Literarishe bleter · 1930-03-21 · 12 (21.3.1930) · p. Seite 228

דיע 288 ׳י -י־״יייןײ-״״!ילסססר 3(ס. 12 (207) םטענהאפ; ריכט איר זיך רען, הער, אגע זא?; בשלום צוריקקוםען? ק $? א נ ע ג: אך... װאס;• װאם, םטענהאפ? םמענהאפ: פיר סאלדאטן און ראגײ זענען צוריקנעקוםע;, הער. ק א ג א נ ע ג: אך, יא. םיטוט מיר גײדן הײסט עם... הײםט עס... זעקם םאגדאטן און... און — אםבארן... זענען... םטענהאפ: יא, הער. קאגאנעג: סיאיז ׳ערעגעך... ארעםער אסבארן! םטעגהאפ; םיװעט אבער זײן גומ און ׳םײן, װען דער בדיגאריער װעט צופרידן זײן... ק א ג א נ ע?: רעדט ני׳םט קײן נארי׳םק״טן, םטענהאפ. דער- צ״גט מיר, װאם םיאיז אים נע׳םען... אםבארנען... סטענהאפ: א האנט-גראנאט... בעת ער האט נעװארט אויר רא?ײ... ק א ג א נ ע ל: כיבין ׳םטארק געקרענקט. און די זעקם םאג- ראטן? םטענהאפ: כירעכן, פון די פוגעםיאטן-קויגן... קאגאנעג: יא... כיהאב זיך אבער גע׳טראקן פריער... ןז״נע װערטער װערן פארזונקען. ער איז •טװער באומרויקט. כםענ־ האפ קוקט אויף אים םיט א בדאסן, אויסדרוקדאזן פנים. ראד״ קומט יטטיל און דאנגזאם אראפ פון די טדעפ, ער ג״ט ווי פאר־טדאפן״ די הענט זענען אים צעבדוטיקט: דער קאלאנעל דר״ט זיך אוים צו אים א באג״םטערטער.) קאגאנע?: ז״ער גוט געםאכט, ראגײ. ז״ער נוט, מ״ן ױננ< קריגםט דערפאר א םיגיטערי׳שן קרײ׳ןן אויםגעצײכנטן ראל״ קוקט־אן דעם קאלאנעל און פרוווט רעדן. ער ה״בט אויף ז״ן האנט צופ •סטערן. דער קאלאנעל נעםט אים אן פארן ארעם.) זע׳ן דיך אנידער, פײן זון. (ראל י י זעצט זיך אויפן ראנד פון אםבארנם בעט.) רו זיך אפ אבים״ג. גוט. איך מוז אװעקנײן. (ער ג״ט־צו צו די טרעפ און דר״ט זיך אויפ פארן אוועקג״ן צו דאל״) איר האט עם זייער גוט נעמאכט. (ער טוט נאך א ענעלן קוק אויף ם טע נ ה א פ ן און ג״ט ארוים.) (אין דרויםן איז עטיל. דער לעצטער גראנאמ האט א פ״ף געטון און אויפגעדיםן. איבער דער ד״טשער ליניע פארעפר״ט זיך אװנט־טונקל ק״ט. דער גלאנץ פון די דרויםנדיקע פלעםלעך הויבט זיך אויף און פאר־ בלאסט אין פאםק״ם, אנמקעגן דעם אוונט־הימל. םטענהאפ קוקם עסאר און עטום אויפן ם״ט — אויף אסבארנס ז״גערל און פינגערל. ער דר״ם אוים ז״ן אויפגעדארט, צעעראקן פנים צו ראל״, וועלבער זיצם םים אן אראפגעלאזםן קאפ און קוקט אויף די דלאניעם פון ז״נע הענם. םמענ־ האפ ג״מ פאמעלעך צו צום ארויםגאנג און ׳בטעלט זיך אפ, נאך א קוק צו טון אויף ראל״. ראל״ קוקט םטענהאפן אין פנים אר״ן און ז״ערע אויגן באגעגענען זיך. ווען סםענהאפ רעדט, איז ז״ן קול נאך אלץ אויםדרוקלאז און אפגעשטארבן.) םמענהאפ: מוזט מאקע זיצן אויף אםבןזרנם בעט:׳ (דד״ט זיך אום און ג״מ לאנגזאם ארוים. ראל״ הויבט זיך אויף וואקלדיק, זיפצט אפ און עוט״ט מיט אראפ־ געלאזםן קאפ. פאר פ״לן וו״ט הילבן שװערע הארמאטן.) ( פ א ר ה אננ פא ל ט ) (הםשך קומט) פארלאנ_ב.קצעצקין געזאמלטע װערק פױ מ ש ה נאדיר אין £5 בענדער 1. פון מענטש צו םענט׳ט, (נ״ע פארגרעסערטע אויםגאבע) 0.40 2. םע׳שהלעך מיט א מארא?, אויםגעטראבטע זאבן, אויף געלעבטער 0.40 3. מײנע הענט האבן פארנאםן דאם דאזיקע בלוט, (וועגן ביבער, שר״בער און טעאטער) 6.50 4. אונטער דער זיז 0.40 5. פון נעכטן ביז מארגן —.7 א?ע 5 בענדער 31.70. די װערק זענען אויך דא אין פראכט-בענדער. אדרעס: קאאפ. ״ביכער״, װאר׳טע, נאצעײקי 2א ד י י ט ש; צװאנציג. קא?אנע?: (פארצ״בנט זיךן צװאנציקכטער װירטעמבעד- נייםער פולק.;רעדט ווידער צום ד״טש) װאגן קאממען זיע היער? דיי:״:: געפמערן אבענד. קאלאנעלו;פארצ״בנט און פרעגט וו״טער) װא קאממען זיע העד;׳ רײטים; (נאך א װ״דע טראבטן) מ״ן נעבורטפאדט? קאראנע?: (פאדגעסט זיך א םינוט) װאם הײםט דאם׳׳ ד יי ט -; (שטאפלט ארוים אין א שלעבסן ענגליש) װיקט... איר... װיםן... װו ניבין... געבוירן? קא?אנע?; נ״ןן פון װאם פאד א שטאט ביסטו נעקומען אהער, אויף דער פאזיציען ד ײ ט ׳ש; (נאך א ײאקלען זיך) איך... איך װעל עס ניישט זאנן. קאלאנעל; נוט, נוט. םיאיז אלרײט. (צום כעיזשאנט־מאיאר) באזוך אים.;דעם סערזשאנט־מאיארם גרויסע אופגעלופפערטע הענט גראבלען זיך אין דעם געפאנגענעפס קעשענעס. ער געפיגט א קל״ן ביבל•) םערזיצאנט-מאיאר: ( דערלאנגט עם דעם קאלאנעל) םיזעט אויכ, הער, צו ז״ן א רעכנונג-ביכל. קאלאנעל; (קוקט ג״ציק אר״ן אינעוו״ניק) נוט. (דער כערזשאנט־פאיאר געפינם א נאטיץ־ביבעדע. דער ד״טש באפט עם האםםיק א1) כערזישאנט-מאיאר: פטאפ, לאז אפ; ד ״ ט -; לא==ען זיע -׳ח (פויזע. — אויף ענגדיש;) לאזט מיך... האלטן ראם ביכעלע... כיבעט אײך... כערז׳עאנט-מאיאר; (אין א שטארקער פארלעגנה״ם) לאז א־! (ר״םט ארויס ז״ן טאש און גיט איפ דעם קאלאנעל.) קאלאנע?; (אר״נקוקנדיק אין די פאפירן פונם טאש) םיזעט אויס װי בריװ. קענען צונוץ קומע;. איז דאם ׳עוין אלץ, םערזישאנט• טאיאמ פערז׳םאנמ-מאיאר: (באקוקם אין האנט עטלעבע זאבן) עפעם אזעלכע אויםמערלי׳עע זאכ;, הער, — א ׳צטיקל ׳שטריקל, הער; א פוישקעלע פרוכטן-זאפט; א קע׳םענע-מעםערל, הער; א צע- דער-בלײפעדער און א ׳טטיקל ׳שאקאלאד, הער. ק א ל א ג ע א; גיב עפ אים אלץ צוריק, אחוצן מעםערל. פער ז׳ע אנט- מא יא ר: זײער גוט, הער. (דר״ט זיך אויכ צום ד״טשן געפאנגענעם מיט א שפ״כל) דא האםטו אלץ צוריק, בחור מײנער. (דער ד״טש נעפט צוריק די זאבן.) קאלאנע?: אלרײט, פערז׳עאנט-מאיאר. ׳שיק אים נ?ײך אװעק אין מײן הויפט-קװארטיר. דארט װעל איך אים פונדאםנײ אלץ איבערפדענן. סערז׳םאנט-מאיאר; נלײך, הע־ (דר״ט זיך אוים צום ד״טש) קוב, בחורעץ, װעסט גײן מיט מיר. (ער װ״זט אים די טרעפ). דער ד״טש, א בארויקטער שוין, פארנויגט זיך שט״ף פארן קאלאנעל און ג״ט ארויס. באגל״ט פון די צוו״ סאלדאטן און דעם סערזשאנט־מאיאר. דעד קאלאנעל איז שטארק פארטיפט אין געפאנגענעפס רעבנונג־ ביכל. ער שטאפלט ארוים צו זיך אל״ן ״אויסגעצ״בנט1", דערנאך באפט ער א קוק אויפן ז״גערל און הויבט זיך שנעל אויף. סטענהאפ קופט לאנגזאם אר״ן פון די טרעפ.) קאלאנעצ; (אויפגערעגט) אויםנעצײכנט, םטענהאפן *זל־ רײטן מיר האבן געקריגן אלץ, װאפ מיר האכן נאר נעװאלט, — צװאנציקםטער װירטעמבעדנ-בער פולקן ער׳טט די לעצטע נאכט איז דער פולק אננעקומען אהער. איך מוז באלד נײן און טעלעפאנירן דעם בריגאריער עריט זיין זײער צופרידן דערמימ. עם ׳עמעקט מיט אן אויםצ״כנוננ... א פעדער אויפן העלם, םטענהאפ! (םטענהאפ האט א דערשטוינטער א קוק געטון אויפן קאלאנעל און פארב״געגאנגען דורך אים. ער דר״ט זיך אוים צום טיש און רעדט מיט אן אפגעשטארבן קול.) ס מ ענ הא פ: װי נוט איז עס, װי ׳שײן, װען דער ברינאדיער איז צופרידן... (דער ק א ל א נ ע ל קוקט אן שטאר ם ט ע נ ה א פ ן, פלוצלינג באפט ער זיך און פרעגט:) ק א ל א ג ע ל: אך, נאד פארנעפן... װאס איז מיט דער גרופע פונם איבערפאל• זענען זײ אלע בישלום צוריקנעקומע;?