Literarishe bleter · 1930-09-05 · 36 (5.9.1930) · p. Seite 682

?'ססר*ר,שס *?ססער $6.011 (331) זײס 682 * זירבערנע אײדערע ג?עקע?עך זיצן איר אויח די םאנדאל!; טוט זי א טריט נאר, אזוי הויבט א; זיננען ס׳נעמײן םון ׳שאקאר; פון אירן א בריק נעםען װאקםן רי הערנער בײ זוידרעס או; בעק, באנירדעטע ׳פראפנדע מורםם צערעדן זיך זינלאז פון װענ, און םידאכט זיך דיר, זעםט די צעפצאתערטע בערנ אין א רײ און װי?דע כהנים אין טאגעם זיך װינן אין שטיי?[ נעשרײ. און גרינע און פינקצענדע נעכט זענען דא, װי א ׳פצאנני׳פער בליק, זײ װיק׳צען זיך אוים מיט א םםםן פון דער םינםטער, אזוי װ• א ׳פטריק. און רויטע, סיט ׳שרפות-באנאםענע נעכט, װען דער בראנד-האד; שר״ט, רופט הײזעריק, צאננ איבער ׳עארצאך-בארויכטענע נאםן פון מײט. און געצע נעכט, — צינן מיט אוינן םימ קרוםע פאררעטערי׳ש פויצ, און צאםט׳םען װײך די עפידעםיעס, דעם פציכיקן קרעציקן װאצ, און װײםע און נראנציקע נעכט, װען דאם װאםער ׳שט״ט פוצ און צע׳טפרײט אזוי שװײננדיק-הער איבער צײדיקע. מיסטע פארנאםענע שטעט, ־ײ נופים דערטרונקענע פראנטער; זיך אינם בויםער-געפצעכט פון ד• גערמנער—א װיצדע, פארכ׳טופטע, ׳ערעקרעכע, זינראזע נעכט׳ א, פינםטערע, ׳נזװאדצע, געהײמע און טיפע פארװירנדע ציכטן כיטו תפיצה אנטקענן דײן םעכטיקער שײן פיט א בצ״כן נעזיכט צונע׳עפארט צו ארע פענסטער פון מײנע פארבצײכטע פיר װענט, פיצ איך, דו נצעטבט םיר און צערטרםט מיט טויזנטער, טויזנטעד הענט. דו קוקסט אויױ םיר ׳טטאר םיט א פויגצ׳טן בציק. םיאיז דײן ׳שנאבצ געכויגן און אין דײנע פעדערן ׳טצאפן די ׳טװארצאפלען פון םײנע אוינן. באנינען איך ׳שיק דיר ארויס פון םײן נעסט מיט א צערטלעך נעזאננ. כיװײם, דו װעםט ציריקקומען, ציען דײן העחנזאפט, א, מעט זיך נאך צאננ. אוצאיאן אוצאיא-אן װען װעםטו פארצעשן, א דו, װען װעםטו פארצע׳טן מיין צאמפ? אוצאיאן אוצאיא—און |פארלאג ב.מלפצר,ין װילנפ פון ראםן־רוםלאנד) פדץ הידשבײז שװ^ןרצברוך; (שילרערי גען פרײז 6 זל• פרײז 8.40 ארץ־ישראל פרײז 7.50 אינדיע ירײז 6 פעללער אוז לעבדער ז6ז1פץ8״ .׳12ז61ק5 23 וז1ע\316א ,3׳ו\3ב5ז3^\ ,׳ ביבציאטעק סארק ראקאווםקי ערשם דערשינען אנרי בארביס די ה ע ב ק ע ר ירײז ס5 6 זל. כללערליי פרײז 5,50 זל. י ש 1 ה 1 1 צ ר י פרײז ס^4 זל. און נעכט זענען רא, מען עם יטװײנן רי הינט, װי דערשראקענע פי, אײננעקנוירט פונקט װי די װערים,?ינן זײ ביז אינרערםרי. א צאדנע, א צ־טדיקע שטירק״ט, זי הענגט אויף א שינדר פון דאך, א בײםר זיך טוריעט און פורםרט דער׳עראקן; םיעט טוזן זײ1 װאךן א•; טײכר פאדרעשט זיך א שטערן. ד״סט איבער ז״ן גארדענע נעץ, א ־אן טוט א פאך כדט די פרינר און קרעכצמ םיט א ה״זעריקן קרײ- און פרוצרוננ, א װינטר פר־ט דורך און עם ניט דיר א?אדן א זעץ טיט א בדיאזנ פון צעבראכענעם נראז און א הירכיק היםטעריש געשרײ פון א םאט־שן הארז און א פיצערע שרײענדיק קינד אין א װינ, — און שפעטער זיך װארפן די בריצן אויף נרעזערנע, זוידיקע שטריק דונעדן קוירערן זיך אדן זײ פראצן ביז שפעט אין דער נאכט, דוכט זיך דיר טײרםאר, פען פאדט פ־ט א װאגן און טײרפאר פען ראכט, און טײרפאר — פען קנארט פ־ט א בײטש, א טאפטשען אויף ברעך מיט די פיס, א קדיצן פון צײן און א קראפ פון א ־װיקער פויסט אן א ט־ש. ז״ דוקן זיך אפ פון דער װ״ט, און עם דוכט זיך דיר אויס, אז א האנט איז ע־נעץ פיט־נע נאד פיט א באנדורע נעװאדן ב״נאנד, דעדנענטעדן ז־ך, און עס דוכט זיך, עם בדעכן זיך?ײפענע טעפ, א פראצן פון םאדפאד-קאראנעם און סישיטן זיד פענטשרעכע קעפ. אין פיטן װערט שטיר, און עם רופט דיך א װ״טער אריאדם ארוים, און װ״ט זעכטו פויעדריעך שפײען אדום ז־ך א בדענענדיק הויז. דונעד;, זאנט פע;, פארטד״בן פון אונז, ראטן אוים יעגע צ״ט, װאם?צעװען און זענען םזיק דעם פענטשן פאדבאדנענערהײט. בריצ;, דאם זענען די פראפ־קע שמות אין הימרעשער שפראך, װי אין תפירין, פזוזות, װאם יאנן ארוים אונטעד יעמװעדן דאך די פרעפד,־אומנעבעטענע שריטדע- דו זעפט דאך געװיס, װי נאך?אננ פינטרט דעדשראקן די גאכט טיט איר בריק אזוי שװײגנדיק באנג, נאבדעם, װאפ די װערט איז גער״ניקט דורך בריצן, דורך רעגן און מינט,- בראנדזשען די א־בערנעבריבענע אום, װי די הײמראזע הינט א־בעד ד• ברינדע פארגאפענע פר״נע;, א־ן בראטע און רײם, און זובן א פקיב-םנוחה, א שטירע פארזיכערטע הײם. אבעד דעדנאך קוםען שפעטע, פאדכשופטע נעכט אויף דער ערר. ד• פ־נםטעדניש ציטעדט, און םיהירזשען אין פינםטערע שטערער די פער־ און װײט דאדט פון הינטעד די שיטעדע פרויט;, א־ן אײנזאפען פערד נײט אויף די רבנה צעװאקםן און גרויפ, אזוי רויט אויף דער װערט, אדן װאשט אין דעד זירבעדנעד ־אםע דאס ברוט פון איר קאפ. דע־נאך שט״ט זי הויך איבער ערנטע געדמנער און שםײברט אראפ פ־ט א בר״כ;, דודכזיכט־ק, פאדבאדנענעם פאנישן שמײכר אזא און שפײכרט און שם״כרמ, און פרוצרוננ — פזן טיף פון די שאטנם; קראן קראן און ק־אן קראן א שדעקרעך-פאדרוירן נעשרײ פון א װראנע אין נאכט, דערנעבן דערהערסטו דעב שט־ר;, פארהוירענעם םאװישן ראך. אזוי װי א פערר איז פאט און נעה״םענישפור אזא נאכט, אזוי װי א פירכשטײן, װאם םינ־עט אין שפייצ םון די װארקנם זײן פראכט. צניעותד־ק-פשוט פאדװארפט זי דעם טײכר א זײדענע שרײף, א זירבעדן פישר, א זשאבע, א װאםעד-ברום און א טשערעט טוט זי אן שפײכרענדיק שטיר און צידט אויפ םיט א נארדענע רײף א װײכעד, דערטרוקענער קעדפער — אדויםגענארט נעכטן פון בעט— שװיפט אי־ אנטקענן םיט ברײך-אויםגעשטרעקטע-פארגעבנדע הענט.. די ברײכע און קדאנקע רונאטיקער קריכן פאר איר אויף די װענט, פבשפות און הורן פאדפרעכט;, צעפרעכטן פאר איר זײער צאפ. נוט איז זי, םירד איז זי,?יברעך און אננענעם-זים איז איר נאב. הויפט־םארקויף; י .23 מנ׳*י31£א ,3׳>\31£23^\ .״מ8¥011£,, £1313 121>61ק5 און אט א־ז א נאכט פונם מורד: אין ט־פן פארהידושטן שװײגן גײט זי דודך פ־ט פארבאדנענע טדיט דורכן װײטן פארהוי^ענעם פי^יין. דער דאנד פון א פינסטערן װארד טוט א שםײכ? םיט עטאעכע צװ״נן, א װײטער צעמורמרטעד קװאא צינדט זיך אן מיט א פיארעטער שיין