Literarishe bleter · 1930-01-31 · 5 (31.1.1930) · p. Seite 84

עס 5 (1300 # ר ק;ייע 84 * א ל י ד ע ר דו פרעגםט (עקספראמט) ב י י ע איר װײס דעכמ סוד ״אב איז א דיכטערץ — פרענםטו, יציבער נזא הער מײן קינד; די װעאט איז גרא, — נו, פארבט ער זי צו ביסלעך איבער, אמאל אין נרי; אניאל אין ברא. יה ן ו ׳- <— - פ■; ״ קאייר;: ־אס רויטע זוכט א■; ־וייט צ• ביר די רויטע פארב זי קאסט צו טייער נאר װען עם קוםט א נרויםע נויט, דא; צינדט זי א; זײן הארץ, װי פײער או; פארבט ד־ װעלט אי; פײער־רויט, ־י ברויע - - טרײםט א•; ־ערט פ•; האפן; האט צוגעזאנט או; נ״זזט נעט־אס; דער?ןבטראקט א•; אויב נזיד זאק איצטער אויך פארליר;, :״עט טײנט יעוין זינער, אז סיאיז יםוין נעעקט. רי װערט װעט זיך עוין טער אזוי נ־שט פיר;, — רע־ טענטיעלעכעד נעדאנק א־ז םײ װי סײ נעװעקט... און רע■־, װאס העלפט די ז־נער ני׳סט פון ז״נעטװענ;, װעט טער אץ טע־ פאררירן ז״; נערולד, או; װאס םיװעט גרעסער ז״ן רעס פײנטס פארטעג;, װעט טער דעד פ״נט באצאק פאר זײן ׳סולד... ר• העיצער פו; געדויבטע װעל; זיך ני׳טט יסטיל;, עס ג״ט רעד טענטיט פאדאוים או; נייטט צודיק... א קל״נע פויזע בלויז, טע; װעט דאך פארט דער׳&פיק דעס לעצט; אקט פו; בלוטיק-לעצט; יעטיק... נישט שרעק נ־יטמ ׳טדעק ט־ט אונטערנאננ; — רו װעםט אונז נייסט רעחסרעק;; עם װעט איז אונז נעזאנג א•; האפענוננ דערײעק;. און דיי; נבואה •עװאד׳ז אויף אונזער ליד און ליםו; האט נאך אין זיננערם האדץ קײן אײנציק קלאננ פאחטלאם;... ראם פאלק, װאם האט אי; צװאננ גלײך מימ זײן ׳צפראך נעליט;, װעט זי פון אונטערנאננ אײ פרײער צייט פארהיטן... או; װו םיא־ז דא נעפאר, װו װאלקנם נאר זיך קלייבן. װעט אונזער ליד פון צער און פר״ד — זיי באלד פארטר״ב;... נ״סט צ״ל טיט יעפאט און האם; די טחנות ײערן קלענער; נײ הער אי; הויז אי; נאם פון אונזער ליד די טענעח ב״ ארבעט, ווען פיטאכט ט•־ ביי קאטפן או; ב״ זינ;, ראס נ״ע ײדי׳ט ליד, װערט קײנטאל :״טט אנטיטװינ;.. ־• גחײע פאדב פא—אט; טאר נ״סט•; ז• זאגט נ״טט צ• א•; ג־ט רי־ גארני׳טט... סאיז דאך גרט סיא־ז ־אך נוט. װאס רו ב־סט נ־׳סט קײ; טעכט־קע־ אוים־ערײײלטע װײכ; נאד פו; רעס די פר״ר; ק־טע; קוטט צ• ד־ר בלויז רע־ גע־עכטײקע־ ט־ט רי עכטע. נײסט געפאדבטע רײד ״סט־יכלענדיק — זאנט ער ריד דײנע פערעק, ה״בסטו א; זיך טיפע־ צו פא־יסטײ!; ־עטאיט א•; א יסײ; א העלער; זעםט• ארעטען א•; זיך אלײן... װער דתעלפט? ״ע־ הערפט ר־ר ׳סאפן ריינע לידער, זאנ-. אטאל א טילרער, זונענדיקער טאג. אטאל דער אװנט, װע; רי זון פאחסוױנרט, װע; עחסטע־ יסטער; ױך א־; היטל צ־נדט אטאל א פעיר, װאכ צ־ט זיך ברייט או; יאנג, או; יערעם נרעזל װעקט אין דיר געזאנג. אטאל א נאס. וװ טענט׳סן װאנדלען טיד, או; ־ערער בי־ק צינרט א; אין הארץ רײן י- די מםיבה אך. אר;זעי טםיבה טאנ א״ס אץ טאנ א״;; אין עענ אין יי טריבע ביז אװנט א־ײן. רי קאױע רי ברוינע, רער טרנקעאער טארט. און פון א ״נרורנרי אדאי א העל ױארע.. רי קיבע כוםיבה ב־ן ױננ אין פרן אלט; אטאל טרעפע א םיבה *■- א נײע געשטאקט. א ־עאר, ױאם ־אם צ־״־י ארום א־ז עגײז פיר; דען ײקט זיך אביסי ־עב נײעם א יצטור נישט זאג: דעי ױנגער רור איז עוין אװעקנענאנגען: הע־, װי עפ הילכט דער כאר פון אזנזערע נעזאננען אין איינזע~ טםיבה ,ױי ,ױארעב א*; גוט; ״•-*•- ■־♦*ד• דיףי•♦• א־ײױ איעכיען רוט. ראם ״דייס ליה זיך װעבט א•; װעלט א־ן אלע עק;: עם רופט. עס זיננט, עם לעבטן רי װעסט א-נז נ״סט ־ער׳סרעק; - נײכטע־ צע״סטורעט ר■ װערטעי באזעלט. א•; •ערערער פורעמט זײן א״גענע װערט...