Literarishe bleter · 1930-05-16 · 20 (16.5.1930) · p. Seite 371

זײם 371 997 דום א.״כ עם װעע אזױ װײהער דױע,-;, קןןןךף א.ך ז.ך ..־״״_ א־ך ״בראף ־כױן :״שט, ד• געדא:?ען פרןונטעד; ױך :״ ד־ד. ײ״ט ־עדן טאג פ-ר א-ך דאפ ארץ ־טאדפעד, וױ־ה... אכ־רו א•; דעד פא־- טי? באכוערק איך יעױן... •א, ׳א; ־אכ א־ז :״צט ק״; קדאנקעד וז־עד, ־א= א-ז נ״טט ק״ן פב־באז, דערװ״ר בא־עד־ע א־ך נאך ארע כז״נע .־ז״ױב איך ײ״ב נ״עט, װאס כדאדג; װעט ז״;, נאד וז״גט באוזעד־צ א-ך ױך :אך. איך באנזעדק, אז די חבר־ב חויב; ־צױ; א;, ב־עעת ז״ דעד; ט־ט ט־ד, אנטו; ד• ־ענט־טקעב.... צ־פ־ר בראטע וזאט ױך ־עױ; א.״־ ט־ד אנגעקרעפט... ז״ האב; טזדא, אז עב זאר צז ז״ א,״ך עפעב נ״צט צױצט״;... בא, בא; טע; .קאט ט־ך •ב,״; אדאפנענוטע; פז; דעד אדבעט. פאדױכטיק״ט׳ א־ך גר,״ב נ־יבט ב א־ז נ״טט נא־ טזזטת פאדױבט־ק״ט... זאק ז״ נ״טט אנעדקענע; דעב אקט, זאק ױי ט־ך א־ננאנצ; פא־אט;, ז״ קאב; ט־ך, א״ב ארפן. אװעקװ ארץ ־עב־ארט ר ך ־בוי; פאדאט;; א־ך ײע איר ווירט, : ״ה ־צ־ע, אװעק פו דעװארו ־עי ער פארט״, אװעק פו;; פ•־; ד אװעק : אלײ איך יטוי; י קא; יק;. בועד ־ענר נאד איך װער דאב פא־!" קאן זי רויק , קאנע; נדיעך װער, ע יך צװײ;עכט — או; א־ נאר נ״כיט. , װער •* יײי <• < ■ דרוז־בי א־־ע־ע '־ו ט־ק — גיט דאב צי װי;. פד״ ־בר־אפ =״; רעצט; צידק-נוטע אװ״ז; א־ך ב •״1'. ו; או־ב גאפא; װעט נ־־־בט; — א ז ײ ג < געטון - *גז א װא־־ וצ אפא;. טאדטי; הא;; — גי<- , נזױנזע, יעדט־ע, פאדגר־װ א א־; ז־י א־ז געװע; צאפרע ־ב־וא־; ד־ט צעראכב ניאםן דױק, ג־■ ײר יעק. א" בארד האט ער נעצראזע ־בי; ציטעדיק גערעכטעדר. בנע או א ררי *צרע- עכנכז, א ־בגע־ ־בױ; או איז קא; נ״בט ז״;; ארץ — ע דאזיק; בפעקטאקר נאך בעבע־, זו• ט״עדבארד בראקב ״בארא- נאנדרי,. — עד וזאט זיך וױדעד צעראבט. — עב א־ז נ״בט ־ברעבט געזאנט נעװאר;, נ״עט װאר׳ ב א־ז א.״ך א טדאג״ב־עד באראגא;. טע; האט א־ב געדארפט א״דר אױב־עזיב־ב־ד;: א־ד ז״ט גע־עבט— ד• צז־בױעד זענען צזגענד״ט קענ; דעד פ״עבע: ז״ פאדעק, אז דעד הערד זאר ז״ן א הער־ אז; א־ך וױר א־ב באזו״ז;, אט אזױ, װ• ע־ א־ז — ארפ טנװוק ער האט ױך פארהאקט אז; ױך פא־טדאבט. פ״נרעך זיבטז- ־ענדיק די אױנ;. — א״נביים; דעב צו־בז״עד -- א־ז נ״בט פז; ד• ר״בטע זאב;: עד הויבט צו ־בניער אז; ר״בטױױק א; צז פ״פ;, עד וױר אפ־רו גייבט זע; דעב םפעקטאקר ביז; בזך. איך האב דאב אר־ו פאדזיבנע־ זע;, איך האב צזגעגרייט דעב ד־אראג, איך האב אזיבגעטאנטידט די פ״עבע, זאגט טע; א״ך. איך קאזויד פא־ דעב דעדפארנ. נאד אױב ז״ װיק גרויב;... א־ך האב בבױו; אזיבגעקריב; ד• באטע איבערצייגטםטע — נ-קאראי װעט ז״; קאפ אפנעב; פאד גאפאנע;, פונקט אזוי װי אט דער יבט־בעדבאטי, דאב טפ־ר־ע פז; דעד ־עזוא־ רזציע, — דער קאריבאן פון ־בעקבפידב ״יבטודב״. אז־ב ז״ װער־ נרויב; — װעט ־בוין ״עדעדעד גרױב;. נ״;, פאד דעב ב■; איך פ ־:- קאב רױק. ער האט א דײב געטון ד• הענט, רױט זיין ״טא־ט״נ״ב; ױוי — איך האב יבוי; צע; טאר איבע־גערעבט דאב, זואב עב זו־עט זיי;: פרט נאך פרט. איך ז־ע, א־ר פאד־בט״ט, א־ך זע פיז״ע, ביז ד• קר־ענםט־ע פדטיב, װי אזוי טאק־ע א־ך זו־ער א־ב ה־גענע;. דאב צ־טער, װאו דאב װעט פארקזט־ע;, האב א־ך ג־עה״ב; אזיבטאפעצ־ד; טיט נײע טאפעט; — דאם אײנציקע אזיך ד־עד נאנצ־ע־ זזטע־- װוינוננ. טיר װ־עק דאך ז״; אױך א זוטעדײױנזננ, אזיה ד• אזע־- קעם;: די זוטערװוינוננ איז א פאדראזטע אז; א ־בטז־ב־קע, אזױ זוי די קזריםן אין טעאט־עד א,י; א•; ט־ט; - א פאזויריא;. א טע- אטדאר״ב־עד פאװיריא;, איד פאד־בטייטץ איך האב אריי; צזנעקריב; די טאפ־עטך דאזע בזקעט; אזי־ א ,ױ״ב; נדזגט־. א־ך האב נע- ה״ם; קריעפ; די טאפ־עט; טיט; קאפ א־אפ איר פא־־בט״ט ט־ט די ־בט־עננרעך אד״יל איד פ־רט׳. א•; דיעב צ־ט־עד, װז ־עב װעט װעק דעדהרנעט דעד פדאװאקאטאד, טזז; ד• דויזן אוטבאד־ננט ז״; טיט די ־בטענגר־עך אדזיך.״ א־ך האב צזג־עקריב; דאב טיעבק די נריטע; ז־ענע; פאדט״רט. א-ך ז־ע ז״; גיעז־כט, װי דאב ־זעט א״בז־ע;... אזן דעם טאטענט. ד• באדד טיט ביר-־בױב אזיל ד• באק;, ב״ דע־ גאטבעי.. איך װעא א־ב אנטרינקע; טיט ביד, עד ראזט ׳בטענדיק איבער די ־בוים אזיל דעד באדד... אונטעד דעד באדד א :״עד ־בניפם טיט א פעדא-־בפירקע, עד האט אנגעהזיבן ט־אג; א פע־ר- זינטיק״ט, נאר גיכעד מחטת עקק זאנ; ריג; אפירו פאד א; אנראנ-ק... און איך האק ריגנפ, װי א; אדװאקאט. װע; גאפא; זאר קוטען צום צ. ק. או; זאגן, אז ער האט מ־ך אזיסנעפרוװט, אז; איך האב טיך געראזט פאנגע; או; טםנים געזוען אד״נצזטדעט; א•; פאדהאנדרונגע; מיט דער אנראנע — װארט איך גארנ־־עט דערװידערט: א־ך װארט פיבוט זיך אריינגע׳באם; א קויר אי; קאפ ארײ!. ■— איר האט דע; געפירט אונטערהאנדרוננע; ט־ט דעד אנראנע? — דורך גאפאנע;, •א, מיט; באפער פון צ. ק.: א־ך גיב, נעװים, צו װיס; װעג; איטרענ; ׳בריט טיינעם, װענ; א־טרעך װארט. :אר דאם ענדערט קײן זאך ני׳בט... טיר האט זיך געדונט, אז רױט ט״; פארנאננענהײט, האב א־ך פאדדינט אױ,ה א טער-הבד־בע־ באצױננ צו מיר. זײ האב; מיך אויסגענוצט אויף אט דעב ע:•;, אזוי װי א פארפעצט; דרײרובר־יק;, װערנער איז ׳בױ; טוקצה טהטת ט־אופ אי; דער האנט צו הארמ;. — פאדװאם זאגט איר דאב, טארטי;, - א־ד װ״בט דאך נאנ׳ז נוט, אז טע; האט א״ך מב א■; דעד פאדט״ ט־בעצט א״ך אז; טע; ריבט. — טי־בעצט טיך און טע; ריבט, — האט ױך ב־אדט•; פאדקרוםט. — װע; עם זאר אזוי ז״;, — װארט טע; :״בט דעד־ יאזט, אז טיין :אטען זאר זיך יברײדעד; או:טעד ד• פעדעדב פז; ד• ־עפא־טאטענט-־בד״בעדרעך, אי; דער טעקע װעג; ע:•; פדאײא- קאטאר;; אזנטעדהאנדרוננע; טיט טארטינע;; אהא; איד טײ:ט, אז פעדערב ארבעט; ני־בט׳■ או; איר מײנט, או טע; קע; דאב אפרײב;, װי א טינט-קרעק... טיט א גוטקעי נעדיבונ■ האט אזא עני; נ־־בט באזאנאװ — נייבט, או; טארטי; — יא. פאדװאב׳. דעד ענטפעד אזנטער דער הירע: ״עני; נוטער...״ ער האט טאקע אננענוטע;, ע־ האט אזנטעדהאנדרט... ה״םט דאס, אז געצירט האט טע; זיך ריב- טיק. א רעװאמציאנער, װאם רעדט טיט א; אכראניק :״בט טיט דעד ־בפ־אך פו; א באמבע, אדער א מעםער, איז יבוין א הארבער פרא- ־זאקאטאד: דאס איז טענרעך. או; א־ך רעד ־בוי; טיט זײ װאב; נאנצזג״ — פארװאם׳ — פרענט דעם צ. ק״ זײ האב; פאדודט״רט גאפאנע; גר״ך. פז; אנה״ב. נאר זײ ערעקן זיך פאר זײ; פאפוראריטעט. זײ האב; פאדבאט; אים צו ריקװידידן איינעם ארײ;: דורנאוים טיט :אך א־יגעם פון די פאפורערע אכראניקעם. דער צ. ק. האט זיך אפגע- יבטערט אויף ראטיבקאװסקי;. גאפא; און ראט־בקאװםקי אין אײ; טרוטנע. א בפירו׳בע פאדערוננ. אנדער־ב ־— טאר פע; ני־בט אנדער־ב װעט דער אדבעטער נייבט נמיב;: ער װעט װי א ־בט״; פאק אזיף דעד פארטײ... — א פאר א זערטענעד: דער צ. ק. איז דאם מאר, רו־ט טײ; טײנונו נערעכט. די זאםטאזועם נעדענקע; — און ראט־ד כעםעד אפ; זאג;, — האב; מב גאפאנע;. נאפא; — דאם איז א;אטע;, א דעכטיקער, א רעבעדיקעד נאטע;, דערפאר, װאם ער איז או־פנע- ־בװוטען אי; דער טאט. דער נײנטער יאנואר — איז א; אקט, װאם ־ועט ב׳בופ אוםן נישט אפטעקן זיך פון דעם ארבעטערם זכרון. אזערכע :עטע;, װי נאפאן, קאן מע; רײכט ני־בט אויסרעיבי דורך א רע- ײארװעד-־באם. די ארבעטער קאנע;, װידקרעך, נ־־בט נרױב;, אט אזוי װי עם נרויבן נייבט, ראטיד זאגן, מ״נע קאטף-דרװיבינעם. טארטי; האט מיר אראפגעלאזט זײן קאפ אויף דער האנט. — פאריטי׳ב קאן זײ;, איז דאם ארץ זײער ריבטיק. נאר ־אב ארץ פירט אונז ארײן אין א טי; צויבערקרײז: די אויפנאבע א־ז נייבט אויםפירבאר. ראט־בקאײםקי, — איז א וױרכגעטריבענעד ה־;ט, אים װעםטו נ״בט פארנאר;. ער האט טיר ־בוי; צװײ טאר בא־בטיטט א זעוננ, צװײ טאר האב איך אנ׳בטאט אים או; נאפאנע; נעטדאםן א טחנה פיריעד, פיריעדם פון דער העכםטער מארקע, פאד- ז־בעד איך אייך. זײ האבן דאם נאנץ-רײן אפנעארבעט. נאר טײ; א־נטערערדייבער םטאזיב איז אויך א הויכעך ט־ר האב; דערקענט א״נער דעם אנדערן אין א הארבן אויננבריק, פון הינטער אונזערע ניאםקעם... מיר זענען זיך פאנאנדערנענאננע;... א; ׳בום פארנ;... א טײװראנייבע יבפיר. ער װעט קיינטאר נ״בט קוטע;. איך ײער עם ־אל״; פארענדיקן. — איר ריזיקירט, די פארט״ זאר ג״בט אנערקענע; דעם אקט. — זאר זין דאם איז בעםער... א״דעד איאפ פון ז־נע;: װא-