Literarishe bleter · 1929-12-06 · 49 (6.12.1929) · p. Seite 964

?•סזזדיאריי׳&ע ב7:זםסר נום. 49 (292) , /ײע /־96 7 2) ט׳עוננ פאנג און זײן ניפט, 3) די באעכענע כלה, 4) דיבוק, 5) דער מגיד און 6) דער נענער-טאנץ. אין דעם גאנצן פראנראם באװונדערט דער אויםגעצײכנטער פאלקםטימצעכער הומאר, די װונדערבארע אײנפאצן אוז די פראכט- פוצע טעכניק. מיר האבן דא ײדיש-ײדישצעכע הגײמ׳טן און העװױת, װערטער און האיב-װערטער, זיפצן און קרעכצן, װאם ׳שטאמען פון ײדישן קװאי פון ײדישן צעבנם-שטײגער. ײדישע שװאכקײטן, ײדישע טרערן, װאם באװײזן זיך רורך עכט-״דישן געיעכטער. און עם קומט דא צוזאמען שארפזין, טעכניק און מײםטערישע שפיצ, װאם שצאגט ארוים פון דעם םאמע בײדצ רורך די פראכטפוצע טויט-צעבעריקע מאריאנעטקעם, װאם רעדן צו אונז מיט דער שפראך און מיט דער באװענוננ פון אמתע ארטיסטן. די מאריאנעטן ניבן אונז טרעפצעכע שארזשן-כאראקטעריםטיקעס פון רי הױפט-נעשטאיטן םונם ״דיבוק״, שארפע קאריקאטור פון דעם קאנאניזירטן ײדישן קעצבערנעם מגיד און נארישע חתן-כצה םון ײדישן שארפזיניק- תמימותדיקן פאקקצאר. — און יעדע באװענוננ, יעדעם װארט, יע- רע יםטר־ך פון די מאםקעם-מאריאנעמן איז נעמאםטן און געװויגן, און עס באװענט זיך ריט אויסנעצײכנטער ריטמיק און מײסטער- שאפט. זוני מאוד און יאםצ קאטיעד — זײ בײדע זענען װערט צויב- נעזאננע;, װאם האבן נעשאפן אט די קינדיש-ערנסטע שפיצ און װאם זענען אהער נעקומען מיט זײער ציב-ערנסטע שפיצערײען.— די באגײפטערונג, מיט װעיכער דער עוצם נעמט אויױ דאס שפיאן פון דעם ״מאדיקאט״, איז דער בעםטער באװײז, אז די מאר- יאנעטן זענען געפעצן, שטארק נעפעל;. נ. מ. זעו?ןאנגעוס פח מויס עליאס אין בעדליז םױים עליאס, ײאם האם אםאל אין ערשטן גלנול פון דער ״ועיםה״ אין מאםקװע געשפילט אין ש. אנםקיס ״דיבורן״, און דערנאך געשפילם אין נױ־יארקער יידי׳םן קונםם־םעאטער פון מאריס ־םװארץ, איז לעצםנם ארויםגעטראטן מיט א קאנצערט אין בערלין אין רענעםאנם־טעאםער מיט א רייכן פראגראם. זי האט געזונגען און רעציטירט פרצעם ״םאני־ם״, נאך דעם ״קבורה״, פראגמענטן פון ׳*. אנםקיס ״דיבוק״, א ר״ פאלקם־לידער. די גאגצע בערלינער טעגלעכע און ײאכנטלעכע פרעסע איז פול מיפ באג״םטערטע רעצענזיעס פון מרים עליאםעם קאנצערט. א ריי צ״טונגען באװונדערן די אריגינעלע ׳גםים, די ״יאזעלטע״ הענט און די אייגנארטיקע אויסטײטשונגען, וואם מרים עליאם גיט די ווערק. צוליב דעם גרויםן ערפאלג פון דעם ערשטן קאנצערט ווערט איצט אראנזשירט אין בערלין א צײ״טער קאנצערט. מרים עליאם האט אויך באקומען א ריי איינלאדונגען אין די גרעםערע שטעט פון ד״טשלאנד, זי זאל קומען אהין טיט אירז א קאנצערט. אן אפהאנדלונג װעגן דעם קאנצערט אין קומענדיקן נומער. די ״םאדײלןאט״־-פאדשםעדינגען די נעמען פון די נױ-יארקער קינםםרער זוני מאוד און יאםל קאםיער זענען שוין פון יאננ בײ אונז באקאנט אדאנק זײער אײננ- ארמיקע צײכענוננען אין י• ײדיש-אמעריקאנישע אויכגאבעם. שוין עטצעכע יאד װי אט ד• נעמען מאוד און קאטקעד זענען או־ך פאר־ בונדן מ־ט דעם אײגנארטיקן ״דישן מאריאנעטן-טעאטער, װאס זײ האבן נעשאפן אין נױ-יארק. און אט זענען ז״ געקומען אהער קײן װא־שע מאוד און קאט־ יער אדע■־ דתן ואכ־רב. ױ־ דיד כע־גערםאן אטעםטירט זײ איו אהשורוש י>־״נ?י א בריװ זײ זענען געקומען װי אמתע קאמעדיאנטן-קינםטלער, צע־ רײגט גלײך זײער נעצעיטל אויפן װארשעװער יאריד און גענומען באװײזן טאר אונז זײערע מאר־אנעטקעם-װונדער און א נ״נעריקער עולם קומט און גאפט, גאפט און האט הנאה דערװײר װערט באװױן אין לאקאצ פון ליטעראטז־פארײן דאם ערשטע פראגראם, װאם בא- שט״ט פון פארגנדיקע צאצקעדיקע נומער;: ז) א חתן א צאצקע,