Literarishe bleter · 1930-03-21 · 12 (21.3.1930) · p. Seite 220

7רםסר8ר'שס 3?ססער נןם. 2/ (307) 1ײס 220 װערן ארויםנעפירט צװ״ םסאבייע כוחות, וױיא סיראננאען זיך דא צװײ אנטקענננעזעצטע װעאמ-באנעכוען. דער אויטאר באקעבופט די פאא״מע טײנוננ פון די, װאס באטראכטן דיאנענעםן פאר א נזיר אהיפוך צוס אעבנסאוםטיקן אאעקםאנרער אכות, אאעקםאנדער האט טאקע א העכערן באנריך פון אעבן און ברעננט דער װעאט די נריכי׳ש-אפטימיםטישע אעבנס- באיאוננ, איער אויך דער שנואטעם-טרענער און פאס-בירנער דיא- גענעם פארטאגט אן אפטיטיםטייען װעאט-באנעם. אויך ער האט אים ראם אעבן אין דער ׳טײן-באוטיקער נאטיראעכקײט, עד װעט אא׳ן דקדיב זײן פאר אײן פ־צעאע זון און פארן ׳טטיאן טײך- געדודדא. עד א־ז אבער פרײ פון די נאאנץ-׳םװאכקײטן, װאם ״וזן פאר זיך ארורכ׳ענײרן א װעג דורך פארנאױוערטע טײכן באומ. :■< רער גאנצער נטיה פון ד. פינפקין צו דיאנענעם טיפע אעבנם-הבדה, •עאאנט ראך פון צװי׳שן די ׳בורות ארויס א באזונדער- װארעדע באצױננ צו אאעקםאנדערן דעם דענטיש. אדת, ער צײכנט בואט זײנע שװאבקײטן, פארפאאםטישט די דאדענטן פון פאזע, איע.־ םױ־ כא םװ־ קודט ב״ אים אאעקםאנדער אפט ארוים אביסא צו-פא־אײראט דיט נומדוטיעד באנעדונג און געדיטאעכן אויםדויער. א־ן תוך א־ז ד פינסקיס באצױננ צו אאעקסאנדערן — א רײן-יידײםאעכע. ער יטטײגט און ׳שטײנט ביז דעד העכםטער הויך אין פאאט אינם טיפםטן אפגרונט. אן איבעדצײגנדיקע איאוםטראציע בא־ רער נ״םטיקײט פונם דענט׳טאעבן ייט. דענ דען אפיאו זיין גדויכ װי אאעקםאנרער, ׳נזטײט דען אסװ־ היאפאאז אנבי דעם םוד פון קױם. אזוי האט אים אויך אויפנעפאםט די תאדודישע אעגענדע. די דדאדע איז אויפגע׳טריבן דיט פוא אהרױת און ברײטן פארנעם. א־בער דעם נאנצן װערק איז קענטיק רעם אויטארם ערו- ריציע, ע־ באהערשט פואיעטענדיק דעם יםטאו־ און פארנרעסערט א־ם דיט אײגענע חידוש-דאדענטן. די טראנעדיע איז פײן אוים- געבויט דיט א זעאטענער טעכניק, דען דער׳בפירט באאר די רוטי- נ־רטע האנט פון רעם אאט-נײעם פ־נכקי. דאם װערק איז אויפ- גע׳םר־םז ד־ט א םך קואטור צודרינגאעכן נכױן, בעת טאיכעכ כ־דבאאישן פאקעא-טאנץ, ײעא- כער ברויזט דיט תאיה. נע׳טטרײפט דיט נעצוידטקײט און אאידפ״כ- געשאעכטאעכן ר־יץ. דער זיגער אעבט אין ׳גיטענריקן פיבע־ פיראננאען זיך אין אים דער דאקעראנײבער קינינ דיטן דענטיב אאעקכאנרער דע־ ע־׳טטער דאר־ זיין אכזרױתריק, דער צװײטע־ װיא ברעננען די באזינטע פעאקער רו און גאיק. ע־ בארעכטיקט ז״ן ׳בטורדײב אעב; דיט דע־ דיכיע ר• בארבאר־־בע פעאקער צי פא־״ניקן, ערודכ׳בנײדן א-בער ר• פארװא־ראזטע שטחים װענ;, כדי ד• אאע רערװײטעדטע צו פארבונד;. צי זאל ראם טאקע ז״ן דער פואעד אדתני און אפ׳בר איז גערעכט רער אאטעד ר־אנענעם, װען ער טענהט, אז ארעקפאנ- רע־ איז רערדיט נא־ אויסן צ־ פא־׳ברײען זײן א״גענע פאר- אוירנקײט? אזוי צ־ אנדעחב, ביכאעכװײז הײבט זיך זײן װעג אן צ־ ציען בארג א־אפ רער זעאבער אאעקכאנדעד, דער באצװיננעד, װער- כער האט םא־ויזן יערן א״נעם צ־ בו־נן, ׳בט״־ט היאפראז פאד דעם נעדורדא פון זײן אויכנע׳בעפטן ה־ר. װאכ ײיא נ״בט איבערנ״ן רעם ה־פאז-כ דורך דענט׳בן ארע־ רורך נעטער װערט זײן וויאן געבראכן א־ן זײן ציר װערט נ״בט דערגרײבט. אאעקכאנרע־ װע־ט באהע״בט רורך א נקדה-׳בנעון און װערט פארװאנדאט א־ן אן אכזר א־ן תאױן. כװ־ בא ב־־ כא״בט ער אײנזאם, פא־אאזט פון ד־ כאדע נאענטע ׳בטארבט ערנט דיט דעם פא־גאיײערטן װיאן ד־ ײעאט צו רע־אבע־ן און זי צו פארבעכערן. * ־ פינכקיכ הויפט-אויפטו באיבטײט אין דעם, װאם ער האט ד־ צעז״עטע באדעדקוננע;, װאכ זענען פאראן װענן אאעקכאנרערכ צינויפטרע־־ דיט דיאנענעכן צינויפנעזאדאט, א־ודנע־״פט ד־ט אן א״גענעד א־רע״בער נאנצק״ט און אסװ־ א״ך דעדפ־רט צו א באיבטידטן כ־נטעז. א״בנאויפיק קאן עכ זיך או־סװײזן, אז דעד- הויפט האנדאט זיך רא ײעגן אאעקכאנרע־ן. אין ריאנענעכ איז נא־ אן אפהיאך פון אאעקכאנ־ערכ פעכטע טייט. אין ־ער אדתן אבעד נ ח ם ן סײזיק /??•עד־ה׳ע 1 א ל ח נ ן יתאלמאנםאז | (בםלבבב װערםער א1ךפן סרי&ן קבר) אין עאטער פון ז;ז יאר איז איצט אין רינע געיבטארבן דער פאדדינםטפואער העבדע״ב-יידי׳בער יבריפט׳בטעאער אאחנן קאאדאנ- כא;. דער פאר׳טטארבענער האט נעהערט צו דער אניאאיקער דיבכיאייב-איטעראדי׳בער דיבפחה אין קיעוו, וואפ איז באיבטאנען פון רי באוװםטע יבר״בער: ׳באום-עאיכם, א. ד. ׳באצקעם ,אאעזר ״בואדאן, ד. ד. װאריבאװםקי, י. י. ײײםבערנ, דר יצהק קאדינער. יהא״א, דיבה קאדיאנסקי, און אנדעדע. ער איז אין ד־ טז-טער יארן גע־וען א הײפעד כ־מפאטיקער פון דער כאצ־אאיכטי׳בער באװענוננ, און אין יבאיהות פון רער כאציאאיפט־׳בער גרופע איז ער אדאא נע- פארן ק״ן באדריטיבעװ, װו ער האט זיך באקענט דיט רעם בא־ *י~י***-י!^ןך,,***)ןן• י י*• ר*י^י**י*ן נעבוירן אין יאד ז״אן, האט ער פון ז־ינע ױננט-יארן אן פא־עפנטאעכט פאריב״דענע ארטיקאען אין כדעט אאע רעמאאםמי- קע העברע״בע אויכנאבעם. װוינענדיק אין קיעװ איבער ס4 יאר, האט עד דארט אר-רבנעדאכט די ׳בװערםטע צייטן פון פערזענאעכן אין געזעא׳באפטיעכן אעב;. אין קיעװ איז ער נעװען ז־יער פאפואער און באאיבט אין ד־ פא־יבײדנסטע קדײזן, און אין די ׳בפעטערע יארן (אננעהויבן פון ,־.ו״װ ביז 1011) האבן זיך ארום אים גרופירט אויך די ױנגערע ״ר״בע יבר־פטיבטעאער: ז. '. אנכי, א. נ. ננעסין און אסד־ אויך — דור בערגעאכאן און אנדערע. אין דעם םאדע- הײםטסטן קאד־־ פון ״דייב און העברע־ש, פאדעפנטאעכט א. קאא- דאנכאן ז״ן בראיבור ״ראכ אעבעדיקע װאדט״ ןקיעװ, 1910), איז װעאכעד רער דיבכיא און העברע״בער ׳בריפט׳בטעאער טרעט ארוים .,מז׳- ז״ײ*■, ■ו ■ל־־גם ׳/- י״/':' י "■*:״** £י?£י ה:ן קאדכאנבאן