Literarishe bleter · 1930-01-31 · 5 (31.1.1930) · p. Seite 87

7יססר*ר'שס 0073*1 1*0. 5 (300) 7;״פ 87 ד , ר נזוי,>ן־;ן,נ1וןין <* 8 8 8 8 וי א יטטערן אין הוהט ז־ך א־ין: ,יױיט-וױיט א־ן עין האר־זאנט װאקכ; צז וזארבסט צז די נ־יע ה־־זער פ־נפ פערטן האאעהטױו. רער פע־- טער הארעהטױו בויט ז־ך און באפעםט־הט ו־ך דא א־ן טטעפ. און אי־ר רזאאעהט־װ — דע־ רריטער — אוד־טטײנםגעזאגט. אויך א קארעקטױון זײן גי־עםטער טי־ר א־ז נ־־טט געקוטען - פארבריבן א־ן דער ה־־ם, א־ן •עטעטר און ד־ נעקוטענע קאנען אי־־ן נארני־טט טאבן — זײ קרינן ז־ך צװ־׳טן ז־ך. ז־■ װארטן א••־־ נם־ם, אוי־• טובות, און דער פעי־טער קארעקט־װ, ײאם רארט א־ן האי־־זאנט־ - ער ײאקסט פון טאנ אויה טאג; ער בו־ט ז־ן־ צום פערטן קאיעקט־װ זענען ישוין נעקוטען ארע א־בעטנד־קע כ־אנסבירן און אפ־רי א־־ע פרו־ע;. דער לעצטער א־ז אה־ן נעקוטען רער הערער, נאך ק־־נטאי נ־־טט-געגארטער בחור, װעטען אי׳ע רופן דאי־ט אזײ ה־־ט־־ע. װ־ טען רופט א ברודע־: — פארעהן — הער נא,־, הער, פאיעק: ־צור־ק ט־ט א פאר טענ א־ז ער רא, פארב־־ג־־ענד־ק. געזעסל אביסר רעבן נעצעיט און דעדצײרט־: — כינײ א־ן יםטאט . — צום באפורטעבט־קטן נ־י א־ך — ב־ײער בײ א־ם נעטען פא־ א־נזער קארעקט־װ באט־ט נאך א־־ן פאר אקםן. ט״עט־ א־ד זע;. אז ביער בײ א־ם נעטען ביע־י אים בעט;. נ־יטקיטה, כיער ז־ך או־ה א־ם אנזעצן. — אוי־ ײעטען״ — האט טען א־ם נעפ־עגט — א־־פן אנראנאם? או־,ז גארדטאנע;? — םיא־ דע;-.׳ — נעפאקט ראם ארט פון נעצערט האט טען א־ב נאכנעקוקט טיט .הוזק א־ן ־־ ברעטען, װי ער ראזט זיך אװעק צופוס א־ן יטטאט־. — ױנגע פ־ם, — האט טען געזאנט, ״ זארן ז״ ז־ך ד־־כ- ׳טפאצירן אומזיםט א װ־ארסט זעכצ־ק. — זאר ער פארזוכן דעם טעם. נאר נעכטן פארנאבט. אז ער האט ט־ט דער נאענטער באיהע טיירעך געפ־רט פ־ן יטטאט די נ־־ע פא־ אקס;, האבן פון נעצערט ארע ז־ך או־סגעיטאטן קוקן — זעסט, צ־ ני־ן? — טאקע ״נענוטען״? — אװדא־ נענוטען, פ״טוט־ ט־ט אנזעצן ז־ך. — א פרײרעכע פ־אװקע — סיא ט״טר, דעם פערטן קארעקטױו נ־ט טען. א־צט־, קוקנד־ק צו ד־ ה־יזער פונם פע־טן קארעקט־־װ. װ־ עכ נעפ־נט זיך אט דאס נ־־-צונעקי־טענע העי-בראנדע בהודר, האט טאר־ ״טטארק נעה־ט א־ר קרײדר א־ן האט עכ דער נ־״טט פארגי־־בט ־עם ײ־נט. ט־ט אראפנעראזטע. ״טטײ־־-צונעדר־קטע הענט, ־ואס באװענן ז־ך צוזאטען ט־ט ד־ פ־ס, האטיז־ צוגע״טפאנט צום ״טטא־ק-פארײ- כיערטן טאפ ט־ט פיטענ־טיגיקעס וואס ברײט ז־ך נ־י־טכ .*.... *•^_ צערט צװ־״טן ארוטגערײגטע ״טטײנעך די װאקרדיקע צ־ננער פ־נם צער״נטן פ־־ער זענען ־א־ט נעװען צו ראנגע און האב; ז־ צו ז־ך נ־״טט צ־געיאז;. טאר־ האט נעפרװוט ט־ט־ א פ־נגעך צ־ ד־ פ״טענ־ט״טקעם זענען יטוין ײי־ך און האט זיך אפגעב־־ט דעד פ־ננע־ האט יגיטארק נע- ״טטארצט, נאר איר א־ז יאס ײי נ־״טט אנגעגאננען -- ז־ האט נע- דענקט דעם בזױן פארן נײ-צוגעקוטענעם העי-ביאנד; בחודך• ז־ האט געדענקט, אז א־ר — טאר־ס קארעקט־־װ. — א־ז א צעפא- רענער און זײן קארעקט־װ — דעם בראנדן פארעקס א־ז א געזונטע־ ער בויט זיך. בי־טאג ארום דרײ אז״גער איז טארי װ־דער א־ו־ם פו; א־נ- ט־ערן געצערט. אין װײטרעכן עק פון דער נאקעטעד באיקע האט װ־ א -־ו־בי זיך נעטראגן דעם באפואטעבט־הנכ או־טאטאב־ר, ז־ך באפי־גיט ט־ט טיט ׳עטורטײטן אטעם פאטיען ײינטן אױ,< >>רע פוםטע ״נטיעקעס — װינטן רודערן אויז ארע שטויבערעך אין סטע*. *יט עזוה פ־ן א הי-נעבו־רענעם איז דער װינט — רעבטס פון ויועג — אננעפארן או־םן גרו־סן ברעזענטענעם נעצערט פון —־טן קארעקטױיוי - אן א־ינצ־קער געצעאט ט־ט הו־רע ׳עטדעקעם פ־ן האריזאנט צו האר־זיאנ-ט. דעם געצעיטם ׳כט״־־-אננעצ־־נענע, ־עיפועד־קע רײװנטן האבן ז־ך געבו־גן, געבראז;, געענטפערט או־ךי ־עדן באנײטן װינט־קן אנ- פאר טיט א קנאקערײ, װ־ פ־ר ־עטארקע, ריזייקע. צ־ננער זײער קנאקערײ האט בארויקט, צוגעזאנכ .ש<ץ אײך א נאנצן טאנ< אויז א גאנצע נאבט — טירן ב־־יעט־יןן — אויםהארטןן רער װינט האט זיך ׳טטארקער אןיר די רײוונטן אנגערײנט. פון אונטערן געצערט א־ו ארו־סנעקוטען טארי — בארװעם, כ־־ט טונקר-ברוינע, צװײ-און-צװאנצ־ק-־אר־קע פורלןעם, ט־ט א צען- פונט־קן האטער א־ן האנט און ט־ט צװײ קורצע צעפריעך װאם ־ואקםן א־ן דער רעננ ײירן זײ נ״טט, ב־אטיע ג־ב ז־י א קרענק — זײ װירן ז־ך קרו־ז;. טאר־ס אוטבאיםײדענער ׳טטרענגער ברונז נעטט ז־ך, דאכט זיך, או־ך נאר פון דעם — פון ׳טטענדיקן כעס אויף א־רע צעפרעך. א־רע נעיכיאםענע ריפן זענען ׳צטענדיק ה״ם. א־רע טונקר-ברוינע או־גן טראנן נאך א־ן ז־ך די בויעה פון א־דע א״גענע בד־םטירעך, פאר א־רע אײנענע אויםכאהארטענע טײדריטע באגערן, נאר אז זײ נ־ב; רא א־; כטע־ א קיק אןי־־ א נײעם טענטיםן, טוען זײ ראם פאטערעך און הורכדר־ננענד־ק — זײ ײ־רן װים;: — עך דער נ־־ער טענט־ם, א־ז בעסער פון א־רע צעפרעך. צ• נ־־ןץ טאי־ א־ז א־וטנעגאנגען דעם נעצעיט פון ארע זײט;, נע- פױװט ט־ט א פארהארטעװעטער בארװעםער פ־אטע יעדן אײנעם פ־ן די ארכסונד־ת-פאד־םראנענע אײזערנע פרעקעך װאס הארטן דעם געצעיטס יםטר־ק. ד־ פיעקער זענען געזעסן פעסט אין דער ערך ־ע־ האטער א־ז א־ן א־רע הענט געװארן א; א־בעי־קע־ און הי:ט ז־ך װי אי־־ן אװעקנעװארפן. דער ־ו־נט האט זיך ט־ט א־י נע- פר־־ט, ער האט זי נעפאט׳םט אטאר א־ן די רײםייעם פון א־ד צ־נ־־נעי־ים-ברוינעם פנ־ם, אטאר העבער פון אירע פרײצעם, א־נם נאקעטן נענער־ים-פאדברענטן ארט, װאס צװ־יםן די צעפרעך — און פיוצ־ם האט דער װ־נט א־ן ונותד־קער כאפענ־ים ז־ך געטון א דרײ אדום א־ך ז־ך צונעטיםעפעט, װי א טאנםב־ר צ־ א־ר קודצן איטן הרײדר און אפנעטון ט־ט דעם א װ־רדע זאך טאר־ האט ז־ך נעיםװ־נד ארוטנעקוקט, או־ב ארום א־ר א־ז ־ו־רקרעך ני־םטא קײנעד פון די באקאנטע טאנסב־ר;. א־ן דער זערבער ינע איז איר ארו־יז או־פן ז־נען דער נעקרײזרט-יםװאדצער קאפ פ־ן ברוך דעם פעטער ׳םטוארס און דער הערעך כטעט-בראנדעד קאפ פון פארעקן — דעם ײנגן, נאך ק־־נטאר נײםט-געגארטן בהוך ־־אם א־ז נייםט ראנג צונעקוטען צום ׳םבנ־׳םן פע־ט; קארעקט־װ. בױך פירט זיך דא אזו־, גר־־ך אױע װײם;, או ז*, טארי, װעט זײן ז־ין ווי־ב. ער רעדט ט־ט איר טיט אזא קוי נרייך עס א־ו ״םו־ן א פאר הדיםים נאך דער ,התונה.. טאר־ פירט־ צו א־ם דאס ז־ערביע געפ־ך װאס צו א־רע צעפריעך —• ארבעטן װ־ר ער נ־־םט. ב־וך ער זוכט זיך גריננע ריעבעריעך,- דער קאיעקט־ײ, ײ״סט ז־. ־ועט פון א־ם האבן צרות, דיער פעטער יםטואר — או־ך און פארעק א־ז ניאט א פר״ריעכער יער א־ז נאך זײער א ־ונגיער און האט ני״םט קײן יערטערן, פונקט װ־ ז־ — טאר־. זײן פאטעך װאם האט באדארפט קוטיען מיט־ן פערטן קארעקטױו, א־ז א־ן דער הײם נעיםטאדבן, ז־ין קראנקע ׳םטיף-טאטע רינט דארט ־אס צװײט־ע יאר צו-ביעט, און זײנע צװײ ׳טװעםטעררעך זענען נאך דעדװײר קרײן — ז־י דארפ;, זאנט עך נאך או־סװאקסן. טאי־ יםטײט א ווײרע ט־ט א צונע׳םטערטער האנט צום *) פון בוך ״צוגװינםן״, װאם דעיהז״גגז אין *אילאג -■ קלעזז־יז,