Literarishe bleter · 1930-03-07 · 10 (7.3.1930) · p. Seite 187

זײט 187?יסעדעדיישע 3?עססר נזס. 10 (305) ב. 3יע?יססז^זיקי/גי7*י^דק ע ױ 11. אט איז א טײך נישט;עיטטיאט, נישט נעפחזרן, — צינט ביז די ברענן דער ערדירןער פראסט. ׳שײערן, הײזער אין ׳טנײאילן; ראםט, בײטער צעיטײטע אין גאקעטער נצ״ך, ציט דורך נעפרארנקײט הװאאיקער טייך נײט אװי אײנפאך געװײנאעך און פדאסט פאצד נאך א פאצד — פאר נעװעזענעם װאאך קוטען פיר טעװעס צו נעטען טרונק, ררײ זענען װײם און די םערטע איז שװארץ, פאיטער ארן ציטעך א זופ און א טונק, ׳טפיצנדיק װערן רי טעװעם םאראארן, — יאנואר־טייך ני׳טט נעיטטייט, ני׳שט פארפראר;. .זח כיבין א װײלע פון דער טומצדיקער ׳שטאט ארויסנעפארן, — איך האב איב דעם טוטצ, כאט׳ט איך בין דארט ניינוט געבארן. װײכע בײטאעך װייםע בײטן רײ־װײז נידערן אין טאצן, — אויסנעװעבטע הויאע צװײנן — קינדער׳טע אםאאן. פאאמ א דינער ׳פנײ אויך ׳טנײ, װאם איז ׳פוין ראננ נעפארן, — יאנט די באן און װארפט פארויס די רויכיקע סיננאצן. װײטעך װײטער פון די עװענױם אויױ די ׳םטאא-נעבײט׳סטע ׳טנורן, אפגעריםן באײב איך איבער—ניטט קײן טריט און נישט קײן ש&ור;. קוק איך שװינדצט אין די אויג;, נישט צו זען און נישט צו טראכטן, דורכנעריסענע, װי נעפצ, קוטען נאענטע פארנאכטן. דײער שנײ אויף שורותדיקע בײטן, אותיות, שודות, איינער נעבן צװ״טן. צי בײנאכט, באגינען — ער איז נישט געבציבן — עמעצער האט אויד די כײטן עפעס אננעשריבן פארט א פערדצ, הירזשעט, אטעטט טיט די ריפן, און דער פויער נישטערט, טורמרט טיט די ליפן. קוטט א הונט צואויםן טיטן עק פאריםן, בײמלעך_שמ״ען, שװײגן, װי זיי װאצטן עפעם װיםן. ראיעט הונט און װאיעט — װיל ער זיך דערנראבן — אויפן אײז שיפאצירן גצײכגילטיק די ראב;. יאנט די באן פארויכעט אויף דעם װעג נעררײטן, װ״םע אותױת באענך אויף די שװארצע בייט;. זע איך קעפאעך-רויך זיך טוציען, אין די נראבנם זיך פארטײען,— דוכט טיך װײסע שאף אין שטאצן הונגעריקע שרײען קריכן, רײסן זיך צו פלויטן, װו אין כשוף, װײם-באהאצטן, שטײען שײערן מיט כל-טוב, שטײען ציכטיקע נעשטאצטן. טענטשן קוטע;, קינדער שפריננען, פערד צעהירזשען זיך אין שטאא;,- אויפט די באן און װארפט םארויס די פונקיקע סיגנאאן קוטט א װײטער װינט צוםאיען און ער נעטט זיך אאץ צעבאאזן, — איך האב איב די שטיאע פעאדעך כאטש איך האב ײי אאננ פאראאזן. זיננט ארויס םזן הארץ א נינון: אאטיר גײן אויף שטאאע װעגן, נישט קײן כשוך איז — א ישוב, טענטשן קוטען דיר אנטקענן. זע איך םטעזשקעאעך פארשװינדן, װיקאען, דרײען זיך װי שאאנגען, דוכט טיך קײנער איז אויף זײ נאך ק״נטאא נישט נענאננען. דר״ אקשן זעקס בילדער ס1ף םוז װאנדעדונג ק. ש ט ד י ף נוין ענגליש מ. געאענבערנ ץד מ י י ס ן: נאײך העך (ױגײענדיק דו דער טיר, באגעגנט ער זיך םים אםבארן, װאם קומט נ$ר- ײאס אריין.) װיאט א־ר א נעשטאק טעפעאע קאװע, העךי אםבארך ביטע, מ״םן — און פארנעם נישט צו ברענגען א סך ברויט טיט פוטער און יאנדעם-טארטעאאך ט י י ם ן; נאײך העך ם ט ע נ ה א פ: זײער נוט, פעטערא, װאם דו ב־םט נעקומע;. װי גײט עם עפעס דארטן? אסבארך נארװאם זענען געפאאן צװיי נראנאטן. סמענהאפ: יא, כיהאב נעהערט. װו האבן זײ נעטראםן? אםבארן: פונקט איבער רער פראנט-איניע, אינקם. םיהאט קײנעם נישט נעשאדט. (פויזע) (הם־סד) (סםענהא* נעמט א טרונק און זעזוט זיך אנידער ביים טיש שד״בן. פ י י ס ן קומט ארײן.) מ י י ם ן: װיאט איר א נעשטאק טעפעאע טײ, העוךי ס ט ע נ ה א פ: קענםט אבער פארזיכערן, אז סיאיז טאקע נעשמאק? מ ײ ם ן: יא, העך סישפירט זיך אםיאו ציבעאע, אכער דאס איז פון דער ױיך-פאן. םטענהאפ: װײזט אוים, אז סיאיז ניכער ציכעאע-זופ פארבריט טיט טײ. נישט אטת? ט י י ם ן: ביז טיטאנ-צ״ט װעט שוין אבער ניש־ט זײן מעך קטענהא פ: נו, נוט, אאד״ט, מײםן. ברענג צװײ טעפעאעך ציבעאע-טײ, םאר מיר און פאר מיםטער היבערט.