Literarishe bleter · 1930-01-31 · 5 (31.1.1930) · p. Seite 89

,?'םסר&רישס 3?סםטר נזם 5 /300) זײם 89 — נד, כארערע, — זאגט ע־ צר א־=,—ניב אהע־ י"; לא£, דד בורעיב-פארעד, דד; — ־אנקר, — דאט דארי •טטיר, דוי א £,־דדו נעטד; איר קדר צ• עב קא; רייד;, — ביייבט ביי אדנז א־; קארעקטידו, 'אנקי , — ביקאב נעדעדט ב״ט; בעטע־ יבדיאר; יאנקר א־ז נעבריב; א װײרע יצטײ;. פ.ץ א־יב; דאט ווי א ט־אבט נעטון ד• רבנ־ פו; א־נט; האט א טדאבט געטד; יאנקי ע־ האט נעהאיט; דעב אײננעיעפאנט; אקב פאר ד• דעדנע־ — צד א״ך׳ — האט ער נעזאנט אװ■ יעטיר, װי נרײך ע־ יעפ־עבט אפ א־נטע־ דעד יבנד דעב אקב, ב״ א״ך איז ־ע; פא- ־א; טיט װעטע;. — ביעט ז־י;, יאנקר׳.׳ יאנקי האט נ״עט נעענטפע־ט ע־ האט א טד״ב נעטי; ־י אקב; טארי איז נאך אייז געיעטאנע;. — ״א־ט יאנקי ■ ־ ב דע;י. ב עט ז״;. יאנקי ־ע־ פעטער יעטדאי דועט א־בעט;. דע־ א־נענטינע־ ,יועט אדבעט;, א•־ דדעט א־בעטן.. עב דדיײ• זיך דא א־דב א״נע־ א געידעזענע־ דויטעד-אדט״ער נאך א ״ננע־ עי נדיב יעט״נע־ ע־ איז ־א נעבט; נעװע;. ע זענט דע־װ• האט זיך נאבגעפ־ענט, ע־ דדעט א״ך א־בעט; אץ איך, יאנײ איך ״עי א״ך אדבעט;. ״אנקר האט אבגעיעטערט ד• אקב;. — ני. או; בידך, ד״ז פעטע־ יעטיארב. -- האט ע־ נעב־ענט. — טיד; א־בעט;, א■; ב־יב; דדעט ־עד קא״ ריג; עדנעץ אנד״ער־ע איבר זיך נייעט ניי; טיט איב יעיאנ; בדיך װיי ״יט די־ חקייק האב;. נאי איינע... :יארי איז ־דיט נעדדא־; א•; זיך דעדטאנט א; פאיעק;, דעב העי-ביאנד; בחדר פדנב פעדט; קארעקטױו. אירע ה״בע ייפ; האב; אננעהויב; ציטער;. - <׳ -י ״ילי• ־א ב־יך •*יי_ בי״ב;. איד הע־ט, יאנקי׳• איך װעי איב פא־ט־״ב;. איך אי״;, יאנקר... ה״נטיק; ,הדדיע דועדט צװאנצ״ק 'א־ זינט '. אפאטא״ע• איז א־״נגעט־אט; א•; דע־ —עע־ ריטע־אט״ד פד; י א פ א דער; טיד איי צװאנציק ־־ יאדיקן ױבילײ ט א ׳ע ד ב ק י נ ב ט ר ע ־ ״ע ע,־ ט ע ט י ק ״ ט דעב קוטענ-ק; נ־טע־ ן ז״ו;. געבן א ־״ אי־טיקרע; נעדױדטעט '. אפאטאיעי אדן ז״; ״עאפ;. ב־דדער; נע־־יקט ז״ן די א־טיקיע;: פד״ ה־־יעב״; — עקיעני- ןצד אפאטאיע־ב צידאנציק יא־ ׳ע־״ב;ו ה. י ״ װ * ק ־ טיטאטאי, זע — א ־ד־ א י ע י ע ר ע ב - - אפאטאיעי ־ער ׳דאדט-ק־נבטרע־ אד; א ־״ א־ט״קיע; פי; אנ־ע־ע ייד״עע ״ע־״בעד יאי; א״ך פצרלאג ש. נאלדפארב. װארשע עדיכס דערשינסן יעקב װאס?רמאו שהלאפו פוו ל־עבו 2ב יענדער פ-ײז 50 12 זל. 23 ,3\ו523ז3׳\\ ,"זנ)ו1ס׳<8״ .12)61ק§ .13.196 .0 .>ז .ק טאײ האט נעטאיק; די קד, אדן אי; נעצערט האב; ארע דר״ טאנםביר; זיך נעקדיגט אזדי. אזיעב איז נעװע; אדטטעניעך צ־ װיב;, װער װעטע; טאבט יעורדיק, װאק רעד קארעקטיװ צעפארט זיך. נעענדיקט האט זיך די קריג, װ• תט־ד, טיט דעב. דואב נ־דב דע־ ראננער האט, זיענדיק אדיי־ דע־ עדד, אז אדיפהער טיט קררװז אפ- נעודיקרט אדן צדריק פאדװיקרט די אדגענטינער קרײקעב. א*; אט- די קי־״קעב, האט זיך נעדאבט, רינט זײן נאנצע עדד-אדבעטנד־קע ק־אפט. ב״ יעד; טאר אפדויקרען און צעװיקרע; האט ע־ געיעארט;: — א•; דעד עדד טיט ד• ב״נער! דער פעטער יעטדאר האט נענעב; א ב״״ יעפ״, א״ננעיעפאנט די אקב; אד; איז אדועקנעפאר; טיט; נרויס; פאב נאך דואבעי־ — באב-באבן — האט זיך פד; דױיטן נעהערט, דוי עד ט־״בט די אקבן. אדן נאך יעדן טאי ״ב־אב״ איז נענאננע; ד• קרר־: -- ביער נאי־ װעדן א; ״אדינאצקע״, באפט ז״ ד• בא־אבע: טאל• איז נעזעבן א•; דרד־ם; א.׳; האט נעקדקט, װ• עב נ״ט- אזיק ד• לבנה - י א גדדיבע. א רדיטע. אזא. ודאב קד־בט א־יב נ״עט אױפ; ה־טי נא־ א״פ; ט־ט; בטעפ ב״ב געצעיט איז דענבטטאר פא־ב״נעפאד; 'אנקר — א •עטא־ק-אפנעבדענטע־ טיט א יאננעד, ר־בטיקע־ בא־ד אדן טײט ׳עטא־ק-װ״בע, נ־״בע צײ; אט דע־ װאב איז או־ך אן ״א־•-;אצקע״ אי; איז יעדי; אטאר נעיוע; ב״ זיך אי; דעד ה״ב א• א בער-עניה, א• א ־ע־ע־-־דאי־נע־ א־ א נדעבעד אין דע־ הברה קד״עא אי א; אדנטעד-יעטיע א•; יעוי א־צט פידט עד כ״ט ציױ• א״נענע פאד עקסרעך נעהיריצעד פדנב קאנטא־ צו די נ״עט-פארענד־קטע ה״זעד אד; זינגט דע־ב״ א; א״פהעי נד״עע ר—יעך. א.׳; אז טע; באנעננט איב א■; פערד טיט ז״נע ציו״ פד־;. יעט״ברט ע־ טע; פ־ענט איב: ״יאנקי װאב זינגט איד עפעב א״־ נ״״ע׳זי• קוקט ע־ נ״עט א•; די אוינן או; יעט״כיט װידער: ,״װאב-זיעע הייבט, זאנט עד. פא־װאם איך זיננ נד״יע׳.׳ איך ב״ דאך עפעב נעױאר; א פדיע־ צ• נײן׳״ איצט איז ער ראננ נעזעב; טיט די טאנבביר; א•; נעצעיט או; איז נעװע; פרייועך, ודאב ע־ האט א יאדענ״ע ט־ט גאידטאנע;: — ,הבד נארדפא;, זאנ איך צו איב. — אדאנק יא״ך פא־; ־אב; אקם, טיט װערכן איר האט טיך נא־איערעט ״בידיע;'.׳״ פדענט עד — אז״. זאנ איך, ע־ פאיט יע״;, ־אנקע; נאט. בי־עיב. פאיט עד — ״איז װאב, זאנט ע,־, אז ע־ פאיט בודעיב׳.״ — איז א־אנק. זאנ איך. יואב א•־ האט זיך נעזאי־נט פא־ טיר, איך זאר האב; װעטעז צו הויב; — פדיע־ זאנ איך. פיענ איך הויבן ב״ בוי־עיב פאאן דעב ־ב א•; אע״נד הד־ב איך דעב אקב א״ע־;. — ״איז וואב-זיעע ווייט איד׳.״ — זאנט ע־ - נאי־נ״עט, זאנ איך. איך װיי ז־ך טיט א״ך פאדראז; אויז טענטיע;. עב איז פא־ טיר, זאג איד, א כייד א־ך יוער נאבדעב איע ־ע־צ״י;: ״איך האט געהאט א יאדענ״ע טיט גאי־טאנע;. ראט־ך אז״ יעב;, א'ך פא־ טאדנ; גאנץ פד• צו איב א•; יעטאב אד״ן״. בײ יאנקיע; האט טע; זיך ־א דע־פיענט װי איפ־בט; א־ב א־טעטיק צו טאכןל — איז ײאם-זיעע קרעדט א־י װענן א תכר־ה, א. יאנקי׳■ נאר ■אנקא האט נ״עט נעװאיט װער; א״ב פדיירעך: — ודאם זאי איך קרעד;׳,׳ טײן װ״ב א•; ־ע־ הייב איז א נ״טאד•;, צי נ״ן? זי פאדדינט זיך אויל פינבה. צ■ נ״;׳־ איז װאב זאי איך טו;. אז טײ; קאיעקטױו איז ײך צעפאר; אי; ק״; אנדעדע־ •*•י^ <**יך *ייײליס איצט איז געירען רראד, אז עי :״טט איטז־סט זיך ד$ן פאדהארטן פיט זיינע ציו״ י״דיקע פור; - ציב אנהו־ב. ײעז טען איז נאד-װאם פון דע,־ הייב אהע־ אי; םטעפ אדאפנעקופע;. פרענט ער אהער קוטע; ארע טאנ או; זיך בעט;: ״נעטט ט־ך א־״; א•; קא- יעקטװו אדיי;״. א־צט איז עד אהע־ נעקוטע; זיך —יצ; טאר• איז נעװע; די אײנצ־קע. װאב א-ז א־ב נאבגעגאננעז פון הינט;, בעת ע־ איז אדויב פון נעצעיט. א•; האט ז*ך אװעקנע- ראזט צד זײנע צװײ פידע פד־;. ז• א־ז נעיעטאנע; אדנטער דעד יעיי; פו; דעד יבנה און האט געקיקט װי יאנהי נעטט אדוב דעב הארז פדן א; אקב און רדקט איב ארײ; א״ 'אך א־״;.