Literarishe bleter · 1929-12-27 · 52 (27.12.1929) · p. Seite 1021

ז״ג 1021 9?יעעדזא־ישע ברבםבר נום. 50 (293) ערעט צוכ־ארגנפ האט ער זיך א ביפר יארױקט. ראכ פע<ענצ ז־ינכ, א ירור־קכ, און אױמנעקראכנכ, א־ז א־ננאנצן א־ינגעפאצן. יארד א־נדערפ־■ האכ ער ז־ך אױעקגעיככערכ י־יכ יכ. :ע- ק־קט װ־ רי װאפערן אנטרױפן ערנעץ א־ן רער װערט ארי־;, יעדע װ־־רע אויפנעצ־טערט, נעװארט ז־ך יאזן רו־פן און צ־ר־ק ׳עט־ין נעיריב;. צוזאכ־ען כ־־ט איכ א־ז א־־ך נעיעטאנען רער דענט־ע ■— א ט־רער, כ־־ט אראפנעראזטע אקטצען א־ן ד־ ־א־ת אר״ן זענען צו- נעקוכ־ען עטרעכע װ־־כע א-עררעך. א־־פן רר־טן טאנ א־ז רער כ־ענט־ע געזעכן או־י ־ענער כאנק, װו ע־ האט דעכ ער־עטן קויע גענעי; רע־ פױ־, װאכ א־ז אזו־ פרוצרוננ נערכ נע־וארן, רעי טאנ א־ז נעװען א ברו־ער א־ן דעד ־כ א כרו־ער יעפ־ץ האט נעקוקט פארעקיענט אויי ד־ ־עט־קער װאכער, װאכ האי; ז־ך ־ע-ע רנע נעטוי״עט. אט זענען ז״ ז־ך פארנאננען א־ן העי-ירו־, אט א־ן סערעדי;. אויױ א כ־־נוט האט ז־ך די זון פא־וקט א־נטער א קר־־;, אגנענאכן װארקנדר. ר־ יעט־קע־ װאסער האנ; א־־י ז־ך א־ויפגעצו־נ; א נראנאטענע הו־ט. יעפ־ץ האט א פרוגע געטו; ט־ט ד־ או־נ;, א זופ ט־י£ ד־ נאז- רעכער ר־ יעט־קעד װאכע־ האכ; ז־ך פון רנע צו רנע ״ער פארטונ- קרט א־; טיפער; נ־אנאט ט־ז ז״;, אז דעי־ הונט האט ז־ך רערטאנט דאכ ניאנאטענע קר״ד פון ז״; האר־;. כיהאט נעדו־ערט א ט־נוט. ראכ קרי־נע קערפע־י האט ז־ך או־כגעצו־נ; — פאריעפ־צט. ראס פערעכר האט ז־ך א־־ננעפראטיעט. ראכ או־כנעיעפ־צטע קערפעיר נ־ט ז־ך פצוציוננ א ר־כ, א צ־ א־יעד ד־ װאכער;. כיקעפר יעאקיט ז־ך, סיצ־ננר א־ז ארו־כגעיעטעקט. ט־טאטאצ — א נאכ פון א פאר־ע. כיקערפערי דרייט ז־ך א־כער איער א־; א װיירע ״עפעטער קוטט דאכ קעפצ קאפו־ע־, אזו־ װי א פ־רקערע, װ־רער א נאב פון א פאר־ע, א־ינטאי נאכאטאי ראכ װ־־כע פעיעכצ קנו־אט ז־ך און נעטט יו־פן אריין. — יע־פ־ץן יעפ־ץ; — האט ז־ך רער טענטיע פר־צרונג או־פ- גער־כ; פון רער כאנק א־; צוגעיאפן צ־כ כדענ ־כ דאב קנוירעכר האט ז־ך א־כעי־נערר־־ט נאך עטיעכע טאי כ־ז כיא־ז פאריערוננע; נעװאר; א־; דער בי־־ער װ״טק״ט־ ךעי טענטיע י־־כ כרעג א־ז ״עט־־; נעכר־; ט־ט א; או־בנעצוי- נענער האנט אי; הרר אר־־;. ח פ ־א ר ל א נ ב. ק ר ע צ ק געלןליבעבע ײעדלז פון דוד פעדגעלםאז ר רי א־־נצ־קע, ני־-באארבעטע פוריעטענר־קע אויכגאכע א־ז ז בענדער — 1, ${!"'2 ך״ו* צןידײר, יורדיב, ךךךוד, ךײד ל**צצײל יא״צ־הענה. 4.20 ב$:י 2', :#*ר ארעבלעז (ראמאז) 8.40 בא:י 3, אין א פארנרעבטער יצטאט״ ױס- *צאר, אין אײנעם א זומער, די מ־בומדת, אן א נזןמען״ צוו״ וועכז׳ בײנאבט 4.80 בא:י 4, אפגאנג (רא״אן) 4.80 באני 5, *עטירעפיטעג, בייגעי־ק־יג, א״נעמב א וועג, הינמעיי א ברעבענד־ק *נוטעטד, אוי;* דעײ הונדעימ און אײנכטער זויא־יבמ, עװילון צװעדי* צענרובלדיקער. 7.60 כאנד װעיט-אויס, װעיכ-א־־ן, יגבט גדליה, נאסע, פערלס תלק בלינד־ קי*ס, *נזוועסמער, אין פאנסיאן פון די דר״ *מװעסמעי־, די דינאמײכײ רגע, דער באריפאן, דעי קרב;, פסאנציע קאס־יעס, א ראנזאן, מיט א־ין נאבט װייניקער, צװיי רוצחיפ,. װונאיפ. איבער איין פריפ, אן א־יביקער קנעבט, יגבײטירהא, בירגער װאלי ביענער. 7.00 באני 7, טדת הדין (ריזבלאן) 7.00 א־ן די ז כענדער קוטט אריין כטעט ארץ, װאס כיא־ז פארעפנטלעכט פון דעכ ט״כטער פונכ ״דייכן װארט. די ביכער זענען או־ך דא אין פראכט־בענדער. ג2 1>1י\\ס31א ,3צ\23יזז3^\ ,"ז6ו1כץ8,, .12.ז1טק5 די בארקאן-ט־ר האט זיך פהוצמננ גענעבן א פדאר או־ך און יעפ־ץ האט דעדזען יענעכ, װאכ פרענט קוטען ב״נאבט דורך דער ט־ד. — יעפיץ; — האט ־ענער א דו־ נעטו; און ט־ט א־י; בד״ט; יצפר״ז, איז ער ׳צט״ן-געבריב; ב־־כ בעט־. רער הונט האט זיך או־פגער־כ;, צונעפאר; צו ־ענעטס הארכ־ כאדפוכע פ־ס און נאך העכעד ז־ך פארק״כט. דער יפכ; פו; איבער דעד װאנט א־ז גע״כטאנע; ט־ט א יטװעד אראפהעננענריק; קאפ. פון בעטנעװאנט א־ז נעגאננע; א װארעטרע־ בער, טענט״ברעכער ריה. אבער א־; בעט ־א־ז ק־־נעד נ־״בט נערענ;. א־; ציטער האב; ז־ך געװארגערט ארטע צ״טוננע;. דאכ װ־נקר, װו עס זענע; נעכט; נע׳כטאנע; צװ״ װאר־זעכ א־ז א־צט נעװע; ריידיק. — יכפ־ץ; — האט ז־ך רער ״בכ; ט־ט אטאי אראפנעבוינ; צוב הונט — װו א־ז העדװינז דער הונט האט א יכפרוננ געטו; או־ך ררי־ פ־ברעך, נענוטע; ז־ך נראברע; אר־ץל או; עייעט אױ־ א; אטת פאי-נאננע; ז־ך ט־ט א נ־־, געדר״דרט נ־נוניר. עי־יטט א־צט האט רער טענטיט דערזע;, אז ״בפ״ן א־ז צוגע־ בונד; או־פן פעיטן פ־כר צוכ בעט. ט־ט נערװעזע פ־ננער, א־ננאנצ; אזוי װי א פארטױבטעד — האט ער דעכ הונט נענוטע; או־פב־נדע;. יכפ־ץ האט זיך נעגעב; א צ־ אויכ א־בער רער יכט־וב יכט״־, רעננרעך, אזוי ווי א פ״ר. טיט א־־; אויכיגיאס האט ער ז־ך א ראז גענעב; ארוכ דער יטטוב פו; װ־נקר צו װ־נקר — נעיטטעקט, געכא- פעט אי; טיט; ררינע; — יטט״; נעבריכ; ב״ ר־ פאר טענטיפרעבע פ־ס, אזוי וו־ א״נעד, װאס האט יכו־ן ק״ן יצוכ בטהון נ־יכט. ב־־דע האב; ז־ך אנגעקוקם. דער טענטיט האט נעװ־קרט ארוב ז״; האנט די בלו־ע, ז״רענע ־טנור א־; דער הונט האט ט־ד און ה־רפ- ראז געסאפעט. אז רער טענטיכ א־ז ט־ט עט־רעכע ט־נוט יכפעטער נעיטװ־נד אדאפנעראפ; פון די יטט־נ; צוזאטע; ט־ט יטפ־צ; א־ז א־כ אקעננ- נעקוטע; דער פארטיער פון האטער אי־; דערלאננט א קריינעכ, פא־- טאכט; קאנװערט. יטפ־ץ האט א פארקע נעטי־ן ט־ט רי צװ״ אויפגעיטטערטע, פ״בטע נאז-רעכער און אנגע־טט־ערט ז־ינע בר־ק; ארו־ך, װו דער טענטיט האט עפעס צער־כן און צונעטראנ; עכ צו די אוינ;. ״ט״ערע־ ר־בער טענטיט, — האט װאכ־א גערייענט אי־י־ פראנצו־זייט — זיי טיר טוחל וואכ כב־; אװעק אזוי אוטגער־כט. א־ך האב נערעבט ט־ט ד־ר גאנצע זעקכ װאב;. ס א־ז נעװע; א װונ־ דעדרעכער חרוכ, װאכ א־ך װער ק־־נטאר נ־יטט פארגעכ;. ז־ב; ־אר וװ־; א־ך טיט א טא; או; דורך ר־;אנצע זיב; ־אר בענק איך נאך א קינד טײנע נעכט האב; ז־ך אױכגערעבט ט־ט װי־נע; נאך ט״נס א; א־יגן רעבעדיק נפיט. א־ך האב נעװאלט װער; טוטער ביזטו נעקוטע;, נוטער װאכ־א א־ך ב־; געװע; ט־ט ד־ר, ב־ז כיהאב דערפירט, אז א־ך װער טאטע. ביהאב ד־ך נ־יטט או־סנענוצט, כיהאב ד־ך אויפריכטיק ריב געהאט. א־צט פאר א־ך אה־יכ צו מיין טא;. דערטאן טיך ני׳טט צוכ יטלעכטן. זוך ט־ך נ־יטט. א־ך װעל א״ב־ק פון ד־ר טראכטן אי־ן װער דיך אייב־ק בענטיט;. א־ך ראז ר־ר איבער צוב אנדענק טיין יטפ־צן. ה־ט א־כ האב איס ר־ב. כיהאכ אים גע- טוזט צובינדן צוכ בעט, װען ער א־ז גע״טראפן, אנרער־ט װאלט ער טיך נאכנעראפ;. זיי נעזונמ, דו יט״נער, גוטער װאם־א.״ יטפיץ האט די גאנצע צייט ארויפנעקוקט טיט צענוטענע נאזרעבער. זיין פערעבל האט נעצ־טערט. װען דער טענטיט האט געענריקט רייענע; אי־; א־ז יטטיי; געבל־בן טיט א הארב־פארקײ־ רעכדיקט טויר — א־ז רער ה־נט גענעבן א יטפרונג ארו־״ צו איכ. — נא, ר״ע;׳ — א־ז רעכ טענטיט פניכ געװאר; נרויכ או; דער קנ״טיט א־בער דער נאז האט זיך ט־יפער א״ננעיטנ־טן א־ן הלײ־ט ער האט נעיטטופט דאס יטט־קר פאפיר דעכ הונט א־; טארדע- רע אדיי;. יטפ־ץ האט נע״טטעקט, נעװארפ; טיט; קעפר או; פלוצרונג א כאפ-נעטון ראס יטט־קר פאפ־ר או; װי אן אויסגעיטאכענע קויר — ארו־כ או־פ; ׳טטדאנד. כטעט א נאנצ; טאנ א־ז יטפ־ץ געראםן. צור־קנעקוטען און װ־- דער געראפ;. דעכ בר־װ, א; או־סגעטראטענעס האט ער יטפעטער צו- ריקנעירענגט און אװעקנעי.־ינט צו ר־ פ־כ פון טענטיט. ב״נאכט האט ער ה־נטער דער ט־ר, װו ז״ן הארין האמ געװו־נט — געק־עבצט װי א קינד.