Literarishe bleter · 1930-03-21 · 12 (21.3.1930) · p. Seite 225

229 /ײס *ציסעגדי&דײשע ב9סססר 013. 12 (902) י. ק ' 9 נ ' ס ן ק ' ט װ דאס ױגגעלע און דאם פ1ימעלע*> _.•׳־ . דאדט אין ׳םטאט מײנע בארערעך, ראזט זײ גריםן. — גוט, מירין זײ אאזן נריםן, און זײ גײען װײטער. פארט א פויערך־ א נרויערא מיט א •עגײענעם װאנן און בראם־ טענע פערד. דערזען אזעיכע א נײע;, נעמט ער אדאפ דאס הימין• — גוט מארגן,?יב־נהע. — גוט מארנ;, ז״דעשע. — װו גײט איר עם אזוי ׳טײן? — אין ׳עטאט ארײן ג״ען מיר, אויר ױב־טוב. — טא זעצט זיך צו מיר, װעט איר אונטערפאר;. — נײן, א דאנק, — זאנן די קינדער — מירין צופום אויך פארנײ;. האט א יעמײם געטון פויערך־נרויערר ז״נע פראםטענע פערד און איז אװעקנעפארן. עריטט א בער גייט אויך ארע פיר און ׳ערעפט א ׳םר־טערע נאד זיך — נוט מארג;, פעטער בערר. — נוט מאדג;, נוט יאר, און װו נײט איר עם אזוי אין צװײעז? — אין יטטאט אר״ן נײען מיר אויר ױם־טוב. — טא זעצט זיך, ײעט איר אונטערפארן. — נײ;, א דאנק, מירין צופום אויך פארגײן. און אזוי װי זײ נײען — איז ׳טוין די ׳טטאט ׳שטייט אין מיטן ׳עטאט א װײםע ׳עטוב א נרויסע מיט א גרעזערנעם דאך. ׳טטײען ארום ׳טטוב בוימערעך און ׳טטײען דארט ױננערעך. זענען אװעק דאם ױנגערע מיטן בוימערע און זיך דארט אויך אײעקנע׳טטערט נײט א װײבר, דערזעט זי ױננערען מיט בוימערען ׳טטײן, ׳טטערט זי זיך אפ: — קומט, ױננערע מיט בוימערע, אפ׳טר װעט איר נײן צו מיר, װערן מיר מאכן א ױם־טוב. — קום. זענען זײ אװעק. האט מען דאם ױננערע אויםנעבארן און אננעטו;, דאפ בוימערע אויםגעפוצט, און אין אװנט האט מען פאר׳טפרײט די טייטן, אננע- צונדן די ראמפן. פידרען האבן נע׳טפירט, ריארקעם האבן געטאנצט, דאם פיצכענדר*) האט נעזוננע;, דאם צאפענדר האט נע׳טפרוננען, און םיטאקע געװען א ױם-טוב אויה א גאנצינקער ײאך, אויף א נאנ־ צינקער ײאך. אװעק א רריבנע ׳טנ״• ערע אין נאס און נענו־ מען ארצריננ אויך ױם־ טוב איבער׳טפרײטן אין װ״ם;. איז אננעקומען א ױננעלע א קרײנם, נייטט נעװען בײ דעם ױננערע ני׳טט קײן טאי טע, ני׳טמ קײן ברודער, ני׳טט קײן ׳טװעםטער. _,נ״מ עם. ג״ט און גײט. ׳טט״ם א ׳טטיבערע הינטער ׳טמאט — א ׳ט״ן ׳טמיבערע: אין ײ״סן אויסנע׳טמירט, מיט װײסן צוגעיטפרײט און פיפקעט פון קוימען מיט װ״כן רויך. זעט ני׳טט דאם שטיבערע, אז אזא ױננערע ׳טטײט נעבן רעם. איז געיטטא־ נען, געקוקט, נעקוקט און אװעקגענאננען װײ־ טער גענאננען, נעגאנ־ נען און נענאננען און װײט אין פערד ארײ; פארנאננע;. איבערנע־ יעקט איז דאם פערד מיט קראר װײםן רײײנט — אזוי ײי עחטט ױון קאםטן ארויםנענומען. ׳טט״ט אין מיטן פערד א באר;<וימערע אויך אײן םיםר. ־ערזען א ײננערע נײן, פרענט עס: — װו נײםטו עם, ײננערע, אײנינקער ארײן? — איך װײם װו איך נײ — זאגט דאם יינגערע, און איז אװעק װײטער ׳טטײט א ײנגע כרה, א בערעזע א נראטע םיט װײסע ברעמע;, ־ע־זען אזא ײננערע אײנעם ארײן אין פערד, פרעגט זי: — װאס זובםטו עם דא, ײננערע, אײנינקער ארײן? — איך ײײם װאם איך זוך, — זאנט דאס ײננערע, — און איז אװעק װ״טער יטטײט א נאדר־בוימערע א נרינם, מיט ׳טנײ בא׳טאטן און ויארט. *) א רא־אקל■ פארראנ ב. קרעצקין ער׳טט דעריטינען: נעו הא ר אװ ' ידו פויז עדד באנד 2 1. מיר סרעםדע ״דן. — 2. עולם־הזה. — 3. 4. םיין פיניעלע. — 5. םאעסען. — 6. ישו הנוצרי. — 7. קינםםלער. — 8. באקאנטע — 9. דרײ תחינות פאר דער מאםען. פרײז 4 גירד;. פןיל מײז 1זײם אין די בערג װונדערלבבט 160 זײטן.-פר״ז 4 נירדן. אדרעם: קאאפ. ״ביכער״, נארעװקי א2 צונענאננען דאם ״ננערע: — נוט מארגן, בוימערע. — גוט מארגן, ײנגערע. װאם װעסט זאנן נוטס? — װאם װער איך זאנ;? קום אפשר װירםטו אין שטאט ארײן אי"־ ױם־טוב. — קום — זאנט דאם בויםערע — איך בין נאר דערפרוירן, ױאדעם מיך אן אביםערע, כוקע םיך אן און טו מיך א ׳טיטופ פון ארט, ־ועלן מיר נײן. נענומען דאם ױננערע, ארומגעטרײםרט םון בוימערע דעם עם אנגעכוקעט און דערװארעמט, דערנאך האט ער עם נענעבן א יטטופ םון ארט, זענען זײ בײדע אװעק. רופט זײ נאך די כרה ־י בערעזעװע: — קינדעררעך, קינדעררעך, טאמער װעט איר דארט באנע־ ניננען מײן התן, זאנט אים, איך װארט אויױ אים. — גוט, מירין זאנן. רופט זײ ׳טוין נאך דאם בארן־בוימערע אויך: — קינדעררעך, קינדעררעך, טאמער װעט איר באנענענען *) פון בוך ״םע׳סיות און דערג״לונגען", װאס איז לעגטנס דער־ '•":ען אין בארקאײער םלובודפארלאג.