Literarishe bleter · 1930-01-17 · 3 (17.1.1930) · p. Seite 51

?יפזנר#דישע 3 (298) '5\ זײס א ס ב א ר ן: ־טעארק ענרעך צו ראאײ. סטענהאפ: װײזט אויכ אזוי. אםבארן: ןפארצון אין בידד) זיאיז ז״ער א יסײן מ״דר. םטענהאפ: סאקמי׳ט װ״זט א בירד נייסט קײן םך, ברויז א פניט. ן־גטיל. גטענהאפ פארויכערט א פאפירשס.) א פ ב א ר ן: ןגיב צוריק די פןטיןגראפיע) ביםט א נריקרעבער ױננ. פטענהאפ; ןל״גט אריין דאם בילד צוריק אין םא־ט) רעט אכ־ת געזזןזנט, װ״ם א־ך נישט, צו װאס איך הארט דאם. אפבאר;: פארװאם: איז זי דען נייםט... כיטייו... ם ט ע נ ה א פ; װאם ם״נםטתי א ס ב א ר; : נו, ׳א, ב טײ;, אז זי װארט אויח דיר, נײן? םטענהאפ-. ־א. זי װאדט אױך• נויר — און זי זז״םט ני־כ־ט... זי מ״נט, אז א־ך בי; א װונדערבארער ױנג, װאם פ־רט אן מיט אן אפט״רונג. (דערנענטערט זיך צו אטבארנען און װ״זט איט אויף די טרעפדעך, וואט פירן צו דער פאזיציע) זי וױ־םט נייםט, אז װען איך גײ ארוים ד;דך די טדעפרעך אויפן פראנט, ני־םט אנ- טרינקענדיק ז־ך פריער מיט װ־םקי, װארט א־ך מ־כ־ונע געװארן פו; ־םרעק. (פויזע). ■•״־- אםבאדן: ןםאבט א באוועגונג צו רעדן) טי א קוק, אר־ טיט־כ־קער, ביהאב עם ים־ין ראננ אין זינע; געהאט דיר צו זאנ;, םװארט אבער אויםגעזע; אפיטר צ,י נר1#ב און העזהדיק. דו פאר־ ברענגסמ שוי; דא רענגער, װי װער עם א־ז א־; באטאר־א;. ׳שוי; צ־יט, זארםט אװעק אביםר רוע;. םיקומט ד־ד. האםט עס ־סוין פארדינט. םטענהאפ: דו װירםט טיר א״נרעד;, אז איך בי; קראנק, װי יענער קר־ינער װארעם דארט מיט די נערװ; אי! אויג? (ער לאבט און טוט א טרונק). א ם ב א ר;; נײ;, ני־םט דאם. דער קאראנער װארט ד־ך ־טוי; ראנג אפגעשיקט אוױי אפדו, אבער... םטענהאפ: װאם אבעת־ א ם ב א ר ן; אבער ער קען זיך א; דיר ני־טט באגײ;. סטענהאפ; (לאבט) א, נארישק״טןן א ם ב א ר;; ער האט עם םיר נעזאגט. סטענהאפ; ער ם״נט אװדאי, איך בין א־ן אזא מ־צב, אז א־ך נויטיק ז־ך :זץ רו, נישפ־ אמת? א ם ב א ר; : נ״;. ער פארשטײט אבער, אז עס קומט דיר. ם ט ע נ ה א פ; ארר״ט, פעטערר. א־צט װער איך עס אונטער־ ׳סט־צ;. םיזאר שוץ רעננעד ני־עט נעדױערן. מ־ץ חרק גר־ק האב א־ן שוץ דא געהאט, מער נאך װיפר םיקומט מיר. זינט איך בץ אהערגעקומע;, איז ׳סוץ קיץ א״נער גישטא, װאס זאר דא האב; געבריב;... אבער םיא־ז נאך ערגער פאר יענעם בחור — טו־זגט מאר ערגער װי די גאנצע װערט — װאם ער איז געקומע; צו מ־ר. ביהאב זיך עם געקאנט פארשפארן. א ס ב א ר ן; דו קוקםט אויױ אריז צו שװארץ. םטענהאפ: כיהאב דאך עם ח־יר נארוואם געזאנט. דער ױנג איז א פארערער פו; חערד;. א־ך בץ מיט דרײ יאר ערטער פון אים. דו װ״םט דאך, װאם עם באט״ט אין שור. א־ך בץ נע־ װע; א שפריננער פץ ראדזשער אץ נאך אנדערע אזערכע שפירן. פאד אונז דא איז עם נישט אזוי װיכטיק, ראם האט אבער א םך צו זאג; אץ שול פאר א יאט פץ א ־אר פערצ;. באפט עם דער רוח, פעטערר. דו ביםט דאך א רערער, דארפםטו דאך וױם;. אםבארן; איך האב דיר שוץ נעזאגט, װאם איך טראבט װענ; הערדן־פארעדוננ. ס ט ע נ ה א פ; רארײם פאטער האט געקאנט מײן פאטער. האט מע; מ־ך אנגעזאגט צו האב; א; אויג אויױ רעם קלײנעם יאטר. מיר איז עם ז״ער נעפערן, אכטונג צו געבן אויף אים. איך האב אים אויפמערקזאם נעמאכט אויף פארש״דענע זאכן. זיץ פאמיריע האט מיך געבעטן צו בר״בן בײ זײ אויף א זומער. רעמארט האב איך זיך געטראפן םיט זײן שװעםטער... אםבארן: יא? םטענהאפ; אין אנהויב האב איך װענן א־ר געטראכט, דאם זערבע, װי װענן אנדערע קרױנװארנ, װי רמשר, װענ; ראלײ. דאם איז געװען פוגקט פאר מ״ן ערשט; אנקומען אהער. דעטארט האב איך זיך פארגעשטערט, אז זי איז ז״ער א װיכטיק מ״דר. םיעפעם מאדגע, װי דו שטערסט זיך ארוצרינג םאר עפעפ א זאך| אומגעריכט. א־ך האנ טאקע באמת געבעטן גאט א־בעד־צורעב! די טרחטה אץ צוגר״ט! זיך צו זיי* •אסיק םאר איר, ארויםדרייען אה״ם. א ס ב א ר; : (אגפיל־דיק די לולד,ע) שװער צו דערקענע;, צ• א־ז ער טאקע באמת אזוי שרעכט. ער זעט אוים איננאנצ; צעבראכ;, װי אוים מענט־ש. םטענהאפ: אן אמתער שראק, נישט מער. ער װארט גע־ קאנט עס;, װע; ער זאא נאר װעאן. ער פ״ניקט זיך בכױץ מיט הונגער א כיטרער קריינער חזירן די נערװן־קראנקייט זיינע א־ז א; או־םנעצ״כנט פארטא. איך פארשטיי זיך אויף אזערכע זאכ;. א פ ב א ר ן; קענםט אבער נארנישט הערפן מיט דיץ ערנער; זיך. א־ך מיי;, אז עד איז שוין גוט אױםגעפרװוט אין די זאכן. ס ט ע נ ה א פ : ײי ראנג איז ער דא א־נגאנצן? כירעכ;, אז עד־םט דריי חדשים, און א־צט הארט ער שוין זיין ארבעט פאר אפגעטון. דיהאט זיכער באשראם; אהיימצוניין און פאדברעננע; ביזן סוף מרחמה אין א באקװעמע; נערװן־שפיטאר. נאנץ נוט, ער האט אבעד א טעות. כיקען אים ראז; נ״ן, אבער נ־ש־ט מעד א ס ב א ר ן: כיפארש־טיי נישמ, װ־ אזוי קענםטו ש־טעד; א קארענע, װאפ הארט ביי קראנק װערן. םטענהאפ: איידער ער װעט עס טו;, װער א־ך נאך פריער זיך אדורכרעדן מיט; דאקטאר. ער מיינט אװדאי, אז פיװעט זיך אים איינגעב; אתיימצוגיץ נאך פארן גרװםן אננריף. מיר װעח טאקע זען. פון מ־ינע מענטשן װערט ק״נער נישט קראנק פארן אננריף. אלע צוזאמען טיירן זיי זיך מיטן נורי אסבארן•. װייםט,ראריי זעט אוים צו זיין א װוירער כחור םטענהאפ; (קוקפ אן ־הטייף אספארנען, איידער ער עגטפןרט אים) יא. א ם ב א ר ן: א שיינער ױנג. צוזאמען מיט ד־ר אין איין שור, נישט אמת? םטענהאפ; האט ער עפ ריר ש־וין דערצ״רט? א ם ב א ר ן; יא. ער האט עם טאקע דערמאנט. סיאיז נעײען גאנץ נאטיררעך, ער זאר עם םיר דערציירן, בעת ער האט נעװוםט, אז דו ביסט אין דער קאמאנדע. (סטענהאפ ציט זיך אוים ביים טי- סיטן רוקן צו דער וואנט. אסבארן, זיצנדיק אויפן בעט, רעבטם, פארוי־ סעיט ז״ן לולקע און פילט אן די לופט מיט נאנצע לואלקנם דויך) ער איז ש־טאדק צופרידן, ײאם ער איז אננעקומען אין דיין אפ־ טיירוננ. (םטענהאפ ענטפערט ניעט. ער נעמט א בלייפעדער און הויבט אן פאטעקען אויף דער *ווייפער ז״ט פון א זעורנאל) ער הארט אין איין טדאכטן װענן ריד םטענהאפ: (באפט א שנעלן בליק אויף אסבארן און לאבט) יא, איך בין זיין הער־ א ם ב א ר ן: םיא־ז נאנץ נאטירלער. פטענהאפ; פאדװאם מיינםטו אזוי? אסבארן; בכמ האבן זיך קריינע שור־״ננרעך זייערע הערדן. םטענהאפ; יא. שור־קינדער זענע; אזוי. א ם ב א ר ן: אפטמאר נעדויערט עם אזוי לאנג, כר-זמ;... ם ט ע נ ה א פ; ...כר־זמן דעד הערד א־ז א הערד. אסבארן: אפט אבער נעדויערט עם א גאנץ רעבן. סטענהאפ: װער װיים... װיפר מיריטעד־באטאריאנען זענען פאראן אין פראנקר״ך? א ם ב א ר ן; װאס עפעס פרוצרינג? םטענהאפ: ראמיר זאנן, פוםציק דױויזיעס. דאם הייםט א הונדערט און פופצייק ברינאדעם — פיר הונדערט און פוםציק באטאריאנע;. מאכט עם אוים טויזנט אכט הונדעדט אפטיירונגען (ער הויבט אויף די אויגן פון זיינע ח־טבונות אויף דעי זעורנאל־הילע און קוקם אן אסבאדנען). הייםט עם, פעטערל, אז אץ פראנקרייך זענען פאראן מויזנט אכט הונדערט מיריטער־אפט״רוננען. ראריי האט דאך נעקאנט צונעשיקט װערן צו א־ינער פון זיי, צום םוף, נאט מיינערן — א־ז ער גאר נעקומען צו מיר. א ם ב א ר ן; דארפםט דערמיט זיין צופריח. ריאיז א װוירעד בחור. כיהאי א־ם ריב. םטענהאפ: כיהאב נעװוסט, אז דו װעםט א־ם ריב קרינן. א פערזענרעכקייט, נישט אמת? (נעממ ארויס פון בוזעם־קע־טענע א צעריםענעם לעדערנעם םאע און דערלאנגט אסבארנען א קליינע פאטא־ גיאפיע) האב איך דיר עס שוין געװיזן אמאר? אםבארן; (באטראבטנדיק די פאטאגיאפיע) נײן. (#ויזע). ראריים שװעסטער, ניין? םטענהא•: םץ װאנען װייםטו ראםן