפנם, װי א חינט פ־ן טײך ז״ן פעא... םתם־אזווי א יןו צעטויןעט זיך; ״טו״.מו״... — װ• זי װאאמ :ײ דער נײער, ־עמיאער װײטיוײיט. װאם נעטאגט•; פאםטוכער א־ן נאםן גראז זוכן א םאראוירענעס נעזאננ.. איוסן כראפ;, יטאינגענדיין ד•;־אזן—נריין—:אנט כײ זײער ט־אט; פאוצים ׳בד״ען פויגעאעך אין כויטער-נעםטן אויף טיט א געפ־םטיט םון הונגער... ד. זאט זעניען די טריט טיט מידיוײט פון בעדנ — סי־טאינגען טר־ט דעט זאבח־ פון װענ, ײי אקסן נראז, א נאנצן טאג; נאד דאר די נופ־ם סונם ברויט, װי ברעטעד טעכיקע פון פאאגקן און הויא דער קאפ — אט װי א ט.דטא, פון געדאנקען... א גאט איז יע־ער בוים אין פעאד דא״ ביי דער פאיטע; פון חארץ א־אפגעדונען א־ז ראס ־טאעכטס. װי ־ענן פ־נב :ארנ . םיהעננט דער הימא נאבן רענ;, װי אן או־נ נאך װײנע;, איבער קאפ, נאד אין די ׳טטיבאעך נידעריקע. עננע װערט דאם האר׳ז פון בײז פא־־ז־נזארעט, װי א טאפ . דארט טואיעט ז־ך א גאט אונטער דער פאר־םפינעדיקער םט׳עאיע, און טאטעם קנ־ען דארט־ פאר אים אויד הארטער ערד... און יטאבן אפ טיט תפיאות םיהארץ פון צער, װי א טי־ש מיט זאטר און ׳םטרוי. א־ן סיאע־טן ז־ך אויף פאיטעם םתם־אזויערדיקע פײערן רויכיק-גרוי... א זוטער־יםנײ אין דארףן... ראז-װײס און ׳םטעקעװדיק די עפא-בא־טן פאאן ב״ די ־םװעאן... און טאטעם קאויבן װארצאען א־ן רי גראבנס - א־יף צו קאכ;, איז זים דאם ברו־ט טיט נראז־נעקעכטם, װי פעט־ער קנאכן... נאר אפטמאא איז דער טאג אין בריםט — אן א־יע־ פ־ן ד■ בערנ.. עס פ־קט די זון, װי טיט א ה״םן שנאבר, אויס די רויקײמ פון אוינ; און ׳װי א דוביצע״) אין אײער ׳עײימט א־ן תארץ א־ײן דער טו־ט. און עקן סון די ׳טאף, װי פאקאען אין דעד יעקיעה ברענען — רויט... * # * האן זאמרט טען זיך או־ום שטײן, װי אר־ם א באבן א״ניקאעך: טען שװייגט. סידוכט; די סטאדע היט א־ן טי־ זענען ד־ ־סאף... ביז סי׳סטײט־ די ־טרעק אין קאפ באנוטע;, װי א סאסנע בײ רער זײט. און םיהוידעט זיך א װײמע װאאד־באויקײט אין א״ג, װי אן אז־ע׳־ע ײױט־װײט .) דוביזוע — א זויפל פון אן א־יסנעהוילטן קלאץ ז ו מ ע ד א. — ״וועמ רעגן זיי;, צי ני׳םט?1. העי-העי, תא־הו..." — נעוםריען האבן םאסט־וכער אין םעאד, צום עאטםט־ן ׳סאז־היטער ב״ם טײך... סיהאבן אין רי גראבנס געניאאיעט״) קי — פון חםימה און םון םאנקעם.*) אויםגעפ״ניקט... טיט שדוערן, חויען נריאץ פון חאאדז בחמהשן, נעשטײפט אויף אינדעדד״־יך, װ־ פון א טיפער גרוב, נעקוטען איז דער; ״סו״... סיהאבן פאסטוכער דעדפיאט רי שטוסע אומרו פון די קי; רעד יװאמ־ אין אײכטער טו׳נקאעניש נעהיאטו, װי אין א הויך... האבן זײ פון װאאד די שעפםן אויסגעפצאנמערט, און עבאה זי״ערע, װי נעצן אין די טאניעם,״״.) האבן זיך אין נרינער, כטורנער אײנזאטקײיט פון צוויינן אי״םנעטשעפעט... א מחנה װאאקן־כ׳ערן אויף דער זנן — םארצי־קט, א־ן םיאויפט, װי צו באהעאטעניש, טיט עקן שמויב איבערן װעג — א־ן דאדף — דער װינמ... — ״װעמ רענן זײן״?!. — םאראױניט תאכן רי פאםסוכער איבערן קאפ די זעק, װי דעכאעך םון נעצעאטן... סיהאט דער עאססטער שאףהיסער, בײם ט״ך, נביאיש אויפן הימא, אויםגעװאאקנט, װי צעאקערט פעאד — פאחקו׳קט זיך אואנג, געניט און אויםנעא״זט די רײזד פון פוםט;, סאבאקדיקן מו־א און װי אן אאטע פידא זגײםגעשסרעקט די חאנמ צום װענ; — ״םיװעט אפשר זײן, און אפ׳םר נישט... כיהער דער נואאוד אנט׳םמומט נעװארן איז, װי פאר א שטדאף א קינד; נאר אויב םיװעמ זײן, ײעט זײן א מבז׳א, ברידע׳ר — נרויס... םיאיז װי״ט א באיץ געבאיבן שטעקן אין א יװאאקז, װי א םרישער בײס׳טן־שגיט אין פעא פון יענער ״ראבער״ — בײ דער ב׳ריק״... האמ א װינמ׳ נעשוימט די שװארצקײיט ם־נם טײך; האט די סטאדע אויפן ײענ צעצויגן זיך מיט שװערער, פויאער, פואער אגנענעםנקײט אין א״אנדיקן ט־אט .. צװײ י״נגםטע פאסטוכער םארנומען האבן קוים אין שטאא דעם רויטן ביק... ב. מיט שװערע זיאבער־פעדים שמעפט דער רענן אפ דאם פעאד; דונעחדיק די װאאקנס, װי טאשינען־רעדער, ראאן װײ,ס אין הימא... םישפריסנט אויף בוימעד, װי א באאנקיק-פײעחדיקע נאדא, א־ם — א באיץ... נ. טיט פעחא-גאאדענע תכואה־טאסמעם אפנעזויסט די ערד איז נאכן רענן. א״פן והאםער שװיטט א פרישע ׳היטא-באו־קײט אײםנענאםן, ײי אן אײא... ״) געגילאיעפ — איז היץ;•ארר״סן די בתסות מיש די עקן. לויפנדיק צעטוימלס איבערן פעלד. ..) באנקעס — א םין *דיגז, ײאס זויגן זיך א״ן אין בהמהשן פעל. ״״״) סאניעם — ס״לן פון אזיערע, וײ סיזענען *ארװארפן די נעיז•