Literarishe bleter · 1930-04-04 · 14 (4.4.1930) · p. Seite 266

•סעז־זןדיש־ע ב? סםסר 013. 14 /309) 1ײם 266 סיהאט א ׳שםעק געטון םיט קטורת, םיט נענעאעך, פיט קידרט־ײײו... רות האט םיט פאראיבטע אוינן אננעקוקט כנען... און פון אזויפיק םזרחדיקע, טונקאע צורות ארויס — אזא רעכטיקע און בראנדע — האט קיב םיר אקעגננע׳עםײכקט דײן צורה י— דז׳עיאקאנדעז... מרים אול־נאװער; םריס אורינאװערן װאס איז מיט דיחי ער׳סט הי-נט אין םאידאן געפר״ט זיך םיט דײנעם א ׳שיר. נעקוםען װי סיא׳טנמײדא אויפן באא, אנטציקט, פאראיבט נעםאכט און פארקאזט אונז איע. פא־ױרוירן א עיכערע און א רידער-בוך — איך זוך דיך פון רעםארמ אן — און זוך און װך... ביז עם טרעפן זיך דאס עיכערע םיט דיין פוס — פאר םיר ד״ן ביכעאע, יאון דיר — םײן נרום... לליעד יױרן איץ מיר רידער ױירן אין םיר: קארנט״נ אין א דײז׳עע. נאר ארויסצונעםע;, פארט״אן, ארײנרײנן אין רויטן צענאיטן אויװן, — און בארד װעאן ברוינע ברויטן ׳טײנען פון װ״סע פון איכמיקע טי׳טן נע׳טםאק יעםעק;, קװיקן, געזונטן און דערפרי׳טןן נאר פאוצים איז םיך אוא טרויער גוכר — אז כיבאײב ׳עטײן. און םינוטן אויפן... םײן העאע האפערדיקײט װערט אנטרונען. סיאויפט איבער די דײזשע, סיקיאט אפ זיך דער אוױון װי בײ א ײדענע, א שאיםםזאניצע א אײכטזיניקער... כיהאב פײנט צו עםן אלײנט כיהאב פײנט צו עםן אאײן. נאר א הונט כאהאאט זיך אין װינקא, ' צו נריזשען בײז זײן בײן, ביהאב איב צו זיצן םיט פרײנט ב״ װייםע טישן, װאס זענען םיט באוםען און פרויען באחנמ. רעם גוך און נ״סט צו דערפרישן םיט שםועםן, שטיפן, עםן, טרינקען װ״ן — װאם האט ראס אעבן צו ביטן םײן׳■ דערפאר — אאײן צו שאאפ;. און פון צ״ט צו צײט — העכםטנם — זאאבעצװײט. דיר :פפעלט נישט מי־ן אומרייק בלוט דיר געפעאט. נישט מײן אומרויק באוט, פײן היאכיק טעםפעראמענט — אעבםט נישט בשאום און אפט שטראפסטו מ״נע דרײסטע, פרײאעכע הענט. דיר געפעאן מ״נע אידער, מײן גײםט, ם״ן טרויעד. נארעאע זיס, — םיװעט אאננ נישט דויערן, איך װעא דיר שוין באװײזן: װעםט װערן אמאניסטקע — שטאא און אײזןן דע־- זוניקער הימנוס םץ םראנטשעםקא ד׳אם־ז• אאםאכטיקער, גדויסער פאטער פון װעאט;, נעהײאיקט זאא זײן דײן ױשרדיק װעאטיקן — נרויסק״מ און אויב ײי א םאנטא דיך קאײדן, ריי. גיה א.. י,״־!ה ךיר ךיגען דיט פר״דן. געבענטשט זאאםטו זיין דו, װאם הארםט פון װעאט דעם רודעד, ײאם האםט אונז נעשאנקען די ז ו ן אונזער ברודער, אין װעםעם חװתריקער פראםען־צורה, או םיר קוקן — פאד דײן אייביקן זוהר אנטציקטע םיר זיך בוקן. אונזער נשםה זאא ק״נםאר נישט אויפהערן צו היאכן ׳־אנק ווי א פײגערע, װאכ האסט אונזערע שװעםטער שטערן אנגעצונדן אזוי פיאכטיק, אז זײ זאאן אין באויע נאכטן אר־ם רער זיאבעדנער אבנה פאיםערן, שעםערירן און אײכטן... נעבענטשט ד״ן נאםען פאר אונזער שנעאן בדידער, נענאנט ו ו י נ ט, װאם כעםט-אויפ געשװינד םאםראזע םרחקים און טוט פון אאנד צו ראנד װי א שאיח םימ באפאינאמע, נעװאאטיקע מדיט יאגן און שװעדע כםארעס און ש־טורעםס אין זײנע ארעםם טראג;. געבענטשט דײן װיאן, װאם האםט כדי אונזער דארשט צו שטיאן נעגעבן אינז א הכנעהדיקע שװעםטער, ראפ קװיקנדיקע ײאםער — דאם קיאע א־ן דעם ב־ורער פײער, װאם כאקראנצט אונז םיט גראנצן, װאם איז פרייד און איבע און ױגנט איננאנצן... זאא םען-זשע דײן אאםאכט ריםען און אויבן, װאם האםט אונו פון םאםע-ערדפ שוים ארויפנעהויבן און א״ננעהויכט אין איר בוזעם אעבנם-שװאנגערע קראפט;, זאפטן און זאםען — פאד רעם אאעםע;, גאט, געהײאיקט, נעהײאיקט דיין נאםעןן מאידאן, 27 דעצעמבער 1928. זונטירי אלן דארף- צעקאונגען זיך, צעהודעט די גאאק;, ד• נראק;, די גאעקאעך אין דארה, ד• גאאק;, די גאעקאעך צעקאונגע;, צעחירעט, צעקאוננען אין ראו־ד םע קויקאען זיך קראנגען אויוי שנײע;, װי שאאננען זיך שאעננאען ארום — ברוםענדיקע, נראבע ײי באאס — אין גאעקערעך, װי שטעקעאעך דין... און זון האט צעכאיאפעט זיך שכור א־יה קאאננע;, אויױ ש־אאנגע;, אויך שנײ, זי באענדט או; ברענט אין די אוינן, זײ טוען פון שטראאן אזש װײ... אין גאאקן זײ קאינגען און הודען, ד■ זון זי טוםאט או; באענדט — אין קאויכטער איז זונטיק, און כאאפעם זינגעז או; הויבן צו םאדיא די הענט... ד ל : ר ט ע כיהאב געאײענט אויױ א; אװנמ םײנע אידער פאוצים איז אנגעקומען םרים... און איך האב דערזען פאר םיר רוח די פרוםע. דער זאא איז פרײאעכער, פרישער נעװאר;. ם האט א רויש נעמון םיט װינט, פיט זוניקע אאנעס קארן.