Literarishe bleter · 1930-01-17 · 3 (17.1.1930) · p. Seite 48

?יםעראדישע 3?עס9ר נ*ם. 3 (298) * ז"ט 48 װי פײגלען הוגגעריקע כאפן חאה-ברעקילעך אויױ, ײאם קינדער װארפן ב״ די פענםטער אן, און באיקן ראזע אויפגעבאיטע אויף טײן בוזעם מאאן ארץ טיר אויף די באקן רויטן מאן. װאס קען איך טוןן מיר איז ארץ :אך קיב דער ראיט מארגנדיקער איט. און םארגן — מארגן װעל איך ׳שוין געניטער באאזן שטויב פון הײנטיקדיקן ציטער. אסתר שזם^אםשער / נ'1*'ארק א װארט ארז א באמען אידער פון איצטער פארטראכמע אין צװעאף רונדע רב<1ות ײעאן קומען צו נײן צו מײן טיר און מיר פאוצרינג רערמאנען: םיר זענען געקוםען צו דיר, אז רו זאאםט אונז נעמען אויף װײס פון פאפיר. א װארט און א נאמען איז װי א איכטיקער זאמען, װאם ענכערט און יערט און װאם זוכט זיך א ײענ דורך א בלוט; צו א״גפראנצן זיך און פארװארצרען, װי קערן אין שײארצן, אין טונקעאן נרונט. א װארט און א נאמען איז װי א ריכטיקעד זאטען אין טונקערן גרונט. אין שװארצן, אין טונקעלן נרונט. א װארט און א נאמען איז װי א ריכטיקער זאמען אין טונ)נןערן נרונט. א ריר מיט דער האנט און א בויג מיטן קאפ און אן אײנצרנער טראט: — װער איז בײם טיר דארט? — אן אײנציקער מענטיען — פון דער װײטי פון דעד נאענטץ שטרעקט זיך א האנט אויס, א ברײכע, א צארטע און — שאן א װארמ און א נאמען איז װי א ריכטיקער זאםען אין טונקערן נרונט. קזיןדיע סאלאדאװםק' / װ$רשע ה י ב ד ע ר ל י ד אויפן מיטן, װײטן װעג װאקםט׳א נרויסער בארנבוים, נישט נעהיט, און אן א צוים װאקםן בארן נעל און ברוין. ערשטנם, װאקםן ברעטערעך, װירן ציגן אפציפן, זענען ברעטערעך הויך פון דרערד. שאקאעז צינן מיט רי בערד צװייטנס, נרינען צװ״נערעך — װיר דער װינט זײ אפברעכן, זענען צװײגערעך זײער שטארק, י פײפט רער װינט אינמיטן מארק. ו דריטנס, װאקסן באדערעך, װיר זײ יעדערער אויפעם;, זענען בארערעך נישט קריין פאלן אין די הענט אר״ן. סלםה חפץ-10זםאן ג'1-'$רק . א יב ד ער פ ר י פון מײנע ברעםען טריפן, טריפן נאך טראפערעך פארשפעטיקטע חממות; עם הויכט נאך אויף םײן רייב ־אם װארעמקײט פון בעט, טו איך מיטן האנט ראם קישעאע א גאעט — שוין שפעטן — נעמט אײנן םיך אדום מײן פורפורנער כאראט; שארכעט זײדיק-שטיר אין אויער מיר ארײן: - נאך א נאכט אזא זארםטו זוניק זײן — און דאם פודפור ײיקרט, װיקלט זיך ארום מ״ן רײב: — מיד איז א געריבמע װײב — רײטערט זיך פאר מיר ־אס װאפעד אין מ״ן װאנע עם װא־ט און זויבערט זיך ראם זײף א־ן שיפערע. פיעםטשען זיך די בײנער מײנע אין װײכינקן כאלאט בין איך פויר אביפערע. װינן זיך פון כעט ארונטער *ײײנע פ״ס װי צװײ װײסע העזערעך אנטראפענע,• אין א שורה כײ מ״ן כעט רעכצן, בענקען דדײ פאר שיך מיט מיירער אפענע. אלע זענען גר״ט צו דינען א נעצעד״.־״ רײכ מיר איז א נער־כטע װײכן וואס העץ איך טוץ װאם קען איך טוןנ ״עוין נייעמ אײנכזאל טײנע נײד דעם א*ט אװעקגעבלאזץ פון א נעכטנדיקן צאפא׳ אין װידער כאפ איך אױ? טיט :יײו די לײכט< גוטע רייד