Literarishe bleter · 1930-05-30 · 22 (30.5.1930) · p. Seite 409

?'סטר&ריישס 317)22 .012 120x93) זײס 409? ם ע ר קאצ,ונז1/ז{$רשע ד ע ד ג 3 ו נאר א ^י <) <י^ל) 1 < ײ^) 2<**< און כען פירט א־ב נר״ך צ,: ל,<:י;. און א גרו״ם< :ע?< ז*צאב< איז מיט טײ אים דאדם דבבד און א זעאבהערע א;רי:ע בראקט ארײן אי; טײ ציכרינע;. או; א זיטאבקעד; א .ױײבע פי ענט איב אלים י * נאנצע טע״בק. הײם-יעקר זיצט נ״ט דעאבעב און פא־צײרט — רכבוד יצבת. :ײעט געיעטויג;, :י״טט געפרויגן. זיצאבעב נראצן כויט די אוינן, רןיערן װוגריער איבער װונרער, קדיעכצן *יעריעריע באזזגד׳ער פרוצריגנ — פוץ ארײן אין װאסע־ :א־ רעד ניבור זיצט א בראבער און רער באט׳צאן אזו־ *טטארץ א־ז אײה די רויטע דינע ׳טטארצעבי קרע־קרע־קרען פון זײן חדמ חאבי א ז־טאבקע גאי אי; קרײדע־ן דו י י ם י ע ד ע ל ע $ קינדעריםעשה?ע ב־ז איד װעט זײ אויסגעפ־נע;! איטיעע-יזנה דער פויקאװניק - ־ דעד װעט דייטן גמ״ך צו קאװנע און אברהנזעקע דעם נזיקנער — יענעם יטיק איך הינטעד װימע; איז ארוים דאם נרזיסע הייר טיט געפיקדער, דיט נעאייק או; נזיט פזיק;, טיט האדניאט;, ט־ט א קי־ אי; טאטנם טאט;, זיך צעדאוט אזיף ארע װענ;, א■; א זז; אז; אץ א רענ;. פר־ע; ב־נע;, װי די באטבעס, ז־עוטע; זיעזקעס א־; די טדאטבעב אז; די טייז טיט יאנגע עק; טייק װייט דאם יאנד באדעק;. אונט; גו־פ; נאנצע פארק;. או־ב; הויך, כטעט אץ װארק; פריט די קדאע טיט איר פעקר, טיטץ גיבור היים-יעקר. ־עוץ צער־ם; א־ס דאס װעסטר א.ץ געבדאבט צו זיך אץ נעםטיר. ר־־ב-־עק? טיט; פרעקר א ז א טענטיסערע א ברעקר א•; א ניבור פץ ג־בזרים ־אט פאד קיינעם ניעט ק־ץ טזרא. נ־טט קיץ בדעקר דרך-אדץ פאו־ קיץ פזיגר, פאר קיץ ׳טדץ, פא־ ק־ץ קדאע, פאר קיץ הענער — אי־עטע; צעקראפ; קעז ער. ב א־ז א טע־טהרע ט־ט גס ם. ־ע-יט ז־טע אוים, דא; װעט א־ד װיס;. פאזע נ־עטא;, הינטעד נדאדנע א־ז פאדא; א ראנד א טאדנע: איע טענט־ט; — ירעקרעך-פיצרעך, אננעטץ אץ דו־טע טי־צרעך. ־נ־ט־־ע; הערד; אץ ד־ גאט־קעס אץ ז־י ה־טן די דאנאטקעס. ־עטי־ט א ׳טוטר חיים-־עקר ט־ט זיץ חבר — קו־ע-אץ-בעקר, ב־־דע טרינקעז זיי רהייפ ־־־ט; װ־־ענ־אק — א טח־ה. בי־דע האב; גדויכ הנאה. פי־צר־נג ־ - װיץ עס פריט א קדאע פר־ט דעד באט־עא; ט־ט זיץ פעקר — ט־ט דעס נ־בוד ח־יס-־עקר. פריט אץ הארט א־ס בא ד א פ־סר, גרייט ־צעקנאק; װי א נ־סר. זע-נאד-זע, א בדוך הבא; סיא־ז א טענט־ער, נ־־עט קיץ ז־עאבע; טענטיערעך קא; עד נ־־עט פאדט־אג;, װייר עס רייגט ז־ך יעװעד אץ טאג;. ביעס־ער נעטע; אט דאם פ־צר, אפטו; ־עטעצ; א ־עפ־צר. דא אץ ־עטעט־ר װו־נט א דאזאר, וװינט א דאזאד הייס-ראזעד ט־ט זיין װייבר רױוע-ה־נדע, האב; ביידע נ־־עט קיץ ק־נד־עד װוינע; — װוינ־ע; זיי אץ צװיי־ע;. װיר ד־ער באט־עא; זיי ד־עדפד־י־עז — פד־ענט א ק־עיה װי ־עד קאז עס1 בדענגט יעד זיי ד־עס ׳ערח-טנות גרייך אץ ב־עט צו ריװע-הינד־ר־. מזר-טוב אייך טיט א זיבדרן טאט־ע-טאט־ע טרא-גדורה, םיא־ז ־עוץ דא אץ ־עטוב א פורע אץ טע; פ־אװ־עט ׳עמס-זכד אץ ט־ע; בדענגט אריץ דעם בחוד. אוי — א בהור טיט א ב־ערדר, טיט א ט־ץ אץ טיט א ־עװ־עדדר! טאט־ע-טאטע־עי צעװיינט זיך — זייער קינד — א; איץ א.ץ א־ינצ־קס אץ אזא מץ װירד־ע בריאה טיט א בעדדר — װיי געיעריעןן אץ דער בחור װיר ני־עט רינ; װי א קינפעט-קינד אץ װינר. ־עפנט, קינד־עדרעך, די פרעםעדפז א גיעריבט — נ־־עטא קיץ ב־עסעדס: װינציק ב־ינ־ער — סאטע בייר־ק. ־עדעו קד־נט א גהײכן חרקן נאס אייך ק־נדיעח נעטט אץ קװ־קט ז־ך: אב־ער ־עטיר־ער, נייעט נעקריגט׳ ז־ך. איך װער מוץ װייט־עד פריע; בד־עננעז אייך א פדייע־ע בריאה. א־ז די קדא־ע — ה־עט ג־עפרויג;. א,ץ די קדוער־עך מ־ט או־ג; הארב דער־עראק;, הארב פאר־עראפ;, קוק; א;: ־עס ־עטייט באװאפנט הי־ם-יעקר ט־ט א ׳עװ־עדדר אץ איס טדייםרט ז־ך דאס ב־עדדר. א-טא, כירעכ;, כ־בץ א ב־עק זע; װי איר װעט ט־ך באפאקן פדעם; װירט איחי ה־ט א־יך, ׳ענעקעס: כ־ג־ב א־יך בארד צו פד־עס; ט־עװעק־עס! װאם? אר,א1 איר װעט ־עוץ װים;, כיבץ פאד אייך א הארט־עד ביפ;׳ אץ ־עד פאכיעט טיט זיץ ־עװ־ערדר, אץ א־ס טדייםרט ז־ך דאס ביעדדר, און אויך אריע זייטץ יעראנט ־עד, אז מע; ברו־ך ׳עוץ בארד א דאקט־עד. װיץ ער װארט זיי טויט ניעיעטאכ;! נאר א צװייג האט זיך צ־עבדאכ; אץ ד־ער אויפנערייצט־עד גיבור װי א מירכר דרייט זיך איב־עד אץ עד פר־ט, פאר ׳עריעק א כראס־עד, נרייך פץ נעסט אץ ט־פ; װאסיעד — פוץן — אדאפ, רכבוד ׳עבת צו די דדימרענדיקע זיעאבעס מיט די בייכער, װי נע־עװאק, נ־־ט א; אויפנעטאכט; ־ענאבר. ־ע־־־ט זי ט־ט א קור א גדאב;: ־וא־ט :אד, װאדט נאד, הבדה ־ע־־כו,־! א־ך װיער בייד; אייך צ־עפיקח א־ך ־ו־ער ב״ה אייך צעקראר;!... ק־־ע־אץ-פעקר — ׳ע־ער ג־עפאק. זעט יעד א נ־עפאר א נרוים־ע — אץ אנטראפ; טיט דער כוםה. ־־־כ-־יעקיערע ד־עד װ־עכטער א־ז דיע־פאד א הערד א; ־עכטיער א־ך: — אים טדייםרט זיך דאס ב־עדדק איה — ־עד פאכעט טיט; ־עװ־ערדק ־־אכ זיע־ע קאן ־עד, נ־עב־עך, אויפטץ, אז ־ע־ היעננט ־עוץ אץ ד־ער רופט;? פ־־ט טיט א־ס די ב״זיע קדאיע כ־ז ד־ װארקנם ביז ד־ נדאע, פ־־ט זי ניכ־ער, פריט נע־עװ־נדער — ט־אנט א טארצ״ט פאד די קינדיעד ד״ע-אץ-כעקר קראפט אץ טויעד א״ ז־ץ קור א־ז פור מיט טדוי־ע,־: א" א; אומנריק האט נעטראפןן א־ך אריץ בץ קוים אנט־ראפן א״ טיץ חבר יעקר-חיים דאט פאדצוקט א בייזע חיהן כ־אכ ניעזע; מיט מ״נע אוינן, װי די קראע איז געםרוינן אץ נ־עטדאנ; װי א בדעקר, אונז־ער ניבור חיים-יעקק קוטט צורויפן דער מיניםטער א.ץ פאר כעם אין היםר שיםט ער. נ־כעי־, ניכ־ער, חברה רציםן יכפאנט די מייז און ציט די רי־צ־עםן '״ט אױף ז׳עוקעם, םריט אויף גינע;,