Literarishe bleter · 1930-01-03 · 1 (3.1.1930) · p. Seite 11

יפ 11?יסעדעדי׳פע 3*0. 1(296) הארדי: א, נ״!, (ער װייזט אריםז נע= איז רענטן מינ?ל). ר$ס בעט איז מ״נם. די בעט; אין דעי צװייטער אקאפע האבן נישט נעקריגן די אונטערטיילן,?יגםטו דארטן קו־ם איי;, און פו; ביירע זייטן הענגען ־יר אראפ רי הענט און די פיכ אבער צו- נ־רעריק טארםטו די פ־ם נייעט אראפראז;, — רי •םטשורעס װער; ריר רי ׳םטױור צענריז׳עען! א ם ב א ר ן: האט איר רא א םך ׳םט׳עורעם? ה א ר ד י: כיװארט געזאגט — נראב גענומען — אן ערך פון צװיי מיריאן. אבער פאד׳םטייט זיך, אז כיהאב זיי נאר נ־־עט אלע געזען. (ער הײבט אן אנצוטון די •געארפעטקע און ארויפציעו דעם טטיװל). גוט. אזן מער װירסטו ־םוין נאדני׳םט װיםן? אםבארן: האכט מיר נאך נארני׳םט רערציירט. ה א ר ד י: אדרבא. װאס װיצםטו נאך װיםן׳■ אםבארן: יא. װי האלט עם מיטן מ־אנ׳םײ־מאגאזין? ר,ארד־: כארא זעװאװערדיקער זקן דו ב־םט עם, עמעצע־ װארט נעקאנט מיינען, אז דו ביםט ׳שוין אמאל געװען אין רער אדמײ (ער געפינט א צעריםן טטיקל צײטונג). אט האסטו: הונדערט און פופצן ביקכן-קו־רן... איך װאלט זיי נ,ישט באנוצט, װען כיװאאט נעװען אויף די־ן ארט־. זײ ברעננען אום רעם דייטיצ און האלטן אים אונטער א ׳טטענד־קן אנגריף. אחוצדעם, זענען זיי בכלר פאר- זשאװערט. דערנאך גייען פינף הונדערט מירימעטערד־קע באמבעכ. פיר און דרייסיק גומענע יטטױור... אםבארן: םהייםט זיבעצן פאר... הארדי: א, נ״1; :י׳נף און צװאנצ־ק דעכטע און ניין רינקע... נא, זע. דא איז אר־ו פאראן. (דערלאנגס אםבארנען די ר־טיםהו א ם ב א ר; : האפטו אונטערנעיעריב;, װען דו האםט דאכ איבערגענומען? ה א ר ר י: ניין, כירעכ;, דער םערזיםאנט-מא־אר האט ראם געטון. כיאיז אר־ן אין פולער ארדנוננ. אםבאר;.: כינרייב, סטענהאפ װאלט ד־ך נעװארט זען, איידער דו נייםט אװעק. ער האט ׳םטענדיק ריב צו רעדן מיט זיין קאמאנדיר, װען יענער איז םריי הארדי: װאם מאכמ ער טאקע, דער ט״ערער ױננער בחורץ טרינקט ער נאך אלץ װי א םייט, פוגקט װ־ ארעמאל? אםבארן: פארוואם זאנםטו עם אזוי? הארדי: זאל ז־ין, כאפט עם דער מ־ױויי: םיאיז דאך נאנץ נאט־רייעך אויםצופרעגן זיך ־יענן םטענהאפן ןער ר״םם איבער און?וקט :״גיריק אויף אםבארן) װוירער ארעמער אלטיטשקעח םיאיז ׳טוין דיר געװים נוט צוגענעסן צו ז״ן אין דער קאטאנדע רער צװייטער נאך אים, און דו ביסט ראך אזא יכטירער, ג,יכטערער ארטינקער. אם בא רן: ער א־ז די נאנצע צייט דער בעכטער קאמאנדיר. װאם טיר האבן אמאר געהאט ה א ר ד ־: א, כיװ״פ, ער א־ז א װוירער ױננ ביהאב נאך אבער ק־ינמאר נ־יעט געזען, א װננערמאן זאר עכ אר־יננעמען אין זיך אזויםיל װיםקי, װי ער. װייסט דאך, לעצטנם זענען מיר נעװען אויף אפרו אין װאלנס; איז ער נעקוטען צו אונז אויף אװנטברויט און דער- ביי אויסנעטרונקען א נאנץ פרעיםר אין א יטעה מ־ט פערצן מינוט. — מיר האבן ריכטיק אויסגערעכנט, אםבארן: כירעכ;, אז םיהאט אװדאי ארעמען אמוזירט, און ־עדער האט אים באגריםט און באװונדערט זיין קונץ הארדי: ער האט גארנישט פארלאננט, מיזאר זיך אזוי פריי- ען מיט אים... אםבארן: מענלעך, אבער יעדער איינער האט געײים גע- הארטן, אז דאס איז א גרזיםע זאך (פויזע). נ־׳םט אמת? הארדי: ריכטיק. קענםט ני׳עט ברייבן נרי־כנירטיק, נעמען רעם הוט און זיך אהיימגײן. ני׳שט באװונדערנדיק א נוטן ברודער ײאם קען אזערכעס באװייזן א ם ב א ר ן; װען אזא בהור װי םט־ענהאפ באקומט דא א יעם פאר א טרינקער, װערט ער פארװאנדרט אין א ״םטיק אויסטעררייט- קייט, כאט׳ם נעם און יםטער א־ם ארויפ פאר א ׳טײנדר. ־עדער װעט זיך ראזן קאםטן א נאנצע פרא׳ם װיםק־, צוריב דער קרענקרעכער ניינעריקייט צו זען אים טרינקען ה א ר ר ־: ביםט נערעכמ, אזוי איז עם טאקע. איר דארפט א־ם דארט, רמען היטם, אריינרײגן א־ן בעט ארײן, װי נאר ער קומט אהיים. אםבארן: כיהאב געהערט, דא א־ז נעװען א ני׳טק׳םהדיקע יםראכט. הארדי: יא, אין א געװיםער מאם. קענםט אבער קיינמאי נייטט װיסן פארוים, װען דאם דארף פארקומען. אפטמאר נייען אװעק ראננע יםעהן און םיגעיטעט נארני־םט. פרוצרונג — ״ז־ איז דאי״ — ביקםן-קוירן, מינעם און יענע ׳םרעקרעכע קײרעכרעך, װי ד־ אנאנאסרעך — ײייםט יםוין װערכע. אסבארן: כיװיים. ה א ר ד י: םײי׳ט... םװיש... םװיש... — טראךו אםבארן: ארר״ט, אררייט, איך װיים. הארדי: נעכטן האט מען אונז פיטוט שיעור ני׳עט צע- בראזן אויף יטטיקער מינעם — אזערכע ריזיקע. אםשר א צװאנציק שטיק. זענען דריי אריין אין אינזער אקאפע... כיבין באמת צופרידן, װאם דו ביסט איצט געקומען. כיבין פיטוט נישט העפרעך צו דיר א ס ב א ר ן: יהאט־ עם א נרו־םן יםאדן אנגעמאכס? הארדי: שרעקרעך. א שטיק ערד האט זיך א ר־ם נעטון םון דער אקאפע און ארײננעפארן אין עמעצנם טײ ארײן מיהאט זיך דעמארט שטארק נעראננװײריקט. אפבארן: כיװייס. נ־שטא ק״ן ערגערס, ײי בראט־ע אין טײ ארײן והארדי: אנב, װײםטו, אז דער נרויסער דײטשער אנגר־■־ װערט דערװארט א ריאדע טאנ? א ס ב א ר ן: א גאנצן חודש ריכט מען זיך שוין דערויף. הארדי: ־א, אבער איצט הארט עפ שוין ז״ער נאענט. עפעם מ׳שונהדיקע זאכן קומען פאר אין באשנראנד*). ב־ינאכט, װען םיאיז שטיי בין איך נעײען אין דרו־םן און זיך צונעהערט צום ארום: םיהאלטן אין אײן אנקומען נײע טראנםפארטן, מער װי שטלנדיק. און םיטראגט זיך זײער נעקרימפער איבערן ׳טאם״ נאנצע נעבט אזו־. און די צונן ז״ערע — םאפען אפ און ראזן זיך צוריק אװעק, אײנער נאכן צװײטן, איבערלאזנדיק יעדעם מאר מחנות,' מחנות מענטשן... אםבארן: ־א, םיקומט אן, און — גאר ניך שוי;. הארדי: ביםטו נעקומען אהער או־ף זעקס טענ? אםבארן; יא. הארדי: אויב אזוי, מ״ן איך, אז רו װעםט נאך כאפן א קויר נרײך אין קארק אר־־ן. אםבארן: ראז אפ. קוכ, ראמיר זיך אביםר אדורכנײן, דו װילםט דאך נישט זײן ײײט פונדאנען װו איז די מאפע? הארז־י: אט איז זי (םאפט צװישן די צײטונגען אויפן טייט, און געפינם א צעײסענע מאפע). מיר האבן דא א פראנט-ריגיע פון צװײ הונדערט יארד. מיר האבן נארװאם געקרינן אהער א רואים- הארמאט און אט איז דער צװ״טער, אין דער קרײנער אונטערנרא- בונג. דער װאכמײםטער שיקט אזערכע. װו נאר א קרײצװעג א־ז פאראן. אסבארן: װו ש־ראפן רא די רי־ט? ה א ר ד י: כיװײם נישט. דער םערזשאנט-מאיאר, װ״זט אוים, שלאפט־ דארמ (װײזט אן אויף לינקס). די דינערס און די סיננאריםטן שלאפן דארט. צװײ אפיצירן דא און רריי — דארט (װ״זט אויבן רעבטן םוגעל). דאם איז דער םך-הכי םון די פ־נף אםיצירן. אסבארן: מיר האבן ביז יעצט נעהאט ברויז פיר, ד־ נאכט איז אבער צונעקומען א נײער. ער איז אננעקומען מימ דער טראנםפארט-ריניע, ערשט מיט א טאנ אדער צװי־ צוריק. הארדי: כינרויב, אז איר האט מער נחת פון אײערע, װי איך פון םײן רעצטן אפיציר. בארד די ערשטע נאכט האט אים א קויר אדורכגעשאםן און ער איז אײעק אהײם. איצט האט ער נעקרינן א פאםטן: ער האלט יעקציעכ פאר װנגע אפיצ־רן װענן ״יעבן אויפן פראנט״. אסבארן: ׳א. עפעם שיקמ מען הײנט אהער אזערכע משונהדיקע ױנגערײטרעך איך מ״ן, אז אונז א־ז בעסער — מיר קרינן דאס ױננװארג גרײך פון שוי דאפ זענען די בעםטע םאידאטן. הארד״ ריכטיק. א־ך בין אויך בײ דערזערבער מ״נונג. אסבאד;: פינף בעט;, זאנםטו? (ער באטראנט דאס בעט װאם ער זיצט אויף דעם). איז דאם שוין דאם בעםטע? *) באףזנלאנד — ד״טשלאנד. איבעיזעצעי