Literarishe bleter · 1930-04-04 · 14 (4.4.1930) · p. Seite 267

זײס 267 ליסערןןרי&ס ברזזםםר גזם 14 (309) •פטענדיין נעפינע; ־אס װארט, װאפ דיר כאדארפן עס פיידע. או; ראט דיך אן אוטגליק געטראפ;, נ-טט ראנה און װער נייעט פארצװײפרט! אויך טיט איי; האנט קא; טען ארוטנעטע; א װײב, צעדטרע; ציצ;, או; גרעט; א קאפ פון א קינר אויך טיט אײן אוינ קעז טע; אויםטר־נקען די זו;; אװדאי װ״פ איך, װע; יצפירן סח11.)זס8 חסט, װע[ א״נצורר״ען רעם קנויט פו; ראטפ, װאפ ה״פט פ־ײי װי רי איכטיקייט אי; א יטטוב פון א קראנק;. ויאפ איפ טוען װ״ די אוינן אדער רע־ קאפי אבע־ ט״; פריינט, אז טע; טוז — (נייסט קוטען זאר די טינוטן — יאכנדיק קאן איך אר״נגיפן װי װ״; פון ביײן רעכן, פון טיין ביוטן װירנע, 11 יאנואר דאב ליד פון פרײלעבן מיצל־יד װ״י ביבין נעװען פדייאעך ב״ א קראנק; פר״נט — :אטיט כיהאב אים װוילנעטו; ז״ער — קאט טיר דאך ו״ן װייב נעזאגט,: װאפ װ״םט א טענט־ט פון צװ״טנפ װ״ או; פ״ן, װען יענער איז אריי; און ריידט אוטנעהייער. א װײי איז נעװאר; באטריבט טיי; נעטיט. ביהאב נעיטװיג;. דערפאר א־ז נעבוירן דאם ליד; אפ ריר פון פרײיעכ; ט־טיײ־. אז װעםט זיך אויפגריט׳טן טייז פריינט, ־וער א־ך יאכ;, און יאכנדיק טיי; האנט דיר דעריאננען א•; אויפה״ב;. אויך דו װעםט ראכן או; פארגעם; ־״; פאדרעגנה״ט און װייטאנ. און װאפ םיזאר טיט דיר ני־טט נעישע;, ־וער איך ני־צט יאטער;. ( םיעםן אין דרײ אקטן זעקם בילדער ם1ד פוז װאנדעדונג ו -׳^ ר . ק. ש ם ר פון ענגליש מ. נעלענבערנ פראפער קופפ אריין אין א־אפע מיפ ענערנישע טריט, אנז״פנ־ דיק זיך פיפנים. ער איז שוין :פעפ איננאנצן אננעפון, אחוגן קאדנער.) טראטער:;אויםן קןלן ״נעװאיע; און געפוצט, געפוצט און נעװא־טן — צװיי פענסן״ סטענהאפ: ןקוקפ אים אן איבעראשפ) העראן ביהאב נע■ טיינט, דו ־פראפפט נאך. טראטער; כ־בין נע׳טראפ; זייער נע־צטאק, נאבן קוטען פון דער װאך. װיפר איז ־טוי; דעד זיינער־■ פ ט ע נ ה א פ : הארב זעקפ. פיװעט יטו■; בארד טאגן... נו, פוץ דיך ארופ או; זײ נר״ט. טראטער: ארד״ט. סיװעט ראנג ניעט גערויערן... פיאיצט;אנ׳ן ־עטיר, װי ט״נפטוזי פ ט־ ע נ ה ־א פ : יא. (מ״פן :רעננפ אר״ן פיר פע#עדעך פ״.) טראטעי: א, גוט. דאפ האב איך טאקע נעװארט׳. א נוט נע־עטאק טעפערע טיי ט יי ם!: ןשםעלפ אװעק א״ן פעפעלע אויפן פיש פאר םפענ־ האפן.) געיטטאק און הייפ, הער... כיהאב צוגעגר״ט קאנםערוו;, העד פאר יעדן א פו־נזקע. ס ט ע נ ה א פ: נאנץ פיי;. (פייפן נעספ די איבריקע פעפעלעך פ״ און פראנפ ז״ אר״ן גו די אפיצירן רעכפם. פראפער גייט אים נאך, ז״פנדיק נאך אלץ ענערניש דעם פנים.) פ ט ע נ ה א פ : יטוי; צ״ט אויפצװועקן היבערט; און ראר״ע;. טראטער: א, כיהאב זיי ׳טוי; לאננ אויפנעװעקט, ־צפרינ־ נער ז״ טוען זיך ׳טוין א;. (מ יי ם ן קוספ צוריק אריין.) פטענהאפ: װען דו װעפט האבן ארץ ׳צוין אויפנעראטט און ריין נעטאכט אי; קיך, טוזטו זיך תיכך אנטו; אין פורער אויפ־ ריבט׳וננ און אר״נטרעטן אי; דיין ראטע אויך דער פאז־ציע. כ י י ם; : יא, הער ם ט־ ע נ ה א פ: אויב ם־װעט ארץ גיין ב׳צורה ביז אז״נער ערף, (םוף) דריס־ב צצענזז :אגינען־צו. די ליכפ ירענען שוין גישפ. די נעדיכפע פינפפערניש פון דער אקאפע װערט א:יסל געםילדערפ פונם גלי פון די ־אזיציע־ פיעפדעך אין דרויסן. םיאיז ־פםיל. סיהערפ זיך :לויז א װ״פער גע:רופ פון הארסאפן. עסעגעד קומם ארויס פון דעפ דינערפ אקאפע. אויך א װ״לע שלאגן ייך א״ ז״ן קא־ און אקםלען װי א •סװאיצער פילועפ אנפקעגן דעם גדיאיקן הימל אינדרויסן. דערנאך ג״פ ער אייין פיפער אין דער פינם־ פעינ״כ, *וס םיש. םידערהערם זיך א םוארך פון אן אנגערינן שװעכעלע — א קל״ן פלעםל — און א ליכפל :יענפ שוין און :אל״:פ אלין איום. מ ״ ם ן קוקט זיך א״ן אין ליכפ און דר״פ זיך אוים זװ ם פ ע נ־ האפפ :עם. ספענהאפ ליגפ אויפן :עפ א געםראםפעפער, פעםם אי:ער־ געדעקפ מיפ א קאלדרע. ט יי ס; : (-״יל) הער... (פפענהאפ :אװעגט זיך נ״סם. םייפן טופ אים םידד א שאקד א:יפל הע:ער) העח... פטענהאפ; װאפ איזי׳־ (פוייע) אך, דאם ביסטו, טײםןל ט ״ פ; : יטוין האלב זעקם, הערן ב ט ע נ ה א £ : א, נאנץ גוט. (ער ה״בפ זיך אויף, אנגעשפארפ אויף אן עלנ:ויגן.) כ־האב באויז געכאפט א דריטל. כיהאב ׳צוין נע- ראלטן ביים אויפיפטיין... װי ־טרעקלעך קאיט דא איז... ט ״ ס; : פיאיז א קאלטע אקאפע אונזערע, הער כיהאב גע־ טאבט ־אביםל הייםע טיי ם ט ע נ ה א פ: נוט. ברעננ א מעפעלע. ט ״ ם; : אט האט איר דא, הער פטענהאפ: דערלאננ אויך די אפיצירן און װעק זיי אויף. ט י י ס; : זייער נוט, הער. ומ״םן גייט אר״ן אין זיין אקאפע. םפענהאפ ה״:פ זיך אויף ־ספיל פונם :עם. שוידערמ עפלעכע 5־*ל פ״ קעלמ און הייכפ אן לאנגזאם אנפון די גאנצע אויסדיכםונג זיינע.