Literarishe bleter · 1930-01-03 · 1 (3.1.1930) · p. Seite 10

?'םער))ר'שע 3??1ס2ר 013. 1 (296) זײס 10 ־׳י סוח פוז ױאנדעדונג וו זעקס בידד ק. ש ס ד ■ן עכגדי - נערענבערנ טראנש״ און א שמאלן פאס אויםגעשטערנםן היסל. אויען טיש, צווישן א הויפן זו״טונגען און זשורנאלן, שט״ען: א פלאש װיסקי. א קרונ װאסער און א קװעיטל. פון א טשװאק אויפן װאנט הענגם אראפ *עקנאדערט אן אפיצירישע אויסריבםונג. קאביטזזן הארדי■ א יויםפנימדיקעי און םונםערער, זיעט אויף א קעסטל י״ם טיש, םדיקענעגדיק מיט גרויס בװנה א שקארפעטקע איבער א ברענענדיקן ליכט. אויפן לינקן פוס טיאגם עד א שװערן אר,א0ע־שטױול, און דעם רעכםן בארװעםן פום האלט ער איבער דעי נאסער פאדלאגע, אנגעשפארם׳ אויף דער לינ־עי קני. דער רעבטער שטױול ז״נער שם״ט אויף דריערד אין א ז״ט. בעת ער דר״ט זארגעוודיק די שעארפעטקע אהער און אהין ~־ )װל״גנדיק זי דערב״ יעדעפ םאל *ום פנים,זען גי זי איז שוין טרוקן — חזרט ער זיך א לידל, האלב־זינגענדיק, רזאלב־ברוםענדיק (װען ער איז נישט אינגאנגן זיבער מיט די װערטער), *וקלאפנריק זװם טאקט םיט די פינגעד פון רעבטן פוס. ־דארדי: אײנם און צװײ — מיט דאוד און לו; דדיי און פיר — צװײ מײדלעך מער; ״ינף און זעקם — מיט... המ... המ... המ..; זיבן, אכט — מ־ט קלארא און מיט קאראיצ״ן... (ער פאלט אי״ן אין אן אוםבאשטימט ברומער״ און פארענדיקט מיט א לוסטיקער ראשיק״ט) טיקן... טאקן — דרײט אן דעם ז״גער,;הײבט דער טאנ זיך אן פונםנײן — <פון אויבן. איבער דער לינה־באגאםענער אקאפע באװ״זן זיר א יאי מענטשלעבע פיס און — א הויכער, מאגערער מאן לאזט זיך לאנגזאם איאפ איבער די םרעפלעך א״נגעבויגענערח״ם, אויסצומ״דן דעם דאך ער ציט אראפ דעס העלב און סיבאוו״זט זיך א ש״נער קאפ. םיט קורץ־ געשוירענע, א״זן־גרויע האר. ער זעט אוים װי פון א יאר פינף או; פערגיק, שטארק געבויט און הארם, װי טשװעקעם). הארדי: (ארומקוקנדיק זיך) העלא, אםבןורןן נו, נעקוםען ׳עוין דײנע לײט? אםבארן: (בינדט־אפ ז״ן פעקל און לאזט עס אראפ אין װינקל) יא, זײ קומען עד׳טט אן. הארדי; פרעכטיק, נעם אביםל משקה. אםבארן: א דאנק, (שפרייזט ארום א וו״יע און ועצט זיך דערנאך אויפן בעט לינקם). הארדי: ןדערלאננם אים די וויסקי םיט א קווערםל) נאר זע, נישט צופיל װאסער םיאיז ־הײנט זײער א ט״ערע משקה. אםבארן: (צעםישט און זופט ביסלעכװ״ז) כיקען נארנישמ פאר׳צטײז, װאם איז עס פאר א זאך, װאם מיטוט ארײן אין װאםער ה א ר ד י; כירעכן, אז אזא מין דעזינפעקציע־מיטל. א ם ב א ר ן; יא, כיװאלט שוין בעםער נעװאלט ארײנזופן אין זיך די מיקראבן. און דו? הארדי: יא, איך אויך א ס ב א ר ן: זײער נוט, בראװאן ה א ר ד י: בראװאן נעם נישט פאר אומנוט ם״ן שקארפעטקע. אםבארן; םינ׳איט נישט אוים. םיזעט אוים א זײער עלענאנטע שקארפעטקע הארדי: אװדאי אזוי, װי דען? םיאיז נעװען גאראנטירמ צו האלםן די פים טרוקן, האב איך יעצט דערמיט א נאנצן קלאפאט: סיװערט באלד נאם און שװער אויפן פום אנצוטון. אסבארן־. סטענהאפ האט מיך פארבעטן צו זיך צו פאר־ ברעננען אביםל צוזאמען ער זוכט פשוט מענטשן, װאס זאלן קוטען צו אים ה א ר ד י: פרעכמיקן װײסט, איך בין שטארק צוםרידן, װאם דו ביםט יעצט נעקומען. ב א ט ״ ל י ק ט ע: םטענהאפ — קאמאנדײ פ-ן א פוסג״עי־אפמ״-ונ.: אםבאח | אפיגירן פון דעי אפנז״לונג היבערט ראליי 1 דער קאלאנעל רעד םערזשאנט־מאיאר מייםן — א קיכער ביי די אפיגירן הארדי — אפיציר פון אן אנדעי פולק א י וננע־ דיימשער סיןלדאנז *װיי פי״װיליקע סאדדאםן פון ךעי אפס״ױנג. די סצענע אן אקאפע אין די בײםישע םיאנש״ען פאי סענם־קוענםין. עפלעבע משופעדיקע שםעגדעך פירן אי״ן אינעװ״ניק, דורך א נידעייקן איײנגאנג א גדויםן שםה פ-נם גרובן פארנעמס א פיש קעגנאיבעי דע־ לינקעי וואנפ שם״פ א הילצערנע ראם■ איבערגעדעקם מים א ריאם־נעץ. װאס דינם אי פאר א בעט, א• פאי א זיזופ־אץ ביים פיש. די איבעריקע זיצערםער באשפייען פון א הילצערנער באנק, אנפקעגן דעי הינםערװאנם, און זנװ״ קעםפלעך. א *ווייטע יראט־באגויגענע בעפ שפייפ זװגעקלאפפ *יס ־עבפן ווינקל ביים אר״נגאנג םונקעלע פונעלן פידן ארוים פון דער אקאפע אויף לינקס און אויף רעבפם. אתו*ן פיש, בעםן און קעסםלעך, איז דא מער קיין מעבד נישםא. אויפן םיש שם״ען פדעשער, אין װעלבע סישםעקן ברע־ נענדיקע ליבט. די וואנט — באקלאפפ מיפ עטלעבע אפגעריםענע זשורנאל־בילדער — ם״דלעך אין לייכפע קאסטױמען. די ערד־װענם דעמפן און שװאבן אפ די קולות, װאם טראגן זיך פון מלחמה־פלאץ, פונקם ײי זיי ײאלטן פארגעקומען ערגעץ ווייט, הגס די פאדערשםע פאזיציע איז נישפ ווייטער פון א פופגיק יאיד. די ליבם ברענען דא שטענדיק, פאג און נאבפ. אין דעי שםידער. פ״בםער לופם ע־שטער אקט: מאנפיק אײנם, דעם 18־םן םערץ. 1918 צ װ י י ט ע ר א ק מ : ערשטע םצענע — דינסםיק אינדערםרי. צװײטע םצענע — דינםםיק נאבסיםאג ד ■־ י ט ע ר א ק ט: ערשטע סצענע — םיםײאך נאבמיםאג צװייטע סצענע — מיםוואך ביינאבפ. רריטע םצענע — דאנערשטיק באנינען. ערשטער אקכ אן אװנט פון א םערץ־טאג. א בל״בער גלאנץ פון לבנה־ש״ן באד״בם די שמאדע םרעפלעך *ום ווינקד־צו פון דער אקאפע ווארעסע, געיע ליבט־פלעמלעך באלייבטן דעם אנדערן װינקל, ײו סיזעען זיך די העלזלעד פון *וו״ פלעשער אויפן טיש. דורכן אר״נגאנג קען מען זען דעם פארגעפלטן גרויען אנלען פון דעד