Literarishe bleter · 1930-03-07 · 10 (7.3.1930) · p. Seite 188

?'ססר^רי&ס ב?סםסר נ1ם. 16 (305) 1ײס 185 * ביכל, עבנט עס בײ אן אנגעג״כנט ןןרין א-ן ןזןײבם אן לײענען. בונס •סלאס־װינקל באװ״זט זיך טראטער, װאט זעט אוים זײער שארסולאבן.) 'מר$טער: די טײ איז פארט־ק? אסבאיז: יא. טראטער: פארװאם עפעם האמ הייערמ נעקריגן זײן טײ צו זיך דארס? אםבארז: כיװײם אלײז ני׳טט. טראטער: (רײבט זיך די אויגן) א, גאט, כיפיל זיך עפעפ אזוי אפגעיאזז. פונדעםטװעגן האט זיך נאנ׳ן נע׳עטאק נעיעלאפז. מייםן ברענגט אר״ן נאך טײ און א קריגל מאדמעלאד.) ט י י ס; : באיד ברענג איך ברויט, הער דא איז דער יאנדעס- טארטעיאד, הער. טדאטער: (דעקלאםירט) — ״זאנ מיר, זאג טיר, טאטעיטי, װאם איז דאם פאר א זאך, װאם זעט אויס אזוי רויט און שײן, װי יאנדעם־טארמעלאד?׳״ — ״נו ׳שזזײנ ז׳עע, ׳םא, פ״ז ט״ערינקער, דאם איז דאך בלויז דער פא, װאם לויפט פארבײ אויך א טראבװוײ..." א ס ב א ר ן: װען דו ביסט גע׳עלאפז, איז דא נעװען דער קאלאנעל. מ ר א ט ע ר : טאקע? א ם ב א ר ן: טארנז נאכטיטאג טוזן טיר טאכן אן איבערפאל א׳'=ז בא״'. ט ד א ט ע ר: אך, גאטי װער — טיר אלע? א ם ב א ר ז: צװײ אפיצירן און צען םאלדאט;. ט ר א ט ע ר װער זענע; די צװײ? א ם ב א ר ן: ראל״ איז איך. טראמ ער : ראל״?! א ס י א ר ן: יא. טיאטער: ער איז דאך אבער נארװאס אננעקוטעןן א ם ב א ר ן: װײזט אוים, אז דװקא דערפאר מראטער: און דו נײםט אויך? אםבארן: יא. טראטער: דערצײל טיר אויספירלעך װענן אלץ. א ס ב א ר ן: טער װ״ם איך אלײן נישט. בלויז דאם, אז טיר טוזן עם טאכן. טראטער: םיני׳טמ פרײלעך. א גאנץ ׳םלעכטער עיםק. א ם ב א ר ן; נו, יא. מדאטער: כידערקען, אז די ד״ט׳טן ריכטן זיך אויך דעם. האםט נ־יצט געהערט װעגן דעם איבערפאל, װאם איז דא ני׳טט לאננ פארגעקוטען אויף דרום פון אונז? א ס ב א ר ן: נײן. ט ר א ט ע ר: די ארטילעריע אונזערע האט אדורכנעשאסן א לאך אין די דײטיטע דראטן, אונזערע הברה-לײט זאלן קענען אדורך... און אויפדערנאכט איז דער בא׳ט ארויםנעקוטען און אנ־ געבינדן רויטע. ׳טטיקער טוך אויף יעדער זײט פון דער אויםנע־ ׳םאםענעד עפענוננ. אםבארן: יא,.װענן דעם האב איך טאקע נעהערט. טראטער: און דעטאלט אפילו האט אונזער חברה נע־ טוזט טאכן דעם איבערפאל. דאם איז באטת נעװען א רציהה... דאבט זיך, אז פון טיי ׳םפירט זיך ציבעלע, נײן? א ס ב א ר ן; יא, אביםל. ■ טראטער: א ׳טא־ װאפ טײםן האט ני׳טט בעסער אוים־ נעװאיײן דאם טעפל. (מײסן ברענגם אר״ז כרוים אויך א מעדעד.) װייםט, טײסן, די מיי עטעקט טיט ציבעלע ט ײ ס ן: צום באדויערן, הער ציבעלעם האבן א טבע שטענ- דיק צ■ יםפירן זיך פון זײערע כלים, אפילו נאכן אויםװאשן. ט ר א ט ע ר: יא, אבער לעצטנם האבן טיר דאך אינגאנצן קײן ציבעלעס נייםט נעהאט? ט ײ ס ן: כיװיים, הער דעריבער טאקע זעט עם אוים עפעס קארי־כ... טראמער: נו, נוט. דו זע בעםער עפעס א טיטל דערצו. ט י י פ; : נוט, כיװעל זע;, הער. אזוי (מייםן גײם ארויפ. אסבארן און םראםער באיגמידן די כעניצלעך כרוים מיט מאדםעדאד.) פ ט ע נ ה א פ : דעד קאלאנעל האט דא נערעדט טיר טיר אםבא־ן: אװדאי װעגן אנגרױ־? ס ט ע נ ה א פ; יא, צוב־כלעך. טיר האבן געקרינן א בא־ פעל, פעטעדל, צו טאכן אן איבערפאל. א ם ב א ר ן: אך, װאם רעדסטו? א״' װע;? ס מ ע נ ה א פ: טארנן נאכטיטאנ. אונטער א רויך־װאלקן. צװײ אפיציח און צען םאלדאטן. אםיאר;: װער גייט? ם ט ע נ ה א פ : דו און ראלײ. ■כויזע) אםבא ד;: איז עם אטת? (װידער כויזע) פאדװאם עפעם ראליי? ם ט ע נ ה א פ : דעד קאלאנעל האט אויםגעקליבן — ריך אנ־ צופירן. און דאלײ צו אטאק־־ן. א ם ב א ד ן: כיפאריכטײ ם ט ע נ ה א פ : די בדיגאדע דארה װיםן, װו רער יםונא באהאלט זיך. א : ב א ־ ן: אכער טאקע טאדנ;? װאםער צייט? ם ט ע נ ה א פ : איך טיץ ארום פינה א זײגער פא׳־נאכט. אכבא רן: כיפאדיעטײ. םטענהאפ: איך בין ׳כרעקלעך אויפגעבראכט. א ם ב א ■־; : פארװאם? פיאיז אלרײט, אלטער בהור טיינער. ם ט ע נ ה א פ: כיבין פארבעטן אויף טיטאנ צום קאלאנעל, כדי צוזאטען אלץ צו דערלײדיקן. רערנאך װעל איך צודיקקוטען א־ן טיר װעלן צוזאטען זיך אדורכגײ;. א ם ב א ר ן: פונװאנען װעלן טיד טאכן דעם א־בערפאל? םטענהאפ: פין דעי־ אונטעדגדאבוננ, לינקס, נלײך אנט- קעגנאיבעד א ם ב א ד ן: װו אױ די טאפע? ם ט ע נ ה א פ: אט איז זי. טו א קוק. גלײך אנטקענן דעם באיכם װאך־פאםט. זעבציק יאדד. הײנט בײנאבט װעלן טיר בא־ יכטיטען ־עם װעג ו,ײ װייט נאד טעגלעך. װען םיװעט ׳כוין זײן נוט פינםטע־, װעלן די הא־טאטן אונזערע דורכיכ־םן די דײט׳כע דדאטן און טיר װעלן אויםיכנײדן א דורכגאנג דורך אונזערע פארצויטוננע;. א ם ב א ■־; : װען װעםטו באיכטיטען די צען טא;? ם ט ע נ ה א פ: האםטו אפיכר אן אויםקוק או־ה עטלעכע פע־קע, פאם־קע םאלדאטן? א ם ב א ד ן: טיר װאלטן אפיכר געקאנט נעטען א קאפדאל אויך? כטעג האפ; זיבער א ם ב א ר ן: קען איך ארײנדעכענע; עטלעכע פון די ױנגע ״קרוקט״? ם ט ע נ ה א פ : גאנץ גוט. אםבאר;: װעםט ז־ך אפיכר פרעגן בעםער אויף פרײװיליקע? םטענהאפ: זאל זײן. איך װעל ז־ך זען.ט־טן םערזיכאנט־ טאיאר א.ין הײםן א־ם ארוטגײן און צונויפ־כטעלן א וײכיטה פון פרײװיל־קע. (עי־ ג״ס צו צו דער סיר. מ״סן קומס אריין מיםן =ײ.) ט יי ם ן: אט איז אי־ער טיי, העח םטענהאפ: זע, די טיי זאל נייכט קאלט װערן, טייסן. ט י י ם ן: װילט איר אפיכ־ טיםטער אםבארן, דאפ טעפעליע טײ? פטענהאפ: דאם צװ״טע טעפעלע, טײםן, גיב דאיט דעם טיכטער היבערט. טייים;: זייע־ נוט, הע■־. (גייס אריין אין היבערסס אקא־יע) םטעגהאפ: ביװעל זיך ראננ נ״כט זאטע;. פעטערל (גײט ארויס דויך די ס־עפלעך). א ם ב א ■־ ן: גוט. ט י י ם ז: (קומס צוריק) װילט איר נעיכניטענע פעניצלעך ברויט טיט פוטער, אדע־ כיזאל ברענגען דאם גאנצע לעבל, העחי א ם ב א ■־ ן: צעיכנײד בעםעד אײ־ פעניצלעך, טײםן. כיבעט די־ ט י י ם ן: און ד■ טאדטעלאד באזונדער בדעננען? א םב ארן: יא. טיירן: נלייך, העי (א־). (אסבארן נעמס אױיס ־ון קעסענע א קלײן דעדער־געבונדן