Literarishe bleter · 1930-04-04 · 14 (4.4.1930) · p. Seite 269

זײם 269?'סזוך$ר״0ס בזסססר נום. 14 (309)? םטענהאפ: (צים =*לדאט) אאר״ט, א דאנל. (דער םעיז־טאנט םארוטירם און ג״צ איויש לאנגזאכעי, ווי ״י איז אר״ן.) ם ע ר ז יצ א נ ט - ט א י א ר : סיה״בט אז צו װערן ה״כ, הער ם ט ע נ ה א פ : רןאפראל ראסס איז פארװונדעט? ם ע ר ו יע א נ ט - ט א י א ר : ־$, הער ס ט ע נ ה א פ : װי הארמ עס, ׳עלעכטץ ס ע ר ז *ט א נ ט ־ ט א י א ד : ז״ער יצלעכט, הער סטענהאפ.- םירוב נראנאטן פר־ען אריכער, נייעט אטת? ס ע ר ז ׳ט א נ ט - ט א ־ א ר: יא, א סך גראנאטן פר־ען ארי- :עד, הער. אבער רענגאוים דעס פראנט האגאט כםדר ט־ט הארטאטן- קוילן און ייקםן-פייער סיאיז געװאדן נייסק׳סהדיק הייס, הער ז״ אטאקירן אין ררוס. רארט איז דאס נאנצע ביקסן-פייער ס ט ע נ ה א פ : ארר״ט, סערז־כאנט-טא־אר א דאנק. סערז׳טאנט-טאיאר: װאס בין איך געקוטען םרעכן?... ־א, הער װענן ד־ פארוװנרעטע. זאא א־ך זיי אראפפ־ר;, הער׳.׳ ד־ ־עיסער״ א־יער ראנסער-אאייע איז זייער געריכט. סט ע נ ה א פ : װי האלט עס טיטן פאס-װענ? ם ע ר ז ׳ע א נ ט - ט א י א ר: ז״ער יב־רעכט, העך ס ט ע נ ה א פ : אויי אזוי, פיר נאך קיינעס נ־יעט איאפ. יעדן •סװעד-פארװונרעטן נעס אר״ן אין דער נרויסער אקאפע, רעבטם און די סאניטארן זאאן טון, װאס זיי קענען נאך סערזעאנט-טאיאך זייער גוט, הער סטענהאפ: האט עס געטראפן באויז דעס קאפראא ראסס) ס ע ר ז ׳ע א נ ט־ - ט א י א ך ־א, העך באו־ז... . (װידער העים זיך דעי אויםגעצויגענער רוף — עגולעגע ילאר, אי- יערגייענדיק פון איינעם צו א צװ״טן—״םאניטאין! סא—ני—טא—רןיי' די אויגן פון פעיזזאנט־סאיאר באגעגענען זיך מיט םטענהאפס. ער דר״ט זיך אום און גייט ארויפ. םטענהאפ בל״בט אליין. פון דרויםן דעיטראגט זיך א פייפן. ז־םוםען, יםיפען און קרענצן פון פליענדיקע ־םטיקעי ־םיאפנעלן. דער -אר- פער. קאנטיקער קיאך פון ביקםן־קוילן, דאם קנאלן פון גראנאטן און דער טיפעך דונערנדיקער ״בום״ פון דער ארטילעריע — מייםן זיך צונויך אין א־־ן ווילדן באאטי־םן רעײען. םטענהאפ נעמט פון טי־ם זיין פאם און טוט אים אן, דעם רעװאלווער־רימען פאיל״גט ער ארום האלז, הענגט אן די פעלד־פלאים און לאזט איאפ אין קעיםענע די פויםקע קאנסערײן דער םעדזיםאנט־סאיאר באוו״זט זיך ווידער און לויפט ־םנעל איאפ פון די טיעפ,) םטענהאפ: (דײיט זיך אוים יטנעל) א־ז עפעס נעיטען. סערז״באנט-טאיאוץ ם ע ר ז ׳ס א נ ט - ט א י א ר: ט־ססער ראא״, העך . םטענהאפ: װאם? סערזטאנט-טאיאך טיסטער ראאיי איז פארוײנרעט א יטטיק יטראפנעא אין רוקן ס טי ע נ ה א פ : נעפעראעך? ס ע ר ז ׳ע א נ ט־ - ט א י א ך ביהאב טורא. העך אז רער רוקן- ב״ן איז איס צעבראכן קען נייכט רירן ט־ט די פיס םטענהאפ: ברענג א־ס אהעך סעריסאנט-טאיאך אהעךי םטענהאפ: (טוט א גע־טײי) יא. אהעך... אבער יטנעאן (דער ם ע י ז ־ם א נ ט ־ מ א י א י לויפט איוים נאענט פון דער אקא- פע האט אויפגעייםן א ־םיאפנעל. םיהאט א ייטםו געטון. דעי םערזיםאנמ־ טאיאר איז אפגיךםפיונגען הינטעי זיך און פא־וואיפן רי האנט אויפן פניפ. פונקט ווי א מעננדםלעבע האנט וואלט אים געקאנט ־םיצן פון ד• פייענדיקע ה״םע פ״ע—םטיקעי עי פאלט עטו־אם צוײק אי״ן אין דעי אקאפע און לויפט גל״ך איוים םטענהאפ יםט״ט נעבן אםבאיגם בעט און טאפט מיט דעי האנט די קאלדיע עי נעמט איאפ פון וואנט א טיאב־ם״־יםינעי4 און וויקלט א־ם א״ן פא־ א קי־םן. עי ג״ט צו צו ז״ן א״גן בעט. נעמט א־אפ די קאידיע אינדעפ קומט אן דעי םעיז־םאנט־מאיא־ און טיאגט פאיזיםטיק אין ז״נע בי־־טע איעמם יאל״ען, װי א קינד.) ם ט '1 נ ה $ £ : (מיט דעי קאלדיע אין האנט) א״נ א־ס אטאדא םערזיטאנט-דאיאך ער א־ז פארחליסט, העך װען איך האב איס אויפנעהויבן. איז ער נעװען ב״ס גאנצן באװוסטזיין. (רעד סערזיםאנט־מאיאי לייגט אים אנידעי פאיזיבטיק און דוײך אויפן בעט. עיי נעבזפז אװעע זיינע דזענט אין ביידע זײטן, קוקג פון א ז״: אויף זײנע די^אניעס און ]יוי^יט א.יין ב..ד.* -״י־ראנגט אים) אט האסטו װ#סעו. טײ האםטו ב^קוםעןץ היבערטי, יא, באקוםען. םיאפילו נעװען נאנץ זים. (די ־םיםעריי ווערט אלץ יםטארקער. א חוץ די לייבטע קראבן פון ײ קלענערע גראנאטן, הילבט יםוין אפ פון ווייט א טיפער געברום פון -•״•״ארפעד. היבערט זופט דאם װאסער ז״ער פאמעלעך, אויסגעצויגן, אויפהויבנדיק נאך יעדן זופ דאם מויל, א פארטראבטער, מיט ״םוב־ הרעה. םטענהאפ יםט״ט ביים אױ־םגאננ און קוקם ארזיפ אין רי טיאנ־ם״ען, ער האט זיך נארוואפ אויםגעדר״ט פון דער טיר. און פ־וצלינג האט זיך דורבגע־םניטן דורבן באגינען א קלינגענדיקער אוים־;עםויגענעי רוף: ,.סא־ני־טא-רן! םא־ני־טא-דן!" פטענהאפ דר״ט זיך אוים האלב און דערזעט היבעיטן.) םטע;ה'זיופ: נו, ג״, ה־בערס. טזאך דיך נר״ט. ה י ב ע ר ט־: װאס איז ראס נעאייל? — םינייפס אזו־ —נגלעך. םטענהאפ: נ־שט רריננאעךי פארװאס זענען די איבע- י־קע הבריס דיינע עזויז אאנג אײעק? היבערטז (ציט לאנג די ײערטער) ווער? טראטער און ־אאיי? םטענהאפ: (•םארף און אפגעהאקט) באפ דיך אויף, רון ״אם טוט זיך טיט דיך צו אאדי טיױוא? ה ינערט : (יםטעלט לאנגזאם אײעק ראם קװערטל) אאץ דער ׳עאטפאניער... טריקנט אוים דאם טויא. די צוננ װערט עפעס צעקראכן, װי א ״זטיקא פאפיך (קורצע פויזע) םטענהאפ: ײאס אעננער דו זאטסט זיך ־א, אאץ יעװע- ־ער װעט דיר זײן יעפעטער ארויםצוגײן. ה י ב ע ר ט: אך, נרויכער גאטן ײייםטו דען נייעט, אז א־ך כ״ז..■ סטענהאפ: (ר״םט אים איבער) כיײײם דיין כװנה, אפ- ציציען װאם טער יצײט הינערטי, נו, זאא זײן, כאפט עם רער רוחן םיאבער ני׳עט :־ט ארויסצונײן אויף דער איניע, אײדער טיפיאט זיך נוט... אאז ט־ך נעטען נאך אביםא װאסעך (היבערט נעמט דאס קװערםל און גיסט זיך אן אביםל ײאםער. עי זעט אויס זייער נעבעבדיק. סטענהאפ ־םט״מ אומגעדולדיק נעבן א׳ם. סי יםן באווייזט זיך פון זיין אקאפע, אינגאנצן באלאדן, גרייט גו רעי פאזיציע. ז״ן ביקם הענגט אים איבערן אקפל.) טײםן: כינײ נאײך, העך כיהאכ אננעא״נט א פ״עך ביזאא ז־ך טאיען א דרײ ״זעה װעט איר נ־שט האבן דאקענן, ביזאא זיך א זיינעד נײן צוכאפן אהעד א קוק טון? ס ט ע נ ה א פ : אארײט, מייםן. טיםטער היבערט נייט איצט א־־ך אהין. קענסט גײן צוזאטען טיט אים. טייסן: (צו היבערםן) כיװאאט נעקאנט נײן צוזאטען טיט א־יך העך אויב איר װאאט נישט נעהאט ראקענן. כיבין נאך קײנ- טאא נ־יעט נעװען אין דאויקן טײא פאזיציע. אאײן — װעא איך פארבאאנדזשעט װערן ס ט ע נ ה א פ : ט־סטער היבערט ײעט דיר װײזן דעם װעג אהי!. (װענדט זיך צו הייעיםן) האאט אויף דײנע סאאדאטן אנט- יעננא־בער דער טראניטיי-ײאנט, כא-זטן די קויאן װעאן פאאן, צום •־־רע־זעןן (היבערט קוקט אן א וויילע םטענהאפן, טוט א לייבם טט״בעלע און ג״ט פאמעלעך אױיס מיט די טיעפ. פון הינטן ג״ט >זים נאך מ י י ם ן. אנטקעגן בל״בן הימל, אינדױיסן. באװייזט זיך א טונקעלע בינ־י לויפט א״ליק איאפ פון די טיעפ — א םאלדאט אויפגערעגט 1־׳יז טטאיק פאיסאפעט.) ס ט ע נ ה א פ : ײאס א־ז געיטען? ס א ל ד א ט: א ידיעה פון טיסטער טראטעך העך ד־ נרא- '■אסן פאלן אטט״נםטן הינטער דער שוץ-ליניע, פויאן — אעננ• א־־ס דעד פראנט-ליניע. ס ט ע נ ה א פ : װעטען האט שוין נעטראפ;? סאלדאט: קאפראל ראםם, זי־ער װארשײנאעך העך אין ־׳.־־ טדאנשײ בײם ײינקא, נעפאאן א םך קויאן פונקט ײען כיבין :־־ ־ארט אװעק. (פון די טיעפ קוסט איאפ דעי סערזיםאנט־מאיאי פאי־ דאכע־ט. אטעמט ־טווער.)