Literarishe bleter · 1930-02-07 · 6 (7.2.1930) · p. Seite 110

4?'סטר$רישט ב?עםער 013. 6 (/30) י ס א נ ע ד '?י 1 2 ג) (:*עציעל פאר ״לישעראריעע בלעטער״) פ״טר האט זיך כייטט צונעהערט צו דער חבדה, א נעש גענון ׳טאטהן אונטערז א־עט: — טײן יטלאז־באנק יבטײט נאך בײ דירן — א זכרון ראס האטן — האט ׳נזרטה פון נרויס פרײד ארוטגעבאפט דעב דייבן פישר, פארנעס;, אז ער אלײן איז א גע- טײנעי ראראויבקאזיט, און זײן גראנציקער ־איבעק איז אוש פאדקראבן אויפן קארק — אװדאי שטײט זיי דאס ״סעק״-בעטר ׳ע £ י י ע י — זארסטו װיסן, ׳טרטה — האט פײב־ר טיט אים אויסנע- נוטען — אז הײנט־קע נאבט רײג איך זיך אין טײן אטאריקער ״.ייא-־-באנק. יטרטהס אפגערענענע בארד האט פון נרויס ׳בטחה אננעהויבן ק־יגן קאריר, זיך צערויטרט װי אטאל בערי-עגרות און סתב ױננען האבן אפגעפירט פ״ברע;, אים נאבגעט־אנן ראב געפעק, ,װי נייבט פ״ביר װאלט נעקוטען, נאר א רײבער קרוב. טען איז געװען אויפנעהײטערט, זיך געקריבן אינטעד־צירענען סיהא־ץ, טען זאר קענען צעפירן א האנט, א פום, אפפ־י׳בן סיטרײפענע ברוט, װאס טרוקנט אין דעב פארװארפענעב יבטעטל טען האט זיך צוגעהערט טיט טויר און אויערן צוב אטערי- קאנעי,, ז־ך נ״בט אויפגעהעדט צו חדויבן; — װי ראס גערענקט יעדעס קרייב, יערעס פיצערען הא, הא, האן ער פרענט אוי־ ר״בר ״ארטיטיק״ן טאקע, װו איז ער אהיננעקוטע;, דער ײנניט״טיםקעץ אי, איז ראס געװען א ״דערװארי•׳ — װאט האט איר נעװארט, אדרבא, — האט פישצ זיך א בײזער נעטון — איך זאר נעדענקען דעב נעשײארענעב רײזער׳ װאס, ער איז נאך ארץ ראזאר, דער ״פאענץ״? — יענער באקט יבוין ביינרן — װעט יבוין באיר קוטען אויץ ״איו־ראפ״י -- אין װאס טאבט יאנקר פויעד, רער טלאװער גביר? — האט פ״בה נ־׳בט אויפגעהערט זיך אויסצופרענן — כיפאדיסטעק זײ ארעטען אין ארבל די א־יריב ענקערען הבי־ה האט אננעקװאר;,־ װאס פ״בר װײכט די יבײנע בארע- באטיב, די בײכרד־קע יידן, יבטעקט ג״בט ארוי־ צוב דב. ער רעדט ניעט װענן זײנע טוװנטער, נעטט ויך ניעט איבער מיט זײן אין אװנט איז טען אװעק צו טעה אנעד אין גארקיך. מען האט אדנטירעך אויסנעטרונקען, פארביסן טיט קאטעקע, ט־ט נענזנס. רי צונג האט זיך צעערויפט, איז געװארן רויזער — אין איך, װאס אטת, האב געטײנט. ײעםמ זיך עעטען ט־ט אינז, דרפניב — האט די יוניעע באר־ בײ עלמהן זיך גערריטלט — נ־עט איך, ניעט פיעאי — האט דעד אטעריקאנער אריינגעעטעקט די גראבע פיננער אין די װעםטר-קעעענעם — װע־, טיינט איר, ארבעט פאר טיר אין נױ-יאדק? ארץ הייטיעע חב־ה: פאר א ״נאע-בראט״ געפינבז ויך עטענדיק בײ מיר ארבעטי א היץ ראסט-אױטאטאבירן, האב איך פינױ און צװאנציק טעקםים, װאס פאין ארוב ב״טאג און בײנאכט... איך באעעפטיק איבער פופציק טענמען און בטעט ארע זענען הײטיעע בארעגארעם און דאדאזעקאזעעם... — אויב אזוי, דארי־ טען דאך טאקע ארײנניםן — האט א װנג זיך א עטער געטון, און זײגע בויגיקע סים האבן אדויסנע- עפילט פלן א פאר געפאכטע כארעײעם. — און עפארי — און אטתן אקעװיט: — א־ז להײס, פיערי — האבן טייר זײיםנערײדיקט קע- ר־עקעס, אנרערע הארבע קװאט\רלעך, נעװארן רעבעריק, אויפנערויטט. — רחײם. חברה, רהייב; אזוי א טאג נאך א טאנ. ץ;״ס 10/ י $ פ # ט $ ש; א ז א מ ע ד צװײ װאבן צ״ט האבן טראװער בערי-עגלות און דאראזעקאזעעס נע- ווארננ אזיה פי״ערען, װאכ גע־א־פט קו- טען פון נױ-יארין. אין יעטעט^ איז טען;עוװינט נעװען צו אדעריקאנעד;עכט געקוטען זענען קינרע־ פ־ן כאלעבאטי־ *טע י־ױ־־ב און אזוינע, װאב ר־<*בן ז־ך געיהופט דיט *בײנע ״עטאט־ײדן. ־אב איז ןיובעי געװען ס־עױבטע כואר, װאס א בער-עניה האט געדארפט קוטען — אן אײנענער טענטיס, װאס איז 'ארן רער אןיה יעסטן 2$ג<ז י < קערנ זעאבע־ דא- *צרכיח האט — ט״סטועסט פ״סא איז אנגעפראפט — צעראען ־יטל איז ראזיסקאזיס א;—• נעטין דעב דאיסעק פון זײן װאס בארד, ״סער זיך אר״נגעיסט״כאט אין דעד קװאדראטנער ױנ אװ אטאר ־ויט געװען אין איצט געהאט רעב קאריד פון אפנערענן ג־אז. — רי ביסט ראך עפעס רער אטתער מחותן, יערטה — האט א ־וננ זיך אנגערופ;. — איך א״ך נ״עט׳ — האט יטלטה געװיזן אוי,■־ דעי קערניע און זיך איבערנעניטען — אז גאנצע פינ־ יאד האט פ״סל;עפירט ט••; קאטערינקע: — דו זי• נ״בט קיין בהטה, שרטה, און בעט ב־• איב א נדן פאר ר־יז לאהן — האט עטעצער אן עצה נעגעבן. — און ביװער טאקע בעטןן — האט יסרטה ז־ך צעקנאלט טיט רע־ בי־טיס און זיין יסטײױ צעראטן ה־טר טיטן דאיסעק אױפן אויער האט א־נטערגעטאנצט. — איר דעדט זיך ארע א״ן פ״געלעך אין בוזעב: — איז א דאראזיסקאזיס א־אפ פון דעד קערנ־ע — ־סײן װעט זיי;, אז פ״סרען װעט גא־נ״סט אניסטײן זיך ארוטצויסרעפן טימ אונזי טיטן נעלט, חברה, ײאקסט רע1־ א״ניסימ, װאקסט רער אפעטיט צי קריבן אין הויבע פענסטעח — נייסט פ״סקי — און אויב יא, האט טען איב אויך אין רעד א־טהן _קענ•"• ■־" — מיר האבן יסוין נעזען ״קעקע־ע״ פון איבן אזוי האט סיביסל דאראז״סקאז״סעס זיך אויסנעטענהט צװ״סן א״ז ארויספאר צי ־ער באן נאך פאדיסוינע; און דעב צװײטן. טען איז נעזעסן אוי•־ רי קערניעם, טען א־ז נעיסטאנען אין קדענצ- רעך טיט די בײטיסן א־ן ד• הענט, פארגעסן אן רעב א״נענעב ב־םן. אן דער פא־סע פא־ - פערד, און געחרוטט יוענן דעב אטעריקאנער. װעגן רעב, אז כאיז ערנעץ רא א רײכעד צד אין רע־ ט״ספחה פי׳סר איז אננעקוטען פא׳־טאג. ד• אטאליקע חבריב זײנע האבן פאד איב נעהאט צוגעגר״ט א ציטעד בי־ לאהן רער װײניסענ- קערין, װו ׳ס ד ר י ב און װא־יסעװע־ סוחריב האבן געהאט נאכט- לעגער — און בײ ריד, שאמה, איז טער פאד טיר קײן פאאץ נ״סטא? — האט פ״סא, א הויבער, א ברייטער. טיט א נאאטיק פניב, ײי בײס יסטאט״סן בוט.־, זיך אװעקנע׳סטעאט טיט א טענה. — ער װוינט ראך אין אײן יסטוב — האבן עטלעבע זיך אנ- נע־יפן טיטאטאר, נעװאאט פא־ענטפערן יסאטהן.