Literarishe bleter · 1930-01-31 · 5 (31.1.1930) · p. Seite 86

אעפעד נ9ס, 5 (300) 4/1 <ײס 06 * פעדצן-יעדיר, ••;נר א•; דעד אײזנדסער,'. א :ע:ער ד,אט דאך;•<גר קיין ׳צאנד נייפט, ראזט נייסט ארוים יעזוסן פון נוויל, און אז עי־ צערעדט זיך, װעד איך, אז אלטער טא;, רויט. און ד■ יויײנע ״בעםטאדדפ״ (טײזריס) הערן איץ אויס... אן עננרענדער. א פיואט־ יענדער, אפייו א ״־ װאיםן זײעדע קינדער אהע־ נ״טט נע- בראכט... ד• איע, װאס ארבעמן דא, זענען סיאװאק;, א נידעריקע דאםע... און דז, ביי — האט דער איטער א נעס געטון פנהסן פאד א האנט, — אזא טאנערער, אנטי,ײז פון ראנע;. װעסט ס״- ווי-כײ נ־׳עט אויםהארטזי — כיזאנ אזיך אזזי — האט א; איײענדעד טיט א פארפיאט- טער נאז זיך ארײננעטי׳טט — א ײד דארז־ נאד עפענען א ••.־פ״ז- נעװעיבי צז װערן א פעדיער, פיאיז יײכטער אזן טען קען זיך ארזיפאדבעט־ז. — זעםטז דאך — האט פנהס א ײ״סט־ט נעטזן טיט ז״נע נדױסע, טיפע אזינ;, — אז םיזענען פאדאן יידן, װאס זענע; צז־ פרידן צז ארבעיט;. — װז זענען זײ? — האט דעד איררענדער זיך צעיאכט — אזן איף: ביסטז טאקע א נאח — ער איז קרוגעד פון דיד -- איז אזנטערגעיאפן פילשר אזן נזט-ברודערי׳כ אראפנעיאזט דעס איררענדעד א פאט׳ה צװי׳טן ד• י־דקעכ — װאפ-װאס, נאד איריענדעד ״.״כוריס אזן באבאדניקעס זענען נאך איץ דא טער, װי ײדןי די אדבעטעד האבז נעיאכט. — נו, פנחס, װי ארבעט זיך? — האט פי׳עי געזזכט ב״ס הבד די טדאה אין פניס. — כ״צט״ קויס אוי.•־ די פיס. — אװ עד ־אך נערעכט, דעד נוי, — האט פ״טל נע׳טדײכרמ. — אז א־ך טוינ ני׳טט, טוינן ארע יידן נ״טט?׳ — האט פנהס קײן כח נ״טט נעהאט אפייו צו ׳טטײכיען — און דו, פי׳טיר, דו ארבעטםט דאך פאד צװ״ נזײס — אזן דארנ;? — האט איס פ״טי אדזטנענוכ׳ע; — קודפט דארגן צו דער ארבעט׳ — כיהאב טורא, אז ני׳טמ. פנחם האט ארײז נייטט נעװוםט פארװאכ. נאר צוטארגנכ איז ער קריק אװעק צו אכרהמרע;. מעניעך, רי אברהכזרס נוטע אוינ;, זײנס א װארט און אפ׳טר דינה — פנהס האט אויר א װ״ר צזדיקנעפזנע; םינר״כנעװיבט. צזם דער׳טײנען פזן דעם <*ו?דםטז נומער ״ציט. ביעטער״, פאריאנגען מיר פזן א״ך, יעזער פון אונ- זער צײט׳טריפט אין דער גארער װעיט, גײע אבאנענסן ן גײע אמאגנגנסז זאי יעדעד אײגער אין ז״ן ׳טטאט ׳טאפן נאך איין נ״עם אבאנענט פאר די ״ריט. ביעטער״. װערן פארנרעםערט װעדן די צאי אבאנענטן, װערן מיר קאנע; פארנרעםער; און פאדבעםער; די ״ריט. :רעטער״ ווווואוווווסח^וסאאיוואזו 1111111111111111111 *1111111X1 צי יענע־ צײט האט ז־ך ׳טרמה אונטעדנ׳ע־זקט, אדײננע־ פידט פנהס; א•; א נ״עב ״קד׳צי-קד׳טים״. מיט א זיכערער אזן נע״״קטעד האנט האט ׳טימה נעעפנט יעדעס קניפי, יעח פיאנטעד. ךייח :ט,. אז דער אדוז איז , נענרזיז ריב נעקרינ; פנחכ האט איס נ״טט ,ר ער האט איס אבער א־בעטע די מיר־אנע; ״טרמה;. איז מיט : ק״״״א האט ״טימה א תירוץ, •עדעד , זואס א״־ נעקענט מ-הי זײ1 זענען װײם װי נאך ורעאמ; ״טימה ז״; תידזץ אװ יצ־פדיד; מיט ־עדע- איז א יןינדי״־ע אײנ■ אז גאט װייס א״ך, געבזיר; געװאר;, נ״ט, אז א נ׳טמה, או; דערצ• נאך א; אזמ׳טטעדברעכע נ״טמה, איז א ככא־מע׳טה ע.־, װאס אװ אזזי זיכער, אז א נ״טמה איז נענריכן צז א קנ״ט פזן א יאמפ. נ״ט אויפ דעד נאפט, פאדיע׳טט זיך די קנויט -- דע־ זעיבעד ■טימה נעפ־נט ני־טט ק״ן פתירה צזוי׳טז געאמעטד־ע א•; פיװק. ״.־רמה טדאכט צ־מאי־;״טט, אז די נע־ אמעטדי׳טע ע ק ר י ס פ־נטעיעך, רינ־עכ, פיאב; — זענען אן א־מזי; פאד דעד פװיק, זענע; נ״טט נע־טטזינ;, נ״טט נעפיװנ;. א־ן פזנדעכטװעג;? פזנדעסטזוענ; א־ז פנהס נאבן מ־טיננ ב״ די האפן-ארבעטע■־ א-ועק מיט פי׳טיען אין דער אײזנניסעד״ ע־ אװ;ע-טטאנען מיט צענדייקעד נענעדס א־בעד ׳עמעי׳ו, װאס האט נעבוזאל־עט, זיך נעסיעזיט מ־ט פײעד אז; דויך. ד• טרוקענע היץ האט זיך געטראגן מ־ט א םװ״טטיט. צונענזמע; ד• דאיה פנחס האט זיך מ־טאמאי ־ואיט געטראפן עיי ו נרײך אקכי, ון פא־ א פזפ, פאד א; א באפ געט; י״ײעךץ פינב רוקן נומען : זיך נע ־ האט א בריץ, אזן ע נעװא־; פון;טיקרעך ךי יע :עפט גע׳טר יציק צעראכט. האסן ז־ך האי ד■ נעגע־כ ז״עדע ױױ*ט; * .1 רענד צזגעדעקט די אס האבן קײס נאטקעכ. ײז װײפע נהסעכ ׳טמארע, האב; פ בערי צעװאקסענע רײ נרעגעייקע, .נערופז: זיך אנ האט .ענעד ־צט א : , גערי׳ יסנעזעז ד״־י־י״* פר״צעס א• — כיזזעט, סאװ א ט״ײז — דז״ט־ס אװ גע־עכט. םיאיז א מײדלו — האט א צװײטעד ז*ך צעיאכט. — מען קעז א קוק טזן... — האט א״נע־ פאדקזועט׳טט א; א״ג. ײי״טיקע ייפ; האב; זיך פארקא׳טערט, אפנעדעקט גרו־סע. דיכט־קע צ״ן א•; רע־ צעני־טעד הײ אװ פזי נעזואח מ־ט ה־־ז־טע;. אז ערטע־עד סקאטרענדע־ װאפ אװ גע׳טטאנע; יעב; פנהס;, האט או־סגעיטפיגן א פיר מזיר קײ-טאבאק: :עט;ט נעא־: יאיט דא :•"- ד״ן פיאץ.;•י װ אזי־ - איך ־ ואס׳.׳ - פאריו ־ ב״ס הז; דא יראזן : *צט צ וזעט מען ד-ך נ• אזיװן ־־ צ-״ב - זיו. ■א־בעט; אד־ײ ני*עס סטנד ז־ך אפכ־-ען,; העכ קען מע ׳טבי <'״׳* זיר ט פנהס — הא ־אץ - •ואס א־בעט א־ד אזי', — אזיכ נעפ״ענכ זועד; איז ׳'-• :ע •א־ •; מ״ז ־ך נ״טט העיפן, א קען ז - איך א־כעט צ־ קרע; — קינדער אפירו ח>ו פ־רעמפ, אדבעטן בײ ד ־ דא. װאם זענע; ינניעך, קע ••־־ די דר״צן-יערי זיזן א הס געזו האט פנ .אסן אדײננעג האכן 1. אזן פאטעד, װעד אר״ מיטז װעד ג־גיסטאנ־ זדעמס א־ן פ ״טמערץ טיגרע; י א־ס אײדער עםמט, מ״נס א קינד ריכעד׳טט נ ואהט - א־ר ז דעד בקאטיענ דעד י - האט; ניהניב א״ײ!! — ־א א׳ אדעי־־נעבראכט : נעס איבעדנעװאקסע ״ה אן :הכ;, איס נעװיזן או צו פ; יג געעו; ז־ר א נ• ױיז. בײב או הארט ר ״גני אנעז כויט זײן ׳טמאי גע׳טט יאס א־ז :עגער, וי אזן ׳־אבר־־, ״קעד האבן טאטע-זון געקר־נן היץ ־; נױ״ס פ.י ־י •צטיקרעך נאטקעס זענע; נעװע; עננ, נע׳טניטן די רענדן. א צװייט נעגערי, װאס האט א.״ך נעקרינן ״ק׳טזי-אבר״, איז אזיפ- נעװאקס; מיט א טיני יטמערץ. ב״־ע ייננרעך האב; זיך באטראכט. זיך וװירעד״׳ט א־בעדנעװונקע;, זיך באנעננט מיט; פאטערס ט־װעד־קע אזיגן, אז; ארע ־־•* האב; זיך צעראכט. - - ביסט, דאבט זיך, א ״ד, הא?׳ — האט דער סקאטיענדער נ״טט אפגעיאזט פנ־ס; — װ״סטז דאך די מע׳טה, װי נח האט זיך אנגע׳טיכורט און ז־ך אפגעדעקט. דא, אי; דעד אײזנניפער״, זועסטז זע;. װ• טאטעס דעקן זיך אפ פאר די אײגענע ײננרעך או; די ײננרעך פא־ די אײנענע טאטעפ. דער מענט׳ט קען זיך נ״טט הע־פ;. — ה״ז א־ז נ־״ס, נ״טט איבערצ־טראנ;. דארה אבעד א טאטע נ״טט ז״ן ק״ן ״דעס־פזר״ ,נאד) אזן מיטנעמען א דר״צן- 23482323482323232323534853485353484890532323