Literarishe bleter · 1930-01-03 · 1 (3.1.1930) · p. Seite 9

;״ג 9 7'ססר8רישס בלסםסר סס. / (296) ר ע ד ל האדיע מאלןןדאװסיפי בײ אז ארעמעז״ ארעמען מ*י*ן פײ א; ארעניען, *רעהע, :יאז געשעז איז א װונדער: םיה;*ט אײנמאא בײ א־= אייםז בו־ב זיך א פוינא צעזוננע;. זענען נוענטשז פרן עק פון דער װעלט נעיזוטען צו נײן און צו אויםן בײ-יעם גאיקיעכן טאז רעם פויגא צ' יוויפן. קאדיע מאלאדאײסני און אסתר •דוםיא־תזעי אםרזר שוםיאטשער בושלען בושאען, מײנע בושאעז, באויע אינדערמארננס, אין די טונהעאע םאינאען האט איר נאכט פארבארג;. בו׳םאען, טײנע בושאען, װיננדיקע *װאאיו;. װאס האט אײער קומען אזױ אאנג פארהאאטן;׳ טיער נעהײםז זיך נעבן א בעט און א קישז צו קאפנם, צו רו, און א בער פון א װאאר און א בערעאע צו האבן מענטשן פון עק םון דער װעאט א בעט שוין געהובאט א ציך שײן נעיםפונע;, נאר א בער םון א װאאד און א בערעאע צו — נישט געפונען טיער נעהײםן זיך נעבן א טיים און א בענקא צום זיצן, צו רו, און א הירש םון א װאאד און א הירשעאע צו האבן מענטשן פון עק פון דער װעאט א טיש שוין נעהובאט א בענקא נענומע;, נאר א הירש םון א ײאאד, און א הירשעאע צי — נישט נעפונעז טיער נעהײםן זיך געבן א קאײד און א העמד אויױ צום שיזאםז, צו דו, און א פוקם םון א ײאאד און א רויטינקן פוקםעאע צו האבן מענטשן פון עק פון דער װעאט א קאײד און א העמד שוין נעשפונען, נאר א פוקס פו; א װאאד און א רויטינקן םוקםעאע צו נעזוכט און נעזוכט — נישט נעפונען זענען מענטשן םון עק פון דער װעאט. מידע און בײזע געקומע;, און בײם נאיקאעכן מאן פון דעם בוים דעם פויגא נענומע;. בײ אן ארעמען, ארעםען מא; נעשען איז א ײונדער. סיהאט בײ אים אויםן בוים, אוי״ א צװײג ויך א םויגא א צוױיטער צעװננען בושאען, מײנע בושאען, פון דער ײײט נעםאוינן — םיקאײבט שוין פון די םעאדעי און מען אײנט אין סטוינן בושאען, םײנע בושאען. םון דער װײט נעצוינן — הארבםט אויוז װײטע װאםערן טראנט איר אין די אוינן... קומעז ט ע ג קומען טענ, םיט גאעקערקאאננ און הירשן־שוװננ. פאינק אין טראט און װאך צו באעטער-רויש, מיט נבורה-שװ־גג און זיאבערשאא אין קאוננ — מאאן פרײדיק שװעא מיט העאן פארבנטויש. קוטען טעג, װי װ״נענדיקע װערבע-ריטער. העננען םײכטע שעהן. פארנײט זיך ז״ער קאאנן און זײ טרעטן מיט א טויבן קאאננ-געשפאיטער — ריטער, מײנע שעהן, מיטן װינט םארטראנןן קומען טענ, מיט דינעם. אײכטן נעפאיטער. שײעבן העאע םוםטריט טוי-נעטראפנט: און זײ נורטן, און זײ פרוכפערן מ״נע נ־טעי און װערן צו זאטער ערד נענאפאט. קומען טענ, מיט טראט םון אקטע אײט, שטרויכאע; ניטמוטיק מיט טריבע אוינן; אויזי נעקנײטשטע איפן רונצאט זיך; — װי ײ״ט; און בוקן זיך און װאקאען נידעריק, צו דרערד םארנוינ;. קוטען טעג, װאם טרעטן שטיא און זאנפט דעם טראט, שפר״טן ױם-טוב אוים ײי א נרינע באעטערשפרײט און עס ריזאען זיך די שעהן מיט אויטערער נענאד און זיי נארטאען און זײ שפרײטן שטיאע םרײר