Literarishe bleter · 1929-12-20 · 51 (20.12.1929) · p. Seite 1000

?'םסר^רישס 3?סססר 012. 51 (294) * זײס 1000 ײעח באלעבסער די קרעסיסניעם, אויוי סי׳שאעך נאך '״ש אויםנעבענקסע באױײזן זיך פייאהעם סיט בראנםן — נײנציק נויט פערציק נעכוײטס און סאקע אמאי אויך מיט טים,—װער דאר•־ עס דען וױםן, נעדענק;, איז יעוין א שטחה, ליהודיטדיק: העריננ און ביר אויפן טי׳ם. — טאבט זיך אזוי בוע צעהיצס זיך, דער י״ש סוס א יםיאנ א•; די שי״פן רײםס טען זיך אפ פון די ״שסאפן״, כאפס טען א יםיקםע צום טאנץ. פארבײט טען זיך סתם טיס די ױצרות, צעפיאקערס א קאטץ זיך פון אייפער, װערס א נע׳עאענ צװי׳צן גוים, נײס טען ארויס יג־וין נ־יסס נאנץ... צעבײיס זיך, צעקײיט, װי הזרים. איז אונסער די אוינן יאטסערנעפ. דאם פנים פון יצאאנן צעױיגיעס, איז פשוס פון םיניאקעם באוי: טייטט זיך אר״ן רי נדאיה — װער װעס עם נדאיהן נ״גיס הערן — ״עך, ביאפצי, קאזשיט סשי סדוריאי, װי פאםס אזא זאך פאר א נװן איז סאקע א בויטה... זא דיװקו... נו יטסעא זיצע אחײם, גדאיה, בעט טען זיך איבער און באססא... ז־װידער דאם פיעשא א זאך, צעגיםס זיך נאי פאוצים א נוסקײס... הויבן אן יטעטען זיך איע קדיבס טען זיך קו׳שן און האידזן אזוי ביזקא טױ־ אין דער נאכט;., י1םף ר*3'נשם״ן / 77ז}־־שע ל ע ש נ א 71*?־/ בוך ,װאדשע״) דײן רחבותדיקע ברײסק״ס איז נעאאסן בעא־הבתיש. א שסאיצער יהוס־צ״כן יטײנס פון דײנע װענס נעהײם, רו נאס פון טײנע אױנסן, װען פענסטער איכסיק־זאסע, צע׳טטײכאסע דערטאנען טיך אין אויפנעבענקסער הײם ביםט קאויםטערדיק באציטס, סיאיז דיין נאנג באפרוטס און א״די נא־ עם טריפסי פון דײנע פענםסעד אין די נעכס פאריטסיקסע אוםס. דו ב־הס װי א גאספארכסיק, א צניעותדיק טײדא. װאם אפויער איי האאזבאנר־צאם, װינקס א הויכע ה״םע ברוסט. פון סיאטאצקע ארעטם, װי פון אן אאסער טאטעם צערסא, האםט א רים נעטון זיך פרײד־ק, און טיס יטטאאצן, דר״םסן קאפ געאאזסי זיך אויפן הויך און פרײ, ב־ז האסט בײם פראין קערצעאיע פארטשעפעס אן א םסראגאן זיך און אויםנעגאיסיעט אראפ. דארסי אײנזאם און פאראאזן צװישן אאננע פאײסן שורות, װי װאאםס פאר באיקן ז״סיקע ז־ך שעטעװדיק פאדשסעאס, קען קײנער יגױין די־ן יחוס נייג־ס. א נאםן־פרוי, יםכורים, ■ טאכן פרײאעך ד״נע נעכט דארס ב״ דעם ראנד פון װאאיער פעאד א־ז עס אין טײכא טיט פוס אײננעזונקען אין יםאײטיק־צענראזטן נעאענער װי א פויאנדע .״יפא; און כיהאכן ד־ צי־נער אין פערד-״־ן פארםקנען א־ן אײגענעם פעא זיך בײז א״נגעבים;, ביז זאאציקן, כאייפענדן, װארעטען באוס, און כ־ז איננעװײד שטינקנדיקע, ײײכע טיס פארע פון האבער פארד״סיז... האס נעכע צום ברעסערנעם פאיקא;, װי א בנר אן אאסער, געקאעפס זיך; נעקוקס דירך א ׳י״יפערסא אוי־ פערדישן פגד צעאײגסן... און םיזענען. בשתיקה פאר ••.■איען, רי סרערן פון באקן נערונען, װי ס־אפנם פון אפנעקיאס-םארזענעם דעקא פון סעפא... ק? ם ן? י ם א ם?7 א ב ק הײ, איד שליאכן בדײט װאלינעד... פון דעם בוך״וואלינעי •גדיאבן־' היי אי־ יעא־אכ;, טי־נע יסאיאכן — שאיאכן ראנגע ברײס־װאאינעד אײביק ־ערס איי צ־ טיין תארצ;, אייביק רינס איר טיר אין זינעןי הײ אי־ יכייאר;, ט״נע יעאיאכ;, װ• די סייםסיכער באפדענזאס, א״ער ׳־.״•נקייס צו באי־״־דייבן, נייעס געפונען אזא פענזא. אין די סעג אזוי צעיעטײכאס, אין רי נעכט אזוי פאראוטערס, צארסע, װי ד• כיאעכװעג;, רחבותריק, ,װ־ דעד ארוטעס. ת״, א־ר יכא־אכן, טײנע ״.יאיאכן װערםסן, טי־אנװײז צעצ״גן, אײעד דהבות, א״ער פיםסות האב איך יארן אאננ נעזויגן פאיםקעס ־הכות איצס אין הארצ;. כװאאיעס פיעטות אין ד• אונגעז װערזיי״יע, װערזיי״יע װעס א״ך ״״יריאכ; אויב נ״י״יס איך אצינר באזיננעןץ! היי, א־ך קיטן, רער ויאאינסיכ־ק טיס ר• יארעדריקע פאײצעם, ־אג זיך, יאנ זיך טיס ט״ן א־טפעס, װ״י איך ני׳עס פון צוים און אײצעם ה״ אי־ר *טריאכן, דיינע *צריאבן — יצריאכן יעטה, *צליאכן רויביען א״בילז װעט איר טיר זיך צראכטן, אייבייז װעט א%יר בליד זיך טרויטעןי זעטיק אץ שטעטל קוטס זיך א זונסיק אין יססעסא צעססעננרס, צעקרעאס און צעיעס־װאס. צעצינגרסע גרעקער, צעװינסע, צעהודן זיך װײס, װײס, העס, העס... פארן אן װאגנכ גע״״יפאנסע אין פערדאעך טיס צעפאעך און נריװעם, טיס יםקצים כאהיס״״־קיס, ווי םאםגעם, טיס זאפסיקע יעיקםעם, װי