Literarishe bleter · 1930-02-14 · 7 (14.2.1930) · p. Seite 132

?יסעד&דישע בלססער נוס. 7 (302) זײס 132 פי:ף או; פערציק ׳שעה. (ער ־ויבט ןןן ארןן־צונעמען פיגף און פערגיק רעדעלעך פון טדאטערם קוןרפעו א ם ב א ר;; װ;*□ ה$םטו בדעה דערמיט זנו טוןןן פ ט ע: ה א פ; בײם םוה פון פינף און פעדציקםטן רעדערע, װעק איך אנצײבענע; א ביקר בו; טדאטער;, װי ער װערט צעש#ם; אויף פיד יעטיקער. אםבאר;: כאך :יעט קאריע די קארטע זײמג העכעד א יצעה האט נעדויערט, ביז ער האט עם נעמאכט. םטענהאפ; ער װעט עם ני׳טט פאריבטײ;. ער פארמאגט :ײבט ק״ן פאנטאזיע אפבאר;; א־ך האב נאר ק״נמאר ניעט נעמײנט, עד זאר עפ האב;. פטענהא פ; פ איז עפעם פאדנע, נייפט צו האב; קײ; יפום פאנטאזיע. פיזעט אויפ אזוי מיפונהדיק. אםבארן; דעדצו :אך אביםר נודנע אויך. ם ט ע: ה א פ; םיאױ זיכער אזוי. איך נרויב, אז א נאנ׳ו רעבן זיינם פ-רט זיך טראטעד, װי מיר בײדע, בעת מיר זענע; יבטארק ׳טיכור. א פ ב א ר;; ארעמער בחורן םטע:האפ; איך םײ;, אז װען טראטער װארט א קוק געטון אויף דער דאזיקער װאנט, װארט ער דא געזען ני׳שט מער, װי איר ברוינעם אויבערפראך. ער װארט ני׳פט אדײננעדרוננע; פיט זײן בריק צו זע;, װאפ עפ טוט זיך דארט אי; דעד ערד — די װערעפ, װאפ קריכ; ארום די ׳טטײנער או; די װארצרע; פו; די בײמער... װײםט, איך קען ני׳עט פאר׳פטײן, װי אזוי א װאדעם װײפט, װע; ער קדיבט אדויף או; װע; אראפ. א פ ב א ר;; קע; ז״ן, אז װע; ער קריכט אדאפ, קומט אים א; ראם ברוט א•; קאפ ארײ; או; פורפירט דארט ׳פטארקעד, אזוי- ארום װײםט ער װו ער קריכט. ס ט ע : ה א פ; װעדעפ האב; אבעד ני׳צזט קײ; ברוט. א פ ב א ר;; אויב אזוי, איז טאקע מענרעך, אז זײ װ״פ; טאקע נארני׳טט. פטע:האפ; כימוז אויסקזמע; ז״עד נאדײע — ער מ״נט, דער װאדעפ, אז עד קדיבט אדױ־, בעת אין אמר,; קר־כט ער גאד א־א2. אפבארן; יא. מענרעך, אז דערפאר טאקע ׳פרעק; זײ זיך ׳פטענדיק אזוי. ס ט ע: ה א פ; צ• מיינפט :״פט, אז ראם רעבן פאר־בארפט די הו׳עיפ או; די פאנטא״ע* א פ ב א ר ן; יא, כירעכ; אזוי. פ ט ע: ה א פ; װע; איך זאר :״פט קוק; אויף עפעם, דריננ א־ך בארד אדײ; אינעװײניק או; דעדזע ארץ דורך או; דורך. אט איצט, רמ׳פר, װע; איך קוק אויף דיר, זע איך דיי; םונד ,־, די מא־ינארקע, דאפ װעפטר, דאפי העמד און דערנאך װײטער... א פ ב א ר;; ראמיד בעפעד ,־עד; װענן עפעם אנדעריע, — װעג; קראקעט, א עט״נער, אדער װענ; רעד םרחמה. פטענהאפ;;לאבגזן ר״דעח עוי; אזא נעװוינתײט, װאם האט זיך רעצמנפ צוגעטעעפעט צו מיר אדורבצודדינגען ארץ פיט מ•־; בריק או; אזוי בפרר ארץ מער או; מער, ביז סיפארט א, אויף מיר א פהר או; — פטאפן אפבאר;; א-ך פײן, אז דא, אויפ; פראנט, פירט יעדער א פך יפארפער, :י׳עט אמתץ ם ט ע נ ה א פ; יא, נימײ; או־ך אזוי... איך װײפ ני׳עט, צי כיאיז ערעכט אדער :ײן. האסטו אמאר דערפירט פרוצריננ, װי אר־ו אדופ דיר רוקט זיך אװעק או; אנטרויפט פון דיר ארץ װ״טער און װ״טער, ביז דו ברײבפט אײנעד ארײ; אי; דער װערט... און דעי־נאך — װי די װערט רוקט זיך אפ, או; דו ביכט דאס אײנציקע באיעעפעניע אי;... אי; רעב נאנצן אוניװערס... ׳פטדענגםט זיך אן אר־ז צוריק צו באקומע; או; דו קענסט ניעט, — האפטו עפ עוי; נעפירט אמאר? אפבאר;; אך, פאױ ני׳פט מער, װי א נערװן-א:- עטדענגוננ. כטע:האפ; מײנפטו גי׳טט, אז איך ניי אדאפ פו; זינעןן א פ ב א ר;; א, נאמ, נײןן װי פארט עפ דיר א״ןן אפבארן; די יעצטיקע פארצויפוננע; זענען יפו־; טאקע זײער ׳עװאך. כטענהאפ: ־עדע אפטײרונג פארראזט ז־ך אויף א צװײ- טער, אז יענע װעט ראפ טו,. ־טוי; זינט עטרעכע װאב,, אז דארט; זענע; פארא; נרויכע נריבער. א פב א ר;: -א, ביװײכ. סטע:האפ; קומענדיקע :אכט װער; מ־ד פאררײנ; א פאפ •פטעכעד־ק; רראט פו; ב״דע זײט; פו; אונזער טראנ׳צײ. א פ ב א ר;: אונט; פו; ב״דע זײנע׳ פ ט ע: ה א; •א, מ-ר װעק זיך רא נוט פארפעפטיק;. אויב רער א;ג־י- װעט זיך טאקע א:ה״ב;, װיר א־ך מיך :ײפט א;ט,־,״ע; א יה ר• א־בעדיקע אפטײרוננע;, אז זײ װעק קענע; א״נהארט; זײעד פאזיציע. ^ם״פן קרנ־מ א־יין ארן ~~;ד- זיך אװעק, א־גערוקבז אין ־׳;םערגררנםן. •טטיקק ־ט״נקע, תעמ •ויקט אי־ אפיטר א נוט מ י ■ ם!; : בעפער א טעפעקע טײ. פ : :ײ;, כ דא;ק, כיװיק פ ט ע; ה א גק״ך, הער;א6| מי י ס :ט א;י׳טק׳טהדיק; אומ- פ : כיהאב א־צט געמא: ם ט ע; ה א , — אויב מיר װעק זי רא א •טטאדקע פאזיציע קר״ז. מ-ר האב; רעד קאקאנעק האט מיט ארומצאמע; םיט דדאט. :אד װי נעהעריק פיר נערעדט װעג; דעפ. א כ ב א ד;; א, אױ ער אויך נעװע; ראדט? פ ט ע: ה א פ : •א. ער האט מיר געזאנט, אז א רײט״פער גי<פא;נע;ער האט אנגעגעבן דעב טאנ פו;ם אנגדיף אויפן איי;־ ארנצזואנצ־קסט;. א פ ב א,־;; אױ,־ רא;ער־פטיק> פטע:האפ; יא, הײנט איז דינסטיק. א פ ב א ר;; ראפ ה״פט איבעדמארנ; באנינע;. פטע;האפ: יא, פו; ה״;ט אויפ; צװײט; באגינע;.;־ריזען. א כ ב א ר;; אויב אזוי. װעט ראכ פארקומע;, װע; פ־ר װעק;אך זײ; רא. ם ט ע נ ה א פ : •א, ראפ װעט פא־קומע;, װע; מיר װעק;אך זײ; דא. און פיד װעק זײ; אײ דעד פאדער״עמער רײ פו; דעד קאװארע־־ע. אכבאר;: א, נוט. ןאין דער זרם־דקײט, וראפ?רםרעפ. קרכט אריין פײטן פים א םע־עדע םײ.ן מ י י פ; : װירט א־ר גרטע כאררינע;, העיק■ פ ט ע: ה א פ : ביהאב עפ פ״נט. ביקע; עם ני׳עט פאדטראנ;. מײכ;: זײער נוט, הער (א8}. אפבאד;: האט דעד קאראנעינ א פך נערעדט מיט ד־חי פ ט ע; ה א פ: בקױז דאפ, אז װע; דער נדויסער אננדיר װעט אנקומע;, ראדפ; מיר ז־ך נ״כט ריכט; אויף קײ; ׳עום היקי פו; הינטע־-פראנט. מיר טאר; זיך פוגראנע; נײטט ריר;. פאדא; א באפעק אז מיר מוז; רא ברײב;. אםבאר;: כיפאחעט״. כטענהאפ: מיר װעק זיך אדומרראטעװע; װי װ״ט מעגדעך. כהאב נעקרינ; א באפעל אײנצואדדנע; קאמ־-פאזיציעכ פאר ־ערער דאטע או; פאד יעדער פעקצ־ע, :אך הײנט;אכםיטאנ. א פ ב א ר; : זײעד נוט. כיבין עטארק צופריד;, װאפ םיקומט ־טוי; ענרהעך א;. כיבי; ׳טוי; פ׳צומ קראנק פו; װארט;. פטענהא£:;קוקם אויף כראםערט קארםע) װאפ אױ דאכ עפעפ פא־ א; אױכטעריזײטע זאך? א פ ב א ־; : ראפ אױ טראטערפ א פקא;, די צײט זאק װאפ-נ־כעד אװעק. הונרערט פ־ר או; פערציק רעדעקעך — צו אײ; דעדעקע אריף יעדע •טעה פו; די זעקם מעת-קעת. ם ט ע נ ה א פ: װיפיק ׳טעה קע;;אך ז״; ביז; באנינע; פו:ם אײנאונצװאנצ־קםט;? א ם ב א ד; : װײפט דעד גוטעד יאר כירעכ;, אז ני׳טט?"1 =ר. כטענהאפ: א־צט אױ ׳טוי; באקד נײן א ז״גער, אױ פיד און צװאנציק ׳טעה בױ מארנ; אי; דער צײט•; או; נאך צװעקף ביז נ״; אויפדעדנאכט, מאכט עם אויפ זעקפ און דר״פיק,- דעד-;אך נײן ׳טעה בױ; צװײמ; באנ־נע; א ז״גער זעקם, — צוזאמען