Literarishe bleter · 1930-01-10 · 2 (10.1.1930) · p. Seite 30

זײס 30?רםסר8ר'שס 3?סססר 013. 2 (297) אין דריי אד)פז זעקס בילדער ^םוף פין ויאנדעדונג ערענבערנ זערב; קראש, װי דעניס. דזערט, איך ס״;,?זז כיוזעא א'= דא סח, רוםן קא״יטא; סטענהאפ, נײ;? א ם ב א ר ן: בצויז ״סטענהאפ״. ר א ר י י: כיפאר׳טטײ, א ראנק, אטבאר;: צי האט איר עפעס אויסצײכנוננעז׳• ר א ר ײ : יא, כיהאב געקריגן, אבער ביויז פאר ראחיעער, נ״טט פאר קדיקעט. י א ט ב א ר; : ראדז׳טעד און קריקעט זענע; נאנץ אנדערעו, װי אינזערע יטפירן דא, רארײ: (לא:נדיקו ני, יא, פאר׳עט״ט זיך, אז זײ זענען אנדערעז. א כ ב א ר;; װירט איר אפ׳ער א טרינקץ רא ר * : זײער גוט. א ס ב א ר; : פר־נקט איד נ״טט ק״ז ײיפקי? ר א ר י י: א, יא, *א, א קרײז ביטערע, הער. אפבאר;: ןגי־= אריין א קלייז :יםל ײיקקי איו גי= צו ןראקעי) רי ױיסק־ נעניט ארייט דעט נאנצ; גע־טנ׳אק פונט װאפער״. ראר*י: אזוי;אח ןרייה: איבער אין לאבם נערײעז). א ט ב א ר; : אין דאט װאטער פירט איבער דעב נעיטטאק פון װ־טקי ודעי-אנגם יא־ייען די פידקיזן. קוטט איד יעצט נאריואט פי; עננראנחי דאר״: ־א ער״םט כייט א װאך ציריק אייטנעישטינן פון אטבאר;: װע; סיר געפינע; זיך הינטער דער פאויציע, יקפיר; טיר דא אי; סאקער ראריי: נאנץ פײ;. א ס ב א ר; : ופא־צראבט) אײי, זענט איר, הײםט עם, נעװעז אץ אי־ן יטיר ני־ט טטענהאפןז ופויזע) אינטערעסאנט, צי ער װעט אי־ך דערקענע;. כיגרויב, אז איר זענט יטוין אץ די דרײ יאר א יניפאר ביסר אונטערנעװאקם;. אטבאר;: א, כירעכ;, ער װעט ײיך דערקענע; (ער רייסנז איבעד און זעצם ײיימער ראי -װער. אומגעי־יקש), איר פאר׳טטײט, סיא־ז נ״טט ברייז ראט, ױאפ טיר זענען נעװען אץ איץ ׳טול; אונזערע פאטערס זענען זיך געװעז גאנץ נאענטע פרײנט, אץ ױס- טוב־צ״ט פרעגט דענ־ם ׳טטענדיק קוכזע; צו אונז, אץ מיר פרענן צוזאטען פארברענגע;. פאריטט״ט זיך, אז אץ שור האבן מיר זיך נ״טט אזוי אפט נעזען, נאר ברויז אץ די ימים-טוביס פרענן טיר זיץ יטטארק אויפנעטראנן ציזאמע;. א ם ב א ד; : ער א־ז ז״ער א נוטער קאמאנדיר. ד א ר י י: יא. כימיץ אייך אױי. רעצטנם, װען ער איז גע־ ײע; אןיף אוררויב, איז ער אראפנעקומען צו אונז אין ׳טור. ער האט רא; נארװאס נעקרינן זיץ ׳טור-צײננ״ט און געװארן קאפיטא;. ער האט דאן אויסנעזען פרעכטיק. דאט האט מיך פ׳טוט איבער- רא׳טט אץ ארויטנעבראכט פון די כרים... אסיאד;: אזוי ׳טטארק? < ר א ר י י: ׳א, אזוי יטטאדק, או איך בץ אז׳ט נעקומען אהער, איך האב ׳טרעקרעך נענארט אנצוקומען אץ דעניסעם פורק. כיהאב נערעכנט, אפיטר ײעט זיך מאכ; א נריקרעכער צופאר אץ כ׳װער אנקומען כאטיט א־ן זערבן באטאריא;. י א ם ב א ר ן: סיאיז טאקע א זערטנהײט פונקט צו טרעפן אין דער א״נענער אפטיירונג. ראריײ כיײייס, םיא ײונדעררעכער, נריקרעכער צופאר װען איך בין נעײען אין ׳טטאב, האב איך אויפנעטון א נרויםע זאך. איר ײ״סט אפ׳טר, מײנער א פעטער אױ דארט אין שטאב... ער באיטטימט דארט די אפיצירן פאר די באזונדערע פורקן... א ט ב א ר ן; נענעראר דאיי״׳ דאריי: יא. בין איך נעקומען צו אים בםוד און נעפרענט אים, צי װארט ער מיך ני׳טט נעקאנט אפ־טיקן אין דאזיקן באטא- ריאן עד האט מיך נוטמוטיק אונטערנעקראפט דעם קין און מיך נעפרענט־, צי כינעם זיך אונטער, כיזאר דארט װערן באהאנדרט װ־ יעדער א״נער... א סב א רן: אזוי גאח• ראריי: ...און בארד אויפצומאדננס האב איך מיך רער- װוסט, אז איך בין טאקע צונעטײרט נעװארן צו דעם באטאריאן, א ם ב א ר ן; באמת אן אויפערנעװײנטרעכער צוזאמענטרעח פון אומיטטענדן. ר א ר י י; און װען כיבין נעקומען אין דער באטאריאן-הויפט- קװארטיר, און דער קאראנער האט מיך אפנע׳טיקט צו דער אפ- טיירונג ״צ״, האב איך זיך ׳טטארק דערפרײט און פ׳טוט נעפירט זיך נריקרעך. בירעבן, אז דענים װעט זיין שטארק איבעראשט צו זען מיך דא. אנב, האב איך מיט זיך עפעם א ידיעה פאר אים. אטבארן; אין בוראן? ואל,,: ופדיזע. דעינאך רײסס עי־ איבעי־ בביודן דאה שייגקען). ־א זעכ א״כ צד זײן זײער גוע, הער (=ומ א ״ידנק) >* װײל איג־ י*. (נעמ= איריס א ־אפײאבן־ם״גקעו א פאפיראפ אפ״׳וח, ר א ר י י: א רא:ה. א : : א' 1 : ו בדיגב אן א פ״א־ב יאיװ, עײ זאי- פא-ןיכעדן יײ דע- -י:: א =א=ייא?ן. זענט איר ־כוין גערדעז אטאר אויפן £רא;ט׳ ראר*י: א, נ״ן. סד־= זוכער האב איך ער־עט פאריאזט אסבארן; ס־נרייפ, עס זעט א״ך רא אויס אביסי נ״טונהדיק יאי ײ: (יאבנדיע) יא. אביסר. א ס ײ א ר ן: איך ה״ס אסבארן. כ־בין דעד צװײטער אין דער קאטאנדע־אפטײרוננ. איד אר״ן דופט טיך אין קעננװארט בלן אנהערע — ״העד״. רא ר ײ : יא. כ־זע. א ־אנק אסבארן; איר װעט נאך באטערקך אז ־־ איבע־יקע אפיצי־; רופ; מיך ״פעטערל״. ראא״: אזוי;*!׳־)' ועי?ורייבלט). א ט ־ א ר ן; װי ה״טט איח ראי״: ראר״. אטבא־ן: איך האב נעקאנט אמאי א ראייי. א יעדער אץ ראנבי רא־יי: טאקע-.- א־ז ער געײיט מיינער א קרוב, װער וױים איך פארמאנ א ה־פיט ב־טי פעטעדם אץ —;אך אזעלכע קרובים. אםבאין: מיר האבן זיך :ארװאט אר״ננעצוינן א•; די ראזיקע טראנש״ען. קאפיטאן סטענהאפ קאמאנרירט אונזער אפ- ט״רונג. ־־ א א י י : ו־ױצ־יגג אויפגעהי־צערט) װאם פאר א נאיקרעכער ציפאר ראב אװ אטבארן: יואם עפעס׳.׳ קענט איר 5זיב דעןץ ר א ר י י -. א. ביקען איט ז״עד גוט׳ מיר האבן צוזאמען נע- רערנט אץ א״ן יעור, י־ רעצטע יאר;. פאר״בט״ט זיך. איך בין נאך געװען א קליינער יאט, בעת ע־ איז יעוין געװען א״בעד פון רי ג־ויםע בחורים. על אװ מיט רר״ יאר ערטער פון מיר ופדיזע). אסבא~;: ןזעב אויס. װי עי וואלב װאיבן יאל״ זאד :אי- זעגן, עגד־ער ױמ עי זיך תיזצ-זגג אנ) איצט איז עד װ״ט אויץ רער ריניע, װו ע־ זובט אםיםר אפח וװידעי ־ויזע). ער איז אן אויטגעצ״כנטער נוטעד-בריריער לאר״: טאקע אמת? ע־ איז געװען א ׳עפריננעד פון ,;רארזשע־״ א־ן בערפאד־ אץ שטענדיק תאט ער פאדכאפט ראס טירל פריע־ פון איע עי־ שפירער א פר״רעכער גוטער שפירעח א ט ב א ר; : האט אי־ געשפיאט אמאי אין לאדזשער אין קריקעטץ ראר״: א, ־א. פארשט״ט זיך, אז כיבין נישט געװען אין