Literarishe bleter · 1930-08-22 · 34 (22.8.1930) · p. Seite 635

4_זײס635?יסער^רי^ע בלעםסר 12ם. 34 (32£.) ¥ די רעדנדייןע ארטיםטן און אויםשאײבן די איבער 800 סטאטיםטן, זיגנער, טוזיקאנטן און היכדער-ראאיםטן. פון;אך דער פארזאטרוננ אן הערן די רארפסרײט אוי;־ זיך צו שערן אדעי ראזיר;, און ארע הויבן אן צו אעבן מיט דער דער- װארטוננ און צונר״טוננ עו דעם אויםקר״בן פון די ־עפירעדס. אין א בא־עטיטטן טאג פארזאטרט ז־ך דער קאכ״טעט צו- זאטען טיט ארע א״נװוינער אין דעד דארפ״עער קירבע, װו עס װערט אפנעריכט א ספעציערע תפירד,, אז גאט זאא יז״ הערפן און ירערפ, '״&י ײוע פאס כט־קע און וקר״בן די ר־ איייסצ ׳*כ ט^ג ר נעבן פאד ד און פא־ ש שטאג פאד יענעמ: אדער פנױת כדגות אן ־עוס ז״ט־קע :וטער. ־עד : ן אכ נענומען א־ ן װעדט בל־יז קלײבן ז־צ־ע. װ־יר ב־־ס ירערס, ־ספ־ יקע פון ד־ קומענדי די פע־ק״טן אדי נאמען עררעבער ׳ז איז פ־נ־ו ינע־ ב* סגעצײבגטע באז־צן או־ ם־כר װערכע מוזן ק־ד *כט*^*ע; *טטאיקע און נ טע עטלעב־ ד־ װאל;, װעלכע דו־ערן ייך ה״בן : עס ען ר־ אקומ װאס ב מאל. ד־ קאנד־דאט;, י רריי א־בער חזרן ײד טראנן ״נגע אר װאלן, װערן דער עריטטע :ײ ״*עי״ען מערםטע אין צעטא פאר די צװ״טע װאר;. די, װאס באקוטען דעס טערצאר ינזטיטען ב״ דער צװ״טער װ״רוננ, װערן א־״נגעטדאגן א־ן צעטא פרן די דר־טע װארן, װערבע זענען ־ע.״; נעה״טע. ני־עט איינעד פון די או־בעדאטטע־נאזער פאדביענגט דע־ טאאט ׳נ־ראפראזע, אומרו־קע נעכט. ט־ט דער גרעסטער ־עפאנוננ פאדזאטרט טען ז־ך אדוס דעס קר־־נעם דאטהו־ז, װו עס װערמ ענדקעך ארו־סגעהאננען דער צעטר ט־ט ד־ נעטען פון ד־ נר־קרעבע אי־ה װעטען סיא־ז או־סגעפארן דער נורר או־םגעקר־בן צו װער;. צוס ער׳טט װערן באקאנט געטאבט ד־ :עטען פון די ׳בפ־ל־ערס פאר די ראלן פון קדיסטום, דעד פ־אראנ, פעטער, ־הודה, טאר־א און טאגרארענא. יטפעטער עריטט — רי נעטען פון ד־ קא־אפוס, פ־רא- טום, אננאם, הורדום א. א. װ. אויך די נעטען פון דעס רעז־עיםער, דיר־גענט און ז״עדע נעהילפן. דאס זענען טעג פון אויסערגעװי־נרעכער װ־כטיק־יט א־ן או־בעראטטע־גאו. טעג פון רערפ־לטע באהאלטענע האפנוננע;, און ב־טעדע, ניטטה־צערייסנדיקע אנטו־־טוננע;: טענ, א־ן װעלבע דע־ װאס האט א־ן דער יעצטער פאס־אנס-יספ־ר אנטייל נענוטען ברויז ארפ א״נער פון פארק, א־ז א־צט או־סגעקריבן נעװארן צו יצפ־רן רי פאיאנטװאדט־רעכע ראלע פון קא־אפוס. דער, װאס האט דאס לעצטע טאר נע־ספ־רט די ראלע פון ־אהאנעס, איז ענדלעך דער־ הויבן נעװארן צו דעס נליק פארצו־צטערן די דאלע פון יעזוס קריםטוס. אדער פארקערט — דער, װאס האט דאם לעצסע טאר אנמאן יאנג, ב״ זיין ארבעט אדם מעפער. נעגלאנצט אין דער רארע פון יעזום, א־ז א־צט בא־סטיטט נעװארן צו שפירן די קרענערע דארע פון פיאלאנ, אדער דער, װאס האט זיך פריער אזוי אויסנעצ״כנט ארס ־הודה א־םקאר־אט, איז א־צט בא־סטימט געװארן די קלענערע דארע פון הורדום... טען קאן נייטט זאנ;, אז ד־ אטטערגאוער נעטען אויך זייערע אנטוי־סונגען מיט א נריננ האר׳ז. גאנ־ז אפט בא־םטײט דאס אװעק- נעטען די האפנונג צו ׳ספירן די נעחלומטע און באריבטע ראלע די צעטרײםרונג פון נאנצן רעבן, און דאס צונעטען דעס אינטערעס פאר דעד װייטערדיקעד עקזיםטענץ. אזוי זענען באקאנט רי םיר קאװארעם, בעקערפ און שראםערם. אבער ארע טוזן זײ פירן א טוסטערהאפט, פארוװדפראז רעב;, אנדעדיט װערט טען באזייט־קט און םער נישט צונעראזט אנטייר-צו-נעטען אין ד־ קוטענדיקע אויפ- פידוננען. * * * כדי אויפצוהארטן רי ׳צפיר-פעיקייטן פון רי אקט־ארן אויך א נעהעריקער הויך; כרי זיי זאלן האבן א טעגרעכקײט צו פראקטי- צירן ז״ער טעאטעד-־ספירן, און או־ך כדי צו נעבן דעד אונטער- װאקםנדירןער ױננט די מענרעבקײט זיך צו אנטװיקרען און ארויס- געארג לאנג, איצמיקער רעז־םיסער פון פאסיאגס־־בפיל צװוייזן זייעךע פעיקייט;, װערן א־ן דער צװ־־צ'צ״ט פון א־־ן פאסיאנ׳ם-׳ציפיר צום ־צװיייט;, גאנ־ז אפט נעיטטעיט װערטרעכע טעאיטער-פאר׳טיטעינוננען, אין װערכע די פאס־אנס-־צפ־יער נעטען אנטייר. אבער דאס ארץ װערט פארבראםט און אפגעװישט אזוי גיך, װי עם דעהנענטערט זיך רי צייט פון די אנקומענדיקע פאם־אנם- יארן. דאם גאנצע רעבן װערט ארוכגעכאפט פיט א נערװעזן ציטעד פון דערװארטוננ בנונע דער קומענדיקער פאדטיירוננ פון די דארן. װעלן די באהארטענע חרומות דערפירט װער;* װעט מען אויםגע- קריבן װערן צו ׳םפירן די רארע, װענן װערכער מען חרומט״ אדער, אויב מען האט זי שוין געיטפ־רמ, צי װעט מען װידער אויםגעקריבן װערן דאם איצטיקע מאר אויך צו שפילן די רארע, אדער װעט מען זי פוזן — צוליב ערםעד, אדער אנדערע םבות — אפטרעטן א צװייטן? מיט שרעק און ט־ט האפנוננ נרייט מען זיך צו די נ״ע װאלן פון רי רארן-אויםםירער. װײר די רארן װערן נישט א״נגע־ טײרט״ װי אין א נעװײנרעכן טעאטער, דורך רעס דירעקטאר אדער רעזשיסער, נאר דורך װארן, אין ווערכע עס נעמען אגטײר ארע איינ- װוינער פון ךארזי. און םיאיז אויםערנעװײנרעך אינטערעםאנט דער אופן, װי אזוי עס ארכעט די ארגאניזאציע, װאם דארף יעדעם מאר צוגרייטן די נייע כחות און דעם פערםאנאל פאד דעס קומענדיקן שפיר. בערך טיט א דרײ יאר פריער װערן ארע אײנװוינער פון רארף נערופן צו א םפעציעלער פארזאמלונג, א־יי װעלכע דעד בירגערמייםטער דערמאנט זיי זײער הייריקן חוב צו האלטן די נע־ נעבענע שבועה. םיװערט באשראפן צו נעבן די פאםיאנם־שפיר. םען קרייבט צוריב דעם אויס א ספעציערן קאמ־טעט פון ס״ פערזאן, װערכער דארף צװישן זיך פארפ־ײרן די צונרייטונגם-ארבעט פאד די פארשטערוננע;. און ארבעט איז דא א םך מען רארף פארריכטן און אויפפרישן די װעגן אין און צום דערפל. מען דארף איבערמארן די הייזער און צונעבן דעם דארף א ױם-םובריקן אויםזען. מען דארף באזארגן די באקװעמרעכקײט פון די טויזנטעד נעםט, װאם װערן זיך צוזאמענפארן. מען דארף אויםקרײבן א םאניטארן-פער- סאנאר און ארנאניזירן די פײערצעשעד פאר דער צייט פון די פאר- שטערוננען. אבער הויפטזעכרעך דארף דער קאםיטעט נעפונען דעם פאסיקן רעזשיםער, אויםבויען א נייע בינע, צונרייטן און אויפ- םרישן די הונדערטער קאסטױמע;, און פארטײרן די 124 ראק םון