Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 6 (1930)
- Issue
- 15-16 (11.4.1930)
- Date
- 1930-04-11
- Page
- Seite 283 (sequence 7)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 64% known words query
- IRI
…/4795427-8801021-8801138--05455-4800624- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
,ליפעדזודישענ?עסעד עוס. 15-16 (310-311)* , זײס 283' ד ו ד נעד;ז1?סזן]/נעו?ין ג י ד א, ג י ד א*> ד ע ר צ י י? ו נ ג צװײ טןזל זוניקער א־טאליענישער •טװײץ—איז צוריק טיט א שטיקא צײט געקוטען םון נױ-יןזרק איר פ$טער, נעקוטען זיך זארנן װענ; טערעזעם תכאית און װענן זיך אלײן — ער איז שוי; עטאעכע י?ור אן אאבין. טערעזע װעט קײנדאא ני׳שט פארנעם;, װי אזוי ראס איז נעײען. די עחעטע טעג: דער פאטער האט נישט נערעדט ײעגן גארני׳נזט — זיך באויז נעהאאטן אין אײן חדצדיק דאכן דיט אן א שיעור פאע־טער שוי- דענדיקער ״אסטיע״. טערעזעם ײונרער: טערעזע װעט קײנדאא נישט פארגעםן, װי אזוי דאס איז נעװען. די ערשטע טענ: דער פאטער איז אויפגעשטאנען זײער שפעט, זיך נעפוצט די שיך, זיך נעװאשן דעם קאפ און נאנצע טענ נישט נערעדט װעגן גארנישט — זיך באויז נעהאאטן אין אײן ״חדצדיק״ דאכן דיט אן א שיעור פאעשער שוידענדיקער ״אסטיע״. טערעזעס װונדער: דעם פאטערם פנים — ײי כײ א געשטארבענעם, װאם קערט זיך אום פון יענער-װעאט — קײן האר נישט נעראטן אין ז״ן פנים אויפן ביאד, ײאם העננט כ״ דער ט י א (מודע> פעאדארען אױה דער װאנט—אויפן ביאד איז ער פאטאנראפירט אין צװײען דיט טערעזעם נעש־טארבעניער דאדען אינם טאנ פון זײער רופה. אן די װאנםעם איז זײן נאז געװארן םיא קורצער, זײן דויא — פיא ברײטער אאע זײנע דוםקואן אויפן שטערן און אויןז די באקן זענען געװען ערנםט קאאט, כדעט פארנאױוערט. דאם רעכטע אוינ האט אויםנעזען א םך קאענער פונם אינקן און נעהאאטן אין אײן אונטערטענצאען, אין אײן אונטערציטערן. עם תאט זיך ארויםנעװיז;: ער א־ז א ״ײײטער״ אין א נױ-יארקער פר״אעכן רעסטארא;. װו דע זינדיקע נאנצע נעכט אקענן פראהיבישן; פון רארט, פון דורכשדועםן זיך אינם כ״נאכטיקן פרײאעכן רעםטאראן דיט די נעפט דכיח א שנאפם. איז אים פארבאיבן די טבע אונטערצו- ציטערן דיטן רעכטן קאענער-נעװארענעם אויג, אונטערצװוינקען, װי א״נער זאנט: — דיט דיר קאן דען אוםק־דען... איצט װ״סט שוין דאם אוינ קײן חיאוק נישט און װינקט אונטער פײ ײען דע דארפ יא, סײ װען דע דארר נישט. דער עא־־-יאדיקער טערעזען האט ער נעבראכט א פאר נעאע שיכאעך ד־ט העא-ברוינע קוטאשן. דיט באעטאעך בײ די אפצאם;, און דער ט י א פעאדארען — צװײ פאר זײדענע זאקן. — זעאטענע זאקן. — דא זעט דען זײ נארנישט. אזוי האבן געזאנט אאע, װאם האכן ארײננערוקט אין די זאקן א האנט און ז״ געגעבן א צי-אוים אויף די פאנאנדערגענודענע פיננער באויז אײן צרה: די זאקן האבן בשום אוםן נ״טט נעװאאט ארויף אוי״ די הינע קאעצאדיק-נראבע פים; זײ האבן שיעור נישט געפאאצט, בעת די שװער-פודעװדיקע ט י א פעאדאדע — א רויט-נעװארענע און םארשװיצטע, דיט אויפנעקרודטע באקן, פארטרערטע אוינן און שט״פ-פארביסענע איפן — האט זײ נעפרװוט פארנװאאטיקן און אנמון. טערעזע האט צונעקוקט, װי אאע ארודיקע נעבן א־ר עצות: — נוט אפטרוקענען דעם פוס — א קאפעאע שוםטער-פואווער — א זײדענער זאק האט איב נעדואד. ארום-און-ארום טערעזען אינט נױ-יארקם פארמענן: א פיפטע עװענױ מיט א םך איםטן און ײעםטן אין בײדע ז״נזז. א גרענד-םענטראא, א ײא^־סמריט, א םענטדאג-פארק, א פאר בראחאײען, אן אקעאן אין א**ן עק, א מ״ך אין צװ״טן 3<ג אין מיטן נױ-יארק ײוינט טערעזע — א באאנד איטאאיעניש דײדעאע פון א יאר עאף. איר םארמענן: א קא״דעאע מיט זײער א הויכן םטאן, וף• בײ די מאדאנע- קינדער, א מאדאנעדיק-װאקםן פנימא, א נעטאעך-פארקאטערט נעזא, װאםעריק-באאע אײגעאעך, ײײט צעשטעאט אין בײו־ע ז״טן;עזא, קײן ברעמען, קײן צעפאעך — איר פאטער האט זי אפנעשוירן, ײי א ײננל, איר אומנאיק איז איר שטימעאע — א ײײטם א בערנ־קם — א דין און קאיננענדיק שטידעאע אויף צו פאר״םן זיך ביז גאר הויך מ־ט איטאאיענישע װערטער, װי בײ זיך אין דער הײם און דערנײן נױ-יארק די יאר אאע םארנאכט זעצט זיך טערעזע אװעק אין הויפ אויף די אננעװאאגערטע ברעטער און זיננט אפשר א שעה און דער אין מיטן נ־ו-יארקער טומא. די שכנים אין הויף װאאטן דעמאאט עפעס ארײנ-;עװארפן אין פושקע, זי זאא אויפהערן. טערעזע זיננט: דאס שײעאבעאע קומט, קומט פון איבער יפען. מיד זענען די פא־נעאעך פון שײעבן א־בער תהומען. די שכנים אין הויף עפענען פענםטער און שרי־ען אויה טערעזען, זי זאא או־פהער;. טערעזע באײבט א רגע שטיא; זי נייינט, אז דאם אידא נעפעאט נ־שט און הײבט אן אן אנדעדם: אוי, ציטער נישט דיין שיפעאע שיפעאע דו קאײנם. טראג זיך רא־טיק איבער ימען, שיפעאע... אאצײנםן ד־ פענםטער עפענען זיך װידער און די פנימער, ײאם כא- ױײזן זיך אין זײ. זענען פיא מער אויפנערײצט. טערעזע דוז זיך אפדוקן, װאם װײטער אויף די אננעײאאנערטע ברעטער, כדי פון די פענםטער זאאן אין איר נישט טרעפן די שאאעכצער פון באנאנע;. אין רי פענםטער שרײט מען: — האםטו נעזע;? — נא דיר אזא מין צרהן טערעזע פארדרײט דאס קעפא אין אן אנדער זײט און זיננט :אך העכער: נירא נירא טאנדא נירא טוטא יא מאנדא... צו טערעזען אין דער בערניקער אאטער הײם — אין דער *) סון בוך ״*וג־ײינםן", וואם דעיש״נם אינגיבן אין פאדאאג ב■ קאעיקין. — רעד.