Literarishe bleter · 1930-07-11 · 28 (11.7.1930) · p. Seite 520

?'םסר 6ררשם ב?2ססר בוב. 28;323) 4 * 520 £"( ג. סייזי?/77עד׳2ע םדוד גלאזםאן רי טעקעפאגען קקיגגע; א,־; דער גערויש שנו״ט ׳שטעגדיק, א גענצ; מאג. — או; אמ אי; א הייםן ױקי-מאג ד,$מ זיך ברוך גקאזמא; באװיז;. געװע; א־ז ער א־בער צװיי אזר ערגעץ אי; פראגקר״ך, זיך אםאק אפגעזעגגמ מימ פויק צו פאר; קיי; אטעד־קע, דערװייק זיך פאר- זעש; א־; די בערג א.־; ביי די יבען א; פראגקרייך. איצט ביים פאר- /<>ז, אויפדע, אטתן א־ױאפע, ,יאמ ע- זך װידער אראפגענאפמ <׳, =,׳קן א,ין זך נעכזןזקד;, װי דע, יממ״נער איז, צו די ״קימ. בקעמער״. קזממ ג.ייך אויף א פעקק פדאג;. אז; נאזוגדערס װיקמ ז ן־ פ,־עג, ביי גקאזטאגע;, <זמ דעם א-יביק; פד<4נ;-יממעקע,־. פדעגמ טע; גקייך א•; דעמ ארוט־ק, געױי־מ; א., טע, פאר־ ׳.אגגמ גקייך תשובד,; — װאפ איז די פיבר,, װאם א־ר זייגמ די קעצמע פאר יא,־ גיעװע; אי; דער װייט פו; די יירישע קיטערארישע צעגמרעןז — איר פאדיעמ״מ דאך — ענטפערט גקאזטא;, קבתחיקד, שװערקעך או; דערגאך צעב־נדמ ז־ך ביי א־פ די צונג פרייער — איר פארשטיימ ראך זיכער אקיי;, אז א שרייכער איז דערזעקביקעד טעגטיט װאם אגדערע, ער האמ זיך זיינע פערזענקעכע זארג; א,־ן דאגות אי; קעב;, א,־; כיגקויב נישט, אז ד א ס דארף װעמען אינטע- רעםיר;, און איך נקויב אויך גישט, אז איר װיקט פו; םיד הער; א ״פראזאיש;״ עגטפער אויף אייער פראנע... איר זזיקט דאך םסתםא ״פאעז־עי, טע; זאק רעח פון ״הויכן שטאגדפוגקט״, איר װיקט דאך קיטערארישע ענטפערם, ענטפערם, װאם זאק; אפשר גיקטן פאר משעקאװע קייענערם און קיטעראטור־״קיבהאבער״... נוט, איך װעק פרובידן אייך באפרידיקן. -- פארװאם בין איך די קעצטע פאר ־אר װייט נעװען פון די ״קיטערארישע צענטעדס״? װייק, — װייק איך בין שוין אין זיי געװע;, אוטעטום פארבראכט. א פנים, אז אוםעטום פעקט מיר עפעם, אויב עס יאגמ טיך אין א קורצער צייטי ארום אװעק ערגעץ אנ- דער•;!. ,װאסי־׳ עס װיק זיך עפעס גישט רעד; .װעגן דעם. םיװעמ גאך זיכער אמאק אויסקומען — און נישט איין מאק מםתטא. — האקט איר נישט, אז א יידישער שרייבער רארף זיך גע- פונע; אזן ־מאפ; צװישן קאמפאקטע יידישע טאס;־׳ — ־א, א יידישער שרייבער, או; טאקע א יידישער שטרייך א־ך אוגמער, טער װי א; אנדערעד דארף זיך נעפוגע; צװיש; די ייד־ימע מאם;. איך פארנעם זיך נישט צו געב; קיין עצות אגדערע, זיך אקי•; ניב א־ך אבער אט די עצה, או; האב ״מוי; זיך פון קאננ א; געדאט; דאם, װאפ א־ד מאכט מיר א־צט אויפמערקזאם. אפשר דעדפאד, זזאם װ״גיקעד פו; אגדערע יידישיע שרייבעד האב איך געיעבט צװישן די קאמפאקטע יידישע פאקקם-מאס;... — האט איר דאך נעהאמ טיפע װארצקע; אי; אםעריקע. — יא, יא, איך בין א; אםעריקאנער. װארצקע;, זאגס אירן איך מיי;, אז דער עיקר מיין פםיכיק איז אן אםעריקאנעד. די יארן פו; א מענמשנם קעב;, װע; ער װערט פאדמירט נײםטיק — מיינע יא־; פו־, בחודשאפט און ױננערםאנישקייט — זענע; דורכגענאגנע; אי; אמעריקע. מיט אמעריקע קעב איך תמיד, מיט איר קופט אמעם איך ער הױם. איך טראג זי םיט זיך אט די קופט, װען אפיקו איך וווין טויזנטער און טויזנטער מייק װייט פון אםעריקאנישן קאנד... גאר אי; אמעדיקע ״קװעטשמ״ מיך תמיד עפעם, נאנט גאכאנאגד א פארבאדנענער װייטאנ, ער האט טיך באגקייט כםעט פו; די ערשטע יאר;, פון מ״נע עדשטע קיטעראדישע טריט... — נו יא, איר זיינט דאך דער שטענדיקער פעםימיםט, איבער- הויפט א שװארצזעער בנוגע דער יידישער אמעריקע... — מען האקט מיך פאר א פעסעמיםט. םיאיז נישט ריכטיק. ארגאניש בין איך גראד אן אפטימיםט. אמעריקאניש-יידיש אזוי- צו-זאנ; בין איך א פעסימיםט... װען איך בין אין םזרח-אייראפע פאדשה־גדט פון כיר אט דער פעסימיזם, פארקאזט םיך אט דער װייטאנ. אבער ערשט דא דערפיק איך אמשארפסטן, אז םיט אמעריקע בין איך פארקגםט אויף אייביק — זי קאזט מיך נישט אפ... זי האט זיך מיר אײנגעבאקן אין הארצן מיט די װייטאנן, מיט די פארדרוםן, מיט דער פארצװײפמננ בנונע א געװיםער אומםארמיידקעכסייט םון אונזער דארטיקן נורק... א ש ם ד ע ם מ י ט 1 י ד ו ך נ ק א ז מ א , וגייכנונג פון באוװסטן קינםמלער לואי לאזאװיק) די ״קיטעדאר־שע בקעטער״ זענע; אפט א•; דעד בחינה פו; א ״שמאבי, וװהי; עס מעלד; ןיך די ״נעהיימע ש־קיחים״ פון דער אקװעקמקעכער יידישער קוקטוריםטישער גאציע. קומט מען אדאפ אחעד קיי; פויק אויף ײדיימעד קוקטור-ארבעמ, םעקדעט מע; זיך גקײך צו די ״קימעדארישע בקיעטער״, םע; גיט אפ א באדיכט װענ; דעב צושמאגד פו; דעד ייד־שער קוקטור-אדבעמ דארט, פו; װאגעמ מיאיז אװעקגעפאר;, און םען איגפא־מידט זיך או; מען געמט ״די- ־עקמיװ; י אויף דער ארבעמ דא, װוהין מיאיז געקומע;. אװי אויך ד- דורכפאדנדיקע קוקטוריםטן או; שאפעד מכק המינים, װאפ פאר; פו; ראגד צו קאגר, װי געשיקט פו; נעהיימע; הו־פט-צענמעד אויף ״דיש-ע- א־בעט. או־ך ז״ קומען אר״; אי; דער דעדאקציע ״קיט. ברעמעד״, מאכ; אויפימנעק די װיזע אויף װײטערד-קע נפ-עות. אז״ ג״מ עם שוין יאר-איי; יאר-אויס... װיפר מעגטימ;, — ״מד״בעד, אדמיםט;, קינםטקער, קערער או; פתם קוקטור-ט,׳ ענער - זעגע; שױי; ד• רעצטע פאד יאר נ-שט אדורכנעגאנגע; די בױרא פוז ־עם ״קימברעטער״־ש-טאב... אייניקע באקומע; א בעסעד; אויפנעם, אנ- דע־ע — א; ערגער;. אייניקע באקומען או־סצײכענונגעז, ױער; בא- שאגקע; מ־מ נדויםע ביקדער או; םיט ספעציעקע א־מיקקע; אויף די שפאקט; פו; די ״ר־טעדאר״מע בקעטער״, אגדערע — ברו-ז א פאר שורהק־עך אין דער פעטיט-כראניק... דאס ״שטאב״-בױדא איז אפ; א גאנץ יאר, אבע־ באז-גדעדש איז עכ טעטיק אי; די זומער-הדש־ים, װע; דאס װאנדעד; פו; אטעריקע ק״ן א״ראפע איז באזונדערפ שטארק. די קעצטע ־אד; א־ז דערצו װארשע דער דורכרײז-פונקט ק״ן ראטנפאיבאגד. און הנם ד• ־ויזע פו] די ״קיטבקעטער״ א-ז דארט אינגאנצ; ג-שט ויקט׳ק. יאך מדעט מען אראפ אין דעם ״שטאב״, איבערהויפט אויף יע־ ציריק-ד״זע... טען קאן גישט זאג;, אז דאם ״שטאב״-בױרא זאק זיין אזוי נוט צונעפאםט צו באזוכן. א גרו־סער קאקאק, צעטײקט םיט היק־ צערנע, פענפטערד־קע װענטקעך, און די אקוםטיק איז דא באזונדעדם א נוטע ןאויף די ײד-שע טעאטער; געזאגט געװ?>רןן). איז טומק- דיק און דעשעדיק א-ן דער דעדאקציע פון די ״קיטערארישע בקע- טער״, ײעקכע איז נאך דערצו אין שכנות (א פויקיש-ײדישער םובקא- קאטארן ב״ם קאאפ. ״ביכער״, װאם באזארגמ מיט קאםטנם ביכער די עטקעכע און דר״םיק ײדישע קיבוצים םון גאר דער װעקט, און דער היקך םון דער נעפאקערײ דערקאננט כםדד אין צימער פון דער רעדאקציע... די גרויםע טירן עםענען און פארםאכן זיך אן אויםהער,