Literarishe bleter · 1930-01-31 · 5 (31.1.1930) · p. Seite 85

זײס 8$?'ססר <>ר'שס נום. 5 (060 * י. * ע ן פ א •:״? / נ י ן י ן ד ק א י ז ש ם ע ל ןי *) (ז} פד^גסזזנס) פאר דער אײגעגע־ :׳טטה וזאפטו יעויז ע£עפ געטיז״ ביסט גע־ גאגנע; זובן גאט און האסט זיך איבערנענע:; דעב יצי-־דע אין די העגט, זינהבט א־ז הרײגע תאװהרעך, װאכ עשז ריך אויר• אינגאנצ;. און װער װ״ב, צי רער אדתעד װעג, װאב פידט צו גאט, איז נ״עט רורך זינד׳.׳ האט טיעה נעז־נריקט. און אז קורה האט נעװארס װיבר— װאב פארא פניב האט ער בײ ״דז׳׳ ראר־ נוע; א זינדיקער;, װי דורני או; צי זאגט ני׳צט ד• װערט ביזקר הײנטיק; טאנ זײנע תפירות׳■ פאר רי או־נ; האט זיך געטראג; רי ױנת; אײביצ-ץ, װי ער איז נעיצטאנע; אויפ; בארעטע־ אינב װייב; קיטר. רער טיריח איז נעפאר; איבער ר• אקברע;. א רוװע־ ב־ײטער ארבר האט זיך פא־- ב״ג; און א װײבע, רירבזיבטיקע האנט האט אויפגעפראטערט, זיך נעיבראג; ״ער־הטא״. ־ער נאו; האט געראזט װים; דער װערט, אז ע־ האט נייבט געהאט, האט ני׳בט או; װעט נייבט הא:; קײ; טנע־וטיבא טיט רי ׳בבתי־צביניקעב. ווע; עטעצע־ ווארט רעטארט צעקנעפרט בײ רי ױנת; אײב״ביץ די באטעטענע װעבט, װארט או־פגעהויב; רעב טריה-קט;-דער נאו; האט או־פ; האריק; רײב נעטראג; א צרב. אײנטאר א פרײטיק־צו־נאנטב, װען פנהס האט ז־ך גע־ יברעפט איבער ײרייבע נעברעך, האט איב א ױנג טײרר אפגעיבטערט. — העי, אײזטא;; ער האט פאר׳בטאנע;, אז דאב טײדר האט א טעות. איר קור או; רערעיקר ביױגנע, פר״בע רײב האב; גערײצט א•; איב רעב הונגער ער האט זיך אנגערופ; טיט א ׳בטיב פו; א; איטאריענע,־; — װאב װ־רבטו? — ט־י; טוטער איז גי׳בט :עזונט און די גאז איז אויב־ גיעגאנגיע; האט ראב טײדר אנגעהויב;. — װאס װעבטו טיר געב;׳.׳ — האט ־ער איר א־בערנעהאקט א יבנאפב — ארר״ט׳ ער האט זיך ניעיבריעפט נא:; ט־ירר, נעקוקט אװ־ז אירע ׳בטאריע פרײציעב, אוי,? רי :דײטע :אקעב, װאב האב; אויםנעפ־רט ביקר״רר, זיך געװיגט ביבעת; גײ; און די היענט האב; זיך :״ איב נעהויפ; זי ארוטצונעטיע;. ט־ט אראפגעראזענע אוינ; האט פנהכ אנגעצונר; די גאז — װאב האבטו געפראבט א פרעטר; ע־רר — האט ר• טוטע־ זיך א הויב ניעטו; פו; פעט, זיך נעע־גיערמ — דער װיעט ראך וזיער;, טע; זאר איב גר״ך פאצאר; או; פיהאפ נ״בט ק״; פינ־ ביענט. — איר װיעט טיד פאצאר; זונטיק — האט פנהב זיך א רוק נעטו; צו דעד טיר, יבוי; גיעװארט אדויםג״; או; דיערפירט איי־ זיך א האנט. — איר זעגט ראך א ײד — האט ,־׳ אפרהטר איב פאגעננט טיט א פאר וװירע אויג;. פנהב האט געװארט זאנ; א רינ;, נ״בט טע־ גיעקענט או; ע־ איז רויט געװאר;. — כיהאב נאך אויך גי׳בט נענעם;. פיר װער; עם; צוזאטיע;— האט רי אפדהטר א גיעב ג־עטו; פנהב; פאר דע־ האגט או; צוניעפירט צום טיע. פנחם האט גי׳שט נעװוםט, פארװאב ־ער ז־עצט זיך ציט רעם פריעטד; יד צום יעם;. רינה, דאב טײדר, װאם האט אים ארויפנע־ בראבט, האט דערלאנגט חרות, א פאדװונדערטע א קוק גיעטו; אויץ איפ או; ז־ך פאדיביעטט. פנהפ; האט זיך אויסגעװיז;, אז ער קיע; ׳עוי; די מענט׳ב; קאנג, געז־עם; כײם טי׳ב א; אויפגערויטטע־, װי איינע־, װאם קוטט או*,־ טיט א גוט; הרופ. יאר געװע; צװעקה * טאיט איט ...עד איז דע האט א־: פאטער ן ארח:ן׳ װו רער אין רער ״עיבה רי יצהי רגי.ט ר־ב. פעסטע געװען פון רי;נהכ גייצט א־ײננענעפ;, איז פ ־.אט קיי;* יכעניעז, ו * זאר זיך אריהצי איז אים נייבט גיעגאנג־ע;, ע עט :י״עט געװוסט, אן; צװײטעד האט;;רט, װיע; א : נ״בט נעענטיפי. טאי זענע; איע געײע; ־ז אדזיסנערופ;, װיען־עב־אי מע; האט אים אז געהארט; ער ז־ו ױיס. דערצו האט אנע; ער ו :יערראיבט, פו; װ איפ נ״בט גע־ פה, זיך יער אין רער ״טי; א פרעטד א זײמ, נעפר־פ; א;; חב־ :ט צוקרײ:; ק״; רא: , או דיער 'סגעסוגע; האט פ;תס אר;רע קראס; אי; ד• העכע פו; דיער צעיאפ;; די תרטירים װארט; זיך נרעםטער טײר פו י יערטער;,; בייט ר געקאנט אײנר״ב זיך;״עט :ה. טײר הא:; ײט• ײאס זײ ־יע־;<י;ט׳ אנװער; ראב תזז ״ערע האפ; נ״בט גיעװארט א:ד ע; גע־; ג־עפריב;— א,־; די, װאב ז׳ענ יעד י׳טיבה, געקריג; פין ד איז יעב ניעװע; צוריב א תכרית. די צופדירנק״ט פו; די יונגע רבניב איז פנחב; נעװע; דער־ ױידער, נ״בט ניעקאנט היעד;, װי זײ רער; טיט פסוקים. װײס; ארײ; נ״בט, װיפיר צפיעות ריגט א•; זײיע־ פרוטק״ט. אריע פאצ״ע; זיך טיט; זערפ; ביטור צוב ״אררײטניק״, צו ד־ פא־גיעניננב פו; רעפ;, א•; אי; דערזערבעד צ״ט זיכט ״ערעדער א ר״פ; ׳ב־ר־ך און נאך א ד״כעדיע ״קאנגרענ״יבא;״, װו צו װער; רפ. טיע; ד■נט גאט פ״ זאטקייט. הריב־ם ראננ האט פנהב ק״; רו ני־בט ניעהאט, זיך א־וט־;עט־אנ; טיט א הוננער, געזוכט א װענ, װאב פ־דט צו נאט. אז - ־וננע רפנים, די חברים זײניע, האכ; נא־ קי•; נאט נ״בט, ראב איז טער פײ אים קײן בפק נ״בט געװע;. עד האט זיך גיעפראנטערט א־; זײ; אײנעניער אוטבאהארפנקײט, זיך איבערגיענעפ; רעם יצר־ טו:, רעם יצד-הרע, ז־ך ארוטגעזע;, אז י׳ערער יבאט; האט ז״; פיב־ ריכט פונקט רעטארט איז זײ; טוטיער נעיבטארפ;. ביהויז איז פאנאנרע־געפאר;. רעד פאטער איז פאריבװונד;, די טאכטעד האט זיך געדזנגע; א ׳בטיבר * , א פארװארפע״עט נ״נ-ט, זיך איננאנצ; נענוטען אפנעב; מיט ״קר״במיבע; בײענב״ און פנחב איז ניעפריב; אײנער ארײ;. דאם זענע; כרויז געװען או־סעדריעכיע םיבות, װאם הא:; איב גע׳עטופט, עד זאר אויפהערן ריערניע;. אי; אים האט יבוין ראננ נעיברפעט א פארראנג איבערצואנדעריבן ז״; רעפ;, איבערצורײב; רי ־צועות, װאב האפ; ז־ך געװיקרט ארוט אים פו; קינדװ״ז א;, או; אז פנחב האט יבוי; ניעהארט; פ״ם װער; רפ, איז ער איננאנצ; אװיעק פו; דער ייביפה. ער האט זיך ארײ; טער נ״בט דיעדקענט. דער דיע׳ב פו; דער;אם האט איפ טיטגעצוינ;, נ״בט ניעראזט זיך פא־טראכט;, װאב טאדג; װעט זײ;, או; עד האט געריעפט טיט; טאנ. מיט דער יבעה. באיז פארםײ א חודיב, צװיי. פנחם האט זיך אזוי ניעיענ־ ־ערט, װי עד װארט קײנטאר נ״בט גיעװאקם; פײ יבפתיז אי; הויז, קײנטאר נ״בט געװיע; אי; קײן י׳ביבה. א; אפג־עדיבענער, א הונניעריקיער האט יעד זיך געדרײט אי- פעד גאב; או; נעברעך, זערט; עפיעם פאדדינט. יעד איז נע׳בראפ;, ,יוי הונדיעדטער אנרערע, א-; א פאדק, אי; א קאד־ראד, נייבט גע- האט צו זיך קײ; גרײכ;, װע; יער האט ניעקענט איבערניעכטיקז אי; די קר״דיעד אזיו־ דעד באוערי פאר פינו־ און צװאנציק סענט. עד האט זיך אדוטנעזע;, או צװ״ב; מענטיב א.יז מענטיב איז נייבט אזא אונטערישײד. דיער נאנצער תהום רינט צװייב; יב״נע קר״דיער או; טראנטעכ. יער האט איצט מער נעריט; װי םריער. יעדער פארנאננענער טאנ האט עפיעם געטאנמ בײ אים, נעיבטאנע; נע־ונד, װי ער, פנחפ, זיך גערי־צט — צוריכ רעם האסטו אװיעקגעװארפ; םירבנות או; *) עוגם פוך ״ארום גרעגד־סשרי*'/ װאס דער׳#״גט אינגינ;. ד#ב װערק איז איגגאגצן סוגםנ״ באארבעש. רעד.