Literarishe bleter · 1930-05-30 · 22 (30.5.1930) · p. Seite 412

^4₪₪ 5רםסר:/ורישט לג?עסזבד ב?ס. 22;17) ־*י■ ברייסער •עװארצער דהאניע א זעץ געטו; איבעד; צעעפנע; דויק, עם דזאט װײט א ״עפריץ נעשון רי ״עויטיקע, טיט ביוט, רויט נע- װאדענע סיינע. -- ׳צװײנ, הונטן גאפא; וזאט זיך פארכרינעמ או; איז געסאק אוי~ א זייט. — טײערינקע.?יבענקע, כוידאד־ נײעט... — בינד אים. עטעצער האט פון דער פאדלאנע אויפנעהויב; א די; יאננ יעטריקי.. פון דעפ קערבל װײן און צובײסנס... ׳עט״סערבאטי האט זיך אראפגעיאזמ אויף די קני, פארדרײט נאפאנס הענט אוי■ הינטן, א װאלנער טוענדיק אים מיט דעם נעזייט איבער דער פאריאגע. — פאדקויפט זיך, הינטייעע פעל... טיכאייא, דער ברוינ־ננ איז בײ דיר? — טארטי; האט א־ם צונענוטען... — ברידעח •טט״טערבאטי האט זיך אנגעװארעט, דער אויסנעיצר־י א־ז פארטויבט נעװאר; דורך א זעץ פון די צ״ן אין דעד פאדיאנע. — יטראג נייטט, *טטיטערבאטי — רוק זיך אפ, טיכאירא, פדאװע •.״־• קי.ן 2ו- צ״״ע .״טיק א הונט — א הינטייע; טויט. טיט װאס? םיידן ט־ט דעם פראפנ- צ־ער... האר בורקין האט גענוטע; יטאר; איבעדן טייט ער האט אראפגע- װאדפן די טערעד, די פרעיעעח — ער איז אין ערגעץ נ״טט נעװע;... — חברה, ניט נאר א נייעטער אין ׳טטוי: א האק אדער װאס... — חבריםן... — איך האב דאך נעזאנט, — האט זיך דער טאנדזיעודעד װירד צעראכט. — ער האט פארקויפט דעם זונטיק, דער ױדאיט. פאראוטר״ניקט אויף אייביקע צייטן. א.־ן װ־דעד א זעץ פון קאפ א־ן דער פאדראנע. ראם הויז האט אויפנערעבט. איבער די ציטער;, א־בעד די טרעפ — ־טנערע, פעםט־ע,?ויפנדיקע, זוכנדיקע מר־ט. - א עם־ריק. אין קיך האב איך אים אראפנענוטע;. נאפא; האט זיך פארצװ״פרט א װארף געטו;. רי דרוזיט־ניקעכ האב; זיך אײריק אדויפנעװארפ; אויף אים. — דו... יטראנן זיךן... — טײערינקע... ראזט טיר א װארט ארויםרעד;... ניקאראי האט אונטער זיך אונטערגעבוינ; די פיס, ז־ך אװעק- נעזעצט פון דעדװײטנס אויױ דער פאדראגע או; ענער, טיט פרינקע באװענוננע; נענוטע; בינד; א ערײף. ער האט א װונק נעטון, אנט באויזנדיק זײנע דריבנע, אפגעריבענע ציי;. — יטטערט אים אויף די פיס, חברה, זא? ער רעד;. טען האט נאפאנע; אויפגעהויב;, איך האב ברויז נעזע; ז״; ארע װ״רע אויפעוידעדנדיקן נאק; און די הענט פארבונד; אוײ• הינטן טיטן יטטריקי — פארװאם... ברידעררעך. טײערינקע ט״נע... קוטט דאם טיד... איך בין אײערער... טארטינע; האב איך אויםנעפרװוט... עם נײע; װעג; איב ארום ק?אנגען... או ער איז א פאררעטעד. איך האב אוטי״טנע אזוי נערעדט... איך נר״ט צו א נײעם זונטיק... נ״טט טיט קײן צרם, נאר טיט דער יטװערד... אט צוריב רעם בין א ך טאקע נעקוטע; צופארן... דאם קו? איז טונקערער געװארן... ער איז אדיבעד אוי־• א יםט־ר; יםעפטיעע;. ער האט זיך ארײן ניעט נענרויבט, גאפא;. ע־ האט אפגעקערט זיין קאפ, אין טײ; זיים־, לינקס. די אוינ; זענען נעױע; פײכט, עפ האב; אננעהויבן קאפע; ׳טנערע, אפטע טרעד;. — רעדבאדעטט זיך, טײערינקע, ריבענקע... ניקאראי האט זיך אויפנעהויב;, אויסנרײכנדיק דעם יערײ' — אנו, אונארן — װו? — האט יענער פארװארפן דעם קאפ, — אויף דע־ האנט, װאס? אים נאכיערעפ;? קײן האק; איז נישטא. — אין דעפ דערבײאיק; ציטער איז דא א העננעד, — האט טינײ א װ״ז נעטון טיט; קאפ אויף א טיד — ער װעט נייטט אויםהארט;. — ער װעט אויםהארט;, װײם איך װאפ גאפא; האט געװײנט, כריפענדיק יטטיר. אונאר האט אים נענוטע; פארן אקםר און אים א ".זטופ נעטון אין דער ׳עטארער טיר 4$ זײם 412 יכטאק. גאפאנם קור א־ז א הו כם או; א דעדיכראקנם. אט ,־א ג<<ר *$*;ט, ר״ כגרעפ. ־־ סארא פי;טס<ר;'*ס1 ר^ א־ז?יי;<׳ -י -—יד*, צארטין^ —;־יהי^, ז$; איך ר$ך ד־ד. — נ־ארװאס ח$סטו :ויך רורך רעב ארייננא;;;ײעט נעםירט׳.■ ס איז דע; רורך רא;ע; :ײטפ -עעגטער; — דוכט זיך;עע;טער, א ך ה$ב ז־ך עס;י־עט;ענאפט. רורך ך געב; ״.;אב א־ך ד• יען ה ורך רא: אייז ד געקוטע;, <ס וי*;ען טיר ס נסכערן ־עם דורך; ני״עט ניי; װער — א*ך ־אנע;. םיד נו־ך רורך ז *,;״ :? נ: אקציי;: נײעט ר*; כיאיז — גוט. ^טאק* , זע נאר, פ אי פ*רוי= ג״ דו רק בדי־דע -ייסב **־ ביסוס-אופ; איך וואקכ וױפן ר^כ זאנ טר*פ. װע; איך או; זעס-, קװאױט־ר, ־װע ספ־ראכי א געזאי פאר;. רו ר^סט אפילו;י״עט קיי;;עהייצטע. זײ ה״בן זיך אויױ. איך וז$ב א ריכ געטון רי טיר פו; רעפ קעפער?. פאד״סק^פ; א־־ער פארקלאפט; רי טרעפ ה$ב; געכקריפעט אוגטעד די ׳טװערע נריט: באילר װער א־ך זיך טדעפ; נויט גאפאנע; — פ;יב אל פ;יט. ער זאה זיך;אר א; טיר ניעט אנריר;. רי קב;ה האט זיך *סוי; א*;גא;צז אויפגעהויב;. עס איז ליכטיק. איך האב אפגעצויג; נויט דער הא;ט די ספרודעינע, זי זאק;י*סט פקריפע;, או; אױפגעעפ;ט די טיר אין רויז; ציפער ארײ;, פאר״סטעקנריק זיך הי;טער איר. טארטין איז ארײן רער ער־סטער: עױ האט אפט או; ־סװער געאטעטט. ראס קראפ; פױ די באט; הינטער איט -- האט פקוציפ אויפגעהערט. — פאדװאס איז רי טיר אפ;, טאדטי;^■ עכ האקט זי עטעצער.. י ׳א... כו.י5■ ט ו? טארט־; ־זאט ז־ך נייםט אפגערופ;. א־ך האפ?זרץ נאך פינםט געהארט; ־אם הענטר פון דעד טיר. א־בער; ברעג פון דער טיר האב; ז־ך נענר־ט׳עטיט, נראברענד־ק די פאי־טרוקנטע פארב, אנ- טאפנדיקע פינגער א־ך האב דעדפירט ד־ קרעפיקע בארירונג פון קארטער אוז פ־־כטער הויט־ או; אװעקנעריס; די האנט. די ם־יר האט ז־ך אננעקראפט א־; עפעפ װײכס, זיך פארהארט; און פארקראפט ט־ט א גד־רץ. הינט־ער איר, פנים אר פנים צו טיר, איז נעיטטאנעז גאפא;. אי; א ־צע׳צפ־רעטן פוטער, א־ן א נדוי ־טאפ; ה־טר, ט־ט א צעיע־יבעדטעד בארד אניצטאט אוינ; — װ״םק״ט פו; די װײפ- רעכעח די ׳םװארצאפרען האב; זיך פאדיראצט. — טארט־יןן פון דעם װי?דן אויםנעיטרײ א־ז טארמין או־פגעיצפרונגע;. — טען האט אונז געהעי־ט. דעדהדגען ער האט אויםנעעט־רעקמ זײנע הענט פארוים, אפנעיװא־פ; דעם קאפ, צירגדיק זיך ט־ט די פאדבו־נענע פינגעח — רערהרגע! אוי, װעט זײן ׳טרעכט1 א־ך האב אראפנעראזט די יהאנט אין קעעענע. נאד טארט־; האט ט־ך אנגעכאפט בײם האנטװארצר. טיט דער א־נקער האנט האט ער יצנעא אננעטאפט רעם ברוינ־ננ אי־; א־ם אי-ויפגע׳טרעפט גאפא; האט א יעאקר נעטון ט־ט; קאפ, ז־ך א־בערגעצרטט און זיך נעראזט גי־; א־; צ־וײט; צ־טער ה־ טי־ האט זיך פארקראפט. און א■; דער זערבער רגע האט ט־ט א טרוקענעם טי־אםק דא־ט־ אי; ז״טן-ציטער, ז־ך אי־יפנעדיב; ד־ ט־ר און דער העננענדיקער יעראם האט ז־ך עטרעכע טאר איבער- נעקײקרט א־בער דער פאריאגע. טאדטי; האט זיך א װאדף נעטו; א־; א ז־יט א־ך האב זיך א ראז נעטי־; נאך נאפאנע;. פון רער אויפנעבראכענער ט־ד האב; ז־ך א־נאײנעם א ראז נעט־ון ד־ דד־- גאפא; האט זיך צוגעפדעםט צו דער װאנט או; ט־טאטאר האט ער ז־ך צעקװיטעעט טיט א די;. יצרעקרעך, הירכיק; ב־ר;. א-א-א-א-א... ׳עטעע־באט• האט ז־ך א ער״דער געטון און אראפנעװארפ; פו; ז־ך דעם פערץ. ה־נטער דער טיר, איבער די ט־עפ האט זיך דערהערט, װ־ עטעצעיי אויפט־ ענער אראפ... ײ־רח קוקט ז־ך אפ־רו נ״יעט אום. טארט־ן? אוגאר א־ז דער עחעטער געקוטען צו זיך ער האט מיט דעד